Kategorie
Adrian Meclik

Ekspert podatkowy

 

Elementem prowadzonej działalności jest rozliczenie podatkowe. To jak powinno ono wyglądać, jaki zakres obejmować, determinowane jest wieloma czynnikami. Znaczenie ma chociażby przedmiot prowadzonej działalności, czy wysokość osiąganego obrotu. W podatku VAT obowiązek podatkowy powstaje z mocy prawa w związku z wykonaniem czynności podlegających opodatkowaniu.
Zdecydowana większość podatników podatku od towarów i usług rozlicza VAT w terminach miesięcznych. W takim przypadku deklaracje należy złożyć w urzędzie skarbowym w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują też możliwość rozliczania się za okresy kwartalne.
Większość podatników rozlicza się w systemie miesięcznym. Deklaracja podatkowa w takiej sytuacji powinna być złożona na druku VAT-7. Wzór druku VAT-7, jak również innych druków związanych z rozliczeniem podatku VAT określony został w rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r., nr 211, poz. 1333 z późn. zm.).
Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują tryb kontroli deklaracji podatkowej w ramach tak zwanych czynności sprawdzających. Uprawnienie w tym zakresie przysługują urzędom skarbowym. Czynności te mają na celu między innymi sprawdzenie terminowości składania deklaracji, czy formalnej jej poprawności. Uprawnienia w tym zakresie przysługują również w zakresie składanych przez podatników deklaracji dotyczących podatku od towarów i usług.
Rozliczenie podatkowe składane przez podatnika podatku VAT ma charakter deklaratoryjny – podatnik deklaruje w nim wysokość należnego podatku. Jest bowiem tak, że deklaracja nie tworzy zobowiązania podatkowego, bo te wynika z wykonania czynności opodatkowanych. Tym samym deklaracja podatkowa stwierdza jedynie istnienie zobowiązania i jego wielkość. Nie należy jednak umniejszać roli deklaracji podatkowej i trzeba dołożyć wszelkich starań, by wypełnić ją poprawnie.
Każdy kto rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej nabywa status podatnika podatku od towarów i usług. Nie oznacza to jednak, że podatek VAT płacić będzie musiał. Można bowiem skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w tym podatku. Decydując się na zwolnienie podmiotowe w VAT podmiot prowadzący działalność gospodarczą nie może skorzystać z prawa odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych w związku z prowadzoną działalnością.
W zawieranych umowach najmu strony dowolnie kształtują swoje prawa i obowiązki w zależności od potrzeb, tak wynajmującego, jak i najemcy. Skutkiem takiej umowy może być na przykład prawo najemcy do adaptacji danego lokalu na potrzeby działalności. Z podatkowego punktu widzenia za ciekawą należy uznać kwestię zwrotu nakładów po rozwiązaniu umowy najmu.
W przypadku, gdy umowa dzierżawy gruntu zostanie zakończona wykupem gruntu przez dzierżawcę, to wartość wzniesionych przez niego na tym gruncie budynków, stanowiących jego nakład własny, nie wejdzie do podstawy opodatkowania VAT. W takich przypadkach, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegać wyłącznie wartość gruntu. W odniesieniu do budynków nie występuje bowiem dostawa towaru.
Zdaniem organów podatkowych świadczenie usługi najmu samochodu wraz z kosztami eksploatacyjnymi związanymi z przedmiotem najmu stanowi jedną usługę. Dlatego też do podstawy opodatkowania należy doliczyć koszty ubezpieczenia i podatek od środków transportu i opodatkować podatkiem od towarów i usług według stawki VAT właściwej dla usługi najmu - 23%.
Przy umowach najmu i dzierżawy lokali i nieruchomości oprócz ustalonej kwoty czynszu towarzyszyć może odpłatność za zużycie energii elektrycznej, zimną i ciepłą wodę, czy koszty odprowadzenia nieczystości. Warto przyjrzeć się, jak od strony podatkowej na kwestię opodatkowania VAT tego „kompleksu” usług zapatrują się organy skarbowe.
Co do zasady obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. W świetle przywołanej reguły nie byłoby jednak proste określenie momentu powstania obowiązku podatkowego przy najmie i dzierżawie. W dużej części przypadków są to umowy zawierane na dłuższy czas, a płatność rzadko następuje w formie jednorazowej zapłaty. Dlatego też ustawa o VAT zawiera szczególną regulację dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadkach świadczenia usług najmu i dzierżawy.
Najem i dzierżawa należą do umów bardzo często zawieranych przez przedsiębiorców. Niejednokrotnie też umowa najmu zawarta przez osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej ma ten skutek, że wynajmujący nabywa status podatnika VAT. Warto więc przyjrzeć się jak umowy te traktowane są na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 18 ustawy o VAT komornik, który dokonuje czynności egzekucyjnych wobec podatnika VAT, jest płatnikiem tego podatku. Rzecz jasna ma to miejsce w przypadku sprzedaży majątku przejętego w drodze egzekucji. Jednak podatek VAT nie może być uznany za należność, którą uwzględnia się w planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji jako przypadającą wierzycielowi egzekwującemu lub innemu uczestnikowi podziału. Bowiem Skarb Państwa, będący wierzycielem tej należności, nigdy nie jest wierzycielem egzekwującym w danym postępowaniu egzekucyjnym.
Co do zasady usługi kształcenia zawodowego kierowców korzystają ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług. Istotne przy tym jest to by usługi te realizowane były w formie i na zasadach przewidzianych w przepisach. Regulacje dotyczące tej materii pozwalają nie tylko na objęcie zwolnieniem podstawowej usługi. Zwolnione są bowiem też ściśle z usługami kształcenia związane dostawa towarów i świadczenie usług. Kwalifikację usług dodatkowych pod kątem zwolnienia z opodatkowania podlega jednakże ograniczeniom. Muszą być niezbędne do wykonania usługi podstawowej. Ze zwolnienia nie korzystają też usługi dodatkowe jeśli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu.
Bezpłatne przekazanie ulotek czy broszur w celach informacyjno-reklamowych, które ma na celu zachęcenie potencjalnych nabywców do korzystania z towarów bądź usług świadczonych przez podmiot gospodarczy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Materiały informacyjne takie jak ulotki nie stanowią bowiem towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Podatnik VAT, który zdecyduje się na nieewidencjonowanie całości obrotu zapłaci mniejszy podatek ale złamie prawo. Takie postępowanie może wywołać szereg negatywnych konsekwencji. Ustawa o podatku od towarów i usług nie pozostawia wątpliwości – co do zasady powinien być ewidencjonowany cały obrót. Tylko w takim przypadku możliwe się stanie opłacenie podatku w należnej wysokości.
Zakup nowego samochodu w innym kraju Unii Europejskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zawsze bowiem czynność ta jest traktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru (WDT). Obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje niezależnie od statusu sprzedającego i kupującego. Nawet jeśli obie strony transakcji to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej trzeba zapłacić VAT od tej czynności. Miejscem opodatkowania w takim przypadku jest kraj dostawy nowego samochodu – według stawki stosowanej przy dostawie tego rodzaju towarów.
Preferencyjną 8% stawki VAT można zastosować do samej tylko sprzedaży biletów, karnetów, zaproszeń dla widzów (kibiców) w związku z możliwością wejścia na obiekt sportowy. Jednak w przypadku kompleksowych usług polegających także na nadzorowaniu wstępu oraz identyfikacji osób (system Kart Kibica), którym umożliwia się wstęp na mecze właściwa będzie podstawowa stawka VAT, czyli obecnie 23%.
Obniżenie kosztów świadczonych usług z pewnością spędza sen z oka niejednego podatnika. Osiągnięcie tego celu poprawia konkurencyjność na rynku, a w konsekwencji dochód. Sposobów na osiągnięcie tego celu z pewnością jest wiele. Warto się przyjrzeć prowadzonej działalności - może się bowiem okazać, że oszczędności znajdziemy nawet na gruncie przepisów podatkowych.
Dostawa towarów realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium innego państwa Unii Europejskiej wymusza na podatniku sumowanie wartości sprzedaży. Jest to niezbędne do określenia momentu przekroczenia limitu - kwoty ustalonej przez dany kraj – po osiągnięciu której każda kolejna dostawa podlegać będzie opodatkowaniu w kraju realizacji sprzedaży.