Monitor Polski - rok 2026 poz. 546

20 maja 1901 roku miał miejsce strajk dzieci wrzesińskich. Był to protest przeciwko usunięciu języka polskiego z lekcji religii, ostatniego polskojęzycznego przedmiotu w zaborze pruskim. Tego dnia uczennice i uczniowie Katolickiej Szkoły Ludowej odmówili przyjęcia niemieckich podręczników do katechezy. Sprzeciwili się także nauce religii w języku niemieckim. Władze szkolne ukarały opornych chłostą oraz aresztem szkolnym. Wywołało to sprzeciw rodziców ukaranych dzieci. Uczestnicy protestów zostali następnie skazani podczas tzw. procesu gnieźnieńskiego na kary więzienia lub grzywny.

Wydarzenia wrzesińskie zapoczątkowały falę podobnych strajków szkolnych w Wielkopolsce. Ich apogeum przypadło na rok 1906, kiedy jednocześnie strajkowało około 75 tys. dzieci w blisko 800 szkołach. Protest dzieci wrzesińskich, ich bestialskie potraktowanie przez władze szkolne, a następnie surowe wyroki dla rodziców strajkujących doprowadziły do konsolidacji społeczeństwa polskiego przeciw zabiegom germanizacyjnym. Znalazło to swój wyraz w „Rocie” Marii Konopnickiej oraz zainspirowało opór przeciw wynarodawianiu polskich dzieci we wszystkich zaborach. Strajki relacjonowała zagraniczna prasa, co prowadziło do protestów międzynarodowej opinii publicznej. Tym samym sprawa polska raz jeszcze powróciła na usta świata. Pokolenie uczestników wielkopolskich strajków szkolnych wzięło czynny udział w odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 1918-1921.

Strajk wrzesińskich uczniów pozostaje symbolem walki o przetrwanie polskiej tożsamości narodowej. Jego uczestnicy - kilkunastoletnie dzieci - stali się inspiracją dla kolejnych pokoleń młodych Polaków. Dziś, w 125. rocznicę tego protestu, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża jego uczestnikom wdzięczność oraz stwierdza, że dobrze przysłużyli się Polsce.

Marszałek Sejmu: W. Czarzasty