| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN.4131.255.2012 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego

z dnia 29 października 2012r.

Działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r.,
Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), stwierdzam nieważność uchwały Nr XXVI/195/12 Rady Miejskiej w Tolkmicku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie ustalenia szczegółowych warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze oraz szczegółowych warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania, w części dotyczącej: § 2 oraz § 3 w zakresie sformułowania "zaświadczenie lekarskie".

Uzasadnienie

Rada Miejska w Tolkmicku działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, ustaliła szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze oraz szczegółowe warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania.

Stosownie do art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, rada gminy określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, oraz szczegółowe warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania.

Zgodnie z ust. 1 i ust. 2 art. 50 powołanej wyżej ustawy, osobie samotnej, która z powodu wieku, chorobylub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych. Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić.

W § 2 uchwały Rada, postanowiła, iż świadczenie w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych przyznaje się osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy osoby drugiej, a jest jej pozbawiona lub osobie pozostającej w rodzinie, która wymaga pomocy drugiej osoby, a rodzina nie może takiej pomocy zapewnić.

Rada dokonując powyższej regulacji, ustalając katalog osób uprawnionych do korzystania z usług opiekuńczych, wykroczyła poza delegację wynikającą z wyżej powołanego art. 50 ust. 6 ustawy, który przyznaje radzie gminy kompetencje tylko do ustalenia szczegółowych warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze oraz określenia szczegółowych warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również trybu ich pobierania. Katalog osób uprawnionych został określony w ustawie o pomocy społecznej w ust. 1 i 2 powyższego przepisu. Należy wskazać, iż Rada wprowadzajączakwestionowany zapis, pominęła jeden z elementów normy prawnej powodując zawężenie kręgu osób uprawnionych do wyżej wymienionych świadczeń. Należy bowiem nadmienić, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 6 pkt 14 ustawy o pomocy społecznej, rodzina to osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Treść kwestionowanego zapisu spowodowała również modyfikację regulacji ustawowej zawartej w art. 50 ust. 2 wyżej powołanej ustawy.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż zgodnie z poglądami doktryny oraz judykatury ustawodawca formułując określoną delegację do wydania aktu wykonawczego, przekazuje upoważnienie do uregulowania wyłącznie kwestii nieobjętych dotąd żadną normą o charakterze powszechnie obowiązującym w celu ukształtowania stanu prawnego uwzględniającego m.in. specyfikę, możliwości i potrzeby środowiska, do którego właściwy akt wykonawczy jest skierowany. Zatem z istoty aktu prawa miejscowego wynika niedopuszczalność takiego działania organu realizującego delegację ustawową, które polega na powtarzaniu bądź modyfikacji wiążących go norm o charakterze powszechnie obowiązującym.

W § 3 ust. 1 uchwały Rada wskazała, iż podstawę do przyznania usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych stanowią: wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego albo innej osoby, zaświadczenie lekarskie oraz wywiad środowiskowy sporządzony zgodnie z ustawą o pomocy społecznej.

Rada Miejska przyjmując, iż podstawą do przyznania usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych jest m.in. zaświadczenie lekarskie, bezpodstawnie nałożyła obowiązek przedłożenia zaświadczenia lekarskiego przy korzystaniu z usług opiekuńczych.

Zgodnie z art. 50 ust. 3 powołanej ustawy, usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.

Z regulacji powyższej wynika, iż posiadanie zalecenia lekarskiego jest niezbędne jedynie przy ubieganiu się o świadczenie jednego konkretnego rodzaju usługi, a mianowicie pielęgnacji.

Przyjęcie zatem, iż podstawą przyznawania usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych jest m.in. posiadanie zaświadczenia lekarskiego, spowodowało zawężenie kręgu podmiotów uprawnionych do korzystania z usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych.

A zatem i powyższa regulacja, w tym zakresie stanowi przekroczenie upoważnienia zawartego w powołanym art. 50 ust. 6 ustawy, stanowiącego podstawę do podjęcia badanej uchwały.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie z orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. IV SA/Gl 428/08, który stwierdził, iż: "rada gminy przekracza uprawnienia zawarte w delegacji art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, gdy rozszerza konieczność przedłożenia zaświadczenia lekarskiego przy korzystaniu z wszelkich usług opiekuńczych, albowiem art. 50 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, wymaga takiego zalecenia lekarskiego jedynie przy świadczeniu jednego rodzaju usług tj. pielęgnacji."

Mając powyższe na uwadze, zaistniała konieczność stwierdzenia nieważności uchwały w części, o której mowa w sentencji.

Ponadto należy nadmienić, iż stosownie do upoważnienia zawartego w art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej rada gminy określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, o raz szczegółowe warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania.

Brak zapisu w tytule uchwały oraz w treści uchwały dotyczącego wyłączenia regulacji w zakresiespecjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, może dla przeciętnego odbiorcy aktu sugerować, iż warunki określone w podjętej uchwale dotyczą również tych usług. Zasadnym zatem jest, dla czytelności tego aktu, zawarcie zapisu wyłączającego w sposób jednoznaczny te usługi.

Powyższe nie stanowi istotnego naruszenia prawa, niemniej jednak, ponieważ może to powodować wątpliwości interpretacyjne, wnoszę o dostosowanie uchwały do obowiązujących przepisów prawa.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w terminie 30 dni od daty jego otrzymania.

wz. Wojewoda



Jan Maścianica
Wicewojewoda

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawno-Rachunkowa "Kliman-Rola"

Nasza Kancelaria oferuje doradztwo prawne osobom fizycznym oraz zapewnia obsługę prawną przedsiębiorstw, spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych, fundacji i stowarzyszeń.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »