| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr NPII.4131.1.277.2013 Wojewody Śląskiego

z dnia 24 kwietnia 2013r.

stwierdzające nieważność części uchwały Nr XXV/248/13 Rady Gminy Zebrzydowice z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem jest Gmina Zebrzydowice, udostępnionych operatorom i przewoźnikom oraz warunków i zasad korzystania z tych przystanków

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.)

stwierdzam nieważność

uchwały Nr XXV/248/13 Rady Gminy Zebrzydowice z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem jest Gmina Zebrzydowice, udostępnionych operatorom i przewoźnikom oraz warunków i zasad korzystania z tych przystanków, w części określonej w § 3 ust. 1 załącznika Nr 2 do uchwały, w zakresie wyrazów "rozmieszczania plakatów i ogłoszeń na przystankach komunikacyjnych będących własnością Gminy Zebrzydowice bez zgody Gminy Zebrzydowice oraz" - jako niezgodnej z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 5, poz. 13 z późn. zm.), dalej jako "ustawa" w związku z art. 63a ustawy z dnia 20 maja 1971 roku Kodeks wykroczeń (tekst. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275 z późn. zm.).

Uzasadnienie

Przedmiotową uchwałą Rada Gminy Zebrzydowice określiła przystanki komunikacyjne, których właścicielem jest Gmina Zebrzydowice (załącznik Nr 1) oraz warunki i zasady korzystania z tych przystanków (załącznik Nr 2).

Podstawę prawną do podjęcia uchwały w tej materii stanowią przepisy art. 15 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, zgodnie z którymi określenie (w ramach organizowania publicznego transportu zbiorowego) przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów następuje w drodze uchwały, podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego. Uchwała podjęta na podstawie tych przepisów zawiera normy powszechnie obowiązujące, co kwalifikuje ją do aktów prawa miejscowego.

Przyznanie powyższej uchwale charakteru powszechnie obowiązującego stawia przed organem ją stanowiącym określone wymogi w zakresie odpowiedniego formułowania w niej norm prawnych. Chodzi w szczególności o wymogi co do tych regulacji prawnych, które dotyczą materii uregulowanej już innymi przepisami prawa. Należy bowiem zaznaczyć, iż ustawodawca formułując określoną delegację do wydania aktu wykonawczego, przekazuje upoważnienie do uregulowania wyłącznie kwestii nie objętych dotąd żadną normą o charakterze powszechnie obowiązującym. Zatem z istoty aktu prawa miejscowego wynika niedopuszczalność takiego działania organu realizującego delegację ustawową, które polega na powtarzaniu bądź modyfikowaniu wiążących go norm o charakterze powszechnie obowiązującym. W powyższym zakresie sygnalizował już kilkakrotnie NSA. W wyroku z dnia 14 października 1999 roku (sygn. akt II SA/Wr 1179/98, OSS 2000/1/17) Sąd stwierdził m.in.: "uchwała rady gminy nie może regulować jeszcze raz tego, co jest już zawarte w obowiązującej ustawie. Taka uchwała, jako istotnie naruszająca prawo, jest nieważna. Trzeba bowiem liczyć się z tym, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy" (porównaj: wyrok z dnia 25 sierpnia 1994 roku SA/Gd 1260/94, OSS 1996, Nr 2, poz. 47, wyrok z dnia 30 stycznia 2003 roku, sygn. akt II SA/Ka1831, niepubl., wyrok z dnia 17 września 2003 roku, sygn. akt II SA/Ka 1044/03, niepubl.).

Tymczasem kwestionowany przepis § 3 ust. 1 załącznika Nr 2 do uchwały we wskazanym zakresie ustanawia zakaz rozmieszczania na przystankach komunikacyjnych, stanowiących własność Gminy Zebrzydowice, plakatów i ogłoszeń bez zgody Gminy. W tym przypadku Rada Gminy ustaliła normy w zakresie, który został już uregulowany w innej ustawie. Czyny, których dokonywania zabrania cytowany zapis uchwały są objęte sankcja z art. 63a § 1 ustawy Kodeks wykroczeń . Ustalenie przedmiotowego zakazu w sytuacji, gdy sprawy te uregulowane już zostały w ustawie, i brak jest podstaw prawnych do ich ustalania w przepisach szczególnych, stanowi istotne naruszenie prawa.

Z uwagi na powyższe stwierdzenie nieważności uchwały we wskazanej częśći należy uznać za konieczne i w pełni uzasadnione.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody Śląskiego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

Otrzymują:

1) Rada Gminy w Zebrzydowicach

- za zwrotnym potwierdzeniem odbioru,

2) aa.

z up. WOJEWODY ŚLĄSKIEGO
Dyrektor Wydziału Nadzoru Prawnego


Krzysztof Nowak

reklama

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Jankowski

Przedsiębiorca, Partner Zarządzający Cafe Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »