| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr IFIII.4131.15.2013 Wojewody Śląskiego

z dnia 24 maja 2013r.

stwierdzające nieważność całości uchwały Nr XXXVII/303/2013 Rady Miejskiej w Ogrodzieńcu z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ogrodzieniec w obrębie sołectwa Ryczów - część B

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.),

stwierdzam nieważność

uchwały Nr XXXVII/303/2013 Rady Miejskiej w Ogrodzieńcu z dnia 26 kwietnia 2013 r.
w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ogrodzieniec w obrębie sołectwa Ryczów - część B, w całości.

Uzasadnienie

W dniu 26 kwietnia 2013 r. Rada Miejska w Ogrodzieńcu podjęła uchwałę Nr XXXVII/303/2013 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ogrodzieniec w obrębie sołectwa Ryczów - część B. Stosownie do przepisu art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm. - zwanej dalej: u.p.z.p.) dnia 6 maja 2013 r. do organu nadzoru wpłynęła uchwała Nr XXXVII/303/2013 przedłożona celem zbadania jej zgodności z prawem wraz z dokumentacją prac planistycznych.

W dniu 16 maja 2013 r. organ nadzoru wszczął postępowanie nadzorcze oraz poinformował Miasto Ogrodzieniec o możliwości złożenia wyjaśnień.

Oceniając przedmiotową uchwałę tutejszy Organ związany był przepisem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 130, poz. 871).

Przepisami art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p. określono zakres delegacji ustawowej, który ustawodawca przekazał radzie do regulacji w ramach stanowienia aktu prawa miejscowego jakim jest plan miejscowy.

W myśl natomiast art. 28 ust. 1 u.p.z.p. naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w części lub w całości. W przypadku naruszenia zasad sporządzania planu każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, a nie tylko istotne, winno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części.

W trakcie prowadzonego postępowania nadzorczego, mającego na celu zbadanie legalności uchwały, organ nadzoru stwierdził, że została ona podjęta z naruszeniem zasad oraz trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w następującym zakresie.

W preambule przedmiotowej uchwały stwierdzono, że badana uchwała nie narusza ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Ogrodzieniec. Zarówno z treści preambuły, jak również z dokumentacji prac planistycznych jednoznacznie wynika, że uchwała Nr XXXVII/303/2013, została sporządzona w oparciu o uchwałę Nr LVI/412/2010 Rady Miejskiej w Ogrodzieńcu z dnia 22 lipca 2010 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ogrodzieniec w obrębie sołectwa Ryczów. Wobec powyższego, uchwalając przedmiotowy plan miejscowy Rada Miejska w Ogrodzieńcu związana była przepisami art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu z przed 21 października 2010 r. Wskazuje na to przepis art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym do miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego, w stosunku do którego podjęto uchwałę o przystąpieniu do jego sporządzenia a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Mając zatem na uwadze powyższe, prowadząc procedurę planistyczną, organ sporządzający projekt planu winien był stosować się do wymogów sprzed nowelizacji ustawy i sporządzić projekt planu zgodnie z ustaleniami studium. Również Rada Miejska w Ogrodzieńcu jako organ uchwałodawczy, związana była przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprzed zmiany, wobec czego powinna była stwierdzić zgodność przedmiotowej uchwały z ustaleniami studium. Jednocześnie Rada Miejska w Ogrodzieńcu nie wskazała jednoznacznie, z którym dokumentem studium przedmiotowy plan miałbybyć zgodny, rada bowiem nie przywołała numeru uchwały, którym studium to zostało uchwalone. Powyższe budzi wątpliwości organu nadzoru, bowiem w dniu 26 kwietnia 2013 r. na sesji Rady Miejskiej w Ogrodzieńcu przyjęto także uchwałę Nr XXXVII/300/2013 w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Ogrodzieniec, w granicach której to zmiany mieści się teren objęty przedmiotowym planem. Tym samym brak jest jasności w kwestii dokumentu studium z jakim badana uchwała ma być zgodna. Uchwalając przedmiotowym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rada gminny winna była stwierdzić jego zgodność z ustaleniami studium, a także wyraźnie i jednoznacznie wskazać, czy zgodność ta dotyczy dokumentu studium przyjętego na tej samej sesji, na której został uchwalony plan miejscowy, czy też dokumentu studium przed jego zmianą. W myśl bowiem art. 15 ust. 1 u.p.z.p. burmistrz sporządza projekt planu miejscowego zgodnie z zapisami studium. Ostatecznie uchwalony plan miejscowy winien być zatem zgodny z tym samym dokumentem studium, w oparciu o który sporządzany był jego projekt.

W toku prowadzonego postępowania, Organ nadzoru stwierdził, że ustaleniami § 10 uchwały Nr XXXVII/303/2013 naruszono przepisy art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), w myśl których ustalenia dotyczące zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej powinny zawierać określenie obiektów i terenów chronionych ustaleniami miejscowego planu zagospodarowaniaprzestrzennego, w tym określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów. W przedmiotowym planie, w § 10 ust. 1 ustalono ochronę konserwatorską m.in. dla zabytków nieruchomych znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków. Jednocześnie w § 10 ust. 4 uchwały wskazano zabytki nieruchome, znajdujące się w gminnej ewidencji zabytków, wskazane na rysunku planu (warstwa informacyjna planu), których lista podlega aktualizacji zgodnie z przepisami odrębnymi. W § 10 ust. 5 wprowadzono natomiast ustalenia dla zabytków nieruchomych, znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków. Powyższe jest niedopuszczalne w świetle wyżej przywołanych przepisów, zgodnie z którymi plan miejscowy winien określać obiekty chronione ustaleniami planu. Analizując natomiast wskazane zapisy badanej uchwały, przedmiotowy plan miejscowy ustala zasady ochrony dla zabytków znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków, których lista może być aktualizowana. Tym samym przez powyższe rozumieć można, że w przypadku zmian w gminnej ewidencji zabytków, ustalenia planu odpowiednio w przypadku wykreślenia zabytku przestają obowiązywać, lub w przypadku uwzględnienia w niej nowego obiektu, zaczynają obowiązywać dla obiektu, który na dzień uchwalania planu nie był objęty ochroną. W miejscu tym należy przywołać także przepis art. 7 ustawy z dnia 17 września 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568), zgodnie z którym formami ochrony zabytków są:

1) wpis do rejestru zabytków;

2) uznanie za pomnik historii;

3) utworzenie parku kulturowego;

4) ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Mając zatem na uwadze powyższe, jedyną formą ochrony zabytków, które nie zostały ujęte
w rejestrze zabytków, nie stanowią pomnika historii, a także nie znajdują się w granicach parku kulturowego, jest objęcie ich ochroną w planie miejscowym, poprzez ich jednoznaczne wskazanie oraz określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów. Pozbawione postawy prawnej jest zatem odwoływanie się do gminnej ewidencji zabytków, która nie stanowi prawnej formy ochrony zabytków, a także nie jest aktem prawa miejscowego. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że zawarte w planie ustalenia dla zabytków znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków, odnoszą się do obiektów, które zostały przedstawione w warstwie informacyjnej planu. Powyższe narusza zatem także § 7 pkt 9 rozporządzenia, który dopuszcza wprowadzenie na rysunku planu oznaczeń elementów informacyjnych, ale tylko w odniesieniu do elementów nie będących ustaleniami planu . W przedmiotowym planie wskazane obiekty winnym być natomiast, w myśl przepisów art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia, ustaleniami planu.

Organ nadzoru zauważa także, że w uchwale wielokrotnie posłużono się odesłaniem do bliżej nieokreślonych "przepisów odrębnych", co w razie zmiany tych przepisów, spowodować może automatyczne zmiany postanowień planu bez przeprowadzenia wymaganej w celu zmiany planu miejscowego procedury. Czyni to także ustalenia planu nie precyzyjnymi, co może utrudniać odczytanie i interpretację odsyłających do przepisów odrębnych postanowień planu. W myśl § 22, w związku z § 143 rozporządzenia z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908), w akcie prawa miejscowego można zamieścić odesłanie do innej ustawy, jednakże pod warunkiem jednoznacznego wskazania aktu normatywnego, do którego następuje odesłanie, oraz określenia zakresu spraw, dla których odesłanie następuje. Wobec powyższego, w celu prawidłowego odesłania do przepisów odrębnych, prawodawca miejscowy winien był wyraźnie wskazać akt prawa do którego następuje odwołanie.

Mając na uwadze powyższe organ nadzoru stwierdza nieważność uchwały Nr XXXVII/303/2013 Rady Miejskiej w Ogrodzieńcu z dnia 26 kwietnia 2013 r., w całości z powodu naruszenia przepisów prawa, co na mocy art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skutkuje wstrzymaniem jej wykonania z dniem doręczenia rozstrzygnięcia.

Od niniejszego rozstrzygnięcia przysługuje prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu nadzoru - Wojewody Śląskiego, w terminie 30 dni od jego doręczenia.

z up. WOJEWODY ŚLĄSKIEGO
Dyrektor Wydziału Infrastruktury


Igor Śmietański

Otrzymują:

1) Rada Miejska w Ogrodzieńcu

- za zwrotnym potwierdzeniem odbioru,

2) A/a.

reklama

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Olga Rzycka

Coach, trener, psycholog

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »