reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Biura rachunkowe > Korzystam z biura rachunkowego > Odpowiedzialność biura rachunkowego - orzecznictwo

Odpowiedzialność biura rachunkowego - orzecznictwo

Zakres odpowiedzialności biura rachunkowego to jeden z zasadniczych elementów kontraktu z klientem. Ale trzeba też pamiętać o innych aspektach współpracy. Praktyka i orzecznictwo sądów pokazują, że poprawne ułożenie stosunków z klientem jest nie mniej ważne niż prawidłowość rozliczeń podatkowych i z ZUS. Wybraliśmy najciekawsze przypadki sądowych sporów, by pokazać, gdzie popełniane są błędy i jak można by ich uniknąć.

Klient nie może wszczynać awantur, grozić zemstą ani pomawiać

Wyrokiem z 6 czerwca 2017 r. (sygn. akt VI W 873/10) Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej uznał klienta jednego z biur rachunkowych za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2016 r. około godziny 11:00 w R. przy ul. (...) poprzez krzyk, używanie słów obraźliwych wobec księgowej, popychanie jej i odmowę opuszczenia biura, zakłócił spokój. W efekcie sąd wymierzył mu grzywnę w wysokości 300 zł.

Podstawą prawną był tu art. 51 par. 1 kodeksu wykroczeń ("Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny").

Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił apelację obwinionego (wyrok z 7 listopada 2017 r., sygn. akt VI Ka 711/17).

Orzeczenia sądów wskazują też, kiedy dochodzi do przestępstwa zniesławienia (art. 212 kodeksu karnego):

 "Do dóbr osobistych przedsiębiorcy należy zaliczyć jego dobre imię, czyli jego reputację i renomę wypracowane wieloletnią rzetelną działalnością, oraz istniejące w obrocie gospodarczym przekonanie o wysokiej jakości świadczonych usług. Naruszeniem dobrego imienia jest zatem informowanie o prowadzonej działalności z powołaniem się na nieprawdziwe dane dotyczące: uczciwości, rzetelności, sposobu prowadzenia działalności, traktowania klientów, właściwości świadczonych usług". (wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z 24 marca 2015 r., sygn. akt I C 1680/14, prawomocny);

 "Wśród wypowiedzi naruszających cześć i dobre imię odróżnia się wypowiedzi opisowe (dotyczące faktów) i oceniające (wyrażające opinię). Tylko te pierwsze, czyli dotyczące faktów mogą podlegać weryfikacji z punktu widzenia kryterium prawdy lub fałszu. Przeprowadzenie wyraźnej linii demarkacyjnej pomiędzy obu postaciami wypowiedzi czasami nie jest możliwe. (…) Nie będzie bezprawną zniesławiająca wypowiedź wskazująca prawdziwe fakty, jak też wypowiedź zawierająca rzeczową i konstruktywna ocenę krytyczną, która ma umocowanie w faktach". (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 19 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa 908/15);

 "O zaistnieniu podstaw do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 212 par. 1 kodeksu karnego można mówić tylko wtedy, gdy sprawca zakomunikował przynajmniej jednej osobie, bądź w obecności przynajmniej jednej osoby wiadomości o postępowaniu lub właściwościach innej osoby, mogących poniżyć ją w opinii publicznej bądź też narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Pomówienie jest przestępstwem formalnym z narażenia, dla dokonania którego nie jest wymagany skutek w postaci rzeczywistego poniżenia lub utraty zaufania przez pokrzywdzonego". (postanowienie Sądu Najwyższego z 14 października 2010 r. (sygn. akt II KK 105/10). ©℗

Odpowiedzialność nie tylko cywilna

Zgodnie z art. 9 par. 3 kodeksu karnego skarbowego, za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe można popełnić umyślnie, a także nieumyślnie, jeżeli kodeks tak stanowi (art. 4 par. 1 k.k.s.). Nie dla każdego czynu przewidziana jest forma nieumyślna. Przykładowo, wykroczenie z art. 80a par. 2 k.k.s. (niezłożenie informacji podsumowującej w ustawowym terminie) może zostać popełnione tylko z winy umyślnej (tak orzekł 12 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Słupsku, sygn. akt XIV W 2169/15, wyrok nieprawomocny).

Czyn zabroniony jest popełniony umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi (art. 4 par. 2 k.k.s.). ©℗

Katarzyna Jędrzejewska

reklama

Przydatne formularze online

Narzędzia

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama
reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Rogowska

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama