| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 16 stycznia 2003 r.

w sprawie środków konserwujących, słodzących, barwników i przeciwutleniaczy, które mogą wchodzić w skład produktów leczniczych

Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. Nr 126, poz. 1381 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 141, poz. 1181 i Nr 152, poz. 1265) zarządza się, co następuje:

§ 1.
1. Rozporządzenie określa wykaz środków konserwujących, słodzących, barwników i przeciwutleniaczy, zwanych dalej „substancjami pomocniczymi”, które mogą być zawarte w produkcie leczniczym, podstawowe wymagania jakościowe dla substancji pomocniczych oraz sposób ich opisywania w dokumentacji towarzyszącej wnioskowi o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, zwanej dalej „dokumentacją”.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do produktów leczniczych weterynaryjnych.

§ 2.
Ustala się:

1) wykaz środków konserwujących, które mogą wchodzić w skład produktów leczniczych, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) wykaz środków słodzących, które mogą być zawarte w produktach leczniczych, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3) wykaz barwników, które mogą być stosowane w produktach leczniczych, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia;

4) wykaz przeciwutleniaczy, które mogą wchodzić w skład produktów leczniczych, stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 3.
1. Substancje pomocnicze pod względem jakościowym muszą odpowiadać kryteriom określonym w odpowiedniej monografii opisanej w Farmakopei Polskiej, Farmakopei Europejskiej lub innej farmakopei uznawanej w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

2. Substancje pomocnicze, których kryteria nie zostały określone w sposób, o którym mowa w ust. 1, muszą spełniać wymagania jakościowe zgodne z aktualnym stanem wiedzy, a bezpieczeństwo ich stosowania powinno być potwierdzone publikacjami w literaturze fachowej lub przeprowadzonymi eksperymentami.

§ 4.
1. W dokumentacji podmiot odpowiedzialny wymienia substancje pomocnicze wchodzące w skład produktu leczniczego, podając ich ilość, funkcję, jaką pełnią w produkcie leczniczym, z uzasadnieniem jej wyboru i celowości użycia oraz odniesieniem do odpowiedniej monografii Farmakopei Polskiej, Farmakopei Europejskiej lub innej farmakopei uznawanej w państwach członkowskich Unii Europejskiej. W przypadku gdy substancja nie jest opisana w żadnej z farmakopei, podaje się odniesienie do innych określonych wymagań, w tym do specyfikacji producenta.

2. W przypadku substancji pomocniczych będących mieszaninami, w dokumentacji należy wymienić wszystkie składniki wchodzące w skład tych mieszanin (skład jakościowy) wraz z podaniem ich ilości.

3. W przypadku mieszanin chemicznie pokrewnych substancji, w tym estrów alkoholi wielowodorotlenowych (mieszaniny mono-, di- i triestrów), w dokumentacji należy przedstawić następującą charakterystykę składników:

1) rodzaj i zawartość każdego ze składników z określeniem ich poszczególnych limitów zawartości;

2) właściwości fizykochemiczne umożliwiające uzyskanie właściwej postaci technologicznej do otrzymania odpowiedniej postaci farmaceutycznej produktu leczniczego;

3) wszystkie pozostałe związki wchodzące w skład mieszaniny.

4. W przypadku mieszaniny substancji pomocniczych w formie gotowej do użycia, w tym do powlekania tabletek, w dokumentacji przedstawia się specyfikację gotowej mieszaniny i każdego składnika osobno oraz skład jakościowy i ilościowy wszystkich substancji pomocniczych wchodzących w skład tej mieszaniny.

5. W przypadku kompozycji smakowo-zapachowych, w dokumentacji dopuszcza się podanie jedynie wszystkich składników wchodzących w skład tych kompozycji bez podawania składu ilościowego.

6. W przypadku substancji pomocniczych o charakterze smakowo-zapachowym, w dokumentacji przedstawia się następujące informacje:

1) czy są produktami naturalnymi, czy też związkami otrzymywanymi na drodze syntezy chemicznej;

2) skład jakościowy głównych składników z odpowiednimi reakcjami identyfikacyjnymi w celu zapewnienia jednolitości składu; nie dopuszcza się podawania jedynie nazwy handlowej kompozycji smakowo-zapachowych;

3) dotyczące kryteriów czystości składników kompozycji smakowo-zapachowych, przyjętych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) i Organizację Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).

7. W przypadku substancji pomocniczych modyfikowanych chemicznie, w dokumentacji podaje się opis zapobiegający myleniu ich z substancją niezmodyfikowaną.

§ 5.
W odniesieniu do badań analitycznych substancji pomocniczych:

1) opisanych w Farmakopei Polskiej, Farmakopei Europejskiej lub innej farmakopei uznawanej w państwach członkowskich Unii Europejskiej do dokumentacji dołącza się wyniki badań rutynowych wykonywanych dla wszystkich serii substancji wyjściowych;

2) nieopisanych w Farmakopei Polskiej, Farmakopei Europejskiej lub innej farmakopei uznawanej w państwach członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli wykonywane są inne badania niż wymienione w farmakopei, dołącza się dokumentację potwierdzającą, że wybrana metoda badania jest odpowiednia i zapewnia, że substancja pomocnicza spełnia jakościowe wymagania farmakopealne;

3) jeżeli monografia obejmuje substancje pokrewne, w dokumentacji przedstawia się szczegółową specyfikację wybraną dla konkretnej substancji pomocniczej;

4) dodatkowo, jeżeli jest to konieczne, w dokumentacji przedstawia się badania jakości substancji pomocniczej w odniesieniu do funkcji, jaką pełni ta substancja w produkcie leczniczym;

5) w przypadku substancji pomocniczych używanych do produkcji form jałowych z wykorzystaniem metody jałowego sączenia, w dokumentacji przedstawia się dane o zanieczyszczeniach mikrobiologicznych;

6) innych niż wymienione w pkt 1–5, przedstawia się odpowiednie wymagania jakościowe opierające się na następujących rodzajach badań:

a) charakterystyce fizycznej,

b) identyfikacji,

c) badaniach czystości, określających limity sumy i limity pojedynczych zanieczyszczeń, które powinny być zidentyfikowane; badania czystości powinny obejmować testy fizyczne, chemiczne, biologiczne i, jeżeli jest to konieczne, immunologiczne,

d) zanieczyszczeń mikrobiologicznych, jeżeli do otrzymywania jałowych produktów leczniczych do stosowania pozajelitowego wykorzystywana jest metoda jałowego sączenia,

e) innych testach, obejmujących w szczególności badanie parametrów wpływających na jakość postaci leku,

f) zawartości lub limicie zawartości.

§ 6.
1. W przypadku substancji pomocniczych pochodzenia naturalnego przetwarzanych chemicznie, w dokumentacji przedstawia się informacje o przeprowadzonych procesach i czystości uzyskanych produktów, w szczególności informacje o produktach rozkładu, specyficznych zanieczyszczeniach i pozostałościach substancji chemicznych stosowanych w tych procesach, z określeniem ich limitów zawartości oraz metod sterylizacji i ich wpływu na produkt końcowy.

2. W przypadku substancji pomocniczych pozyskiwanych z tkanek pochodzących od ludzi lub zwierząt, w dokumentacji należy:

1) przedstawić dane o braku obecności wirusów oraz procedury postępowania mające na celu zmniejszenie ryzyka przenoszenia zakażenia gąbczastą encefalopatią (TSE);

2) opisać metody pozyskiwania i kontroli tkanek i płynów ustrojowych stosowanych jako materiał wyjściowy;

3) podać nazwę producenta i miejsce wytwarzania substancji pomocniczych.

§ 7.
1. W przypadku produktów leczniczych zawierających:

1) środki konserwujące, w skład których wchodzi rtęć,

2) alkohol benzylowy, którego metabolitem jest benzaldehyd toksyczny, dla ośrodkowego układu nerwowego w produktach do stosowania pozajelitowego u dzieci poniżej 2 roku życia,

3) estry kwasu benzoesowego – w preparatach iniekcyjnych,

4) siarczyny i pirosiarczyny,

każdorazowe zastosowanie tych substancji pomocniczych w produkcie leczniczym należy szczegółowo uzasadnić w dokumentacji.

2. Nie mogą zawierać żadnych środków konserwujących produkty lecznicze przeznaczone do podawania pozajelitowego:

1) do komór mózgowych,

2) innymi drogami mającymi połączenie z płynem mózgowo-rdzeniowym,

3) pozagałkowo,

w których z różnych medycznych względów obecność takich środków jest niepożądana.

§ 8.
Podmiot odpowiedzialny składa zapewnienie, że stosowane barwniki spełniają kryteria czystości oraz przedstawia metody analizy niezbędne do identyfikacji i potwierdzenia, że kryteria te zostały spełnione.
§ 9.
1. Jeżeli produkty lecznicze będą stosowane na skórę, dopuszcza się użycie barwników dozwolonych do stosowania w kosmetykach.

2. W przypadku produktów leczniczych, o których mowa w ust. 1, wytwórca przedstawia pełną dokumentację chemiczną i toksykologiczną zapewniającą bezpieczeństwo użytego barwnika, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów czystości oraz zakresu stosowania tego barwnika.

§ 10.
1. Jeżeli w skład produktu leczniczego wchodzą przeciwutleniacze i środki konserwujące, w dokumentacji przedstawia się:

1) przyczyny dodania do produktu leczniczego;

2) uzyskane efekty uzasadnione badaniami;

3) metody oznaczania zawartości w produkcie końcowym;

4) informacje zawarte w ulotce produktu końcowego;

5) informacje dotyczące bezpieczeństwa.

2. W celu potwierdzenia, że zastosowano właściwy poziom środka konserwującego, w dokumentacji przedstawia się wyniki badań skuteczności przeciwdrobnoustrojowej wykonanych metodą opisaną w Farmakopei Europejskiej.

§ 11.
W dokumentacji przedstawia się wykaz publikacji w literaturze fachowej.
§ 12.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia: M. Łapiński

 

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).

Załącznik 1. [WYKAZ ŚRODKÓW KONSERWUJĄCYCH, KTÓRE MOGĄ WCHODZIĆ W SKŁAD PRODUKTÓW LECZNICZYCH]

Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia
 z dnia 16 stycznia 2003 r. (poz. 169)

Załącznik nr 1

WYKAZ ŚRODKÓW KONSERWUJĄCYCH, KTÓRE MOGĄ WCHODZIĆ W SKŁAD PRODUKTÓW LECZNICZYCH

Lp.

Kod E

Nazwa substancji

1.

 

Alkohol benzylowy

2.

 

Alkohol etylowy

3.

 

Alkohol fenyloetylowy

4.

 

Alkohol izopropylowy

5.

 

Benzalkoniowy chlorek i bromek

6.

 

Bromek benzododecyniowy

7.

 

Bronopol

8.

 

Cetrimid

9.

 

Chlorek benzoksoniowy

10.

 

Chlorek benzetoniowy

11.

 

Chlorek cetylopirydyniowy

12.

 

Chlorheksydyny chlorowodorek

 

 

glukonian

 

 

octan

13.

 

Chlorobutanol

14.

 

Chlorokrezol

15.

 

Fenoksyetanol

16.

 

Fenol

17.

 

Glikol propylenowy

18.

 

Heksachlorofen

19.

 

Imidomocznik

20.

 

Krezol

 

21.

E 210

Kwas benzoesowy

 

E 211

i jego sól sodowa

22.

 

Kwas dehydrooctowy i jego sól sodowa

23.

E 280

Kwas propionowy

 

E 281

i jego sole: sodowa

 

E 282

wapniowa

24.

E 200

Kwas sorbowy

 

E 202

i jego sole: potasowa

 

E 201

sodowa

 

E 203

wapniowa

25.

 

P-hydroksybenzoesany: -benzylu

 

 

-butylu

 

E 214

-etylu

 

E 218

-metylu

 

E 216

-propylu

26.

 

Sole sodowe p-hydroksybenzoesanów: -benzylu

 

 

-butylu

 

E 215

-etylu

 

E 219

-metylu

 

E 217

-propylu

27.

 

Sole fenylortęciowe: -azotan

 

 

-boran

28.

 

Tiomersal

29.

 

Tymol

 

Załącznik 2. [WYKAZ ŚRODKÓW SŁODZĄCYCH, KTÓRE MOGĄ BYĆ ZAWARTE W PRODUKTACH LECZNICZYCH]

Załącznik nr 2

WYKAZ ŚRODKÓW SŁODZĄCYCH, KTÓRE MOGĄ BYĆ ZAWARTE W PRODUKTACH LECZNICZYCH

Lp.

Kod E

Nazwa substancji

1.

E 950

Acesulfam K

2.

E 951

Aspartam

3.

E 952

Cyklaminian sodu

4.

 

Glukoza

5.

 

Fruktoza

6.

E 422

Glicerol

7.

E 966

Laktitol

8.

E 967

Ksylitol

9.

E 965

Maltitol i syrop maltitolowy

10.

 

Maltoza

11.

E 421

Mannitol

12.

 

Sacharoza

13.

E 954

Sacharyna i jej sól sodowa

14.

E 420

Sorbitol i syrop sorbitolowy

15.

 

Syrop skrobiowy (glukozowy)

 

Załącznik 3. [WYKAZ BARWNIKÓW, KTÓRE MOGĄ BYĆ STOSOWANE W PRODUKTACH LECZNICZYCH]

Załącznik nr 3

WYKAZ BARWNIKÓW, KTÓRE MOGĄ BYĆ STOSOWANE W PRODUKTACH LECZNICZYCH

Lp.

Kod E

Nazwa zwyczajowa

1.

E 100

Kurkumina

2.

E 101

Ryboflawina (laktoflawina)

3.

E 102

Tartrazyna

4.

E 104

Żółcień chinolinowa

5.

E110

Żółcień pomarańczowa

6.

E 120

Koszenila (Karmin, Kwas karminowy)

7.

E 122

Karmoizyna (Azorubina)

8.

E 123

Amarant

9.

E 124

Czerwień koszenilowa

10.

E 127

Erytrozyna

11.

E 128

Czerwień 2G (Red 2G)

12.

E131

Błękit patentowy V

13.

E 132

Indygotyna (Indygokarmin)

14.

E 133

Błękit brylantowy FCF

15.

E 140

Chlorofil i chlorofilina

16.

E 141

Kompleks miedziowy chlorofiliny

17.

E 142

Zieleń brylantowa BS (Zieleń S)

18.

E150(a-d)

Karmele

19.

E151

Czerń brylantowa BN (Czerń PN)

20.

E 153

Węgiel roślinny

21.

E 160(a-f)

Karotenoidy

22.

E 161(a-g)

Ksantofile

23.

E 162

Betanina

24.

E 163

Antocyjany

25.

E 170

Węglan wapnia

26.

E 171

Dwutlenek tytanu

27.

E 172

Tlenki i wodoroltenki żelaza

28.

E 173

Glin

29.

E 174

Srebro

30.

E 175

Złoto

 

Załącznik 4. [WYKAZ PRZECIWUTLENIACZY, KTÓRE MOGĄ WCHODZIĆ W SKŁAD PRODUKTÓW LECZNICZYCH]

Załącznik nr 4

WYKAZ PRZECIWUTLENIACZY, KTÓRE MOGĄ WCHODZIĆ W SKŁAD PRODUKTÓW LECZNICZYCH

Lp.

Kod E

Nazwa substancji

1.

E 320

Butylohydroksyanizol

2.

E 321

Butylohydroksytoluen

3.

 

Formaldehydosulfoksylan sodowy

4.

E312

Galusany: dodecylu

 

 

etylu

 

E311

oktylu

 

E310

propylu

5.

E 300

Kwas askorbowy

 

E 301

i jego sole: sodowa

 

E 302

wapniowa

6.

E 330

Kwas cytrynowy

 

E 332

i jego sole: potasowa

 

E 331

sodowa

7.

 

Kwas etylenodiaminoczterooctowy i jego sole

8.

 

Kwas nordihydroksygwajaretowy

9.

E 304

Palmitynian askorbylu

10.

E 223

Pirosiarczyn sodu

11.

E 221

Siarczyn sodu

12.

E 307

Tokoferole: ά (alfa) – tokoferol

 

E 308

g (gamma) – tokoferol

 

E 309

d (delta) – tokoferol

 

E 306

mieszanina tokoferoli

13.

E 222

Wodorosiarczyn sodu

 

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Poradnia Kanoniczna

Poradnia została założona przez dwóch absolwentów jedynego w Polsce Wydziału Prawa Kanonicznego znajdującego się na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »