reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NK-3.4131.172.2013.WE Wojewody Zachodniopomorskiego

z dnia 15 marca 2013 r.

stwierdzające nieważność w części uchwały Nr XXXVI/259/13 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Kalisz Pomorski

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591; zm.: z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203 i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441, Nr 175, poz. 1457 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 128, Nr 175 poz. 1457, Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz. 327, Nr 138, poz. 974, Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111, Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420, Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142, Nr 28, poz. 146, Nr 106, poz. 675, Nr 40, poz. 230, z 2011 r. Nr 21, poz. 113, Nr 117, poz. 679, Nr 134, poz. 777, Nr 149, poz. 887, Nr 217, poz. 1281, z 2012 r., poz. 567, z 2013 r., poz. 153)

stwierdzam nieważność

- § 10 ust. 1 w zakresie wyrazów nie posiadająca tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości nadającej się do zamieszkania ,

- § 12 ust. 2 pkt 2,

- § 13 pkt 3

uchwały Nr XXXVI/259/13 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Kalisz Pomorski.

Uzasadnienie

Materialno - prawną podstawę podjęcia przez Radę Miejską w Kaliszu Pomorskim uchwały Nr XXXVI/259/13 w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Kalisz Pomorski stanowi przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Zgodnie z tą regulacją rada gminy uchwala zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasady i kryteria wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel; w razie gdy rada gminy nie określi w uchwale odmiennych zasad, do lokali podnajmowanych przez gminę stosuje się odpowiednio zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy .

Badając treść uchwały Nr XXXVI/259/13 organ nadzoru stwierdził, że § 10 ust. 1 przedmiotowego aktu wykracza poza kompetencje przyznane organowi stanowiącemu gminy na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. W omawianej regulacji Rada Miejska w Kaliszu Pomorskim postanowiła, że osoba ubiegająca się o najem lokalu nie posiadająca tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości nadającej się do zamieszkania składa wniosek do Urzędu Miejskiego Kaliszu Pomorskim.

Uzasadniając twierdzenie, iż cyt. unormowanie w sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny zaznaczyć należy, że ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego wskazuje expressis verbis w art. 4 ust. 2 , iż gmina, posiadająca mieszkaniowy zasób, zobowiązana jest do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych gospodarstw o niskich dochodach, przy czym chodzi tu o gospodarstwa domowe wspólnoty samorządowej, tj. mieszkańców konkretnej gminy. Prawodawca zatem zakreślił krąg osób posiadających prawo do najmu lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu. Należą doń - w myśl art. 4 ust. 1 i 2 ustawy - mieszkańcy gminy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i prowadzący gospodarstwa domowe o niskich dochodach. Jednocześnie ustawodawca powierzył radzie gminy kompetencję do unormowania wysokości dochodu gospodarstwa domowego, decydującej o nabyciu prawa do najmu lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu, tj. wskazanie granicy maksymalnej osiąganego dochodu, powyżej której mieszkaniec konkretnej gminy nie ma prawa do ubiegania się o najem lokalu z gminnego zasobu, z uwagi na możliwość zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych na wolnym rynku mieszkaniowym. Poza przesłanką niskiego dochodu i pozostawania mieszkańcem gminy prawodawca wprowadził także przesłankę niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. W odróżnieniu od przesłanki wysokości osiąganego dochodu, której konkretyzację powierzono radzie gminy mocą art. 21 ust. 3 pkt 1 ustawy, rada gminy nie ma jakiegokolwiek upoważnienia, ażeby w tekście uchwały definiować pojęcie niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Termin ten bowiem należy do pojęć ustawowych i kształtuje, istotne z punktu widzenia jednostki, prawo najmu lokalu mieszkaniowego z gminnego zasobu. Znaczenie tego pojęcia można zatem ustalać tylko i wyłącznie na gruncie przepisów powszechnie obowiązujących w kontekście konkretnego stanu faktycznego. Rada gminy nie może więc postanowić - jak w omawianym stanie faktycznym - iż prawo najmu przysługuje osobie, która nie posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości nadającej się do zamieszkania, gdyż norma taka byłaby równoznaczna z modyfikacją znaczenia pojęcia "niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych" z art. 4 ust. 2 ustawy.

Z tych samych względów za istotnie naruszający prawo należy uznać § 13 pkt 3 uchwały Nr XXXVI/259/13 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim stanowiący, Gmin a Kalisz Pomorski zawiera umowę najmu lokalu o powierzchni przekraczającej 80 m2 z osobą oczekującą na lokal z zasobów mieszkaniowych gminy, która posiada uprawnienie do zamieszkania w danym lokalu, nie posiada prawa do innego lokalu .

Jak wskazano powyżej, w art. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego prawodawca określił osoby, które posiadają prawo do najmu lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu. Akt ten nie wprowadza innych ograniczeń wyłączających możliwość zawarcia umowy najmu. Tym samym, niedopuszczalne jest - jak w omawianym stanie faktycznym - wyeliminowanie z kręgu osób mogących ubiegać się o wynajem lokalu osób posiadających tytuł prawny do innego lokalu (por. wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 490/07 oraz WSA w Szczecinie z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 758/12).

Z kolei w § 12 ust. 2 pkt 2 kwestionowanej uchwały Rada postanowiła, że wynajmujący może nawiązać umowę najmu lokalu z osobami, które pozostały po opuszczeniu lokalu przez najemcę, gdy osoby te nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu oraz gdy są osobami bliskimi najemcy, przez których rozumie się wstępnych, zstępnych, pełnoletnie rodzeństwo oraz pełnoletnie dzieci rodzeństwa, małżonków rodzeństwa dzieci przysposobione ich małżonków i pełnoletnie dzieci oraz osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z najemcą.

Tymczasem w myśl art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o osobie bliskiej - należy przez to rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione oraz osobę, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu.

Zestawiając treść przywołanych regulacji nie budzi wątpliwości, że § 12 ust. 2 pkt 2 uchwały Nr XXXVI/259/13 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim zawiera modyfikację ustawowej definicji pojęcia "osoby bliskiej", co stanowi naruszenie obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania tego przepisu z obrotu prawnego.

Uzasadniając powyższe stanowisko, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na charakter przepisów załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908 z późn. zm.), które - w ocenie organu nadzoru - w tym przypadku zostały naruszone. Zasady techniki prawodawczej nie stanowią upoważnienia do tworzenia prawa. Jest to bowiem zbiór zasad technicznych dotyczących sposobu kreowania przepisów. Naruszenie tych zasad nie przesądza o sprzeczności uregulowań z prawem. Stanowi tylko tyle, że przepisy zostały źle skonstruowane, co nie zawsze przekreśla ich wartość. Z kolei, jednak naruszenie zasad techniki prawodawczej jednoznaczne z istotnym naruszeniem prawa występuje m.in. wówczas, kiedy w wyniku ich naruszenia dochodzi do sytuacji, kiedy rada gminy normuje materię uregulowaną już aktami wyższego rzędu ewentualnie wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego.

Stosownie do treści § 137 załącznika do ww. rozporządzenia, w uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń. Przepis ten wskazuje na zasadę, że uchwała rady czy też zarządzenie nie może regulować raz jeszcze tego, co zostało już wcześniej przez ustawodawcę unormowane i stanowi przepis powszechnie obowiązujący, a więc z jednej strony nie ma potrzeby, z drugiej zaś nie można powtarzać przepisów ustaw, rozporządzeń, czy też ratyfikowanych umów międzynarodowych w zapisach prawa miejscowego. Dodatkowo podnieść należy, że narusza powszechnie obowiązujący porządek prawny w stopniu istotnym nie tylko regulowanie przez organ gminy raz jeszcze tego, co zostało już zamieszczone w źródle powszechnie obowiązującego prawa, lecz - jak w omawianym stanie faktycznym - zmodyfikowanie przepisu ustawowego przez akt wykonawczy niższego rzędu. Podkreślić należy, że uchwała regulująca zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy stanowi prawo miejscowe, które powinno zawierać treści normatywne, a nie powtórzenia, a tym bardziej modyfikacje norm zawartych w innych przepisach.

Mając powyższe na względzie uznać należy, że stwierdzenie nieważności § 10 ust. 1 w zakresie wyrazów nie posiadająca tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości nadającej się do zamieszkania , § 12 ust. 2 pkt 2 oraz § 13 pkt 3 uchwały Nr XXXVI/259/13 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Kalisz Pomorski, jest uzasadnione i konieczne.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania przedmiotowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 92 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

WOJEWODA ZACHODNIOPOMORSKI


Marcin Zydorowicz

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Justyna Świder

specjalista z zakresu prawa oświatowego i samorządowego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama