reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr KN-I.4131.1.351.2013.16 Wojewody Wielkopolskiego

z dnia 5 lipca 2013r.

orzekające nieważność uchwały Nr XXVII/225/13 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 27 maja 2013 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wybranych terenów na obszarze gminy WIerzbinek

Działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594)

orzekam

nieważność uchwały Nr XXVII/225/13 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 27 maja 2013 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wybranych terenów na obszarze gminy WIerzbinek-ze względu na istotnenaruszenie prawa.

Uzasadnienie do Rozstrzygnięcia nadzorczego Nr KN-I.4131.1.351.2013.16
Wojewody Wielkopolskiego
z dnia 5 lipca 2013 r.

Uchwała Nr XXVII/225/13 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 27 maja 2013 r. została doręczona Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu 5 czerwca 2013 r.

Jako podstawę prawną uchwały powołano przepisy art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), art. 3 ust. 1 i art. 20 ust. 1 w zw. z art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) w zw. z uchwałą Nr IX/61/11 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 29 lipca 2011 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wybranych terenów na obszarze gminy Wierzbinek.

Dokonując oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały – organ nadzoru stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów.

W myśl art. 16 ust. 2 ww. ustawy minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określa, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.

Wykonując tę delegację Minister Infrastruktury w dniu 26 sierpnia 2003 r. wydał rozporządzenie w sprawie wymaganego zakresu projektu planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587).

Na mocy § 4 pkt 6 tego rozporządzenia ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu powinny zawierać w szczególności określenie linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej, a także gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy oraz geometrii dachu;

Mając powyższe na uwadze, organ nadzoru stwierdza, iż Rada Gminy Wierzbinek w sposób istotny naruszyła powołane przepisy, albowiem w przedłożonym planie nie wyznaczyła maksymalnej wysokości zabudowy dla:

- budynków gospodarczych m.in. na terenach oznaczonych symbolami „aUZ”, „c1UP” i „d3U/MN”;

- garaży m.in. na terenach oznaczonych symbolami „aUZ”, „c1UP”, „f1RM”, „g1RM” i „h1RM”;

- budynków inwentarskich m.in. na terenach oznaczonych symbolami „f2RM”, „g2RM” „h2RM” i „i1RM”;

- magazynów m.in. na terenach oznaczonych symbolami „a1RM”, „f1RM”, „g1RM”, „h1RM” i „i1RM”;

- budynków mieszkalno – usługowych m.in. na terenach oznaczonych symbolami „a7MN/U”, „f1MN/U”, „f1U/MN”, „g1MN/U”, „h1MN/U” i „i1MN/U”;

- budynków usługowo – mieszkalnych m.in. na terenie oznaczonym symbolem „d1U/MN”.

Ponadto organ nadzoru stwierdza, że w ocenianym planie, dla przeznaczonego pod zabudowę terenu, oznaczonego symbolem „i1US/ml” nie określono minimalnej intensywności zabudowy.

W dalszej kolejności zauważyć należy, że Rada Gminy Wierzbinek w przedmiotowym planie zawarła ustalenia dotyczące stawek procentowych, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tylko dla terenów oznaczonych symbolami „MW”, „MW/U”, „MN”, „MN/U”, „RM”, „U”, „U/MN”, „U/MW”, „UP”, „UK”, „UO”, „UZ”, „US” i „US/ml”, pomijając w tej kwestii ustalenia dla pozostałych terenów.

Tymczasem z brzmienia art. 15 ust. 2 pkt 12 w zw. z art. 36 ust. 4 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła to właściciel lub użytkownik wieczysty zbywając taką nieruchomość, jest obowiązany do uiszczenia jednorazowej opłaty ustalanej w planie w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Stawki procentowe, na podstawie których ustala się tę opłatę, winny obligatoryjnie być określane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W ocenianym planie Rada nie wskazała żadnych przesłanek uzasadniających nie naliczenie renty planistycznej dla ww. terenów. Zaznaczyć też należy, że w sytuacji wykazania przez sporządzającego plan miejscowy, iż uchwalenie planu nie spowoduje wzrostu wartości nieruchomości nim objętych, istnieje możliwość ustalenia zerowej stawki opłaty. Jednak w tym zakresie Rada nie podjęła żadnych ustaleń, czym naruszyła art. 15 ust. 2 pkt 12 ustawy.

Warto w tym miejscu wskazać na wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt II OSK 2274/12, w którym Sąd ten orzekł, iż stawka zerowa renty planistycznej jest możliwa w sytuacji, gdy przy tworzeniu planu można bezspornie ustalić, że w stosunku do pewnych nieruchomości nie mogą zaistnieć przesłanki do wymiaru renty planistycznej. Wymaga to jednak przeprowadzenia szczegółowej analizy nieruchomości objętych planem i odzwierciedlenia wyników tej analizy w materiałach planistycznych, a także dokładnego określenia w ustaleniach planu terenów, w stosunku do których ustalenie stawki procentowej renty planistycznej jest bezzasadne. Poza tymi wyjątkowymi sytuacjami pominięcie przez radę gminy ustalenia wysokości stawki procentowej, która stanowić miałaby podstawę ustalenia opłaty planistycznej, jest naruszeniem art. 15 ust. 2 pkt 12 ustawy.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy stanowi dokument obejmujący wyłącznie zagadnienia związane z przeznaczeniem terenu, rozmieszczeniem inwestycji celu publicznego oraz określeniem sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu. Ustalenia dotyczące zagadnień wykraczających poza zakres unormowań określonych w ustawie, w szczególności w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy, stanowią wykroczenie rady gminy poza przysługującą jej właściwość do stanowienia prawa.

Odnosząc powyższe do ww. miejscowego planu, organ nadzoru stwierdza, że Rada Gminy Wierzbinek wyznaczając podmiot właściwy do finansowania przebudowy sieci infrastruktury technicznej (np. § 14 pkt 10 - kropka druga uchwały), a także ograniczając możliwość korzystania z funkcji mieszkaniowej do konkretnych użytkowników (np. § 19 ust. 8 pkt 8.3 ppkt 1 uchwały) przekroczyła przyznane jej przez ustawodawcę kompetencje.

Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu planu zagospodarowania przestrzennego, na projekcie rysunku planu miejscowego stosuje się nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie projektu rysunku planu miejscowego z projektem tekstu planu miejscowego. Do projektu rysunku planu miejscowego dołącza się objaśnienia wszystkich użytych oznaczeń.

Rada Gminy Wierzbinek naruszyła wskazany przepis rozporządzenia, w związku z występującymi różnicami pomiędzy treścią uchwały, a rysunkiem planu, w tym:

- wyznaczenia na rysunku planu nr 7 terenu oznaczonego symbolem „f17MN/U”, dla którego w treści uchwały Rada nie zawarła żadnych ustaleń;

- przeznaczenia w § 22 ust. 9 pkt 9.1 lit. a, § 22 ust. 11 pkt 11.1 ppkt 1 i § 23 ust. 1 pkt 1.1 lit. a) uchwały, terenów oznaczonych symbolami „d9U”, „d11U” i „e1U”, pod lokalizację usług uciążliwych, określając je w objaśnieniach do oznaczeń na rysunku planu jako tereny zabudowy usług nieuciążliwych.

Ponadto organ nadzoru stwierdza takie uchybienia jak:

- oznaczenie na rysunku planu nr 1 terenów dróg publicznych – parkingów (symbol „KP”) barwą szarą i zamieszczenie w objaśnieniach do rysunku przy tym przeznaczeniu barwy białej;

- zamieszczenia w objaśnieniach do rysunku planu nr 4 oznaczenia terenów zabudowy usług nieuciążliwych z dopuszczeniem usług publicznych i nie wyznaczenia ich na przedmiotowym rysunku;

- wyznaczenia na rysunku planu nr 4 terenów komunikacji w sąsiedztwie terenu oznaczonego symbolem „d1U” i nie przypisaniu im żadnego oznaczenia pozwalającego na ustalenie ich przeznaczenia;

- nie zamieszczenia na rysunku planu nr 6 oznaczeń dróg położonych pomiędzy terenami oznaczonymi symbolami „d2U/MN” i „d3U/MN” oraz „d5U/MN” i „d6U/MN”;

- braku rozgraniczenia na rysunku planu nr 6 linią rozgraniczającą terenu drogi oznaczonej symbolem „KDL” od terenu drogi oznaczonej symbolem „KDd”, położonych w rejonie terenów oznaczonych symbolami „f1U/MN”, „f2U/MN” i „f1MN/U”.

Niezależnie od wskazanych uchybień, organ oceniający ww. uchwałę stwierdza nieprawidłowości w zakresie:

- zapisów pkt 3 i 5 tabeli zamieszczonej w § 26 ust. 3 pkt 3.2 uchwały, ustalających na terenach oznaczonych symbolami „h1U” - „h2U” maksymalną wysokość zabudowy usługowej jednocześnie na 10 m i 15 m;

- zapisów § 18 pkt 2 lit. a) uchwały, zakazujących budowy budynków gospodarczych na działkach o zabudowie rekreacyjnej i zapisów § 26 ust. 6 pkt 6.3 ppkt 3 oraz § 27 ust. 4 pkt 4.3 ppkt 3 uchwały, umożliwiających na terenach zabudowy rekreacyjnej, oznaczonych symbolami „h6US/ml” - „h11US/ml” i „i1US/ml”, realizację zabudowy garażowo – gospodarczej.

Nadto tut. organ wskazuje, że w pkt 9 tabeli, zamieszczonej w § 22 ust. 3 pkt 3.2 uchwały, Rada Gminy Wierzbinek omyłkowo odwołała się do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zamiast wielorodzinnej.

Również zwrócić należy uwagę, że w wyniku błędów graficznych na części rysunków planu nieczytelne są symbole i oznaczenia terenów zamieszczone w objaśnieniach do rysunku (np. na rysunku planu nr 5 oznaczenia dróg publicznych).

Końcowo organ nadzoru zaznacza, że przy powoływaniu się na akty prawne opublikowane w Dzienniku Ustaw należy przytaczać pełną nazwę aktu prawnego wraz z datą jego uchwalenia, a następnie w nawiasie podać miejsce publikacji. Rada Gminy Wierzbinek powołując się w podstawie prawnej badanej uchwały na ustawę z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podała błędne miejsca ich publikacji, tj. odpowiednio „(Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zmianami” zamiast „(Dz. U. z 2013 r., poz. 594)” oraz „Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zmianami)” zamiast „(Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.)”.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Pouczenie

Niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego.

Wojewoda Wielkopolski

(-) Piotr Florek

reklama
reklama

POLECANE

reklama

KORONAWIRUS - podatki i prawo

reklama

Ostatnio na forum

reklama

Artykuł partnerski

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Anna Dylewska

Prawnik w kancelarii e|n|w|c

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama