| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN-II.4131.531.2015 Wojewody Lubelskiego

z dnia 1 grudnia 2015r.

stwierdzające nieważność uchwały Nr X/45/2015 Rady Miasta Stoczek Łukowski z dnia 30 października 2015 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania z boiska wielofunkcyjnego w Stoczku Łukowskim, w części obejmującej § 1 ust. 2 w zakresie słów: "i zarządzany jest przez Dyrektora Zespołu Oświatowego w Stoczku Łukowskim", § 4 ust. 5 oraz § 5 pkt 5 w zakresie słów: "i zaśmiecania terenu" oraz § 5 pkt 7 w zakresie słów: "zakłócania porządku i używania słów wulgarnych" regulaminu, stanowiącego załącznik do uchwały

Na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515)

stwierdzam nieważność

uchwały Nr X/45/2015 Rady Miasta Stoczek Łukowski z dnia 30 października 2015 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania z boiska wielofunkcyjnego w Stoczku Łukowskim, w części obejmującej § 1 ust. 2 w zakresie słów: "i zarządzany jest przez Dyrektora Zespołu Oświatowego w Stoczku Łukowskim", § 4 ust. 5 oraz § 5 pkt 5 w zakresie słów: "i zaśmiecania terenu" oraz § 5 pkt 7 w zakresie słów: "zakłócania porządku i używania słów wulgarnych" regulaminu, stanowiącego załącznik do uchwały.

Uzasadnienie

Uchwała Nr X/45/2015 Rady Miasta Stoczek Łukowski została doręczona organowi nadzoru w dniu 5 listopada 2015 r.

Działając na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, Rada Miasta Stoczek Łukowski przyjęła regulamin korzystania z boiska wielofunkcyjnego w Stoczku Łukowskim. Regulamin stanowi załącznik do uchwały.

Z powołanego przepisu wynika dla organów gminy upoważnienie do wydawania aktów prawa miejscowego regulujących zasady i tryb korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie "zasady i tryb korzystania" zawiera w sobie kompetencję dla organu stanowiącego gminy do formułowania norm i zasad prawidłowego postępowania, ustalania obowiązujących reguł i porządku zachowania się w tych obiektach.

Oznacza to w konsekwencji uprawnienie rady gminy do wprowadzenia reguł dotyczących obowiązującego sposobu korzystania i zachowania się podmiotów, które przebywają na terenie lub w obiektach, o jakich mowa w art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym.

Szeroki zakres delegacji zawartej w art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, ze względu na jej ogólność nie zmienia faktu, że rada gminy winna treść podejmowanych regulacji ściśle dostosować do zakresu przyznanego jej upoważnienia i przysługujących jej kompetencji, a w przypadku wątpliwości co do zakresu tego upoważnienia wyjaśniać te wątpliwości poprzez zastosowanie wykładni zawężającej (por. wyrok NSA wyrok z dnia 26 maja 1992 r., sygn. akt SA/Wr 310/92, Wspólnota 1993 Nr 2, s.21).

W przypadku aktów prawa miejscowego przekroczenie delegacji ustawowej stanowi istotne naruszenie prawa. Z normatywnego charakteru przedmiotowej uchwały wynika konieczność formułowania zawartych w niej postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego.

Zgodnie z § 1 ust. 2 regulaminu "Obiekt funkcjonuje przy Zespole Oświatowym i zarządzany jest przez Dyrektora Zespołu Oświatowego w Stoczku Łukowskim".

W ocenie organu nadzoru treść przytoczonej regulacji w zakresie słów: "i zarządzany jest przez Dyrektora Zespołu Oświatowego w Stoczku Łukowskim" została podjęta z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego. Określenie, jaki podmiot będzie zarządzać gminnym obiektem użyteczności publicznej stanowi przekroczenie dyspozycji art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym. Taka materia nie mieści się bowiem ani w pojęciu zasad ani w zakresie trybu korzystania z obiektów użyteczności publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236, ze zm.) jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej. Rada może zatem określić sposób i formę prowadzenia gospodarki komunalnej, nie zaś wskazywać imiennie oznaczony podmiot, który będzie zarządzał obiektem sportowym.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym to do burmistrza należy gospodarowanie mieniem komunalnym. Zdaniem organu nadzoru w zakresie kompetencji organu wykonawczego wynikających z tego przepisu mieści się także jest wskazanie podmiotu zarządzającego określonym obiektem, stanowiącym własność gminy.

Stanowienie przez Radę Miasta w sprawach, które mieszczą się w kompetencjach burmistrza, określonych w art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, jest działaniem z istotnym naruszeniem prawa.

Jak trafnie zauważa Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1894/06, jeżeli sprawa należy do właściwości organu wykonawczego gminy, to bez podstawy prawnej rada gminy nie może wkraczać w kompetencje tego organu.

W § 4 ust. 5 regulaminu Rada przyjęła, że "za bezpieczeństwo uczestników zajęć sportowych i porządek na obiekcie w trakcie imprezy odpowiada osoba organizująca zajęcia lub imprezę (nauczyciel, opiekun, trener, instruktor, organizator imprezy)".

W ocenie organu nadzoru przytoczona regulacja nie mieści się w granicach upoważnienia wynikającego z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten nie uprawnia bowiem Rady do stanowienia o zasadach odpowiedzialności obowiązujących na terenie obiektu użyteczności publicznej.

Rada miasta nie jest uprawniona do wprowadzenia w uchwale wydanej na podstawie ww. art. 40 ust. 2 pkt 4 jakichkolwiek przepisów ustalających lub modyfikujących odpowiedzialność cywilnoprawną lub karną (tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2011r., sygn. akt IV SA/Po 672/11).

Prawo do ustanowienia tego rodzaju przepisów może wynikać jedynie wprost z odrębnego przepisu rangi ustawowej albo wyraźnego brzmienia normy kompetencyjnej. Kompetencji takiej nie można domniemywać ani jej konstruować.

Tymczasem Rada Miasta Stoczek Łukowski nie tylko w sposób nieuprawniony uregulowała zasady odpowiedzialności na terenie boiska, ale również wyeliminowała odpowiedzialność właściciela obiektu oraz osób korzystających z niego.

Za niedopuszczalne należy uznać określenie przez Radę Miasta Stoczek Łukowski w sposób wiążący, w drodze aktu prawa miejscowego, zasad odpowiedzialności na terenie obiektu użyteczności publicznej.

Brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że Rada Miasta może w drodze regulaminu użyteczności publicznej decydować o zakresie odpowiedzialności osób trzecich.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 7 dnia października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 421/10 "podkreślić należy, że zarówno Gmina, jak i poszczególni jej członkowie, korzystający z obiektu miejskiego, zobowiązani są do przestrzegania prawa powszechnie obowiązującego, w tym przepisów prawa cywilnego. Nie budzi bowiem wątpliwości, że stosunki prawne pomiędzy zarządcą boiska, a osobą uprawnioną do korzystania z niego, mają charakter cywilnoprawny i podlegają regulacjom prawa cywilnego. Zbytecznym zatem jest regulowanie w drodze prawa miejscowego materii objętej przepisami hierarchicznie wyższymi".

Niezależnie zatem od tego, jakiego rodzaju odpowiedzialności (cywilna, karna, administracyjna) osób przebywających na terenie obiektu użyteczności publicznej, jakim jest boisko wielofunkcyjne, dotyczyć miała w zamiarze uchwałodawcy zasada ustanowiona w § 4 ust. 5 przedmiotowego regulaminu, uznać należy, że regulacja ta wykracza poza zakres kompetencji przysługujących organowi stanowiącemu gminy.

Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Oznacza to, iż każda norma kompetencyjna musi być tak realizowana, aby nie naruszała innych przepisów ustawy. Zakres upoważnienia musi być zawsze ustalany przez pryzmat zasad demokratycznego państwa prawnego, działania w granicach i na podstawie prawa oraz innych przepisów regulujących daną dziedzinę.

W § 5 Regulaminu Rada Miasta przyjęła, że w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom i korzystania z obiektu zgodnie z przeznaczeniem zabrania się m. in. "palenia wyrobów tytoniowych i zaśmiecania terenu" (pkt 5), "przeszkadzania z zajęciach lub grze, zakłócania porządku i używania słów wulgarnych" (pkt 7).

Zakaz określony w § 5 pkt 5 regulaminu w zakresie słów: "i zaśmiecania terenu" stanowi przedmiot regulacji art. 145 Kodeksu wykroczeń. Zgodnie z tym przepisem zanieczyszczanie lub zaśmiecanie miejsc dostępnych dla publiczności, a w szczególności drogi, ulicy, placu, ogrodu, trawnika lub zieleńca stanowi czyn zagrożony karą grzywny do 500 złotych albo karą nagany.

Zakaz określony w pkt 7 w zakresie słów: "zakłócania porządku" stanowi czyn określony w art. 51 ust. 1 Kodeksu wykroczeń, a w zakresie słów: "i używania słów wulgarnych" - zakaz ustanowiony w art. 141 ww. Kodeksu.

Stosownie do art. 51 ust. 1, kto krzykiem, hałasem albo innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Z kolei art.141 ustanawia karę za umieszczanie w publicznym miejscu nieprzyzwoitych ogłoszeń, napisów lub rysunków albo używanie słów nieprzyzwoitych.

Jak zostało wskazane powyżej akty prawa miejscowego nie powinny w żaden sposób regulować kwestii unormowanych innymi przepisami prawa, jak również nie mogą wykraczać poza upoważnienie ustawowe.

W wyroku z dnia 27 maja 2012 r. (sygn. akt IV SA/Gl 391/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił, że ustawodawca, formułując określoną delegację do wydania aktu wykonawczego, przekazuje upoważnienie do uregulowania wyłącznie kwestii nie objętych dotąd żadną normą o charakterze powszechnie obowiązującym, w celu ukształtowania stanu prawnego uwzględniającego m.in. specyfikę, możliwości i potrzeby środowiska, do którego właściwy akt jest skierowany.

Z istoty aktu prawa miejscowego wynika zatem niedopuszczalność takiego działania organu realizującego delegację ustawową, które polega na powtarzaniu bądź modyfikacji wiążących norm o charakterze powszechnie obowiązującym.

Niewątpliwym przy tym jest, że choć rada gminy może wprowadzać regulaminy korzystania z obiektów sportowych, zawierające nakazy i zakazy określonego zachowania się osób to normy te, w przypadku wydania ich na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy, nie mogą stanowić przepisów porządkowych zagrożonych sankcjami przewidzianymi w kodeksie wykroczeń.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, powtórzenia i modyfikacje, jako wysoce dezinformujące, stanowią istotne naruszenie prawa (wyrok NSA z 16 czerwca 1992 r., ONSA 1993/2/44; wyrok NSA z 14 października 1999 r., OSS 2000/1/17; wyrok NSA 6czerwca 1996 r., sygn. SA/Wr 2761/95).

Powtarzanie regulacji ustawowych, bądź ich modyfikacja i uzupełnienie przez przepisy uchwały może bowiem prowadzić do odmiennej czy sprzecznej z intencjami ustawodawcy interpretacji. Trzeba bowiem liczyć się z tym, że powtórzony czy zmodyfikowany przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go zamieszczono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy.

W tym stanie rzeczy stwierdzenie nieważności uchwały Nr X/45/2015 we wskazanym zakresie jest uzasadnione.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, złożona za moim pośrednictwem w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.

w/z WOJEWODY LUBELSKIEGO

Marian Starownik
WICEWOJEWODA

Otrzymują:

1) Burmistrz Miasta Stoczek Łukowski

2) Przewodniczący Rady Miasta Stoczek Łukowski

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Skarbiec

Kancelaria Prawna Skarbiec, specjalizuje się w kompleksowej obsłudze prawnej podmiotów gospodarczych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »