reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Biura rachunkowe > Prowadzę biuro rachunkowe > Jak krok po kroku sprawdzić, czy biuro rachunkowe ma obowiązek raportowania schematu podatkowego

Jak krok po kroku sprawdzić, czy biuro rachunkowe ma obowiązek raportowania schematu podatkowego

Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy zobowiązujące podatników oraz podmioty ich obsługujące do raportowania o schematach podatkowych. W artykule objaśniamy, w jaki sposób działa mechanizm raportowania oraz w jakich sytuacjach obowiązek raportowania może obciążać biura rachunkowe.

  1. Jak zbadać, kiedy mamy obowiązek raportowania

Niewątpliwie nadmierna gorliwość w wypełnianiu przedstawionych wyżej obowiązków nie będzie służyła utrzymaniu dobrych relacji z klientem. Często bowiem może skutkować zbędną wizytą fiskusa. Dzisiaj klienta łatwo się pozbyć, a nie tak łatwo zdobyć. Pamiętajmy też, że płaci nam klient, a nie MF. Z tych też względów bardzo ważne jest ustalenie, czy w ogóle mamy (jako wspomagający) obowiązek raportowania.

Krok 1. Należy ustalić status podatkowy klienta

Po pierwsze, należy zbadać, czy klientowi można przypisać status kwalifikowanego korzystającego. Opisany obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym nie powstaje bowiem, gdy schemat podatkowy dotyczy korzystającego, dla którego nie jest spełnione kryterium kwalifikowanego korzystającego, przy czym zastrzeżenie to nie dotyczy schematu podatkowego transgranicznego (art. 86a § 5 O.p.).

Definicję kwalifikowanego korzystającego zawiera przepis art. 86a § 4 O.p. Jest to podmiot którego:

- przychody lub koszty albo wartość aktywów w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym lub w bieżącym roku obrotowym równowartość 10 000 000 euro, lub

- udostępniane lub wdrażane uzgodnienie dotyczy rzeczy lub praw o wartości rynkowej przekraczającej równowartość 2 500 000 euro, lub

- jest podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 updof (art. 11a ust. 1 pkt 4 updop) z takim podmiotem.

Jeżeli takim podmiotem nie jest, to obowiązek informacyjny nie powstaje.

Krok 2. Należy ustalić swój status jako podmiotu wspomagającego

Po drugie, jeśli klient jest kwalifikowanym korzystającym, badamy, czy można nam przypisać status wspomagającego. Według definicji zawartej w art. 86a § 1 pkt 18 O.p., aby można było uznać dany podmiot za wspomagającego, winien on podjąć się udzielenia, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia lub porad dotyczących opracowania, wprowadzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia do wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia uzgodnienia.

Niewątpliwie zakres powyższych czynności jest bardzo szeroki. Można wszakże stwierdzić, że statusu wspomagającego nie nabywa podmiot prowadzący księgi oraz sporządzający deklaracje, informacje i zeznania podatkowe, jak również dokumentacje cen transferowych. Podobnie rzecz się ma w wypadku audytów podatkowych czy też reprezentowaniu klienta w postępowaniu podatkowym lub postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Inaczej może się przedstawiać sytuacja w wypadku doradztwa podatkowego (np. ocena przedstawionych przez klienta działań mających prowadzić do uzyskania korzyści podatkowej) czy też nawet sporządzania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, gdy sprawa dotyczy przyszłych stanów faktycznych. Podobnie zaopiniowanie konstrukcji stworzonych przez inny pomiot (np. innego doradcę podatkowego) powoduje wystąpienie w roli wspomagającego - jeśli rzecz jasna mamy do czynienia ze schematem podatkowym.

Podkreślić tutaj trzeba, że status wspomagającego nabywa się poprzez aktywne działanie. Samo posiadanie wiedzy o schemacie podatkowym bez własnego uczestnictwa w jego tworzeniu czy też wdrażaniu nie powoduje obowiązku raportowania. Przepis art. 86a § 1 pkt 18 O.p. jasno stanowi: podjęła się udzielić.

Krok 3. Należy zbadać, czy dane uzgodnienie to schemat podatkowy

Jeśli nadal mamy wątpliwości, czy nie występujemy w charakterze wspomagającego, winniśmy zbadać, czy dane uzgodnienie (czyli czynności, które mają lub mogą mieć wpływ na powstanie lub niepowstanie obowiązku podatkowego) stanowi schemat podatkowy.

W myśl art. 86a § 1 pkt 10 O.p. schemat podatkowy jest to uzgodnienie, które obejmuje jedno z poniższych sytuacji:

a) spełnia kryterium głównej korzyści (korzyść podatkowa jest główną lub jedną z głównych korzyści, którą podmiot spodziewa się osiągnąć w związku z wykonaniem uzgodnienia - art. 86a § 2 O.p.) oraz ma ogólną cechę rozpoznawczą wskazaną w art. 86a § 1 pkt 6 (np. promotor jest uprawniony do otrzymania wynagrodzenia, którego wysokość jest uzależniona od wysokości korzyści podatkowej wynikającej z uzgodnienia),

b) ma szczególną cechę rozpoznawczą wskazaną w art. 86a § 1 pkt 13 (np. ten sam dochód lub majątek korzysta z metod mających na celu unikanie podwójnego opodatkowania w więcej niż jednym państwie),

c) ma inną szczególną cechę rozpoznawczą wskazaną w art. 86a § 1 pkt 1 (np. dochody lub przychody nierezydenta, wynikające lub oczekiwane w związku z wykonaniem uzgodnienia, przekraczają łącznie w trakcie roku kalendarzowego kwotę 25 000 000 zł).

Krok 4. Uprzednie oświadczenie klienta jako informacja dla biura

Przypadki opisane w powyższych przepisach są rozliczne i wspomagający nie musi mieć do nich dostępu, co nie ułatwia mu zadania. Przepis art. 86d § 2 pkt 2 O.p. mówi wszakże, że wystarczy, aby wspomagający: powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego jest wspomagającym, może stanowić schemat podatkowy

- aby nałożyć na niego obowiązki informacyjne (gdy zlecający nie rozwieje jego wątpliwości).

W tej sytuacji najbardziej sensowne jest ujęcie problemu już na etapie przyjęcia zlecenia wykonania danej czynności doradztwa (lub podobnej), czy możemy mieć do czynienia ze schematem podatkowym. Ewentualne (pisemne) oświadczenie klienta w tym zakresie z pewnością by nie zaszkodziło. Jego niechęć do powyższego też byłaby znacząca.

PODSTAWA PRAWNA:

  • art. 86a § 1 pkt 1, 3, 6, 8, 10, 13, 18, art. 86a § 2, 4, 5, art. 86d § 1, § 2 pkt 2, § 3 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 800; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 694

  • art. 80f ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1958; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 694

  • art. 3 pkt 11 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. z 2018 r. poz. 2193

  • dyrektywa Rady (UE) 2018/822 z 25 maja 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych - Dz.Urz. UE L z 5 czerwca 2018 r. poz. 139, str. 1

Ryszard Kubacki, doradca podatkowy, autor komentarzy książkowych i licznych publikacji z dziedziny podatków, prawa gospodarczego i karnego skarbowego

reklama

Narzędzia

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama
reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Brysiewicz

Krzysztof Brysiewicz, radca prawny, partner zarządzający w Kancelarii Brysiewicz i Wspólnicy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama