Kto odpowiada za błąd ujawniony podczas zmiany biura rachunkowego

• Sprawozdanie
• Korekty zeznań

Biuro rachunkowe nie odpowiada przed fiskusem za zobowiązania podatkowe klientów. Za wszelkie błędy, również za te, które popełni biuro rachunkowe, odpowiada albo podatnik, albo płatnik podatków i składek. Biuro rachunkowe w przypadku ewentualnego błędu ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą jedynie na drodze cywilnej, o ile podatnik podejmie decyzję, aby takie biuro pozwać do sądu. Może być jednak zmuszone zapłacić odszkodowanie za szkody spowodowane swoją niesolidnością.

Koszty w PIT i CIT 2017 - limit płatności gotówkowych

Jeśli podatnik przy zmianie biura dowiaduje się o pomyłkach, to może pozwać je do sądu. Jednak i tak za nieprawidłowości przed urzędem skarbowym odpowiada on, a nie biuro

Jak wynika z ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami ustawy o CIT. W przypadku ustalenia odpisu amortyzacyjnego niezgodnie z ww. przepisami nie może on stanowić kosztu uzyskania przychodów. W takim przypadku podatnicy muszą dokonać korekty nieprawidłowo ustalonych odpisów amortyzacyjnych, a tym samym kosztów uzyskania przychodów.

Odpowiedzialność biura rachunkowego za błędy w rozliczeniach podatkowych

Jeżeli podatnik przyjął do kosztów amortyzacji odpisy środków trwałych niebędących własnością spółki, powodując jej zawyżenie, musi poprawić taki błąd poprzez:

1) usunięcie z ewidencji środków trwałych składników majątku, które nie stanowią własności spółki,

2) zmniejszenie w ewidencji środków trwałych sumy dotychczas dokonanych odpisów amortyzacyjnych,

3) skorygowanie zeznań podatkowych za lata ubiegłe, uwzględniając prawidłowe wartości dotyczące odpisów amortyzacyjnych,

4) skorygowanie zaliczek na podatek dochodowy w roku stwierdzenia błędu,

5) ewentualną zapłatę odsetek od zaległości podatkowych wynikających z korekty zeznań i zaliczek na podatek dochodowy.

Polecamy: Nowe umowy zlecenia i inne umowy cywilnoprawne od 1 stycznia 2017 r.

Sprawozdanie

W przypadku gdy w ocenie jednostki kwota błędu jest na tyle istotna, że nie można uznać sprawozdania finansowego za ten rok za rzetelnie i jasno przedstawiające sytuację majątkową, finansową i wynik finansowy jednostki, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu ujmuje się w korespondencji z kontem 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” i wykazuje w sprawozdaniu finansowym jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”. Wynika to z ustawy o rachunkowości i zapobiega zniekształceniu wyniku finansowego bieżącego roku. Zapisy księgowe mogą wówczas wyglądać następująco: Wn konto 07-1 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych” oraz Ma konto 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” (w analityce: Skutki korekty błędu z lat ubiegłych).

Jeżeli natomiast kwota błędu polegającego na niewłaściwym naliczeniu odpisów amortyzacyjnych za ubiegłe lata zostanie przez jednostkę uznana za nieistotną, korekty błędnego zapisu można dokonać następująco: Wn konto 07-1 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych” oraz Ma konto 76-0 „Pozostałe przychody operacyjne”.

Korekta błędu dotyczącego roku bieżącego źle zaksięgowanych odpisów powinna być dokonana zapisem: Wn konto 07-1 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych” oraz Ma konto 40 „Koszty według rodzajów” (w analityce: Amortyzacja).

Ustawa o rachunkowości obliguje jednostkę do wyjaśnienia błędu w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego. Przyznając się do popełnienia błędu w latach ubiegłych, jednostka powinna zamieścić informację na temat:

- rodzaju popełnionego błędu,

- kwoty korekty dotyczącej roku bieżącego i każdej korekty dotyczącej lat ubiegłych,

- kwoty korekty dotyczącej okresów wcześniejszych od okresów uwzględnionych w danych porównawczych.

Czy biuro rachunkowe może składać deklaracje w formie papierowej

Korekta błędu przez kapitał (fundusz) własny nie powoduje zniekształcenia rachunku wyników za rok bieżący. Jednak w pozycji „zysk/strata z lat ubiegłych” możemy mieć zarówno kwoty niepodzielonego wyniku z lat ubiegłych, jak i korekty błędów. Dlatego niezbędne jest przedstawienie w informacji dodatkowej wpływu korekt na poszczególne pozycje sprawozdawcze. Wartość korekty błędu ujęta na koncie 82 zostanie zaprezentowana w bilansie w pasywach w pozycji A.VII „Zysk (strata) z lat ubiegłych”.

---

Korekty zeznań

Korygując błąd, nie możemy zapomnieć o sprawdzeniu jego skutków podatkowych. Często korekty błędów lat ubiegłych wiążą się z korektą przychodów/kosztów podatkowych lat, których błąd dotyczy. Korekty takiej należy dokonać ze skutkiem wstecznym poprzez złożenie korekty zeznania za rok, w którym wykazano koszty w nieprawidłowej wysokości. Przeprowadzając korektę zeznań podatkowych, należy uwzględnić 5-letni okres przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jeżeli w ocenie jednostki dodatkowa kwota podatku do zapłaty będzie znacząca, jednostka powinna ująć korektę zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata ubiegłe wraz z odsetkami za inne lata niż rok bieżący na koncie 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” zapisem Wn konto 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” (w analityce: Skutki błędów z lat ubiegłych) oraz Ma konto 22 „Rozrachunki publicznoprawne” (w analityce: Rozrachunki z urzędem skarbowym z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych) lub 13-0 „Rachunek bieżący”. ©?

Zastosowanie procedury VAT marża przez biuro rachunkowe

PRZYKŁAD

Istotna pomyłka

Spółka w lutym 2016 r. stwierdziła błąd w zatwierdzonym sprawozdaniu za 2014 r. i w księgach roku 2015 r. spowodowany zawyżeniem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych niebędących jej własnością, które niesłusznie ujęto w ewidencji środków trwałych za 2014 r. i 2015 r. Błąd ten spowodował zawyżenie kosztów 2014 r. o 31 000 zł i kosztów 2015 r. również o 31 000 zł. Spółka oceniła, że popełniony błąd jest istotny. W księgach rachunkowych 2015 r. dokonała korekty nieprawidłowości w zakresie odpisów amortyzacyjnych zapisami:

1. PK – korekta błędu z 2014 r. kwota 31 000 zł: strona Wn konta 07-1 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych”, strona Ma konta 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” (w analityce: Skutki błędu z lat ubiegłych),

2. PK – korekta błędu dotyczącego 2015 r. kwota 31 000 zł: strona Wn konta 07-1 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych” oraz strona Ma konta 40 „Koszty według rodzajów” (w analityce: Amortyzacja) lub konto zespołu 5,

3. PK – ponieważ nastąpiło zaniżenie podstawy opodatkowania i zobowiązania z tytułu podatku dochodowego za 2014 r., jednostka złożyła korektę zeznania podatkowego za 2014 r., tj. kwota 5890 zł (31 000 zł x 19 proc.): strona Wn konto 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” (w analityce: Skutki korekty błędu z lat ubiegłych) oraz strona Ma konta 22 „Rozrachunki publicznoprawne” (w analityce: Rozrachunki z urzędem skarbowym),

4. PK – naliczenie odsetek od zaległości podatkowych w wysokości 390 zł: strona Wn konta 82 „Rozliczenie wyniku finansowego” (w analityce: Skutki korekty błędu z lat ubiegłych) oraz strona Ma konta 22 „Rozrachunki publicznoprawne” (w analityce: Rozrachunki z urzędem skarbowym).

PRZYKŁAD

Istotna pomyłka

Halina Zabrocka

specjalistka z zakresu rachunkowości

Podstawa prawna:

- Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.),

- Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.).