reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 15 kwietnia 1998 r.

w sprawie zasad wynagradzania pracowników urzędów administracji rządowej i innych jednostek.

Na podstawie art. 71 ust. 2, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 2 oraz w związku z art. 43 ust. 1–3, art. 44 i 46 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943), a także w związku z art. 71 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. Nr 117, poz. 753), art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367 oraz z 1997 r. Nr 98, poz. 604 i Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753 i Nr 124, poz. 782), art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – Instytucie Pamięci Narodowej (Dz. U. Nr 21, poz. 98 i z 1991 r. Nr 45, poz. 195), art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. Nr 75, poz. 469), art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym (Dz. U. Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68 i Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369 i Nr 121, poz. 770) oraz art. 6 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych (Dz. U. Nr 106, poz. 495) zarządza się, co następuje:

§ 1.
1. Rozporządzenie stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, do:

1) pracowników zatrudnionych w:

a) urzędach naczelnych i centralnych organów administracji rządowej oraz w urzędach terenowych organów administracji rządowej,

b) urzędach podległych Prezesowi Rady Ministrów,

c) urzędach podległych naczelnym i centralnym organom administracji rządowej,

2) pracowników zatrudnionych w jednostkach wojskowych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji,

3) pracowników administracyjnych, pomocniczych, technicznych i obsługi sądów powszechnych, powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,

4) pracowników sądów wojskowych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

5) pracowników Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – Instytutu Pamięci Narodowej,

6) pracowników Kancelarii Polskiej Akademii Nauk,

7) pracowników Państwowego Nadzoru Farmaceutycznego,

zwanych dalej „pracownikami”.

2. Rozporządzenia nie stosuje się do:

1) pracowników Kancelarii Prezesa Rady Ministrów – w zakresie uregulowanym w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów wydanym na podstawie art. 71 ust. 2 i art. 21 ust. 3a ustawy o pracownikach urzędów państwowych,

2) kuratorów zawodowych – w zakresie uregulowanym w rozporządzeniu Rady Ministrów wydanym na podstawie art. 1231 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, oraz do referendarzy sądowych – w zakresie uregulowanym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości wydanym na podstawie art. 124 § 2a tej ustawy,

3) pracowników Rządowego Centrum Studiów Strategicznych – w zakresie uregulowanym w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów wydanym na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych.

§ 2.
Ustala się:

1) tabele miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiące załącznik nr 1 do rozporządzenia,

2) tabelę stawek dodatku funkcyjnego, stanowiącą załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3) tabele stanowisk, zaszeregowań i kwalifikacji pracowników, stanowiące załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 3.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o „najniższym wynagrodzeniu zasadniczym”, rozumie się przez to najniższe wynagrodzenie zasadnicze w pierwszej kategorii zaszeregowania, ustalone w tabeli miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 4.
Kierownik urzędu może w uzasadnionych wypadkach skrócić pracownikowi okres pracy zawodowej wymagany na danym stanowisku.
§ 5.
1. Pracownikom zatrudnionym na stanowiskach związanych z kierowaniem zespołem przysługuje dodatek funkcyjny. Dodatek ten przysługuje również pracownikom zatrudnionym na stanowiskach nie związanych z kierowaniem zespołem, dla których w załączniku nr 3 do rozporządzenia przewiduje się dodatek funkcyjny, z tym że maksymalną stawkę tego dodatku przewidzianą dla danego stanowiska, z zastrzeżeniem ust. 2, obniża się o jedną stawkę.

2. Obniżenie maksymalnej stawki dodatku, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy radców prawnych.

§ 6.
1. Z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań o wysokim stopniu złożoności lub odpowiedzialności kierownik urzędu może przyznać pracownikowi na czas określony dodatek specjalny, z zastrzeżeniem ust. 4.

2. Dodatek specjalny może być przyznawany również ze względu na charakter pracy i zakres wykonywanych zadań; dodatek przyznaje się na czas określony, a w indywidualnych wypadkach – także na czas nie określony.

3. Dodatek specjalny jest wypłacany w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, w kwocie nie przekraczającej 40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego.

4. Przepis ust. 1 nie dotyczy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi.

5. Dodatek specjalny może być podwyższany w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

§ 7.
1. Pracownikowi przysługuje dodatek za prace wykonywane w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia:

1) przy pierwszym stopniu uciążliwości lub szkodliwości – w wysokości do 5%,

2) przy drugim stopniu uciążliwości lub szkodliwości – w wysokości do 10%,

3) przy trzecim stopniu uciążliwości lub szkodliwości – w wysokości do 15%

miesięcznego najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

2. Wykaz prac, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

3. Prace określone w załączniku nr 4 w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 pkt 2, 4 i 5 uważa się za wykonywane w warunkach szkodliwych dla zdrowia, uzasadniających przyznanie dodatku, jeżeli w środowisku pracy przekroczone są najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w odrębnych przepisach, stwierdzone przez laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz inne laboratoria upoważnione przez właściwych terenowo państwowych wojewódzkich inspektorów sanitarnych.

4. Dodatek przysługuje pracownikom wykonującym prace, o których mowa w załączniku nr 4 w ust. 1, 2 i 3 pkt 1, 3–8, co najmniej przez 80 godzin w miesiącu, natomiast pracownikom wykonującym prace wymienione w tym załączniku w ust. 3 pkt 2 – przez połowę dopuszczalnego czasu przebywania w strefie zagrożenia.

5. W razie zbiegu uprawnień do dodatków o różnym stopniu uciążliwości lub szkodliwości dla zdrowia, pracownikowi przysługuje jeden dodatek według najwyższego stopnia.

§ 8.
1. Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę w urzędach państwowych i w jednostkach wymienionych w § 1 ust. 1, zwanego dalej „dodatkiem za wysługę lat”, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

2. W wypadku gdy praca w urzędzie państwowym lub w jednostce, o której mowa w § 1 ust. 1, stanowi dodatkowe zatrudnienie, do okresu dodatkowego zatrudnienia nie podlegają zaliczeniu okresy zatrudnienia podstawowego.

3. Dodatek za wysługę lat przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie, oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby bądź konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które pracownik otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

4. Dodatek za wysługę lat jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia:

1) począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym pracownik nabył prawo do dodatku lub wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca,

2) za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub prawa do wyższej stawki dodatku nastąpiło pierwszego dnia miesiąca.

§ 9.
1. Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

2. W razie równoczesnego pozostawania w więcej niż jednym stosunku pracy, do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się jeden z tych okresów.

3. Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do tej nagrody bądź w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających nagrody jubileuszowe.

4. Pracownik jest obowiązany udokumentować swoje prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w jego aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.

5. Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 6, niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do tej nagrody.

6. Pracownikowi skierowanemu do pracy w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym i urzędzie konsularnym, zwanym dalej „placówką”, któremu okres uprawniający do nagrody jubileuszowej upłynął w czasie pracy w placówce, wypłata nagrody jubileuszowej następuje po powrocie z placówki w dniu:

1) podjęcia pracy w urzędzie lub jednostce, o których mowa w § 1 ust. 1, lub

2) rozwiązania stosunku pracy bezpośrednio po powrocie z placówki w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy.

7. Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej, z zastrzeżeniem ust. 8, stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze – wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty. Jeżeli pracownik nabył prawo do nagrody, będąc zatrudniony w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do nagrody. Nagrodę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

8. Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej pracownika, o którym mowa w ust. 6, stanowi wynagrodzenie ustalone pracownikowi w dniu podjęcia pracy lub rozwiązania stosunku pracy po powrocie z placówki, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze – wynagrodzenie przysługujące mu przed skierowaniem na placówkę.

9. W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

10. Jeżeli w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających do świadczeń pracowniczych okresów nie podlegających dotychczas wliczeniu upływa okres uprawniający pracownika do dwóch lub więcej nagród, wypłaca mu się tylko jedną nagrodę – najwyższą.

11. Pracownikowi, który w dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w ust. 10, ma okres dłuższy niż wymagany do nagrody danego stopnia, a w ciągu 12 miesięcy od tego dnia upłynie okres uprawniający go do nabycia nagrody wyższego stopnia, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia prawa do nagrody wyższej – różnicę między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.

12. Przepisy ust. 10 i 11 mają odpowiednio zastosowanie w razie gdy w dniu, w którym pracownik udokumentował swoje prawo do nagrody, był uprawniony do nagrody wyższego stopnia oraz w razie gdy pracownik prawo to nabędzie w ciągu 12 miesięcy od tego dnia.

13. Pracownikowi zatrudnionemu w urzędzie lub jednostce, o których mowa w § 1 ust. 1, w dniu 27 stycznia 1995 r., który przed tym dniem nabył prawo do nagrody jubileuszowej w związku z wliczeniem okresów wymienionych w zarządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1989 r. w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania (Monitor Polski Nr 44, poz. 358), okresy te podlegają wliczeniu na dotychczasowych zasadach przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród.

14. Pracownik, który podjął zatrudnienie w urzędzie lub jednostce, o których mowa w § 1 ust. 1, po dniu 27 stycznia 1995 r., nabywa prawo do nagrody jubileuszowej na zasadach określonych w ust. 1–12, niezależnie od wcześniejszego nabycia prawa do nagrody za dany okres.

§ 10.
1. Tworzy się fundusz nagród, z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych, pozostający w dyspozycji kierowników urzędów.

2. Fundusz nagród, o którym mowa w ust. 1, może być podwyższany przez kierowników urzędów w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

§ 11.
Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego zaszeregowania pracownika, określonego stawką miesięczną, ustala się dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.
§ 12.
1. Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatkowe wynagrodzenie za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

2. Dodatkowe wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, nie może być niższe od wynagrodzenia ustalonego na podstawie art. 137 § 2 Kodeksu pracy.

§ 13.
1. Dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi tworzy się fundusz premiowy w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

2. Wysokość funduszu premiowego, o którym mowa w ust. 1, oraz warunki przyznawania premii ustala kierownik urzędu.

§ 14.
1. Kierowcy, z wyjątkiem kierowcy samochodu osobowego, za powierzone mu dodatkowe czynności nie wchodzące w zakres jego normalnych obowiązków, przysługuje dodatek w wysokości nie przekraczającej 60% najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

2. Wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, za wykonywanie poszczególnych czynności ustala kierownik urzędu, uwzględniając rodzaj czynności i ich uciążliwość.

§ 15.
Pracownicy, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia nie posiadają wymaganego wykształcenia, mogą być przeszeregowani tylko w ramach zajmowanego stanowiska.
§ 16.
1. W oddziałach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „Zakładem”, tworzy się fundusz premiowy w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

2. Wysokość funduszu premiowego, o którym mowa w ust. 1, wynosi do 15% wynagrodzeń zasadniczych pracowników oddziału Zakładu za dany rok, z wyłączeniem wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi.

3. Fundusz, o którym mowa w ust. 1, przeznacza się na wypłatę premii:

1) kwartalnych dla dyrektorów oddziałów Zakładu, przyznawanych przez Prezesa Zakładu w terminie do dnia 15 drugiego miesiąca następującego po kwartale, za który jest przyznawana premia,

2) miesięcznych dla pracowników oddziałów Zakładu, z wyłączeniem pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi, wypłacanych w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu, za który przyznawana jest premia.

4. Warunki przyznawania premii:

1) dla dyrektorów oddziałów Zakładów ustala Prezes Zakładu,

2) dla pracowników oddziałów Zakładu ustala dyrektor oddziału Zakładu.

§ 17.
1. Pracownikom oddziałów Zakładu, wykonującym bezpośrednio egzekucję należności Zakładu w drodze zajęcia rachunków bankowych, wynagrodzeń za pracę, wierzytelności pieniężnych oraz świadczeń z ubezpieczenia społecznego, przysługuje wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 2,5% wszystkich ściągniętych kwot, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

2. Przez kwoty bezpośrednio ściągnięte od zobowiązanego, o których mowa w ust. 1, rozumie się kwoty:

1) uzyskane z tytułu realizacji dokonanego zajęcia rachunku bankowego, wierzytelności pieniężnych, wynagrodzenia za pracę lub świadczeń z ubezpieczenia społecznego,

2) wpłacone przez zobowiązanego oddziałowi Zakładu w ciągu 14 dni po dokonaniu czynności egzekucyjnych.

3. Wysokość wynagrodzenia prowizyjnego, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć miesięcznie czterokrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

4. Wynagrodzenie prowizyjne od ściągniętej kwoty należności pieniężnych objętych jednym zajęciem nie może przekraczać jednokrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

5. Wynagrodzenie prowizyjne wypłaca się w okresach miesięcznych.

§ 18.
1. Pracownikom urzędów skarbowych zatrudnionym na stanowiskach poborców i starszych poborców skarbowych za osobiste wykonanie czynności w zakresie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych przysługuje wynagrodzenie prowizyjne w wysokości:

1) 5% ściągniętej bezpośrednio od zobowiązanego kwoty należności pieniężnych z tytułu zaległości podatkowych, grzywien, kar pieniężnych, zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, a także innych należności pieniężnych wraz z pobranymi od nich odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi,

2) 3% najniższego wynagrodzenia zasadniczego – za każde zajęcie ruchomości w związku z egzekucją należności pieniężnych; jeżeli u tego samego zobowiązanego dokonano w jednym dniu zajęcia na podstawie kilku tytułów wykonawczych, wynagrodzenie przysługuje za jedno zajęcie,

3) 5% najniższego wynagrodzenia zasadniczego – za każde odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego (zwózkę ruchomości) oraz za każdą sprzedaż zajętych ruchomości, niezależnie od liczby tytułów wykonawczych dotyczących jednego zobowiązanego; wynagrodzenie przysługuje dopiero po podpisaniu protokołu odebrania ruchomości i przekazaniu ich do magazynu urzędu skarbowego lub punktu sprzedaży,

4) 5% najniższego wynagrodzenia zasadniczego – za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji z zajętych ruchomości przez ich usunięcie, uszkodzenie lub zbycie,

5) 1,5% wartości zabezpieczonego mienia za dokonanie zabezpieczenia należności pieniężnych, jak również za wykonanie postanowień prokuratora lub sądu o zabezpieczeniu kary przepadku rzeczy, nie więcej jednak niż do wysokości jednokrotnego najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

2. Pracownikom urzędów skarbowych wykonującym egzekucję administracyjną należności pieniężnych, zatrudnionym na stanowiskach referentów, starszych referentów, inspektorów i starszych inspektorów, przysługuje wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 2,5% kwoty wszystkich należności pieniężnych wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi bezpośrednio ściągniętymi od zobowiązanego osobiście w drodze zajęcia wynagrodzenia za pracę, rachunków bankowych, rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych – „kont osobistych”, wkładów oszczędnościowych, papierów wartościowych oraz innych wierzytelności pieniężnych i praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Wysokość wynagrodzenia prowizyjnego, o którym mowa w ust. 2, nie może przekroczyć miesięcznie czterokrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

4. Wynagrodzenie prowizyjne w wysokości określonej w ust. 1 pkt 3, przysługuje za wykonanie czynności związanych z likwidacją mienia stanowiącego własność Skarbu Państwa. Wynagrodzenie przysługuje za każdą zwózkę ruchomości oraz za każdą sprzedaż przeprowadzoną na podstawie jednej decyzji lub postanowienia właściwego organu.

5. Jeżeli likwidacja mienia, o którym mowa w ust. 4, obejmuje czynności polegające na odebraniu od osób fizycznych mienia, co do którego zapadło orzeczenie o jego przepadku, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 5% wartości odebranego mienia, nie więcej jednak niż w wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego. Za wartość odebranego mienia przyjmuje się kwoty uzyskane z likwidacji mienia.

6. Przez kwoty bezpośrednio ściągnięte od zobowiązanego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, rozumie się kwoty:

1) pobrane bezpośrednio u zobowiązanego w gotówce,

2) wpłacone przez zobowiązanego organowi egzekucyjnemu albo wierzycielowi w ciągu 14 dni po dokonaniu czynności egzekucyjnych,

3) uzyskane z realizacji odebranych od zobowiązanego książeczek oszczędnościowych, rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych – „kont osobistych”, wszelkiego rodzaju bonów oszczędnościowych oraz papierów wartościowych, a także uzyskane ze sprzedaży walut obcych,

4) uzyskane ze sprzedaży ruchomości (licytacja, sprzedaż komisowa, sprzedaż z wolnej ręki), niezależnie od sposobu przekazania tych kwot do urzędu skarbowego (wpłata gotówki przez poborcę, przelew na rachunek urzędu skarbowego przez nabywcę), w tych wszystkich przypadkach, w których czynności związane ze sprzedażą przeprowadzane są bezpośrednio przez pracowników, o których mowa w ust. 1 i 2, a nie przez organ egzekucyjny,

na podstawie przydzielonych do załatwienia tytułów wykonawczych.

7. Grzywnami i karami pieniężnymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są wszelkie grzywny i kary pieniężne orzekane przez uprawnione organy na podstawie obowiązujących przepisów.

8. Wynagrodzenie prowizyjne od bezpośrednio ściągniętej kwoty należności pieniężnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, objętych jednym tytułem wykonawczym, nie może przekraczać dwukrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego, a w stosunku do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2 i 3 – jednokrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

9. Wynagrodzenie prowizyjne wypłaca się w okresach miesięcznych.

§ 19.
Pracownik urzędu morskiego biorący udział w próbach technicznych statków na morzu po budowie lub remoncie bądź wykonujący w czasie pracy statku zadania statutowe urzędu, otrzymuje bezpłatne wyżywienie lub ekwiwalent pieniężny według norm stosowanych w czasie eksploatacji statku.
§ 20.
1. Pracownikom inspekcyjno-technicznym okręgowych urzędów górniczych i Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych, przeprowadzającym w warunkach uciążliwych w zakładach górniczych inspekcje oraz badania określone szczególnymi przepisami, przysługuje:

1) za pracę w dni ustawowo wolne od pracy oraz za pracę w dni nie będące dniami pracy w urzędzie – wynagrodzenie jak za pracę w dniu będącym dniem pracy w urzędzie oraz inny wolny od pracy dzień będący dniem pracy w urzędzie albo wynagrodzenie jak za dzień będący dniem pracy w urzędzie i dodatek w wysokości 100% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego,

2) za każdą godzinę pracy poza obowiązującym rozkładem czasu pracy – dodatek w wysokości 10% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie do pracowników, których praca w dni ustawowo wolne od pracy lub poza obowiązującym rozkładem czasu pracy ma charakter stały.

§ 21.
Do pracowników inspekcyjno-technicznych urzędów górniczych, którym zostały przyznane szczególne przywileje w zakresie płac z tytułu Karty górnika, nie stosuje przepisów § 8.
§ 22.
Pracownicy zatrudnieni przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w izbach skarbowych, urzędach skarbowych i urzędach kontroli skarbowej na stanowiskach starszego specjalisty i starszego informatyka otrzymujący dodatek funkcyjny zachowują prawo do tego dodatku w wysokości przysługującej w dniu 30 kwietnia 1998 r.
§ 23.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 kwietnia 1995 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników urzędów państwowych (Dz. U. Nr 43, poz. 223 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 33 i Nr 37, poz. 227), z wyjątkiem § 5, który traci moc z dniem 30 kwietnia 1998 r.
§ 24.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 kwietnia 1998 r., z wyjątkiem § 6 i § 22, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 1998 r.

Prezes Rady Ministrów: w z. J. Tomaszewski

Załącznik 1. [TABELE MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO]

Załączniki do rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 15 kwietnia 1998 r. (poz. 306)

Załącznik nr 1

TABELE MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO

A. Dla pracowników urzędów naczelnych i centralnych organów administracji rządowej (z wyłączeniem pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi)

Kategoria zaszeregowania

Kwota w złotych

1

2

I

480–540

II

490–550

III

500–575

IV

510–600

V

520–650

VI

535–705

VII

550–770

VIII

570–840

IX

590–910

X

610–980

XI

630–1 050

XII

650–1 140

XIII

670–1 235

XIV

690–1 330

XV

715–1 430

XVI

750–1 530

XVII

815–1 640

XVIII

880–1 750

XIX

950–1 870

XX

1 020–2 040

XXI

1 090–2 250

 

B. Dla pracowników pozostałych urzędów administracji rządowej (z wyłączeniem pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi)

Kategoria zaszeregowania

Kwota w złotych

1

2

I

465–520

II

470–545

III

475–575

IV

480–605

V

485–645

VI

490–690

VII

500–735

VIII

510–780

IX

520–825

X

535–880

XI

550–930

XII

570–1 000

XIII

590–1 085

XIV

610–1 170

XV

635–1 255

XVI

660–1 360

XVII

685–1 470

XVIII

715–1 590

XIX

750–1 710

XX

800–1 830

XXI

850–2 000

 

C. Dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi

Kategoria zaszeregowania

Kwota w złotych

1

2

I

450–510

II

455–520

III

460–540

IV

470–560

V

480–585

VI

490–610

VII

500–645

VIII

510–680

IX

520–720

X

530–765

XI

540–810

XII

555–860

XIII

570–920

XIV

585–980

XV

600–1 045

XVI

615–1 120

XVII

630–1 195

XVIII

650–1 270

XIX

680–1 345

XX

735–1 420

XXI

795–1 500

 

Załącznik 2. [TABELA STAWEK DODATKU FUNKCYJNEGO]

Załącznik nr 2

TABELA STAWEK DODATKU FUNKCYJNEGO

Stawka dodatku funkcyjnego

Procent najniższego wynagrodzenia zasadniczego

1

do 35

2

do 50

3

do 65

4

do 80

5

do 95

6

do 110

7

do 125

8

do 150

9

do 175

10

do 200

 

Załącznik 4. [WYKAZ PRAC WYKONYWANYCH W WARUNKACH UCIĄŻLIWYCH LUB SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA]

Załącznik nr 4

WYKAZ PRAC WYKONYWANYCH W WARUNKACH UCIĄŻLIWYCH LUB SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA

1. Do pierwszego stopnia uciążliwości lub szkodliwości dla zdrowia zalicza się prace wykonywane:

1) w pomieszczeniach, w których ze względu na technologię produkcji konieczne jest stosowanie wyłącznie oświetlenia elektrycznego,

2) w warunkach narażenia na promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone,

3) w pomieszczeniach zamkniętych, w których utrzymuje się stale temperatura efektywna powyżej 25°C lub poniżej 10°C,

4) w warunkach narażenia na działanie pyłów nie wywołujących zwłóknienia tkanki płucnej,

5) w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych nie kumulujących się w organizmie,

6) w warunkach narażenia na wibrację ogólną,

7) w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80%, w błocie lub bezpośrednim kontakcie z wodą.

2. Do drugiego stopnia uciążliwości lub szkodliwości dla zdrowia zalicza się prace wykonywane:

1) w pomieszczeniach zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu – zgodnie z przepisami w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,

2) w warunkach narażenia na hałas,

3) w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym co najmniej 2 000 kcal dla mężczyzn i 1 200 kcal dla kobiet lub wymagające wymuszonej pozycji ciała,

4) w warunkach narażenia na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej,

5) w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych kumulujących się w organizmie,

3. Do trzeciego stopnia uciążliwości lub szkodliwości dla zdrowia zalicza się prace wykonywane:

1) w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące,

2) w warunkach narażenia na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości w zakresie od 0,1 do 300 000 MHz w strefie zagrożenia,

3) w warunkach narażenia na działanie substancji i czynników rakotwórczych, których wykaz określają odrębne przepisy,

4) pod ziemią lub pod wodą,

5) na wysokości powyżej 2 m i w wykopach poniżej 2 m uznane za niebezpieczne w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy,

6) przy wytwarzaniu, stosowaniu, magazynowaniu i transportowaniu gazów, paliw i materiałów wybuchowych,

7) w szczególności wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów, studni – których wykonywanie wymaga specjalnego zezwolenia,

8) w kontakcie z materiałem zakaźnym.

reklama
reklama

POLECANE

reklama

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »

reklama
reklama
reklama