| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszące Uzgodnienia Końcowe,

podpisane w Warszawie dnia 7 października 2014 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 7 października 2014 r. w Warszawie zostały podpisane Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszące Uzgodnienia Końcowe, w następującym brzmieniu:

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej
a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz
wdrożenia ustawodawstwa FATCA

Mając na uwadze, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki (każde zwane dalej „Stroną” oraz łącznie zwane dalej „Stronami”) pragną zawrzeć umowę w celu poprawy wypełniania obowiązków podatkowych poprzez wzajemną pomoc w sprawach podatkowych, opartą na efektywnej infrastrukturze automatycznej wymiany informacji;

Mając na względzie, że artykuł 23 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (zwanej dalej „Konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania”), oraz Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych, sporządzona w Strasburgu dnia 25 stycznia 1998 r. (zwana dalej „Konwencją o wzajemnej pomocy”), umożliwiają wymianę informacji dla celów podatkowych, włączając automatyczną wymianę informacji (dalej wyrażenie „Konwencje” odnosi się Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz Konwencji o wzajemnej pomocy oraz do wszystkich zmian w tych Konwencjach lub do umów, które obowiązują obydwie Strony i zastąpią te Konwencje);

Mając na uwadze, że Stany Zjednoczone Ameryki wprowadziły regulacje, określane powszechnie jako ustawa o wypełnianiu obowiązków podatkowych w stosunku do rachunków posiadanych za granicą (dalej zwana „FATCA”), wprowadzające zasady przekazywania informacji przez instytucje finansowe na temat niektórych rachunków;

Mając na uwadze, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wspiera cele realizowane przez FATCA, nakierowane na poprawę wypełniania obowiązków podatkowych;

Mając na uwadze, że FATCA wywołała wiele wątpliwości, dotyczących między innymi zdolności polskich instytucji finansowych do prowadzenia działalności w zgodzie z niektórymi wymogami FATCA, biorąc pod uwagę ograniczenia wynikające z prawa krajowego;

Mając na względzie, że Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki gromadzi informacje dotyczące niektórych rachunków posiadanych w amerykańskich instytucjach finansowych przez osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce oraz deklaruje gotowość do przekazywania tych informacji Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz dążenie do osiągnięcia porównywalnych standardów wymiany informacji, pod warunkiem iż zapewnione zostały odpowiednie środki ochrony tych informacji oraz infrastruktura niezbędna dla prowadzenia wymiany;

Mając na uwadze, że Strony zobowiązują się do długofalowej współpracy w celu osiągnięcia jednolitych standardów sprawozdawczości i procedur sprawdzających dla instytucji finansowych;

Mając na uwadze, że Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki uznaje potrzebę skoordynowania obowiązków sprawozdawczych wynikających z FATCA z innymi obowiązkami sprawozdawczymi polskich instytucji finansowych wykonywanymi w Stanach Zjednoczonych dla celów podatkowych, tak aby unikać podwójnego raportowania;

Mając na uwadze, że koncepcja wdrożenia FATCA w drodze umowy międzyrządowej mogłaby stanowić podstawę do rozwiązania problemów prawnych oraz ograniczenia nakładów ponoszonych przez polskie instytucje finansowe;

Mając na uwadze, że Strony pragną zawrzeć umowę w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz umożliwiającą wdrożenie ustawodawstwa FATCA w oparciu o przekazywanie informacji na poziomie krajowym oraz automatyczną wymianę informacji podatkowych zgodnie z Konwencjami i w zgodzie z regułami poufności oraz innymi gwarancjami w nich przewidzianymi, włączając postanowienia dotyczące ograniczeń w wykorzystywaniu informacji wymienianych na podstawie Konwencji;

Strony ustalają, co następuje:

Artykuł 1

Definicje

1. Dla celów niniejszej umowy oraz wszelkich załączników do niej (zwanych dalej łącznie „Umową”) następujące określenia otrzymują znaczenie, jak wskazano poniżej:

a) określenie „Stany Zjednoczone” oznacza Stany Zjednoczone Ameryki, włączając poszczególne stany, jednakże określenie to nie zawiera Terytoriów Stanów Zjednoczonych. Jakiekolwiek odwołanie do „Stanów”, jako części Stanów Zjednoczonych, obejmuje Dystrykt Kolumbii;

b) określenie „Terytoria Stanów Zjednoczonych” oznacza Samoa Amerykańskie, Wspólnotę Marianów Pomocnych, Guam, Wspólnotę Puerto Rico oraz Amerykańskie Wyspy Dziewicze;

c) określenie „IRS” oznacza Urząd Skarbowy Stanów Zjednoczonych;

d) określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską;

e) określenie „jurysdykcja partnerska” oznacza państwo, z którym Stany Zjednoczone związane są umową wspierającą wdrożenie przepisów FATCA. Listę jurysdykcji partnerskich opublikuje IRS;

f) określenie „właściwa władza” oznacza:

(1) w przypadku Stanów Zjednoczonych, Sekretarza Skarbu lub upoważnioną przez niego osobę;

(2) w przypadku Polski, Ministra Finansów lub upoważnioną przez niego osobę;

g) określenie „instytucja finansowa” oznacza instytucję powierniczą, instytucję depozytową, podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń;

h) określenie „instytucja powiernicza” oznacza każdy podmiot, dla którego istotną część działalności gospodarczej stanowi przyjmowanie aktywów finansowych na rachunek innych osób. Uważa się, że przyjmowanie aktywów finansowych na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej podmiotu, jeżeli jego przychody związane z przyjmowaniem aktywów finansowych oraz świadczeniem usług z tym związanych stanowią co najmniej 20% przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów: (i) okresie trzech lat, kończącym się 31 grudnia (lub ostatniego dnia roku obrachunkowego, jeżeli nie są one tożsame), poprzedzającym rok, w którym ustalenie tego udziału jest dokonywane, albo (ii) okresie, w którym podmiot ten prowadzi działalność;

i) określenie „instytucja depozytowa” oznacza każdy podmiot, którego przedmiotem działalności jest przyjmowanie wkładów pieniężnych w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej;

j) określenie „podmiot inwestujący” oznacza każdy podmiot, który prowadzi działalność (lub jest zarządzany przez podmiot prowadzący działalność) w zakresie jednej lub większej liczby następujących czynności lub operacji wykonywanych na rzecz lub w imieniu klienta:

(1) obrót instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi, derywatami lub podobnymi instrumentami), obrót walutą, instrumentami odzwierciedlającymi kurs walut, wartość indeksów giełdowych lub stóp procentowych, obrót zbywalnymi papierami wartościowymi lub kontraktami na wartość surowców; lub

(2) zarządzanie indywidualnym lub zbiorowym portfelem aktywów; lub

(3) inne formy inwestowania, zarządzanialub dysponowania środkami pieniężnymi lub niepieniężnymi w imieniu innych osób.

Postanowienia ustępu 1 litera j) powinny być interpretowane w sposób spójny z określeniami użytymi dla celów definicji„instytucji finansowej” użytej w Rekomendacjach Grupy do Spraw Działań Finansowych (Financial Action Task Force);

k) określenie „zakład ubezpieczeń” oznacza każdy podmiot, który jest zakładem ubezpieczeń (lub podmiot dominujący zakładu ubezpieczeń) i zawiera lub jest zobowiązany do wypłaty odszkodowań i świadczeń z tytułu pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty;

l) określenie „polska instytucja finansowa” oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w Polsce, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza Polską, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej niemającej siedziby w Polsce, jeżeli taki oddział zlokalizowano w Polsce;

m) określenie „instytucja finansowa jurysdykcji partnerskiej” oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w jurysdykcji partnerskiej, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza jurysdykcją partnerską, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej, niemającej siedziby w jurysdykcji partnerskiej, jeżeli taki oddział zlokalizowano w jurysdykcji partnerskiej;

n) określenie „raportująca instytucja finansowa” oznacza raportującą polską instytucję finansową lub raportującą amerykańską instytucję finansową, w zależności od kontekstu;

o) określenie „raportująca polska instytucja finansowa” oznacza każdą polską instytucję finansową, która nie jest nieraportującą polską instytucją finansową;

p) określenie „raportująca amerykańska instytucja finansowa” oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza Stanami Zjednoczonymi, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej niemającej siedziby w Stanach Zjednoczonych, jeżeli taki oddział zlokalizowano w Stanach Zjednoczonych, pod warunkiem że instytucja finansowa lub oddział posiada, otrzymuje lub przechowuje dochody, w stosunku do których wystąpiono o udzielenie informacji zgodnie z artykułem 2 ustęp 2 litera b) Umowy;

q) określenie „nieraportująca polska instytucja finansowa” oznacza każdą polską instytucję finansową lub inny podmiot z siedzibą w Polsce, który wskazano w Załączniku II jako nieraportująca polską instytucję finansową lub instytucję, która została uznana za współpracującą zagraniczną instytucję finansową lub za zwolnionego uprawnionego odbiorcę zgodnie z odpowiednimi przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych;

r) określenie „wyłączona instytucja finansowa” oznacza wyłączoną zagraniczną instytucję finansową, w rozumieniu odpowiednich przepisów Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych, lecz nie zawiera ono polskich instytucji finansowych lub innych instytucji finansowych jurysdykcji partnerskiej, innych niż instytucje finansowe uznane za wyłączone instytucje finansowe zgodnie z artykułem 5 ustęp 2 litera b) niniejszej Umowy lub w odpowiednich postanowieniach umowy zawartej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a jurysdykcją partnerską;

s) określenie „rachunek finansowy” oznacza rachunek prowadzony przez instytucję finansową i dotyczy:

(1) w przypadku instytucji finansowej, która uzyskała ten status wyłącznie ze względu na bycie podmiotem inwestującym – jakiegokolwiek udziału w kapitale lub w wierzytelnościach tej instytucji finansowej (innych niż te, które są przedmiotem obrotu na uznanych giełdach wierzytelności);

(2) w przypadku instytucji finansowej niewymienionej w punkcie 1, jakiegokolwiek udziału w kapitale lub w wierzytelnościach tej instytucji finansowej (innych niż wierzytelności, które są przedmiotem obrotu na uznanej giełdzie papierów wartościowych), jeżeli: (i) wartość udziału w kapitale lub wierzytelnościach jest ustalana, pośrednio lub bezpośrednio, przede wszystkim poprzez odwołanie do aktywów, które mogą podlegać amerykańskiemu podatkowi, i (ii) rodzaj udziałów został ustalony tak, aby celowo uniknąć przekazywania informacji zgodnie z niniejszą Umową; oraz

(3) jakichkolwiek pieniężnych umów ubezpieczenia oraz jakichkolwiek umów renty, zawartych lub prowadzonych przez instytucję finansową, innych niż niezwiązana z inwestowaniem, nieprzenoszalna umowa renty zawierana z osobą fizyczną, powodująca wypłatę emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zawarta w związku z rachunkiem, produktem lub umową, określonymi w Załączniku II jako wyłączone z definicji rachunku finansowego.

Bez względu na poprzednie postanowienia określenie „rachunek finansowy” nie obejmuje żadnych rachunków określonych w Załączniku II jako wyłączone z definicji rachunku finansowego. Dla celów niniejszej Umowy udziały są przedmiotem regularnego obrotu, jeżeli w stosunku do nich stale występuje znaczący wolumen obrotu, a uznana giełda papierów wartościowych oznacza giełdę, która jest oficjalnie uznawana i nadzorowana przez władze państwa, w którym się znajduje, i która ma w ujęciu rocznym znaczącą wartość akcji będących przedmiotem obrotu na niej. Dla celów niniejszego ustępu 1 litera s) udział w instytucji finansowej nie jest przedmiotem regularnego obrotu i powinien być traktowany jako rachunek finansowy, jeżeli posiadacz udziału (inny niż instytucja finansowa działająca w charakterze pośrednika) został zarejestrowany w księgach tej instytucji finansowej. Poprzednie zdanie nie będzie miało zastosowania do udziałów zarejestrowanych po raz pierwszy przed 1 lipca 2014 r., a w odniesieniu do udziałów zarejestrowanych w księgach takiej instytucji finansowej w dniu 1 lipca 2014 r. lub po tym dniu, instytucja finansowa nie jest zobowiązania do stosowania poprzedniego zdania przed 1 stycznia 2016 r.;

t) określenie „rachunek depozytowy” oznacza jakikolwiek rachunek prowadzony w celach komercyjnych, rachunek rozliczeniowy, oszczędnościowo-rozliczeniowy, terminowy lub oszczędnościowy lub rachunek, potwierdzeniem którego jest certyfikat depozytowy, certyfikat oszczędnościowy, certyfikat inwestycyjny, certyfikat zadłużeniowy lub inny podobny instrument prowadzony przez instytucję finansową w związku z wykonywaną działalnością bankową lub podobną.

Rachunek depozytowy obejmuje także kwoty przekazywane zakładowi ubezpieczeń na podstawie gwarantowanej umowy inwestycyjnej lub podobnej umowy zobowiązującej do wypłaty lub uznania odsetek;

u) określenie „rachunek powierniczy” oznacza rachunek (inny niż umowa ubezpieczenia lub umowa renty) prowadzony na rzecz innej osoby lub podmiotu, obejmujący jakikolwiek instrument finansowy lub umowę zawartą w celach inwestycyjnych (włączając, lecz nie ograniczając się do udziałów lub akcji spółek, not, obligacji, skryptów dłużnych lub innych zaświadczeń o zadłużeniu, transakcji na walutach lub surowcach, kontraktów ubezpieczających niewypłacalność dłużnika, kontraktów zamiennych opartych o wskaźniki niefinansowe, kontraktów na sumy nominalne, umów ubezpieczenia, umów renty oraz jakiejkolwiek opcji lub instrumentu pochodnego);

v) określenie „udział w kapitale” oznacza, w przypadku spółki osobowej będącej instytucją finansową, udział w zyskach lub kapitale spółki. W przypadku trustu, będącego instytucją finansową, udział w kapitale będzie uważany za udział posiadany przez osobę, traktowaną jako założyciel lub beneficjent całości lub części majątku trustu, lub jakąkolwiek inną osobę fizyczną sprawującą pełną i efektywną kontrolę nad trustem. Szczególna osoba amerykańska będzie traktowana jako beneficjent zagranicznego trustu, jeżeli taka szczególna osoba amerykańska posiada prawo do otrzymywania pośrednio (na przykład przez pełnomocnika) lub bezpośrednio obowiązkowej wypłaty z trustu lub może otrzymywać pośrednio lub bezpośrednio wypłaty uznaniowe z trustu;

w) określenie „umowa ubezpieczenia” oznacza umowę (inną niż umowa renty), zgodnie z którą wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczenia na wypadek zajścia określonego zdarzenia losowego w postaci śmierci, choroby, wypadku, powstania odpowiedzialności cywilnej lub majątkowej;

x) określenie „umowa renty” oznacza umowę, zgodnie z którą wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczeń pieniężnych w danym okresie czasu, ustalonym w całości lub w części poprzez odniesienie się do oczekiwanej długości życia jednej lub większej liczby osób fizycznych. Określenie to oznacza także umowę, na mocy której wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczeń pieniężnych w okresie przekraczającym jeden rok, jeżeli prawo lub praktyka państwa, w którym została ona zawarta, określa ją jako umowę renty;

y) określenie „pieniężna umowa ubezpieczenia” oznacza umowę ubezpieczenia (inną niż umowa reasekuracji zawarta pomiędzy dwoma zakładami ubezpieczeń), której wartość pieniężna jest większa niż 50 000 USD;

z) określenie „wartość pieniężna” oznacza większą z następujących wartości: (i) kwotę świadczenia, do uzyskania której ubezpieczający jest upoważniony w momencie dokonania wykupu lub wypowiedzenia umowy (określoną bez dokonywania potrąceń z tytułu wcześniejszej rezygnacji z umowy lub związanych z udzieleniem ubezpieczonemu pożyczki przez ubezpieczyciela), (ii) kwotę, którą ubezpieczający może pożyczyć zgodnie lub w związku z umową ubezpieczenia. Bez względu na powyższe postanowienia określenie „wartość pieniężna” nie obejmuje kwoty należnej na podstawie umowy ubezpieczenia jako:

(1) świadczenie z tytułu choroby lub uszczerbku na zdrowiu lub inne świadczenie, stanowiące odszkodowanie za stratę majątkową poniesioną na skutek zajścia zdarzenia objętego ubezpieczeniem;

(2) zwrot ubezpieczonemu składek uprzednio wpłaconych zgodnie z umową ubezpieczenia (innego niż umowa ubezpieczenia na życie), związany z odstąpieniem od umowy ubezpieczenia lub wypowiedzeniem umowy ubezpieczenia, zmniejszeniem ryzyka ubezpieczeniowego w okresie trwania umowy ubezpieczenia lub zwrot wynikający z przeszacowania kwoty składki w związku z błędem rachunkowym lub podobnym, lub

(3) premia ubezpieczeniowa dla ubezpieczonego, naliczana poprzez odniesienie do przeszłych okresów ubezpieczenia, związanych z daną umową lub grupą ryzyka;

aa) określenie „rachunek raportowany” oznacza, amerykański rachunek raportowany lub polski rachunek raportowany, w zależności od kontekstu, w którym zostało użyte;

bb) określenie „polski rachunek raportowany” oznacza rachunek finansowy prowadzony przez raportującą amerykańską instytucję finansową, jeżeli: (i) w przypadku rachunku depozytowego, posiadaczem jest osoba będąca polskim rezydentem, a suma odsetek wypłaconych w związku z tym rachunkiem w danym roku kalendarzowym przekracza 10 USD, lub (ii) w przypadku rachunku finansowego innego niż rachunek depozytowy – posiadaczem rachunku jest polski rezydent, włączając w to podmiot, który oświadczył, że jest polskim rezydentem dla celów podatkowych, w związku z którym to rachunkiem wypłacono lub uznano dochód pochodzący ze źródeł w Stanach Zjednoczonych, podlegający zgłoszeniu zgodnie z rozdziałem 3 podtytułu A lub rozdziałem 61 podtytułu F Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych;

cc) określenie „amerykański rachunek raportowany” oznacza rachunek finansowy prowadzony przez raportującą polską instytucję finansową i posiadany przez jedną lub więcej szczególnych osób amerykańskich lub przez podmiot niebędący podmiotem amerykańskim, w którym jedna lub większa liczba osób kontrolujących są szczególnymi osobami amerykańskimi. Bez względu na poprzedzające postanowienie rachunek nie będzie uważany za amerykański rachunek raportowany, jeżeli rachunek taki nie został zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany po przeprowadzeniu procedur sprawdzających określonych w Załączniku I;

dd) określenie „posiadacz rachunku” oznacza osobę wymienioną lub zidentyfikowaną jako posiadacz rachunku finansowego przez instytucję finansową, która prowadzi ten rachunek. Osoba, inna niż instytucja finansowa, posiadająca rachunek finansowy w imieniu lub na rzecz innej osoby jako agent, kurator, powiernik, osoba upoważniona do podpisywania dokumentów, doradca inwestycyjny lub pośrednik, nie jest traktowana dla celów niniejszej Umowy jako posiadająca rachunek, natomiast uważa się, że posiadaczem rachunku jest ta inna osoba. Dla celów zdania bezpośrednio poprzedzającego, określenie „instytucja finansowa” nie obejmuje instytucji finansowych utworzonych lub zarejestrowanych na Terytoriach Stanów Zjednoczonych. W przypadku pieniężnych umów ubezpieczenia lub umów renty za posiadacza rachunku uznaje się każdą osobę uprawnioną do otrzymania jego wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy. Jeżeli brak jest osoby upoważnionej do otrzymania wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta rachunku, za posiadacza rachunku uważa się każdą osobę wskazaną jako uprawnioną na podstawie umowy oraz każdą osobę, której przysługuje prawo do otrzymania wypłat na podstawie tej umowy. W momencie wymagalności pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty każda osoba uprawniona do wypłaty świadczenia na jej podstawie uważana jest za posiadacza rachunku;

ee) określenie „osoba amerykańska” oznacza obywatela lub osobę przebywającą na stałe w Stanach Zjednoczonych, spółkę osobową lub kapitałową utworzoną w Stanach Zjednoczonych lub na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych lub któregokolwiek ze stanów oraz trust, jeżeli: (i) sąd w Stanach Zjednoczonych miałby prawo, zgodnie ze stosownymi przepisami, do wydawania poleceń lub orzeczeń dotyczących wszystkich kwestii związanych z zarządzaniem trustem, oraz (ii) jedna lub więcej osób amerykańskich ma prawo do kontrolowania wszystkich istotnych decyzji trustu lub kontrolowania majątku osoby zmarłej, która była obywatelem lub przebywała na stałe w Stanach Zjednoczonych. Postanowienia litery ee) powinny być interpretowane zgodnie z Kodeksem Skarbowym Stanów Zjednoczonych;

ff) określenie „szczególna osoba amerykańska” oznacza osobę amerykańską, inną niż: (i) spółka kapitałowa, której akcje są przedmiotem obrotu na jednym lub większej liczbie uznanych rynków papierów wartościowych; (ii) jakakolwiek spółka kapitałowa, która jest członkiem tej samej grupy stowarzyszonej, jak określenie to zdefiniowano w części 1471(e)(2) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, co spółka opisana w punkcie (i) powyżej; (iii) Stany Zjednoczone lub jakakolwiek ich agencja lub instytucja; (iv) jakikolwiek stan Stanów Zjednoczonych lub Terytorium Stanów Zjednoczonych, ich jednostka podziału terytorialnego, agencja lub instytucja; (v) jakakolwiek organizacja zwolniona z opodatkowania zgodnie z częścią 501(a) lub indywidualny plan emerytalny, określony w części 7701(a)(37) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych; (vi) jakikolwiek bank, jak zdefiniowano w części 581 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych; (vii) jakikolwiek fundusz inwestycyjny nieruchomości (REIT), jak określenie to zdefiniowano w części 856 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych; (viii) jakakolwiek regulowana spółka inwestycyjna, jak określenie to zdefiniowano w części 851 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych lub jakikolwiek podmiot zarejestrowany w Komisji Papierów Wartościowych zgodnie z Ustawą o Spółkach Inwestycyjnych z 1940 r. (15 U.S.C. 80a-64); (ix) jakikolwiek wspólny fundusz typu trust, jak określenie to zdefiniowano w części 584(a) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych; (x) jakikolwiek trust zwolniony z opodatkowania zgodnie z częścią 664(c) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych lub określony w części 4947(a)(1) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych; (xi) podmiot handlujący papierami wartościowymi, surowcami lub instrumentami pochodnymi (włączając kontrakty na sumy nominalne, kontrakty typu futures, forwards lub opcje), zarejestrowany jako podmiot prowadzący tego typu działalność zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych lub jakiegokolwiek stanu; (xii) broker, jak określenie to zdefiniowano w części 6045(c) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych lub (xiii) jakikolwiek trust zwolniony z opodatkowania zgodnie z postanowieniami opisanymi w części 403(b) lub 457(g) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych;

gg) określenie „podmiot” oznacza osobę prawną lub jednostkę organizacyjną taką jak trust;

hh) określenie „podmiot niebędący podmiotem amerykańskim” oznacza podmiot, który nie jest osobą amerykańską;

ii) określenie „płatność podlegająca amerykańskiemu podatkowi” oznacza jakąkolwiek płatność odsetek (włączając wszelkie dyskonta), dywidendę, czynsz, wynagrodzenie, pensję, składkę, rentę, odszkodowanie, wypłatę oraz inne stałe, roczne lub okresowe zyski, korzyści lub dochody, jeżeli taka płatność pochodzi ze źródeł amerykańskich. Bez względu na poprzednie postanowienie płatność podlegająca amerykańskiemu podatkowi nie obejmuje wypłat, które nie są traktowane jako podlegające opodatkowaniu w świetle odpowiednich regulacji Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych;

jj) podmiot jest „podmiotem powiązanym” z innym podmiotem, jeżeli jeden z nich kontroluje drugi lub obydwa pozostają pod wspólną kontrolą innego podmiotu. Do tego celu rozumie się, że kontrola oznacza posiadanie pośrednio lub bezpośrednio ponad 50 procent głosów lub udziałów w innym podmiocie. Bez względu na poprzedzające postanowienie Polska może nie uznawać podmiotu za podmiot powiązany z innym podmiotem, jeżeli obydwa nie są członkami tej samej grupy stowarzyszonej, jak określono w części 1471(e)(2) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych;

kk) określenie „amerykański NIP” oznacza amerykański federalny numer identyfikacyjny podatnika;

ll) określenie „polski NIP” oznacza polski numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

mm) określenie „osoby kontrolujące” oznacza osoby fizyczne, które sprawują kontrolę nad podmiotem. W przypadku trustu określenie to oznacza założyciela, powierników, nadzorcę (jeżeli występuje), beneficjentów lub grupę beneficjentów oraz każdą inną osobę fizyczną sprawującą ostatecznie efektywną kontrolę nad trustem oraz, w przypadku umów innych niż trust, określenie to oznacza osoby pozostające w podobnej sytuacji. Określenie „osoby kontrolujące” powinno być interpretowane w sposób spójny z Rekomendacjami Grupy do Spraw Działań Finansowych (Financial Action Task Force).

2. Jakiemukolwiek określeniu niezdefiniowanemu w niniejszej Umowie, o ile kontekst nie stanowi inaczej lub właściwe władze uzgodnią wspólnie jego znaczenie (w zakresie, w jakim pozostaje ono w zgodzie z prawem krajowym), powinno się nadawać znaczenie, jakie w tym czasie ma ono zgodnie z prawem Strony stosującej Umowę, przy czym znaczenie określenia wynikające z prawa podatkowego tej Strony ma pierwszeństwo przez znaczeniem nadanym temu określeniu przez inne przepisy prawa tej Strony.

Artykuł 2

Obowiązki związane z pozyskiwaniem oraz wymianą informacji dotyczących rachunków raportowanych

1. Każda ze Stron, z uwzględnieniem postanowień artykułu 3 niniejszej Umowy, powinna pozyskiwać informacje, określone w ustępie 2 niniejszego artykułu, dotyczące rachunków raportowanych oraz automatycznie, corocznie wymieniać te informacje z drugą Stroną, zgodnie z postanowieniami jednej lub obu Konwencji, stosownie do pisemnych ustaleń dla każdego roku.

2. Do informacji, które podlegają pozyskiwaniu i wymianie, należą:

a) w przypadku Polski, w odniesieniu do każdego amerykańskiego rachunku raportowanego w każdej z raportujących polskich instytucji finansowych:

(1) nazwisko, adres oraz amerykański NIP każdej szczególnej osoby amerykańskiej, która jest posiadaczem takiego rachunku, oraz w przypadku podmiotu niebędącego podmiotem amerykańskim, który to podmiot po przeprowadzeniu procedur sprawdzających określonych w Załączniku I, został zidentyfikowany jako kontrolowany przez jedną lub więcej osób kontrolujących, będących szczególnymi osobami amerykańskimi, nazwę, adres oraz amerykański NIP (jeżeli jest dostępny) tego podmiotu i każdej szczególnej osoby amerykańskiej;

(2) numer rachunku (lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru);

(3) nazwa oraz numer identyfikacyjny raportującej polskiej instytucji finansowej;

(4) saldo rachunku lub wartość (włączając, w przypadku pieniężnych umów ubezpieczenia lub umów renty, wartość pieniężną lub wartość wykupu) ustalone na koniec roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu raportowania lub, jeżeli rachunek został zamknięty w ciągu roku, bezpośrednio przed jego zamknięciem;

(5) w przypadku jakiegokolwiek rachunku powierniczego:

(A) łączna wartość brutto odsetek, dywidend oraz innych dochodów osiągniętych w związku z aktywami posiadanymi na rachunku, a w każdym przypadku wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku (lub w związku z tym rachunkiem) w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie raportowania, oraz

(B) łączna wartość brutto przychodów ze sprzedaży lub umorzenia aktywów wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie raportowania, w związku z którymi raportująca polska instytucja finansowa działała jako powiernik, broker, pełnomocnik lub innego rodzaju agent działający na rzecz posiadacza rachunku;

(6) w przypadku jakiegokolwiek rachunku depozytowego łączna wartość brutto odsetek wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie raportowania, oraz

(7) w przypadku jakiegokolwiek rachunku nieopisanego w ustępie 2 litera a) punkt 5 lub w ustępie 2 litera a) punkt 6 niniejszego artykułu, łączne wartości brutto wypłacone lub uznane na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie raportowania, w związku z którymi raportująca polska instytucja finansowa działa jako zobowiązany lub dłużnik, włączając łączną wartość jakichkolwiek kwot umorzeń dokonanych na rzecz posiadacza rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie raportowania;

b) w przypadku Stanów Zjednoczonych, w odniesieniu do każdego polskiego rachunku raportowanego w każdej z raportujących amerykańskich instytucji finansowych:

(1) nazwisko, adres oraz polski NIP jakiejkolwiek osoby będącej rezydentem polskim, będącej posiadaczem rachunku;

(2) numer rachunku (lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru);

(3) nazwa oraz numer identyfikacyjny raportującej amerykańskiej instytucji finansowej;

(4) wartość brutto odsetek wpłaconych na rachunek depozytowy;

(5) wartość brutto dywidend pochodzących ze źródeł w Stanach Zjednoczonych, wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku, oraz

(6) wartość brutto innego rodzaju dochodów pochodzących ze źródeł w Stanach Zjednoczonych wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku, o ile podlegają raportowaniu zgodnie z częścią 3 podtytułu A lub częścią 61 podtytułu F Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych.

Artykuł 3

Termin i sposób wymiany informacji

1. Dla celów zobowiązania do wymiany informacji określonego w artykule 2 niniejszej Umowy, kwota i rodzaj płatności dokonywanych w związku z amerykańskim rachunkiem raportowanym może zostać ustalona w zgodzie z zasadami polskiego prawa podatkowego, a kwota i rodzaj płatności dokonywanych w związku z polskim rachunkiem raportowanym może zostać ustalona w zgodzie z zasadami amerykańskiego federalnego prawa podatkowego.

2. Dla celów zobowiązania do wymiany informacji określonego w artykule 2 niniejszej Umowy, wymieniane informacje powinny określać walutę, w której denominowano daną płatność.

3. Z uwzględnieniem artykułu 2 ustęp 2 niniejszej Umowy informacje są pozyskiwane i wymieniane w odniesieniu do roku 2014 i kolejnych lat, z zastrzeżeniem że:

a) w przypadku Polski:

(1) pozyskaniu i wymianie w odniesieniu do roku 2014 podlegają informacje określone w artykule 2 ustęp 2 litera a) punkty 1–4 niniejszej Umowy;

(2) pozyskaniu i wymianie w odniesieniu do roku 2015 podlegają informacje określone w artykule 2 ustęp 2 litera a) punkty 1–7 niniejszej Umowy,

z wyjątkiem przychodów brutto, określonych w artykule 2 ustęp 2 litera a) punkt 5 podpunkt B niniejszej Umowy, oraz

(3) pozyskaniu i wymianie w odniesieniu do roku 2016 i lat następnych podlegają informacje określone w artykule 2 ustęp 2 litera a) punkty 1–7 niniejszej Umowy;

b) w przypadku Stanów Zjednoczonych pozyskaniu i wymianie w odniesieniu do roku 2014 i kolejnych lat podlegają informacje określone w artykule 2 ustęp 2 litera b) niniejszej Umowy.

4. Bez względu na postanowienia ustępu 3 niniejszego artykułu, w odniesieniu do każdego raportowanego rachunku, który jest rachunkiem prowadzonym przez raportującą instytucję finansową na dzień 30 czerwca 2014 r. i zgodnie z artykułem 6 ustęp 4 niniejszej Umowy, Strony nie są zobowiązane do pozyskania i objęcia wymianą informacji polskiego NIP lub amerykańskiego NIP jakiejkolwiek osoby, jeżeli taki numer identyfikujący podatnika nie jest dostępny w rejestrach raportującej instytucji finansowej. W takim przypadku Strony powinny pozyskiwać i wymieniać informacje o dacie urodzenia tej osoby, jeżeli raportująca instytucja finansowa posiada te dane.

5. Z uwzględnieniem ustępów 3 i 4 niniejszego artykułu informacje określone w artykule 2 niniejszej Umowy powinny być wymieniane w ciągu dziewięciu miesięcy następujących po końcu roku kalendarzowego, do którego się odnoszą.

6. Właściwe władze Polski oraz Stanów Zjednoczonych zawrą porozumienie lub skorzystają z procedury wzajemnego porozumiewania się w zakresie ustalenia:

a) procedury automatycznej wymiany informacji określonej w artykule 2 niniejszej Umowy;

b) zasad i procedur, które mogą być konieczne do wdrożenia artykułu 5 niniejszej Umowy, oraz

c) procedur koniecznych dla wymiany informacji gromadzonych zgodnie z artykułem 4 ustęp 1 litera b) niniejszej Umowy.

7. Wszystkie wymieniane informacje objęte będą zasadami poufności oraz innymi zasadami ochrony określonymi w odpowiedniej Konwencji lub Konwencjach, włączając postanowienia dotyczące ograniczenia wykorzystywania tych informacji.

8. Po wejściu w życie niniejszej Umowy, każda z właściwych władz powinna, w drodze pisemnej, przekazać zawiadomienie do drugiej właściwej władzy, iż uznaje, że w państwie tej drugiej właściwej władzy istnieją: (i) odpowiednie zabezpieczenia pozwalające zapewnić, że informacje otrzymane na mocy niniejszej Umowy pozostaną poufne i będą wykorzystywane wyłącznie do celów podatkowych, oraz (ii) infrastruktura pozwalająca na skuteczną wymianę (obejmująca ustalone procedury, pozwalające na terminową, kompletną oraz poufną wymianę informacji, skuteczne i niezawodne porozumiewanie się oraz zdolność do szybkiego rozwiązywania problemów i wyjaśniania wątpliwości związanych z wymianą lub wnioskami o wymianę oraz do wykonania postanowień artykułu 5 niniejszej Umowy). Właściwe władze, powinny w dobrej wierze dołożyć wszelkich starań dla ustalenia, przed wrześniem 2015 r., że każde z państw posiada odpowiednie zabezpieczenia oraz infrastrukturę.

9. Zobowiązania Stron do pozyskania i wymiany informacji na mocy artykułu 2 niniejszej Umowy wchodzą w życie z dniem złożenia późniejszego z zawiadomień opisanych w ustępie 8 niniejszego artykułu. Niezależnie od powyższego, jeżeli polskie właściwe władze uznają, że Stany Zjednoczone mają odpowiednie zabezpieczenia i infrastrukturę, opisane w ustępie 8 niniejszego artykułu, ale niezbędny będzie dodatkowy czas, aby właściwe amerykańskie władze uznały, że Polska ma odpowiednie zabezpieczenia oraz infrastrukturę, zobowiązanie Polski do pozyskania i wymiany informacji na mocy artykułu 2 niniejszej Umowy wejdzie w życie z dniem przekazania przez właściwą polską władzę do właściwej amerykańskiej władzy pisemnego zawiadomienia, zgodnie z ustępem 8 niniejszego artykułu.

10. Niniejsza Umowa wygaśnie z dniem 30 września 2015 r., jeżeli do tego dnia artykuł 2 niniejszej Umowy nie wejdzie w życie dla żadnej ze Stron, z uwzględnieniem ustępu 9 niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Stosowanie FATCA do polskich instytucji finansowych

1. Traktowanie raportujących polskich instytucji finansowych. Każda raportująca polska instytucja finansowa będzie traktowana jako działająca w zgodzie i niepodlegająca opodatkowaniu na podstawie części 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, jeżeli Polska wypełnia obowiązki przewidziane w artykułach 2 i 3 niniejszej Umowy, dotyczące tej raportującej polskiej instytucji finansowej, która:

a) identyfikuje amerykańskie rachunki raportowane i corocznie przekazuje właściwej polskiej władzy informacje wymagane postanowieniami artykułu 2 ustęp 2 litera a) niniejszej Umowy w terminie i w sposób określony w artykule 3 Umowy;

b) dla każdego z lat 2015 i 2016, przekazuje corocznie właściwej polskiej władzy nazwę każdej wyłączonej instytucji finansowej, na rzecz której dokonała płatności, oraz łączną kwotę takich płatności;

c) wypełnia obowiązki związane z zarejestrowaniem się na stronie internetowej IRS FATCA;

d) w zakresie, w jakim raportująca polska instytucja finansowa działa jako: (i) kwalifikowany pośrednik (dla celów części 1441 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych), który wybrał możliwość pełnienia funkcji płatnika podatku zgodnie z rozdziałem 3 podtytułu A Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, (ii) zagraniczna spółka, która wybrała możliwość pełnienia funkcji płatnika podatku będącego zagraniczną spółką (dla celów części 1441 i 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych), lub (iii) zagraniczny trust, który wybrał możliwość pełnienia funkcji płatnika podatku będącego zagranicznym trustem (dla celów części 1441 i 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych), i w takim przypadku pobierają 30 procent jakiejkolwiek płatności, podlegającej amerykańskiemu podatkowi, wypłacanej jakiejkolwiek wyłączonej instytucji finansowej, oraz

e) będąc raportującą polską instytucją finansową, niewskazaną w ustępie 1 litera d) niniejszego artykułu, która dokonuje płatności lub działa jako pośrednik w odniesieniu do płatności, podlegających amerykańskiemu podatkowi, dokonywanych na rzecz jakiejkolwiek wyłączonej instytucji finansowej, i udziela każdemu płatnikowi, wypłacającemu płatności podlegające amerykańskiemu podatkowi, informacje wymagane dla pobrania podatku i spełnienia obowiązków informacyjnych związanych z taką wypłatą.

Bez względu na powyższe, raportująca polska instytucja finansowa, w odniesieniu do której warunki niniejszego ustępu nie zostały spełnione, nie podlega podatkowi u źródła określonemu w sekcji 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, chyba że raportująca polska instytucja finansowa została zidentyfikowana przez IRS jako wyłączona instytucja finansowa, zgodnie z artykułem 5 ustęp 2 litera b) niniejszej Umowy.

2. Zawieszenie przepisów dotyczących rachunków posiadanych przez osoby odmawiające współpracy. Stany Zjednoczone nie będą wymagały od raportujących polskich instytucji finansowych pobierania podatku, zgodnie z częścią 1471 lub 1472 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych w odniesieniu do rachunków posiadanych przez osoby odmawiające współpracy (jak określenie to zdefiniowano w części 1471(d)(6) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych), lub zaniknięcia takiego rachunku, jeżeli właściwa amerykańska władza w odniesieniu do tych rachunków otrzymuje informacje określone w artykule 2 ustęp 2 litera a) niniejszej Umowy, z uwzględnieniem postanowień artykułu 3 Umowy.

3. Odmienne traktowanie polskich funduszy emerytalnych. Stany Zjednoczone będą uznawały za współpracujące zagraniczne instytucje finansowe lub za zwolnionych uprawnionych odbiorców – dla celów części 1471 i 1472 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych – polskie fundusze emerytalne opisane w Załączniku II. W tym celu za polski fundusz emerytalny uważa się podmiot utworzony lub działający oraz, w obydwu przypadkach, nadzorowany przez Polskę lub ustanowione w drodze umownej lub ustawowej instytucje, działające w celu zapewnienia emerytur lub wypłat z tytułu ustania zatrudnienia lub generowania dochodów dla zapewnienia takich wypłat zgodnie z polskimi przepisami oraz regulowane w odniesieniu do wnoszenia składek, dokonywania wypłat, sprawozdawczości, współfinansowania oraz opodatkowania.

4. Identyfikacja oraz traktowanie innych współpracujących zagranicznych instytucji finansowych oraz zwolnionych uprawnionych odbiorców. Stany Zjednoczone będą traktowały, dla celów części 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, każdą nieraportującą polską instytucję finansową jako – odpowiednio – współpracującą zagraniczną instytucję finansową lub zwolnionego rzeczywistego odbiorcę.

5. Szczególne zasady dotyczące podmiotów powiązanych i oddziałów, będących wyłączonymi instytucjami finansowymi. Jeżeli polska instytucja finansowa, która spełnia wymagania ustępu 1 lub jest określona w ustępie 3 lub ustępie 4 niniejszego artykułu, posiada podmiot powiązany lub oddział, będący wyłączoną instytucją finansową, działający w jurysdykcji, która uniemożliwia takiemu podmiotowi powiązanemu lub oddziałowi uzyskanie statusu instytucji działającej zgodnie z częścią 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych lub posiada podmiot powiązany lub oddział traktowany jako wyłączona instytucja finansowa wyłącznie ze względu na zakończenie okresu przejściowego dla niektórych zagranicznych instytucji finansowych lub oddziałów zgodnie z przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych, to taka polska instytucja finansowa powinna być uważana za działającą zgodnie z regułami niniejszej Umowy oraz powinna być traktowana jako współpracująca zagraniczna instytucja finansowa lub jest zwolnionym uprawnionym odbiorcą zgodnie z częścią 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, jeżeli:

a) polska instytucja finansowa traktuje każdy taki podmiot powiązany lub oddział jako oddzielną wyłączoną instytucję finansową dla wszystkich wymogów związanych z raportowaniem i pobieraniem podatku określonych niniejszą Umową, a każdy taki podmiot powiązany lub oddział identyfikuje się wobec podmiotów pobierających podatek, jako wyłączoną instytucję finansową;

b) każdy taki podmiot powiązany lub oddział identyfikuje prowadzone przez siebie rachunki amerykańskie i przekazuje informacje ich dotyczące, zgodnie z wymogami części 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych w zakresie, w jakim pozwalają na to przepisy odnoszące się do takiego podmiotu powiązanego lub oddziału, oraz;

c) taki podmiot powiązany lub oddział nie działa specjalnie w celu pozyskiwania rachunków amerykańskich posiadanych przez osoby lub wyłączone instytucje finansowe, które nie są rezydentami lub nie zostały utworzone w jurysdykcji, w której taki podmiot powiązany lub oddział działa oraz taki podmiot powiązany lub oddział nie jest używany przez polskie instytucje finansowe lub inne podmioty powiązane do omijania wymogów określonych niniejszą Umową lub w części 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych.

6. Uzgodnienie terminów. Bez względu na postanowienia ustępów 3 oraz 5 artykułu 3 niniejszej Umowy:

a) Polska nie jest zobowiązana do uzyskania i wymiany informacji dotyczących roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w odniesieniu do którego podobne informacje podlegałyby raportowaniu do IRS, na podstawie odpowiednich amerykańskich regulacji skarbowych, przez uczestniczące FFI;

b) Polska nie jest zobowiązana do rozpoczęcia wymiany informacji przed datą, od której uczestniczące FFI byłyby obowiązane przekazywać, zgodnie z odpowiednimi amerykańskimi regulacjami skarbowymi, podobne informacje do IRS;

c) Stany Zjednoczone nie są zobowiązane do uzyskania i wymiany informacji dotyczących roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy rok kalendarzowy, w związku z którym Polska jest zobowiązana do uzyskania i wymiany informacji; oraz

d) Stany Zjednoczone nie są zobowiązane do rozpoczęcia wymiany informacji przed datą, od której Polska jest zobowiązana rozpocząć wymianę informacji.

7. Uzgodnienie definicji z regulacjami skarbowymi Stanów Zjednoczonych. Bez względu na artykuł 1 niniejszej Umowy oraz definicje zamieszczone w Załącznikach do tej Umowy, Polska może posłużyć się oraz może pozwolić polskim instytucjom finansowym na posługiwanie się definicjami znajdującymi się we właściwych regulacjach skarbowych Stanów Zjednoczonych w miejsce odpowiednich definicji tej Umowy, z założeniem, że taka procedura nie udaremni celów niniejszej Umowy.

Artykuł 5

Współpraca w przestrzeganiu oraz egzekucji obowiązków

1. Uchybienia mniejszej wagi i pomyłki administracyjne.

Właściwa władza zawiadamia właściwą władzę drugiej Strony, jeżeli pierwsza z wymienionych właściwych władz ma podstawy do uznania, iż uchybienia mniejszej wagi lub pomyłki administracyjne mogły doprowadzić do nieprawidłowego lub niepełnego wykonania obowiązku przekazywania informacji lub skutkowały innymi naruszeniami niniejszej Umowy. Właściwa władza tej drugiej Strony powinna zastosować przepisy prawa krajowego (włączając możliwe sankcje) w celu uzyskania poprawnej i/lub kompletnej informacji lub usunięcia innych naruszeń niniejszej Umowy.

2. Przypadki istotnego nieprzestrzegania obowiązków.

a) Właściwa władza powiadomi właściwą władzę drugiej Strony, jeżeli pierwsza z wymienionych właściwych władz stwierdziła, że doszło do przypadków istotnego nieprzestrzegania obowiązków określonych niniejszą Umową przez raportującą instytucję finansową drugiej Strony. Właściwa władza tej drugiej Strony, w odpowiedzi na przypadki istotnego nieprzestrzegania obowiązków, powinna zastosować stosowne przepisy prawa krajowego (włączając możliwe sankcje).

b) Jeżeli w przypadku raportującej polskiej instytucji finansowej tego rodzaju egzekucja obowiązków nie zostanie podjęta w terminie 18 miesięcy od pierwszego powiadomienia przez właściwą amerykańską władzę o stwierdzeniu przypadków istotnego nieprzestrzegania obowiązków, Stany Zjednoczone będą traktowały raportującą polską instytucję finansową jak wyłączoną instytucję finansową zgodnie z postanowieniami niniejszego ustępu 2 litera b).

3. Poleganie na usługach świadczonych przez osoby trzecie. Każda Strona może zezwolić raportującym instytucjom finansowym na wykorzystanie usług świadczonych przez osoby trzecie w celu wypełnienia zobowiązań nałożonych na nie przez tę Stronę, przewidzianych w niniejszej Umowie, z zastrzeżeniem, że obowiązki te pozostają w zakresie odpowiedzialności raportującej instytucji finansowej.

4. Zapobieganie uchylaniu się od stosowania prawa. Strony wprowadzą, jeżeli jest to niezbędne, wymagania zapobiegające przyjmowaniu przez instytucje finansowe praktyk zmierzających do omijania obowiązków informacyjnych określonych niniejszą Umową.

Artykuł 6

Wzajemne zobowiązanie do kontynuowania współpracy w celu zwiększenia przejrzystości i efektywności wymiany informacji

1. Wzajemność. Rząd Stanów Zjednoczonych uznaje potrzebę osiągnięcia porównywalnego poziomu w standardzie wzajemnej automatycznej wymiany informacji z Polską. Rząd Stanów Zjednoczonych zobowiązuje się do dalszej poprawy przejrzystości i wzmocnienia związków z Polską przez dążenie do przyjęcia przepisów oraz wspieranie stosownych działań legislacyjnych w celu osiągnięcia porównywalnego poziomu w standardzie wzajemnej automatycznej wymiany informacji.

2. Traktowanie płatności dokonywanych przez pośredników oraz kwot wypłat brutto. Strony zobowiązują się do współpracy, wraz z innymi jurysdykcjami partnerskimi, w celu opracowania praktycznego i efektywnego alternatywnego podejścia w celu zrealizowania celów polityki dotyczących płatności dokonywanych przez pośredników oraz podatku od kwot wypłat brutto, zmniejszających obciążenia administracyjne.

3. Opracowanie modelu wspólnego raportowania i wymiany informacji. Strony zobowiązują się do współpracy, wraz z innymi jurysdykcjami partnerskimi oraz Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i Unią Europejską, w zakresie stosowania niniejszej Umowy oraz innych umów zawartych pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i innymi jurysdykcjami partnerskimi, jako modelu dla automatycznej wymiany informacji, włączając opracowanie standardów raportowania i procedur sprawdzających dla instytucji finansowych.

4. Dokumentacja rachunków prowadzonych na dzień 30 czerwca 2014 r. W odniesieniu do rachunków raportowanych prowadzonych przez raportującą instytucję finansową:

a) Stany Zjednoczone zobowiązują się ustanowić do dnia 1 stycznia 2017 r., w odniesieniu do roku 2017 i lat kolejnych, zasady zobowiązujące amerykańskie raportujące instytucje finansowe do uzyskania i przekazania Polsce informacji dotyczących polskiego NIP dla każdego posiadacza polskiego rachunku raportowanego, zgodnie z wymaganiami artykułu 2 ustęp 2 litera b) punkt 1 niniejszej Umowy, oraz;

b) Polska zobowiązuje się ustanowić do dnia 1 stycznia 2017 r., w odniesieniu do roku 2017 i lat kolejnych, zasady zobowiązujące raportujące polskie instytucje finansowe do uzyskania amerykańskiego NIP dla każdej szczególnej osoby amerykańskiej, zgodnie z postanowieniami artykułu 2 ustęp 2 litera a) punkt 1 niniejszej Umowy.

Artykuł 7

Jednolitość stosowania FATCA wobec jurysdykcji partnerskich

1. Polsce udzielone zostaną korzyści wynikające z jakichkolwiek korzystniejszych warunków wynikających z artykułu 4 lub Załącznika 1 do niniejszej Umowy, związane ze stosowaniem FATCA przez polskie instytucje finansowe, a przyznane innej jurysdykcji partnerskiej na podstawie podpisanej dwustronnej umowy, w której inna jurysdykcja partnerska zobowiązuje się do przyjęcia takich samych zobowiązań jak Polska, opisanych w artykułach 2 i 3 niniejszej Umowy i podlegających takim samym wymogom, jak te opisane w artykułach od 5 do 9 niniejszej Umowy.

2. Stany Zjednoczone poinformują Polskę o jakichkolwiek korzystniejszych warunkach i zastosują takie korzystniejsze warunki automatycznie, zgodnie z niniejszą Umową, w taki sposób, jakby były one określone w niniejszej Umowie i ze skutkiem od daty wejścia w życie umowy wprowadzającej korzystniejsze warunki, chyba że Polska odrzuci, w formie pisemnej, zastosowanie tych warunków.

Artykuł 8

Konsultacje i zmiany

1. W przypadku jakichkolwiek trudności powstających w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, każda ze Stron może wnioskować o przeprowadzenie konsultacji w zakresie opracowania środków służących zapewnieniu wykonania niniejszej Umowy.

2. Niniejsza Umowa może zostać zmieniona za pisemną zgodą Stron. Jeżeli nie ustalono inaczej, taka zmiana wejdzie w życie na podstawie takich samych procedur, jak te określone w artykule 10 ustęp 1 niniejszej Umowy.

Artykuł 9

Załączniki

Załączniki stanowią integralną część niniejszej Umowy.

Artykuł 10

Obowiązywanie Umowy

1. Umowa wejdzie w życie w momencie, kiedy Polska notyfikuje pisemnie Stanom Zjednoczonym, że zakończyła swoje procedury wewnętrzne niezbędne do wejścia w życie Umowy.

2. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze przekazania drugiej Stronie pisemnej noty wypowiadającej Umowę. Wypowiedzenie będzie miało moc od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia, rozpoczynającego się w dacie wysłania noty.

3. Strony porozumieją się w dobrej wierze, przed dniem 31 grudnia 2016 r., w celu dokonania w niniejszej Umowie zmian koniecznych do dostosowania jej do postępów w stosowaniu postanowień artykułu 6 Umowy.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Warszawie dnia 7 października 2014 r., w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, każdy w językach polskim i angielskim, przy czym oba teksty są jednakowo autentyczne.

Z upoważnienia
Rządu Rzeczypospolitej Polskiej

Z upoważnienia
Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki

infoRgrafika

infoRgrafika

 

Wersja w języku angielskim.

Po zaznajomieniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

– została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

– jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

– będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 25 czerwca 2015 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: E. Kopacz

Załącznik 1. [OBOWIĄZKI PRZEPROWADZANIA PROCEDUR SPRAWDZAJĄCYCH W ZAKRESIE IDENTYFIKACJI I RAPORTOWANIA AMERYKAŃSKICH RACHUNKÓW RAPORTOWANYCH ORAZ PŁATNOŚCI DO OKREŚLONYCH WYŁĄCZONYCH INSTYTUCJI FINANSOWYCH]

ZAŁĄCZNIK I

OBOWIĄZKI PRZEPROWADZANIA PROCEDUR SPRAWDZAJĄCYCH W ZAKRESIE IDENTYFIKACJI I RAPORTOWANIA AMERYKAŃSKICH RACHUNKÓW RAPORTOWANYCH ORAZ PŁATNOŚCI DO OKREŚLONYCH WYŁĄCZONYCH INSTYTUCJI FINANSOWYCH

I. Postanowienia ogólne

A. Polska powinna zapewnić, aby raportujące polskie instytucje finansowe miały obowiązek identyfikowania amerykańskich rachunków raportowanych oraz rachunków posiadanych przez wyłączone instytucje finansowe, zgodnie z procedurami zawartymi w niniejszym Załączniku I.

B. Dla celów Umowy:

1. Wszystkie kwoty wyrażone zostały w dolarach amerykańskich i powinny być rozumiane jako odnoszące się do ich równowartości w innych walutach.

2. O ile nie postanowiono inaczej w niniejszym Załączniku, saldo rachunku lub jego wartość będą określane na ostatni dzień roku kalendarzowego lub innego odpowiedniego okresu raportowanego.

3. W przypadkach, w których saldo rachunku lub jego wartość są określane na 30 czerwca 2014 r. na podstawie niniejszego Załącznika I, odpowiednie saldo rachunku lub jego wartość powinny być określane na ten dzień lub na ostatni dzień okresu kończącego się bezpośrednio przed 30 czerwca 2014 r., a w przypadkach gdy saldo rachunku lub jego wartość są określane na ostatni dzień roku kalendarzowego na podstawie niniejszego Załącznika I, odpowiednie saldo rachunku lub jego wartość powinny być określane na ostatni dzień roku kalendarzowego lub innego właściwego okresu raportowania.

4. Z uwzględnieniem postanowień części II ustęp E punkt 1, rachunek będzie traktowany jako amerykański rachunek raportowany, począwszy od dnia, w którym zostanie zidentyfikowany, jako podlegający procedurom sprawdzającym zawartym w niniejszym Załączniku L

5. O ile nie postanowiono inaczej, informacje na temat amerykańskiego rachunku raportowanego powinny być raportowane rocznie w ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, którego informacja dotyczy.

C. Jako alternatywę dla procedur określonych w każdej z części niniejszego Załącznika I, Polska może zezwolić raportującym polskim instytucjom finansowym na korzystanie, w celu ustalenia, czy rachunek jest amerykańskim rachunkiem raportowanym lub rachunkiem posiadanym przez wyłączoną instytucję finansową, z procedur opisanych w odpowiednich przepisach Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych. Polska może zezwolić raportującym polskim instytucjom finansowym, aby dokonały takiego wyboru oddzielnie dla każdej części Załącznika I, w odniesieniu do wszystkich odpowiednich rachunków finansowych lub oddzielnie, w odniesieniu do każdej wyraźnie określonej kategorii rachunków (np. poprzez podział na branże lub miejsce, w którym konto jest prowadzone).

II. Istniejące rachunki indywidualne. Następujące zasady oraz procedury mają zastosowanie do identyfikacji amerykańskich rachunków raportowanych wśród istniejących rachunków posiadanych przez osoby fizyczne („istniejące rachunki indywidualne”).

A. Rachunki niewymagające identyfikacji lub raportowania. O ile raportująca polska instytucja finansowa nie postanowi inaczej – albo w stosunku do wszystkich raportowanych istniejących rachunków indywidualnych lub oddzielnie, w stosunku do jakiejkolwiek wyraźnie wyodrębnionej grupy takich rachunków, jeżeli przepisy implementujące w Polsce dopuszczają taki wybór, następujące rachunki nie podlegają wymogowi weryfikacji, identyfikacji oraz zgłoszenia jako amerykańskie rachunki raportowane:

1. Z uwzględnieniem postanowień ustępu E punkt 2 niniejszej części, istniejące indywidualne rachunki, których saldo lub wartość nie przekracza 50 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r.

2. Z uwzględnieniem postanowień ustępu E punkt 2 niniejszej części, istniejące rachunki indywidualne, które są pieniężnymi umowami ubezpieczenia lub umowami renty z saldem lub wartością 250 000 USD lub mniejszą na dzień 30 czerwca 2014 r.

3. Istniejące rachunki indywidualne będące pieniężnymi umowami ubezpieczenia lub umowami renty, o ile polskie lub amerykańskie przepisy prawa skutecznie uniemożliwiają sprzedaż pieniężnych umów ubezpieczeniowych lub umów renty rezydentom Stanów Zjednoczonych (na przykład, jeżeli odpowiednia instytucja finansowa nie posiada wymaganej rejestracji zgodnej z przepisami prawa amerykańskiego, a polskie prawo wymaga raportowania lub pobierania podatku w związku z produktami ubezpieczeniowymi posiadanymi przez rezydentów Polski).

4. Rachunek depozytowy o saldzie mniejszym niż 50 000 USD.

B. Procedury weryfikacji istniejących rachunków indywidualnych, których saldo lub wartość na dzień 30 czerwca 2014 r. przekracza 50 000 USD (250 000 USD dla pieniężnych umów ubezpieczenia oraz umów renty), ale nie przekracza 1 000 000 USD (rachunki o niższej wartości”).

1. Elektroniczne wyszukiwanie danych. Raportująca polska instytucja finansowa dokonuje przeglądu elektronicznej bazy danych prowadzonej przez nią, w celu ustalenia istnienia następujących przesłanek, wskazujących na osobę amerykańską (dalej: U.S. indicia):

a) identyfikacji posiadacza rachunku jako obywatela lub rezydenta Stanów Zjednoczonych;

b) jednoznacznego wskazania miejsca urodzenia na terenie Stanów Zjednoczonych;

c) bieżącego adresu korespondencyjnego lub aktualnego adresu zamieszkania (w tym adresu posiadanej skrzynki pocztowej w Stanach Zjednoczonych);

d) aktualnego amerykańskiego numeru telefonicznego;

e) istnienia stałego zlecenia przelewu środków na rachunek prowadzony w Stanach Zjednoczonych;

f) aktualnego, ważnego pełnomocnictwa lub upoważnienia do podpisu udzielonego osobie posiadającej adres na terytorium Stanów Zjednoczonych, lub;

g) adresu do doręczeń lub adresu skrzynki pocztowej, który jest jedynym adresem, jaki raportująca polska instytucja finansowa posiada w bazie danych dla posiadacza rachunku. W przypadku gdy istniejący rachunek indywidualny jest rachunkiem o niższej wartości, adres do doręczeń lub adres skrzynki pocztowej poza terytorium Stanów Zjednoczonych nie będzie traktowany jako U.S. indicia.

2. W przypadku gdy żadna z U.S. indicia wymienionych w ustępie B punkt 1 niniejszej części nie zostanie ustalona w drodze wyszukiwania elektronicznego, kolejne działania nie są wymagane, chyba że wystąpią zmiany w okolicznościach w odniesieniu do danego rachunku, które wpływają na występowanie jednej lub większej liczby U.S. indicia powiązanych z tym rachunkiem lub rachunek stał się rachunkiem o wysokiej wartości, opisanym w ustępie D niniejszej części.

3. W przypadku gdy w wyszukiwaniu elektronicznym zostanie stwierdzone występowanie jakiejkolwiek z U.S. indicia, określonych w ustępie B punkt 1 niniejszej części lub nastąpiła zmiana okoliczności skutkująca powstaniem U.S. indicia, raportująca polska instytucja finansowa powinna traktować rachunek jako amerykański rachunek raportowany, chyba że zdecyduje się na zastosowanie ustępu B punkt 4 niniejszej części, a jeden z wyjątków określonych w tym ustępie ma zastosowanie do takiego rachunku.

4. Bez względu na stwierdzenie występowania U.S. indicia, zgodnie z ustępem B punkt 1 niniejszej części, raportująca polska instytucja finansowa nie jest zobowiązana do traktowania rachunku jako amerykańskiego rachunku raportowanego, gdy:

a) informacja o posiadaczu rachunku jednoznacznie wskazuje na miejsce urodzenia na terenie Stanów Zjednoczonych, a raportująca polska instytucja finansowa uzyskała lub posiada uprzednio udokumentowane:

(1) oświadczenie posiadacza rachunku, że nie jest on obywatelem amerykańskim ani amerykańskim rezydentem dla celów podatkowych (w formie wydawanego przez IRS formularza W-8 lub innego właściwego formularza);

(2) paszport wydany przez państwo inne niż Stany Zjednoczone lub inny państwowy dokument identyfikacyjny potwierdzający obywatelstwo lub narodowość posiadacza rachunku kraju, inne niż obywatelstwo Stanów Zjednoczonych lub narodowość amerykańska; oraz

(3) kopię certyfikatu potwierdzającego utratę amerykańskiego obywatelstwa lub wiarygodnego wyjaśnienia:

(a) przyczyny, dla której posiadacz rachunku nie posiada takiego certyfikatu pomimo zrzeczenia się amerykańskiego obywatelstwa lub

(b) przyczyny, dla której posiadacz rachunku nie uzyskał amerykańskiego obywatelstwa z chwilą narodzin;

b) w przypadkach, w których informacja o posiadaczu rachunku zawiera aktualny adres korespondencyjny lub adres zamieszkania lub jeden lub więcej amerykańskich numerów telefonów, które są jedynymi numerami telefonicznymi powiązanymi z rachunkiem, a raportująca polska instytucja finansowa uzyskała lub posiada uprzednio udokumentowane:

(1) oświadczenie posiadacza rachunku, że nie jest on obywatelem amerykańskim ani amerykańskim rezydentem dla celów podatkowych (w formie wydawanego przez IRS formularza W-8 lub innego uzgodnionego formularza); oraz

(2) dowód w postaci dokumentu, jak określono w części VI ustęp D niniejszego Załącznika I, określający, że posiadacz rachunku nie ma statusu osoby amerykańskiej;

c) w przypadkach, w których informacja o posiadaczu rachunku zawiera stałe zlecenie przelewu środków na rachunki prowadzone w Stanach Zjednoczonych, a raportująca polska instytucja finansowa uzyskała lub posiada uprzednio udokumentowane:

(1) oświadczenie posiadacza rachunku, że nie jest on obywatelem amerykańskim ani amerykańskim rezydentem dla celów podatkowych (w formie wydawanego przez IRS formularza W-8 lub innego uzgodnionego formularza); oraz

(2) dowód, w postaci dokumentu, jak określono w części VI ustęp D niniejszego Załącznika I, określający, że posiadacz rachunku nie ma statusu osoby amerykańskiej;

d) w przypadku gdy informacja o posiadaczu rachunku zawiera aktualne, ważne pełnomocnictwo lub upoważnienie do podpisywania dokumentów udzielone osobie mającej adres w Stanach Zjednoczonych, lub która ma amerykański adres do doręczeń lub adres skrzynki pocztowej, który jest jedynym adresem zidentyfikowanym dla posiadacza rachunku, lub ma jeden lub więcej amerykańskich numerów telefonów (jeżeli inny niż amerykański numer telefonu również jest przypisany rachunkowi), a raportująca polska instytucja finansowa uzyskała lub ma uprzednio udokumentowane:

(1) oświadczenie posiadacza rachunku, że nie jest on obywatelem amerykańskim ani amerykańskim rezydentem dla celów podatkowych (w formie wydawanego przez IRS formularza W-8 lub innego właściwego formularza); oraz

(2) dowód w postaci dokumentu, jak określono w części VI ustęp D niniejszego Załącznika I, określający, że posiadacz rachunku nie ma statusu osoby amerykańskiej.

C. Dodatkowe procedury mające zastosowanie do istniejących rachunków indywidualnych, będących rachunkami o niższej wartości,

1. Weryfikacja istniejących rachunków indywidualnych, które są rachunkami o niższej wartości, pod kątem występowania U.S. indicia musi zostać zakończona do 30 czerwca 2016 r.

2. W przypadku zmiany okoliczności dotyczących istniejącego rachunku indywidualnego, który jest rachunkiem o niższej wartości, skutkujących wystąpieniem jednej lub więcej U.S. indicia powiązanych z rachunkiem i opisanych w ustępie B punkt 1 niniejszej części, raportująca polska instytucja finansowa powinna traktować ten rachunek jako amerykański rachunek raportowany, chyba że ma zastosowanie ustęp B punkt 4 niniejszej części.

3. Z wyjątkiem rachunków depozytowych opisanych w ustępie A punkt 4 niniejszej części, każdy istniejący rachunek indywidualny, który został zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany, będzie traktowany jak amerykański rachunek raportowany przez wszystkie kolejne lata, chyba że posiadacz rachunku przestanie być szczególną osobą amerykańską.

D. Rozszerzone procedury weryfikacji istniejących rachunków indywidualnych z saldem łub wartością przekraczająca 1 000 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r. lub na dzień 31 grudnia 2015 r. lub każdego kolejnego roku („rachunki o wysokiej wartości”).

1. Elektroniczne wyszukiwanie danych. Raportująca polska instytucja finansowa dokonuje przeglądu prowadzonej przez siebie elektronicznej bazy danych, dla celu ustalenia występowania U.S. indicia, określonych w ustępie B punkt 1 niniejszej części.

2. Wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej. Jeżeli w drodze elektronicznego wyszukiwania danych raportująca polska instytucja finansowa ustali wszystkie informacje określone w ustępie D punkt 3 niniejszej części, wtedy dalsze wyszukiwanie informacji w formie papierowej nie jest wymagane. W przypadku gdy elektroniczne wyszukiwanie danych nie pozwala na ustalenie wszystkich informacji, wówczas w odniesieniu do rachunków o wysokiej wartości, raportująca polska instytucja finansowa musi również zweryfikować bieżące papierowe akta klienta, a także następujące rodzaje dokumentów powiązanych z rachunkiem i uzyskanych przez raportującą polską instytucję finansową w okresie pięciu ostatnich lat – jeżeli nie są zawarte w bieżących papierowych aktach klienta – pod kątem występowania jakiejkolwiek U.S. indicia, określonych w ustępie B punkt 1 niniejszej części:

a) zgromadzoną najnowszą dokumentację, dotyczącą rachunku;

b) najnowszą umowę otwarcia rachunku lub odpowiednią dokumentację;

c) najnowszą dokumentację uzyskaną przez raportującą polską instytucję finansową zgodną z procedurami AML/KYC lub dla innych celów wymaganych przepisami prawa;

d) jakiekolwiek aktualne pełnomocnictwo lub upoważnienie do podpisywania dokumentów; oraz

e) jakiekolwiek aktualne stałe zlecenie przelewu środków pieniężnych.

3. Wyjątki, w których uznaje sie, że elektroniczne wyszukiwanie danych dostarczyło wymaganych informacji. Raportująca polska instytucja finansowa nie jest zobowiązana do przeprowadzenia wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej, opisanego w ustępie D punkt 2 niniejszej części, jeżeli elektronicznie wyszukiwana informacja raportującej polskiej instytucji finansowej dostarcza informacji o:

a) narodowości lub miejscu zamieszkania posiadacza rachunku;

b) adresie miejsca zamieszkania posiadacza rachunku oraz aktualnym adresie pocztowym, znajdującym się w aktach raportującej polskiej instytucji finansowej;

c) aktualnym numerze telefonicznym posiadacza rachunku, jeżeli jest dostępny w dokumentach raportującej polskiej instytucji finansowej;

d) istnieniu stałego zlecenia przelewu środków z rachunku na inny rachunek (włącznie z rachunkiem w innym oddziale raportującej polskiej instytucji finansowej lub innej instytucji finansowej);

e) aktualnym adresie do doręczeń lub adresie skrzynki pocztowej dla posiadacza rachunku; oraz

f) pełnomocnictwie lub upoważnieniu do podpisywania dokumentów, jeżeli w odniesieniu do rachunku takowe istnieją.

4. Uzyskiwanie aktualnych informacji od opiekuna klienta. Oprócz elektronicznego wyszukiwania danych oraz wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej raportująca polska instytucja finansowa powinna traktować, jako raportowane rachunki amerykańskie, jakiekolwiek rachunki o wysokiej wartości przypisane do danego opiekuna klienta (włącznie z rachunkami finansowymi połączonymi z takim rachunkiem o wysokiej wartości) w sytuacji, gdy opiekun klienta ma wiedzę, że posiadacz rachunku jest szczególną osobą amerykańską.

5. Skutki ustalenia występowania U.S. indicia.

a) W przypadku gdy żadne z U.S. indicia wymienionych w ustępie B punkt 1 niniejszej części nie zostanie stwierdzone przy zastosowaniu procedury dotyczącej rachunków o wysokiej wartości opisanej powyżej, a rachunek nie został zidentyfikowany jako posiadany przez osobę amerykańską zgodnie z ustępem D punkt 4 niniejszej części, to dalsze działania nie są wymagane, chyba że nastąpi zmiana okoliczności skutkująca powstaniem U.S. indicia w odniesieniu do danego rachunku.

b) W przypadku gdy jakakolwiek z przesłanek wymienionych w ustępie B punkt 1 niniejszej części zostanie stwierdzona przy zastosowaniu procedury dotyczącej rachunków o wysokiej wartości opisanej powyżej lub gdy nastąpiła zmiana okoliczności skutkująca powstaniem jednej lub większej liczby U.S. indicia w odniesieniu do danego rachunku, wtedy raportująca polska instytucja finansowa traktuje rachunek jako amerykański rachunek raportowany, chyba że wybierze zastosowanie ustępu B punkt 4 niniejszej części oraz w odniesieniu do rachunku wystąpił jeden z wyjątków w nim opisanych.

c) Z wyjątkiem rachunków depozytowych, opisanych w ustępie A punkt 4 niniejszej części, każdy istniejący rachunek indywidualny, który został zdefiniowany jako amerykański rachunek raportowany na podstawie przepisów tej części, będzie traktowany jako amerykański rachunek raportowany we wszystkich kolejnych latach, chyba że posiadacz rachunku przestanie być szczególną osobą amerykańską.

E. Procedury dodatkowe mające zastosowanie do rachunków o wysokiej wartości.

1. W przypadku gdy na dzień 30 czerwca 2014 r. istniejący rachunek indywidualny jest rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca polska instytucja finansowa musi zakończyć rozszerzone procedury weryfikacji, opisane w ustępie D niniejszej części w stosunku to takiego rachunku do dnia 30 czerwca 2015 r. Jeżeli wskutek weryfikacji rachunek taki zostanie zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany na dzień 31 grudnia 2014 r., raportująca polska instytucja finansowa powinna zgłosić wymagane informacje dotyczące 2014 r. w pierwszym raporcie dotyczącym rachunku oraz corocznie po tej dacie. W przypadku gdy rachunek zostanie zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany między 31 grudnia 2014 r. a 30 czerwca 2015 r., raportująca polska instytucja finansowa nie jest zobowiązana do zgłaszania informacji o takim rachunku w odniesieniu do roku 2014, ale powinna corocznie przekazywać informacje dotyczące tego rachunku w następnych latach.

2. W przypadku gdy na dzień 30 czerwca 2014 r. istniejący rachunek indywidualny nie jest rachunkiem o wysokiej wartości, ale staje się rachunkiem o wysokiej wartości na ostatni dzień 2015 r. albo w każdym następującym roku, raportująca polska instytucja finansowa musi zakończyć rozszerzone procedury weryfikacji opisane w ustępie D niniejszej części w stosunku do takiego rachunku w okresie sześciu miesięcy od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym taki rachunek zostanie zidentyfikowany jako rachunek o wysokiej wartości. Jeśli w oparciu o weryfikację rachunek zostanie zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany, raportująca polska instytucja finansowa zgłasza wymaganą informację na temat tego rachunku zgodnie z rokiem, w którym został zidentyfikowany jako amerykański rachunek raportowany, a w kolejnych latach informacje na temat rachunku powinny być raportowane corocznie, chyba że posiadacz rachunku przestanie być szczególną osobą amerykańską.

3. W przypadku, gdy raportująca polska instytucja finansowa zastosuje rozszerzone procedury weryfikacji opisane w ustępie D tej części wobec rachunków o wysokiej wartości, raportująca polska instytucja finansowa nie będzie zmuszona do ponownego zastosowania procedur wobec tego rachunku o wysokiej wartości w następnych latach, z wyjątkiem procedury zapytania opiekuna klienta opisanej w ustępie D punkt 4 niniejszej części.

4. W przypadku zmiany okoliczności dotyczących rachunku o wysokiej wartości, które skutkują wystąpieniem jednej lub wielu U.S. indicia opisanych w ustępie B punkt 1 niniejszej części powiązanych z rachunkiem, raportująca polska instytucja finansowa traktuje rachunek jako amerykański rachunek raportowany, chyba że wybierze zastosowanie ustępu B punkt 4 niniejszej części oraz w odniesieniu do rachunku wystąpił jeden z wyjątków opisanych w tym przepisie.

5. Raportująca polska instytucja finansowa powinna wprowadzić procedury w celu upewnienia się, że opiekun klienta zidentyfikuje każdą zmianę w występowaniu U.S. indicia dotyczących rachunku. Na przykład, w przypadku gdy opiekun klienta zostanie powiadomiony o nowym adresie korespondencyjnym posiadacza rachunku w Stanach Zjednoczonych, raportująca polska instytucja finansowa powinna traktować nowy adres jako zmianę okoliczności oraz, jeżeli zdecyduje się stosować ustęp B punkt 4, powinna otrzymać odpowiednią dokumentację od posiadacza rachunku.

F. Istniejące rachunki indywidualne, które zostały udokumentowane dla innych celów. Raportująca polska instytucja finansowa, która dla spełnienia zobowiązania wynikającego z posiadania statusu kwalifikowanego pośrednika, zagranicznej spółki pełniącej funkcję płatnika lub zagranicznego trustu pełniącego funkcję płatnika podatku zgodnie z przepisami IRS lub w celu spełnienia wymagań wynikających z tytułu 26, rozdział 61 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, uzyskała uprzednio dokumentację od posiadacza rachunku pozwalającą ustalić, iż nie jest on ani obywatelem ani rezydentem USA, nie jest zobowiązana do stosowania procedury opisanej w ustępie B punkt 1 niniejszej części w odniesieniu do rachunków o niższej wartości, lub w ustępie D punkty 1–3 niniejszej części w odniesieniu do rachunków o wysokiej wartości.

III. Nowe rachunki indywidualne. Następujące zasady oraz reguły mają zastosowanie do identyfikacji amerykańskich rachunków raportowanych spośród rachunków posiadanych przez osoby fizyczne oraz otwartych z dniem 1 lipca 2014 r. lub później („nowe rachunki indywidualne”).

A. Rachunki niewymagające przeglądu, identyfikacji oraz raportowania. Jeśli raportująca polska instytucja finansowa nie postanowi inaczej w odniesieniu do wszystkich nowych rachunków indywidualnych, albo oddzielnie dla każdej zidentyfikowanej grupy rachunków, jeżeli przepisy implementujące w Polsce dopuszczają taki wybór, następujące nowe rachunki indywidualne nie podlegają weryfikacji, identyfikacji czy też raportowaniu jako amerykański rachunek raportowany:

1. Rachunek depozytowy, chyba że saldo rachunku przekracza 50 000 USD na koniec roku lub innego okresu sprawozdawczego.

2. Pieniężna umowa ubezpieczenia, chyba że jej wartość pieniężna przekracza 50 000 USD na koniec roku lub innego okresu sprawozdawczego.

B. Pozostałe nowe rachunki indywidualne. W związku z nowymi rachunkami indywidualnymi nieopisanymi w ustępie A niniejszej części, po otwarciu rachunku (lub w ciągu 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, w którym rachunek przestał być rachunkiem opisanym w ustępie A niniejszej części) raportująca polska instytucja finansowa powinna otrzymać oświadczenie posiadacza rachunku, które może stanowić część dokumentacji otwarcia rachunku, pozwalające raportującej polskiej instytucji finansowej na określenie, czy posiadacz rachunku jest rezydentem Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych (dla tych celów obywatel Stanów Zjednoczonych jest traktowany jako rezydent Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych nawet w przypadku, gdy posiadacz rachunku jest rezydentem innego państwa) oraz potwierdzenie zasadności oświadczenia posiadacza rachunku, na podstawie informacji otrzymanych przez raportującą polską instytucję finansową w związku z otwarciem rachunku, włącznie z każdą dokumentacją zgromadzoną zgodnie z procedurami AML/KYC.

1. W przypadku gdy oświadczenie posiadacza rachunku wskazuje, że posiadacz rachunku jest rezydentem Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych, raportująca polska instytucja finansowa powinna traktować rachunek jako amerykański rachunek raportowany oraz jest zobligowana do otrzymania oświadczenia posiadacza rachunku, zawierającego amerykański numer identyfikacji podatnika (którym może być formularz IRS W-9 lub inny uzgodniony formularz).

2. W przypadku wystąpienia zmiany okoliczności związanych z nowym rachunkiem indywidualnym, raportująca polska instytucja finansowa powinna pozyskać informacje lub ustalić powody niepoprawności lub nierzetelności pierwotnego oświadczenia posiadacza rachunku. W takim przypadku raportująca polska instytucja finansowa nie może opierać się na pierwotnym oświadczeniu posiadacza rachunku oraz powinna otrzymać ważne oświadczenie posiadacza rachunku, które stwierdza, czy posiadacz rachunku jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych. W przypadku gdy raportująca polska instytucja finansowa nie może otrzymać ważnego oświadczenia posiadacza rachunku, to powinna ona traktować rachunek jako amerykański rachunek raportowany.

IV. Istniejące rachunki podmiotów. Następujące zasady oraz reguły mają zastosowanie dla celów identyfikacji amerykańskich rachunków raportowanych oraz rachunków posiadanych przez wyłączone instytucje finansowe pośród istniejących rachunków posiadanych przez podmioty („istniejące rachunki podmiotów”).

A. Rachunki podmiotów niewymagające weryfikacji, identyfikacji oraz raportowania. O ile raportująca polska instytucja finansowa nie postanowi inaczej, w odniesieniu do wszystkich istniejących rachunków podmiotów albo oddzielnie, w stosunku do każdej zidentyfikowanej grupy takich rachunków, jeżeli przepisy implementujące w Polsce dopuszczają taki wybór, istniejące rachunki podmiotów z saldem nieprzekraczającym 250 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r. nie wymagają weryfikacji, identyfikacji oraz raportowania jako amerykańskie rachunki raportowane, aż do momentu, gdy ich saldo przekroczy 1 000 000 USD.

B. Rachunki podmiotów będące przedmiotem weryfikacji. Istniejące rachunki podmiotów, których saldo lub wartość przekracza 250 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r., oraz istniejące rachunki podmiotów, których saldo początkowo nie przekraczało 250 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r., ale których saldo przekroczyło 1 000 000 USD na koniec 2015 r. lub w kolejnych latach, muszą zostać poddane weryfikacji zgodnie z procedurami ustanowionymi w ustępie D niniejszej części.

C. Rachunki podmiotów, wobec których wymagane jest raportowanie. W związku z istniejącymi rachunkami podmiotów opisanych w ustępie B niniejszej części, wyłącznie rachunki, które są posiadane przez jeden lub więcej podmiotów będących szczególnymi osobami amerykańskimi lub przez pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny z jedną lub więcej osobami kontrolującymi, będącymi obywatelami lub rezydentami Stanów Zjednoczonych, będą traktowane jako amerykańskie rachunki raportowane. Co więcej, rachunki posiadane przez wyłączone instytucje finansowe będą traktowane jako rachunki, dla których zsumowane płatności, jak określono w artykule 4 litera b) ustęp 1 Umowy, są raportowane do właściwej władzy Polski.

D. Procedury weryfikacji w zakresie identyfikowania rachunków podmiotów, odnośnie do których wymagane jest raportowanie. Dla istniejących rachunków podmiotów, opisanych w ustępie B niniejszej części, raportująca polska instytucja finansowa musi zastosować następujące procedury weryfikacji dla określenia, czy posiadaczem rachunku jest jedna lub więcej szczególnych osób amerykańskich, pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny z jedną lub więcej osobami kontrolującymi, które są amerykańskimi obywatelami lub rezydentami, lub czy posiadaczem jest wyłączona instytucja finansowa:

1. Określenie, czy podmiot jest szczególną osobą amerykańską.

a) Weryfikacja informacji prowadzona dla celów regulacyjnych lub dla celów związanych z relacjami z klientem (włącznie z informacją zebraną zgodnie z procedurami AML/KYC) w celu określenia, czy informacja wskazuje, że posiadaczem rachunku jest osoba amerykańska. Dla tego celu informacja wskazująca, że podmiot jest osobą amerykańską, zawiera miejsce utworzenia lub rejestracji lub adres amerykański.

b) W przypadku gdy informacja wskazuje, że podmiot będący posiadaczem rachunku jest osobą amerykańską, polska raportująca instytucja finansowa powinna traktować rachunek jako amerykański rachunek raportowany, chyba że otrzyma od posiadacza rachunku oświadczenie (może to być formularz IRS W-8 lub W-9 lub inny właściwy dokument) lub w sposób uzasadniony stwierdzi na podstawie posiadanych informacji lub informacji dostępnych publicznie, że posiadacz rachunku jest szczególną osobą amerykańską.

2. Określenie, czy podmiot niebedący podmiotem amerykańskim jest instytucją finansową.

a) Weryfikacja informacji prowadzona dla celów regulacyjnych lub dla celów związanych z relacjami z klientem (włącznie z informacją zebraną zgodnie z procedurami AML/KYC) w celu określenia, czy informacja wskazuje, że posiadaczem rachunku jest instytucja finansowa.

b) W przypadku gdy informacja wskazuje, że posiadacz rachunku jest instytucją finansową, lub raportująca polska instytucja finansowa zweryfikowała numer identyfikacyjny posiadacza rachunku, znajdujący się na opublikowanej przez IRS liście zagranicznych instytucji finansowych, to rachunek taki nie stanowi amerykańskiego rachunku raportowanego.

3. Określenie, czy instytucja finansowa jest wyłączoną instytucją finansową, do której płatności są przedmiotem zbiorczego raportowania na podstawie artykułu 4 ustęp 1 litera b) Umowy.

a) Z uwzględnieniem ustępu D punkt 3 litera b) niniejszej części, raportująca polska instytucja finansowa może stwierdzić, że posiadacz rachunku jest polską instytucją finansową lub inną instytucją finansową z kraju partnerskiego, jeżeli raportująca polska instytucja finansowa, w sposób uzasadniony stwierdzi, że posiadacz rachunku ma taki status na podstawie numeru identyfikacyjnego posiadacza rachunku, znajdującego się na opublikowanej przez IRS liście zagranicznych instytucji finansowych lub ustali to na podstawie innej informacji, która jest dostępna publicznie lub jest w posiadaniu raportującej polskiej instytucji finansowej. W takim przypadku dalsza weryfikacja, identyfikacja oraz raportowanie w odniesieniu do tego rachunku nie są wymagane.

b) W przypadku gdy posiadaczem rachunku jest polska instytucja finansowa lub instytucja finansowa jurysdykcji partnerskiej, traktowana przez IRS jako nieuczestnicząca instytucja finansowa, wtedy rachunek taki nie jest uważany za amerykański rachunek raportowany, ale płatności wpływające na ten rachunek muszą być raportowane, jak przewidziano w artykule 4 ustęp 1 litera b) Umowy.

c) W przypadku gdy posiadacz rachunku nie jest polską instytucją finansową ani instytucją finansową jurysdykcji partnerskiej, raportująca polska instytucja finansowa musi traktować posiadacza rachunku jako wyłączoną instytucję finansową, do której płatności są przedmiotem raportowania na podstawie artykułu 4 ustęp 1 litera b) Umowy, chyba że raportująca polska instytucja finansowa:

(1) otrzyma oświadczenie (na formularzu IRS W-8 lub innym uzgodnionym formularzu) od posiadacza rachunku, który jest uczestniczącą FFI lub zwolnionym uprawnionym odbiorcą, jak pojęcia te zdefiniowano w odpowiednich przepisach Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych; lub

(2) weryfikuje, w przypadku uczestniczącej FFI lub współpracującej zagranicznej instytucji finansowej, numer identyfikacyjny podmiotu znajdujący się na opublikowanej przez IRS liście zagranicznych instytucji finansowych.

4. Określenie, czy rachunek posiadany przez niefinansowy podmiot zagraniczny iest amerykańskim rachunkiem raportowanym. Odnośnie do posiadacza istniejącego rachunku, który nie jest zidentyfikowany ani jako osoba amerykańska, ani jako instytucja finansowa, raportująca polska instytucja finansowa ustala: (i) czy posiadacz rachunku posiada osoby kontrolujące, (ii) czy posiadacz rachunku jest pasywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym oraz (iii) czy którakolwiek z osób kontrolujących posiadacza rachunku jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych. Przy dokonywaniu tych ustaleń polska raportująca instytucja finansowa powinna postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ustępie D punkt 4 litery od a) do d), stosując je w kolejności odpowiedniej do okoliczności.

a) Dla celów określenia osób kontrolujących posiadacza rachunku raportująca polska instytucja finansowa może opierać się na informacji zebranej lub posiadanej zgodnie z procedurami AML/KYC.

b) Dla celów określenia, czy podmiot jest pasywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym, raportująca polska instytucja finansowa musi otrzymać od posiadacza rachunku oświadczenie posiadacza rachunku (na formularzu IRS W-8 lub W-9 lub innym właściwym formularzu) w celu określenia jego statusu, chyba że jest w posiadaniu informacji lub informacja ta jest publicznie dostępna i na jej podstawie może ustalić, że posiadacz rachunku jest aktywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym.

c) Dla celów określenia, czy osoba kontrolująca pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych, raportująca polska instytucja finansowa może oprzeć się na:

(1) informacji zgromadzonej oraz posiadanej zgodnie z procedurami AML/KYC w przypadku istniejącego rachunku posiadanego przez jeden lub więcej niefinansowy podmiot zagraniczny z saldem nieprzekraczającym 1 000 000 USD; lub

(2) oświadczeniu (na formularzu IRS W-8 lub W-9 lub innym właściwym formularzu) posiadacza rachunku lub osoby kontrolującej, w przypadku gdy istniejący rachunek podmiotu posiadany przez jeden lub więcej niefinansowy podmiot zagraniczny posiada saldo przekraczające 1 000 000 USD.

d) W przypadku gdy każda osoba kontrolująca pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych, rachunek powinien być traktowany jak amerykański rachunek raportowany.

E. Czas trwania weryfikacji oraz procedury dodatkowe mające zastosowanie do istniejących rachunków podmiotów.

1. Weryfikacja istniejących rachunków podmiotów z saldem rachunku lub wartością przekraczającą 250 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r. musi zostać ukończona do dnia 30 czerwca 2016 r.

2. Weryfikacja istniejących rachunków podmiotów z saldem rachunku lub wartością nieprzekraczającą 250 000 USD na dzień 30 czerwca 2014 r., ale przekraczającą 1 000 000 USD na dzień 31 grudnia 2015 r. lub w kolejnym roku, musi zostać ukończona w okresie sześciu miesięcy od końca roku, w którym przekroczono wartość 1 000 000 USD.

3. W przypadku zmiany okoliczności w związku z istniejącym rachunkiem podmiotów, która skutkuje tym, iż raportująca polska instytucja finansowa wie lub ma prawo przypuszczać, że oświadczenie posiadacza rachunku lub inna dokumentacja powiązana z rachunkiem jest niepoprawna lub niewłaściwa, raportująca polska instytucja finansowa musi ponownie ustalić status rachunku, zgodnie z procedurami określonymi w ustępie D niniejszej części.

V. Nowe rachunki podmiotów. Następujące zasady oraz procedury mają zastosowanie do identyfikacji amerykańskich rachunków raportowanych oraz rachunków posiadanych przez wyłączone instytucje finansowe, spośród rachunków posiadanych przez podmioty, otwartych po dniu 1 lipca 2014 r. („nowe rachunki podmiotów”).

A. Rachunki podmiotów niewymagające weryfikacji, identyfikacji oraz raportowania. O ile raportująca polska instytucja finansowa nie postanowi inaczej, w odniesieniu do wszystkich nowych rachunków podmiotów albo oddzielnie w stosunku do każdej zidentyfikowanej grupy takich rachunków, jeżeli przepisy implementujące w Polsce dopuszczają taki wybór, rachunek karty kredytowej lub rachunek kredytu odnawialnego, traktowane jako nowe rachunki podmiotów, nie wymagają weryfikacji, identyfikacji oraz raportowania, jeżeli raportująca polska instytucja finansowa prowadząca te rachunki wdrożyła zasady i procedury, zapobiegające przekroczeniu wartości kredytu dostępnego dla posiadacza rachunku ponad kwotę 50 000 USD.

B. Inne, nowe rachunki podmiotów. W odniesieniu do nowych rachunków podmiotów niewymienionych w ustępie A niniejszej części raportująca polska instytucja finansowa powinna określić, czy posiadacz rachunku jest: (i) szczególną osobą amerykańską; (ii) polską instytucją finansową lub instytucją finansową jurysdykcji partnerskiej; (iii) uczestniczącą FFI, współpracującą zagraniczną instytucją finansową, zwolnionym uprawnionym odbiorcą lub wyłączoną zagraniczną instytucją finansową, które są zdefiniowane w odpowiednich amerykańskich regulacjach skarbowych; lub (iv) aktywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym lub pasywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym.

1. W odniesieniu do ustępu B punkt 2 niniejszej części, raportująca polska instytucja finansowa może określić, czy posiadacz rachunku jest aktywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym, polską instytucją finansową lub instytucją finansową jurysdykcji partnerskiej, jeżeli raportująca polska instytucja finansowa w sposób uzasadniony może stwierdzić, na podstawie numeru identyfikacyjnego lub innej posiadanej przez raportującą polską instytucję finansową lub powszechnie dostępnej informacji, że podmiot ten posiada taki status.

2. W przypadku gdy posiadaczem rachunku jest polska instytucja finansowa lub instytucja finansowa jurysdykcji partnerskiej, traktowana przez IRS jako nieuczestnicząca instytucja finansowa, wtedy rachunek taki nie jest uważany za amerykański rachunek raportowany, ale płatności wpływające na ten rachunek muszą być raportowane, jak przewidziano w artykule 4 ustęp 1 litera b) Umowy.

3. We wszystkich pozostałych przypadkach raportująca polska instytucja finansowa musi otrzymać oświadczenie posiadacza rachunku w celu ustalenia jego statusu. Stosownie do tych oświadczeń, obowiązują następujące reguły:

a) W przypadku gdy posiadaczem rachunku jest szczególna osoba amerykańska, raportująca polska instytucja finansowa musi traktować rachunek jako amerykański rachunek raportowany.

b) W przypadku gdy posiadaczem rachunku jest pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny, raportująca polska instytucja finansowa musi zidentyfikować osoby kontrolujące, jak określono na podstawie procedur AML/KYC, oraz musi ustalić, na podstawie oświadczenia pochodzącego od posiadacza rachunku lub takiej osoby, czy każda taka osoba jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych. Jeżeli taka osoba jest obywatelem lub rezydentem Stanów Zjednoczonych, rachunek powinien być traktowany jako amerykański rachunek raportowany.

c) W przypadku gdy posiadacz rachunku jest: (i) osobą amerykańską, która nie jest szczególną osobą amerykańską; (ii) polską instytucją finansową lub instytucją finansową jurysdykcji partnerskiej, z uwzględnieniem ustępu B punkt 3 litera d) niniejszej części; (iii) uczestniczącą FFI, współpracującą zagraniczną instytucją finansową lub zwolnionym uprawnionym odbiorcą, jak pojęcia te zdefiniowano w odpowiednich przepisach Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych; (iv) aktywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym lub (v) pasywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym, w którym obywatel lub rezydent Stanów Zjednoczonych nie jest osobą kontrolującą, to rachunek nie jest amerykańskim rachunkiem raportowanym, a raportowanie w odniesieniu do takiego rachunku nie będzie wymagane.

d) W przypadku gdy posiadacz rachunku jest wyłączoną instytucją finansową (włącznie z polską instytucją finansową lub instytucją finansową jurysdykcji partnerskiej, która jest traktowana przez IRS jako wyłączona instytucja finansowa), rachunek nie jest amerykańskim rachunkiem raportowanym, ale płatności dla posiadacza rachunku muszą być raportowane zgodnie z artykułem 4 ustęp 1 litera b) Umowy.

VI. Zasady szczególne oraz definicje. Następujące dodatkowe zasady oraz definicje mają zastosowanie przy implementacji procedur należytej staranności opisanych powyżej:

A. Poleganie na oświadczeniu posiadacza rachunku oraz wykazie dokumentów.

Raportująca polska instytucja finansowa nie może opierać się na oświadczeniu posiadacza rachunku oraz dokumentach, jeżeli ma ona wiedzę lub powody, aby sądzić, że oświadczenie posiadacza rachunku oraz dokumenty są błędne lub nierzetelne.

B. Definicje. Następujące definicje mają zastosowanie na potrzeby Załącznika I.

1. Procedury AML/KYC. Określenie „procedury AML/KYC” oznacza procedury sprawdzające wobec klienta raportującej polskiej instytucji finansowej, zgodne z polskimi procedurami zapobiegającymi praniu pieniędzy lub podobnymi wymogami, którym podlega raportująca polska instytucja finansowa.

2. Niefinansowy podmiot zagraniczny. Określenie „niefinansowy podmiot zagraniczny” oznacza każdy podmiot niebędący podmiotem amerykańskim lub będący podmiotem opisanym w punkcie 4 litera j) niniejszego ustępu B i obejmuje także każdy podmiot niebędący podmiotem amerykańskim, który ma siedzibę w Polsce lub innej partnerskiej jurysdykcji oraz nie jest instytucją finansową.

3. Pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny. Określenie „pasywny niefinansowy podmiot zagraniczny” oznacza każdy niefinansowy podmiot zagraniczny, który nie jest: (i) aktywnym niefinansowym podmiotem zagranicznym lub (ii) pełniącymi funkcję płatnika zagraniczną spółką osobową lub zagranicznym trustem, jak określono w odpowiednich przepisach Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych.

4. Aktywny niefinansowy podmiot zagraniczny. Określenie „aktywny niefinansowy podmiot zagraniczny” oznacza każdy niefinansowy podmiot zagraniczny, który spełnia którekolwiek z następujących kryteriów:

a) mniej niż 50% dochodu brutto niefinansowego podmiotu zagranicznego za poprzedni rok kalendarzowy lub inny odpowiedni raportowany okres jest dochodem biernym oraz gdy mniej niż 50% aktywów posiadanych przez niefinansowy podmiot zagraniczny przez poprzedni rok kalendarzowy lub inny odpowiedni okres raportowany są aktywami, które przynoszą lub są posiadane dla osiągania dochodu biernego;

b) akcje niefinansowego podmiotu zagranicznego są przedmiotem regularnego obrotu na giełdach papierów wartościowych lub niefinansowy podmiot zagraniczny jest podmiotem powiązanym z podmiotem, którego akcje są przedmiotem regularnego obrotu na giełdach papierów wartościowych;

c) niefinansowy podmiot zagraniczny powstał na terytorium Stanów Zjednoczonych, a wszyscy właściciele płatności są rezydentami na terytorium Stanów Zjednoczonych w dobrej wierze;

d) niefinansowy podmiot zagraniczny jest rządem, innym niż rząd amerykański, reprezentacją tego rządu w terenie (która, dla uniknięcia wątpliwości, obejmuje państwo, województwa, powiaty oraz gminy), lub podmiotem publicznym wykonującym funkcje takiego rządu lub reprezentacji w terenie, rządem Terytoriów Stanów Zjednoczonych, organizacją międzynarodową, podmiotem innym niż amerykański bank centralny lub podmiotem, którego jedynym właścicielem jest jedna z wcześniej wymienionych instytucji;

e) co do zasady wszystkie czynności niefinansowego podmiotu zagranicznego polegają na posiadaniu (w całości lub w części) przeważającej części akcji lub finansowaniu i świadczeniu usług jednemu lub więcej podmiotom zależnym, które prowadzą handel lub działalność gospodarczą inną niż działalność instytucji finansowej, z wyjątkiem sytuacji, w której podmiot nie kwalifikuje się do statusu niefinansowego podmiotu zagranicznego, jeżeli sam działa jako (lub sam uważa się za) fundusz inwestycyjny, taki jak fundusz private equity, fundusz venture capital, fundusz typu leveraged buyout lub jakikolwiek inny podmiot inwestycyjny, którego celem jest nabycie lub tworzenie spółek, a następnie posiadanie udziałów w tych spółkach jako aktywa lub inwestycje;

f) niefinansowy podmiot zagraniczny nie prowadzi działalności gospodarczej i nie prowadził wcześniej takiej działalności, jednakże inwestuje kapitał w majątek w celu prowadzenia działalności gospodarczej innej niż działalność instytucji finansowej. Niefinansowy podmiot zagraniczny nie kwalifikuje się do tego wyjątku po okresie 24 miesięcy od daty powstania (początkowej organizacji) niefinansowego podmiotu zagranicznego;

g) niefinansowy podmiot zagraniczny nie był instytucją finansową przez ubiegłe 5 lat oraz jest w trakcie procesu likwidacji majątku lub reorganizacji w celu kontynuacji lub odnawiania działań w dziedzinie innej niż działalność instytucji finansowej;

h) niefinansowy podmiot zagraniczny zajmuje się głównie prowadzeniem transakcji finansowych lub zabezpieczających ryzyko na rzecz lub z podmiotami powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, oraz nie finansuje lub nie świadczy usług transakcji zabezpieczających ryzyko dla żadnego podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, pod warunkiem że grupa takich powiązanych podmiotów jest przede wszystkim zaangażowana w działalność inną niż działalność instytucji finansowej; lub

i) niefinansowy podmiot zagraniczny jest „wyłączonym niefinansowym podmiotem zagranicznym”, jak określono w odpowiednich przepisach Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych; lub

j) niefinansowy podmiot zagraniczny spełnia wszystkie następujące wymagania:

i. został utworzony i jest prowadzony w państwie swojej rezydencji wyłącznie dla celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych oraz edukacyjnych, lub został utworzony i jest prowadzony w państwie swojej rezydencji i jest organizacją zawodową, organizacją przedsiębiorców, izbą handlową, organizacją pracy, związkiem rolników lub działkowców, organizacją społeczną lub organizacją prowadzoną wyłącznie w celu wspierania rozwoju społecznego;

ii. jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie swojej rezydencji;

iii. nie posiada udziałowców lub członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami jego dochodu lub majątku;

iv. odpowiednie przepisy prawa państwa rezydencji tego podmiotu lub jego statut nie pozwalają na dystrybucję jego dochodu lub majątku osobie prywatnej lub podmiotowi niebędącemu podmiotem charytatywnym, z wyjątkiem działalności zgodnej z charytatywnym celem podmiotu lub na dystrybucję jako zapłatę lub rozsądną rekompensatę za świadczone usługi lub zapłatę odzwierciedlającą cenę rynkową nabytego przez ten podmiot majątku; oraz

v. odpowiednie przepisy państwa siedziby tego podmiotu lub jego statutu wymagają, aby w przypadku likwidacji lub rozwiązania tego podmiotu wszelki majątek został przekazany na rzecz podmiotu rządowego lub organizacji non profit, lub przypadł w udziale rządowi państwa rezydencji tego podmiotu lub reprezentacji tego rządu w terenie.

5. Istniejący rachunek. Określenie „Istniejący rachunek” oznacza rachunek finansowy prowadzony przez raportującą instytucję finansową w dniu 30 czerwca 2014 r.

C. Sumowanie salda rachunku i zasady przewalutowywania.

1. Sumowanie rachunków indywidualnych. Dla celów określania oraz sumowania salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez osoby fizyczne, raportująca polska instytucja finansowa jest zobowiązana do zsumowania wszystkich rachunków finansowych prowadzonych przez raportującą polską instytucję finansową lub podmioty powiązane, ale wyłącznie w takim zakresie, w jakim systemy komputerowe raportującej polskiej instytucji finansowej łączą ze sobą rachunki przez odwołanie do elementu danych, jakim jest numer klienta lub numer identyfikacji podatkowej, oraz w zakresie, w jakim pozwalają na sumowanie sald lub wartości rachunków. Każdemu współposiadaczowi rachunku finansowego, dla celów wymogów sumowania opisanych w niniejszym ustępie 1, przypisuje się łączne saldo lub wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych.

2. Sumowanie rachunków podmiotów. Dla celów określania oraz sumowania salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez podmiot, raportująca polska instytucja finansowa powinna brać pod uwagę wszystkie rachunki finansowe prowadzone przez raportującą polską instytucję finansową lub podmioty powiązane, ale wyłącznie w takim zakresie, w jakim systemy komputerowe raportującej polskiej instytucji finansowej łączą ze sobą rachunki przez odwołanie do elementu danych, jakim jest numer klienta lub numer identyfikacji podatkowej, oraz w zakresie, w jakim pozwalają one na sumowanie sald lub wartości rachunków.

3. Szczególna zasada sumowania mająca zastosowanie do opiekunów klienta. Dla celów określenia oraz sumowania salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez osobę oraz określenia, czy rachunek finansowy jest rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca polska instytucja finansowa jest również zobowiązana, w przypadku każdego rachunku finansowego, na temat którego wiedzę ma opiekun klienta, lub ma on powód, aby domniemywać, że jest on bezpośrednio lub pośrednio posiadany, kontrolowany lub założony (oprócz rachunków powierniczych) przez tę samą osobę, do sumowania wszystkich takich rachunków.

4. Zasady przewalutowania. Dla celów określenia salda lub wartości rachunków finansowych wyrażonych w walucie innej niż USD, raportująca polska instytucja finansowa jest zobowiązana do przeliczenia kwot progowych wyrażonych w USD, ustalonych w Załączniku I, korzystając z kursu tej waluty ustalonego na ostatni dzień roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym raportująca polska instytucja finansowa określa to saldo lub wartość.

D. Ewidencja dokumentów. Dla celów niniejszego Załącznika I dokumenty akceptowalne dla celów dowodowych obejmują:

1. certyfikat rezydencji wystawiony przez odpowiednie władze państwowe (na przykład rząd lub jego agencję lub jednostkę samorządu) państwa, co do którego odbiorca płatności twierdzi, iż posiada jego rezydencję;

2. w przypadku osoby fizycznej, każdy ważny dowód identyfikacji wystawiony przez upoważniony organ rządowy (na przykład rząd lub jego agencję lub jednostkę samorządu), który wskazuje tożsamość osoby i jest zwykle używany dla celów identyfikacyjnych;

3. w przypadku podmiotu, każdy ważny dowód identyfikacji wystawiony przez upoważniony organ rządowy (na przykład rząd lub jego agencję lub jednostkę samorządu), który zawiera nazwę podmiotu lub adres głównej siedziby w państwie (lub na terytorium Stanów Zjednoczonych), w którym podmiot ten uważa się za rezydenta, lub adres w państwie (lub na terytorium Stanów Zjednoczonych), w którym podmiot został zarejestrowany lub utworzony;

4. w przypadku rachunku finansowego prowadzonego w jurysdykcji, która posiada przepisy zapobiegające praniu pieniędzy, które zostały zatwierdzone przez IRS w połączeniu z porozumieniem o kwalifikowanych pośrednikach (zgodnie z odpowiednimi regulacjami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych), każdy dokument inny niż formularz IRS W-8 lub W-9, wymieniony w załączniku do takiego porozumienia zawartego z daną jurysdykcją, dla celów identyfikacji jednostek lub podmiotów;

5. każde oświadczenie finansowe, raport kredytowy wystawiony przez osobę trzecią, oświadczenie o upadłości oraz raport Amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd.

E. Alternatywne Procedury dla rachunków finansowych posiadanych przez indywidualnych beneficjentów pieniężnych umów ubezpieczenia. Raportująca polska instytucja finansowa może przyjmować, że indywidualny beneficjent (inny niż właściciel) pieniężnej umowy ubezpieczenia, otrzymujący świadczenie z tytułu śmierci, nie jest szczególną osobą amerykańską, i może traktować taki rachunek finansowy inaczej niż amerykański rachunek raportowany, chyba że raportująca polska instytucja finansowa ma rzeczywistą wiedzę lub powód, żeby uważać, iż beneficjentem jest szczególna osoba amerykańska. Raportująca polska instytucja finansowa ma powód, aby uważać, iż indywidualny beneficjent pieniężnych umów ubezpieczenia jest szczególną osobą amerykańską, jeżeli informacje zebrane przez raportującą polską instytucję finansową i powiązane z beneficjentem posiadają U.S. indicia, jak wskazano w ustępie B punkt 1 części II niniejszego Załącznika I. Jeżeli raportująca polska instytucja finansowa ma rzeczywistą wiedzę lub podstawę do przypuszczenia, że beneficjent jest szczególną osobą amerykańską, postępuje zgodnie z procedurą określoną w ustępie B punkt 3 części II niniejszego Załącznika I.

F. Poleganie na osobach trzecich. Niezależnie od tego, czy wybór został dokonany na podstawie ustępu C część I niniejszego Załącznika I, Polska może zezwolić raportującej polskiej instytucji finansowej na poleganie na procedurach weryfikacji prowadzonych przez osobę trzecią w zakresie, w jakim określają to przepisy Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych.

Wersja w języku angielskim.

Załącznik 2.

ZAŁĄCZNIK II

Wymienione poniżej podmioty oraz rachunki traktuje się, w zależności od okoliczności, jako zwolnionych uprawnionych odbiorców, współpracujące zagraniczne instytucje finansowe oraz rachunki wyłączone z definicji rachunku finansowego.

I. Zwolnieni uprawnieni odbiorcy, inni niż fundusze.

Następujące podmioty traktuje się jako nieraportujące polskie instytucje finansowe i jako zwolnionych uprawnionych odbiorców dla celów stosowania sekcji 1471 i 1472 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych, innych niż dotyczące płatności związanych ze zobowiązaniem istniejącym w odniesieniu do komercyjnej działalności finansowej prowadzonej przez zakład ubezpieczeń, instytucję powierniczą lub depozytariusza.

A. Podmioty rządowe. Rząd Polski, wszelkie władze lokalne w Polsce (które, dla uniknięcia wątpliwości, obejmują państwo, województwa, powiaty oraz gminy) oraz jakiekolwiek ich agencje lub instytucje (dalej określane łącznie jako „polski podmiot rządowy”). Kategoria ta obejmuje podmioty stanowiące ich integralne części, podmioty kontrolowane i same władze lokalne Polski.

1. Integralna część Polski oznacza każdą osobę, organizację, agencję, urząd, fundusz, instytucję lub inny organ, niezależnie od tego, w jaki sposób został powołany, stanowiące władzę wykonawczą w Polsce. Dochody tej władzy wykonawczej muszą być gromadzone na jej własnym rachunku lub na innych rachunkach Polski, a żadna część tych dochodów nie może stanowić korzyści osiąganych przez osobę prywatną. Integralna część Polski nie obejmuje żadnej osoby, która sprawuje władzę, jest urzędnikiem lub zarządcą działającym w swoim imieniu prywatnym lub osobistym.

2. Podmiot kontrolowany oznacza podmiot odrębny od Polski lub w inny sposób stanowiący oddzielny podmiot prawa, pod warunkiem że:

a) podmiot ten jest w całości własnością i jest kontrolowany przez jeden lub większą liczbę polskich podmiotów rządowych, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub większej liczby podmiotów kontrolowanych;

b) uzyskany przez ten podmiot dochód został przekazany na jego własny rachunek lub na rachunek jednego lub większej liczby polskich podmiotów rządowych, a żadna część tych dochodów nie stanowi korzyści osiąganych przez osobę prywatną; i

c) po rozwiązaniu tego podmiotu jego aktywa powierzane są jednemu lub większej liczbie polskich podmiotów rządowych.

3. Uważa się, iż dochód nie stanowi korzyści osiąganych przez osoby prywatne, jeśli takie osoby są beneficjentami programu rządowego skierowanego do nich, a działania w ramach tego programu realizowane są dla dobra ogółu społeczeństwa lub odnoszą się do zarządzania określoną sferą administracji. Niezależnie od powyższego uważa się, iż dochód stanowi korzyść osiąganą przez osoby prywatne, jeśli pochodzi on z wykorzystywania podmiotu rządowego do prowadzenia działalności gospodarczej takich jak bankowość komercyjna, świadcząca usługi finansowe osobom prywatnym.

B. Organizacja międzynarodowa. Każda organizacja międzynarodowa lub jakakolwiek agenda lub instytucja, będąca jej własnością. Kategoria ta obejmuje każdą organizację międzyrządową (w tym organizację ponadnarodową): (1) w skład której głównie wchodzą rządy inne niż rząd Stanów Zjednoczonych, (2) która zawarła z Polską obowiązujące porozumienie w sprawie lokalizacji jej siedziby w Polsce i (3) dochód której nie stanowi korzyści osiąganych przez osoby prywatne.

C. Bank centralny. Instytucja określona przez prawo lub wyznaczona przez rząd, jako główna władza – inna niż polski rząd – emitująca środki płatnicze, które pozostają w obiegu jako waluta. Instytucja ta może obejmować podmioty odrębne od rządu Polski, niezależnie od tego, czy należą one w całości lub w części do Polski.

II. Fundusze, które kwalifikują się jako zwolnieni uprawnieni odbiorcy. Następujące podmioty traktuje się jako nieraportujące polskie instytucje finansowe oraz zwolnionych uprawnionych odbiorców w rozumieniu sekcji 1471 i 1472 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych.

A. Fundusz emerytalny wskazany w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Fundusz utworzony w Polsce, którego działalność polega na zarządzaniu lub zapewnianiu emerytur lub świadczeń emerytalnych, pod warunkiem że taki fundusz jest uprawniony do korzystania z postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Stanami Zjednoczonymi w stosunku do dochodów mających swoje źródło w Stanach Zjednoczonych (albo byłby uprawniony do takich korzyści, gdyby uzyskiwał jakiekolwiek takie dochody), jako podmiot mający siedzibę w Polsce, który spełnia wszelkie wymagania dotyczące korzystania z tej umowy.

B. Powszechny fundusz emerytalny. Fundusz utworzony w Polsce w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń na skutek śmierci bądź też jakiejkolwiek ich kombinacji, dla beneficjentów będących obecnymi lub byłymi pracownikami (lub osobami wskazanymi przez takich pracowników) jednego lub większej liczby pracodawców, w związku ze świadczoną przez nich pracą, pod warunkiem że:

1. Fundusz nie ma żadnego beneficjenta, który miałby prawo do więcej niż pięciu procent aktywów funduszu;

2. Fundusz podlega nadzorowi rządowemu i zapewnia coroczne przekazywanie informacji o jego beneficjentach do odpowiednich organów podatkowych w Polsce;

3. Fundusz spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

a) fundusz jest zwolniony z opodatkowania w Polsce dochodu z inwestycji, zgodnie z przepisami prawa polskiego, ze względu na jego status, jako fundusz zapewniający emerytury lub świadczenia emerytalne;

b) co najmniej 50 procent wpłat do funduszu (innych niż przeniesienie aktywów z innych programów opisanych w ustępach A do D w niniejszej części lub rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części V ustęp A punkt 1 niniejszego Załącznika II) pochodzi z wpłat pracodawców;

c) przenoszenie środków lub wypłaty z funduszu są dozwolone tylko w przypadku wystąpienia określonych zdarzeń związanych z przejściem na emeryturę, niepełnosprawnością lub śmiercią (z wyjątkiem przenoszenia środków do innych funduszy emerytalnych opisanych w ustępach A do D niniejszej części lub rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części V ustęp A punkt 1 niniejszego Załącznika II), lub dokonanie przeniesienia lub wypłaty środków przed wystąpieniem danego zdarzenia związane jest z zastosowaniem kar;

d) wpłaty (inne niż określone, dozwolone wpłaty uzupełniające) dokonywane przez pracowników do funduszu są ograniczone w odniesieniu do dochodu pracownika i nie mogą przekroczyć 50 000 USD rocznie, przy zastosowaniu zasad określonych w Załączniku I odnośnie do sumowania rachunków i przeliczania walut obcych.

C. Zamknięty fundusz emerytalny. Fundusz utworzony w Polsce w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń na skutek śmierci bądź też jakiejkolwiek ich kombinacji, dla beneficjentów będących obecnymi lub byłymi pracownikami (lub osobami wskazanymi przez takich pracowników) jednego lub większej liczby pracodawców, w związku ze świadczoną przez nich pracą, pod warunkiem że:

1. Fundusz ma mniej niż 50 uczestników;

2. Fundusz jest finansowany przez jednego lub większą liczbę pracodawców, którzy nie są podmiotami inwestującymi lub pasywnymi niefinansowymi podmiotami zagranicznymi;

3. Wpłaty pracownika i pracodawcy do funduszu (z wyjątkiem przenoszenia środków do innych funduszy emerytalnych opisanych w ustępach A do D niniejszej części lub rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części V ustęp A punkt 1 niniejszego Załącznika II) są ograniczone, odpowiednio, poprzez odniesienie się do uzyskanych dochodów oraz wysokości wynagrodzenia pracownika;

4. Uczestnicy, którzy nie są osobami mającymi miejsce zamieszkania w Polsce, nie są uprawnieni do więcej niż 20 procent aktywów funduszu; oraz

5. Fundusz podlega nadzorowi rządowemu i zapewnia coroczne przekazywanie informacji o jego beneficjentach do odpowiednich organów podatkowych w Polsce.

D. Fundusz emerytalny utworzony przez zwolnionego uprawnionego odbiorcę.

Fundusz utworzony w Polsce przez zwolnionego uprawnionego odbiorcę w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń na skutek śmierci bądź też jakiejkolwiek ich kombinacji, dla beneficjentów będących obecnymi lub byłymi pracownikami zwolnionego uprawnionego odbiorcy (lub osobami wskazanymi przez takich pracowników) lub takich, którzy nie są obecnymi lub byłymi pracownikami, jeżeli świadczenia zapewniane tym beneficjentom lub uczestnikom pozostają w związku ze świadczoną przez nich dla zwolnionego uprawnionego odbiorcy pracą.

E. Podmiot inwestujący będący w całości własnością zwolnionego uprawnionego odbiorcy. Podmiot, który jest polską instytucją finansową tylko dlatego, że jest podmiotem inwestującym, pod warunkiem że każdy bezpośredni posiadacz udziału w kapitale w tym podmiocie jest zwolnionym uprawnionym odbiorcą i każdy bezpośredni posiadacz wierzytelności tego podmiotu jest albo depozytariuszem (w odniesieniu do pożyczki udzielonej takiemu podmiotowi) albo zwolnionym uprawnionym odbiorcą.

III. Instytucie finansowe o małym lub ograniczonym zasięgu działania, które uznaje się za współpracujące zagraniczne instytucie finansowe. Następujące instytucje finansowe są nieraportującymi polskimi instytucjami finansowymi, które traktuje się dla celów sekcji 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych jako współpracujące zagraniczne instytucje finansowe.

A. Instytucja finansowa z lokalna baza klientów. Instytucja finansowa spełniająca następujące wymogi:

1. Instytucja finansowa musi być licencjonowana i regulowana jako instytucja finansowa na podstawie przepisów prawa polskiego.

2. Instytucja finansowa nie może mieć stałego miejsca prowadzenia działalności poza granicami Polski. Przy ustaleniu stałego miejsca prowadzenia działalności dla celów tego punktu nie bierze się pod uwagę miejsc, które nie są podawane do wiadomości publicznej i które służą jedynie prowadzeniu wspierającej działalności administracyjnej danej instytucji finansowej.

3. Instytucja finansowa nie może pozyskiwać klientów i posiadaczy rachunków poza granicami Polski. Dla celów niniejszego punktu instytucja finansowa nie będzie uznawana za pozyskującą klientów lub posiadaczy rachunków poza granicami Polski tylko dlatego, że dana instytucja finansowa: (a) prowadzi stronę internetową, pod warunkiem że strona internetowa nie wskazuje konkretnie, że instytucja finansowa prowadzi rachunki finansowe lub świadczy usługi nierezydentom, lub że jej działalność jest skierowana do klientów lub posiadaczy kont ze Stanów Zjednoczonych, jako odbiorców jej usług, lub (b) ogłasza się w mediach takich jak prasa, radio lub telewizja, które to media są dostępne przede wszystkim w Polsce, ale mogą być też okresowo dostępne w innych krajach, pod warunkiem że ogłoszenia nie wskazują konkretnie, że instytucja finansowa prowadzi rachunki finansowe lub świadczy usługi nierezydentom, lub że jej działalność jest skierowana do klientów lub posiadaczy kont ze Stanów Zjednoczonych, jako odbiorców jej usług.

4. Instytucja finansowa jest zobowiązana zgodnie z prawem polskim do identyfikacji posiadaczy rachunków, będących polskimi rezydentami, dla celów przekazywania informacji lub pobierania podatku u źródła w związku z prowadzeniem rachunków finansowych polskich rezydentów, zgodnie z polskimi przepisami przeciwdziałającymi praniu pieniędzy.

5. Osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej posiadają co najmniej 98 procent łącznej wartości rachunków finansowych prowadzonych przez instytucję finansową.

6. Od 1 lipca 2014 r. lub przed tym dniem instytucja finansowa musi wdrożyć politykę i procedury, zgodne z tymi przedstawionymi w Załączniku I, zapobiegające możliwości prowadzenia rachunku finansowego dla jakiejkolwiek wyłączonej instytucji finansowej oraz umożliwiające monitorowanie, czy instytucja finansowa otwiera lub prowadzi rachunek finansowy dla jakiejkolwiek szczególnej osoby amerykańskiej, która nie jest rezydentem Polski (w tym dla osoby amerykańskiej, która była polskim rezydentem w chwili otwarcia rachunku finansowego, ale następnie przestała nim być), lub jakiegokolwiek pasywnego niefinansowego podmiotu zagranicznego, posiadającego osoby kontrolujące, które są rezydentami amerykańskimi lub obywatelami amerykańskimi, którzy nie są rezydentami polskimi.

7. Powyższe zasady i procedury muszą zapewniać, że jeżeli ujawniony zostanie jakikolwiek rachunek finansowy będący w posiadaniu szczególnej osoby amerykańskiej, która nie jest rezydentem Polski, lub pasywnego niefinansowego podmiotu zagranicznego, posiadającego osoby kontrolujące, które są rezydentami amerykańskimi lub obywatelami amerykańskimi, którzy nie są rezydentami polskimi, instytucja finansowa musi przekazać informację o takim rachunku, tak jak byłoby to wymagane, gdyby instytucja finansowa była raportującą polską instytucją finansową (włączając w to wymogi rejestracyjne na stronie internetowej IRS FATCA), lub zamknąć taki rachunek finansowy.

8. W odniesieniu do istniejących rachunków posiadanych przez polskich rezydentów, instytucja finansowa musi przejrzeć te istniejące rachunki, zgodnie z procedurami określonymi w Załączniku I, w celu zidentyfikowania amerykańskich rachunków raportowanych lub rachunków finansowych prowadzonych przez wyłączoną instytucję finansową oraz musi zgłosić takie rachunki finansowe, tak jak byłoby to wymagane, gdyby instytucja finansowa była raportującą polską instytucją finansową (włączając w to wymogi rejestracyjne na stronie internetowej IRS FATCA), lub zamknąć taki rachunek finansowy.

9. Każdy podmiot powiązany instytucji finansowej, który jest instytucją finansową, musi być utworzony lub zorganizowany w Polsce i spełniać – z wyjątkiem podmiotu powiązanego, który jest funduszem emerytalnym opisanym w ustępie A do D w części II niniejszego Załącznika II – wymogi określone w niniejszym punkcie A.

10. Instytucja finansowa nie może mieć zasad lub praktyk, które ograniczają otwieranie lub prowadzenie rachunków finansowych dla osób, które są szczególnymi osobami amerykańskimi i polskimi rezydentami.

B. Banki lokalne. Instytucje finansowe spełniające następujące wymagania:

1. Instytucja finansowa, która działa wyłącznie jako (oraz jest licencjonowana i regulowana zgodnie z prawem Polski): (a) bank lub (b) związek kredytowy lub działająca na podobnych zasadach spółdzielnia kredytowa, której działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysku.

2. Działalność instytucji finansowej polega przede wszystkim na przyjmowaniu depozytów oraz udzielaniu pożyczek bankom, niepowiązanym klientom detalicznym oraz ich członkom – w odniesieniu do związków kredytowych lub działających na podobnych zasadach spółdzielni kredytowych – pod warunkiem że żaden z tych członków nie posiada w nich więcej niż pięć procent udziałów.

3. Instytucja finansowa spełnia wymagania określone w ustępie A punkt 2 oraz ustępie A punkt 3 niniejszej części, pod warunkiem że poza ograniczeniami dotyczącymi strony internetowej opisanej w ustępie A punkt 3 niniejszej części, strona internetowa nie pozwala na otwarcie za jej pośrednictwem rachunku finansowego.

4. Wykazywana w bilansie suma aktywów instytucji finansowej nie przekracza 175 milionów USD, a instytucja finansowa oraz podmioty z nią powiązane nie wykazują w bilansie łącznej sumy aktywów wyższej niż 500 milionów USD, oraz

5. Każdy z podmiotów powiązanych z instytucją finansową musi być utworzony lub działać w Polsce, a każdy z podmiotów powiązanych będących instytucją finansową – z wyjątkiem podmiotu powiązanego, który jest funduszem emerytalnym opisanym w ustępach A do D w części II niniejszego Załącznika II lub instytucją finansową prowadzącą jedynie rachunki o niskiej wartości opisane w ustępie C niniejszej części – musi spełniać wymagania określone w niniejszym ustępie B.

C. Instytucja finansowa prowadząca jedynie rachunki o niskiej wartości. Polska instytucja finansowa spełniająca następujące wymogi:

1. Instytucja finansowa nie jest podmiotem inwestującym.

2. Saldo ani wartość żadnego z rachunków finansowych prowadzonych przez instytucję finansową lub podmiot z nią powiązany nie przekracza 50 tysięcy USD, przy zastosowaniu zasad dotyczących sumowania rachunków i przeliczenia waluty obcej określonych w Załączniku I.

3. Wykazywana w bilansie suma aktywów instytucji finansowej nie przekracza 50 milionów USD, a instytucja finansowa oraz podmioty z nią powiązane nie wykazują w bilansie łącznej sumy aktywów wyższej niż 50 milionów USD.

D. Kwalifikowany wystawca kart kredytowych. Polska instytucja finansowa spełniająca następujące wymagania:

1. Instytucja finansowa jest uważana za instytucję finansową tylko dlatego, że jest emitentem kart kredytowych akceptującym depozyty tylko wtedy, gdy klient dokonuje wpłaty przekraczającej saldo karty, a nadpłata ta nie jest natychmiast zwracana klientowi, oraz

2. Od 1 lipca 2014 r. lub przed tym dniem instytucja finansowa musi wdrożyć politykę i procedury zapobiegające przyjmowaniu depozytów od klientów w wysokości większej niż 50 tysięcy USD lub zapewniające, że jakikolwiek depozyt złożony przez klienta o wartości ponad 50 tysięcy USD - przy zastosowaniu zasad dotyczących sumowania rachunków i przeliczenia waluty obcej określonych w Załączniku I – zostanie zwrócony klientowi w ciągu 60 dni. W tym celu pojęcie depozytu klienta nie odnosi się do salda kredytowego w takim zakresie, w jakim saldo to dotyczy spornych obciążeń, ale obejmuje salda wynikające ze zwrotów towarów.

IV. Podmioty inwestycyjne, które zostały uznane za współpracujące zagraniczne instytucie finansowe, oraz inne postanowienia szczegółowe. Podmioty opisane w ustępach A do E niniejszej części są nieraportującymi polskimi instytucjami finansowymi, które są traktowane jako współpracujące zagraniczne instytucje finansowe w rozumieniu sekcji 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych. Dodatkowo, ustęp F niniejszej części określa postanowienia szczegółowe mające zastosowanie do podmiotów inwestujących.

A. Trust utworzony przez powiernika. Trust utworzony zgodnie z polskim prawem, w którym powiernik trustu jest raportującą amerykańską instytucją finansową, FFI przekazującym informacje zgodnie z Modelem 1 lub uczestniczącym FFI, i raportuje on wszystkie informacje wymagane na podstawie Umowy w odniesieniu do wszystkich amerykańskich rachunków raportowanych posiadanych przez trust.

B. Finansowany podmiot inwestujący i kontrolowana spółka zagraniczna.

Instytucja finansowa opisana w ustępie B punkt 1 lub ustępie B punkt 2 mniejszej części, która jest finansowana przez podmiot spełniający wymogi opisane w ustępie B punkt 3 niniejszej części.

1. Instytucja finansowa jest finansowanym podmiotem inwestującym, jeżeli: (a) jest ona podmiotem inwestującym utworzonym w Polsce, który zgodnie z odpowiednimi przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych nie jest kwalifikowanym pośrednikiem, zagraniczną spółką pełniącą funkcję płatnika lub pełniącym funkcję płatnika zagranicznym trustem, (b) dany podmiot uzgodnił z instytucją finansową, iż będzie działał w charakterze podmiotu finansującego dla tej instytucji finansowej.

2. Instytucja finansowa jest finansowaną kontrolowaną spółką zagraniczną, jeśli: (a) instytucja finansowa jest kontrolowaną spółką zagraniczną1 utworzoną zgodnie z prawem polskim, która zgodnie z odpowiednimi przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych nie jest kwalifikowanym pośrednikiem, zagraniczną spółką pełniącą funkcję płatnika lub pełniącym funkcję płatnika zagranicznym trustem, (b) instytucja finansowa jest w całości własnością, bezpośrednio lub pośrednio, raportującej amerykańskiej instytucji finansowej, która zobowiązała się do działania lub wymaga od swojego podmiotu powiązanego, aby działał, jako podmiot finansujący dla tej instytucji finansowej, oraz (c) instytucja finansowa dzieli wspólny system rachunków elektronicznych z podmiotem finansującym, umożliwiający podmiotowi finansującemu identyfikację posiadaczy rachunków i beneficjentów instytucji finansowej oraz wgląd do wszystkich kont, oraz dostęp do wszystkich rachunków oraz informacji o klientach posiadanych przez instytucję finansową, w tym między innymi do informacji identyfikującej klienta, jego dokumentacji, salda rachunku oraz wszystkich płatności dokonywanych na rzecz posiadacza rachunku lub beneficjenta.

3. Podmiot finansujący spełnia następujące wymagania:

a) podmiot finansujący jest upoważniony do działania w imieniu instytucji finansowej (na przykład jako zarządzający funduszem, powiernik, dyrektor przedsiębiorstwa lub partner zarządzający) w zakresie wypełniania obowiązków związanych z rejestracją na stronie internetowej IRS FATCA;

b) podmiot finansujący zarejestrował się w IRS jako podmiot finansujący na stronie internetowej IRS FATCA;

c) jeżeli podmiot finansujący identyfikuje jakiekolwiek amerykańskie raportowane rachunki w odniesieniu do instytucji finansowej, podmiot finansujący rejestruje instytucję finansową, zgodnie z obowiązującymi wymogami na stronie internetowej IRS FATCA, nie później niż do 31 grudnia 2015 r. lub w ciągu 90 dni po dniu, w którym pierwszy raz zidentyfikowano amerykański rachunek raportowany;

d) podmiot finansujący zgadza się wykonać w imieniu instytucji finansowej wszelkie obowiązki związane z procedurami sprawdzającymi, potrącaniem podatku u źródła, przekazywaniem informacji oraz wszystkimi innymi wymaganiami, które instytucja finansowa musiałaby spełnić, gdyby była raportującą polską instytucją finansową;

e) podmiot finansujący identyfikuje instytucję finansową i zamieszcza numer identyfikacyjny instytucji finansowej (otrzymany zgodnie z obowiązującymi wymogami na stronie rejestracji IRS FATCA) we wszystkich informacjach składanych w imieniu instytucji finansowej; oraz

f) podmiot finansujący nie unieważnił swojego statusu jako podmiotu finansującego.

C. Finansowany zamknięty fundusz inwestycyjny. Polska instytucja finansowa spełniająca następujące wymogi:

1. Instytucja finansowa jest instytucją finansową tylko dlatego, że jest podmiotem inwestującym i zgodnie z odpowiednimi przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych nie jest kwalifikowanym pośrednikiem, zagraniczną spółką pełniącą funkcję płatnika lub pełniącym funkcję płatnika zagranicznym trustem.

2. Podmiot finansujący jest raportującą amerykańską instytucją finansową, FFI przekazującym informacje zgodnie z Modelem 1 lub uczestniczącym FFI oraz jest upoważniony do działania w imieniu instytucji finansowej (jako profesjonalny zarządca, zarządzający trustem lub dyrektor zarządzający) i zgadza się na wykonywanie w imieniu tej instytucji finansowej wszelkich obowiązków związanych z procedurami sprawdzającymi, potrącaniem podatku u źródła, przekazywaniem informacji oraz wszystkimi innymi wymaganiami, które instytucja finansowa musiałaby spełnić, gdyby była raportującą polską instytucją finansową.

3. Instytucja finansowa nie oferuje swojego działania jako fundusz inwestycyjny dla podmiotów niepowiązanych.

4. Dwadzieścia lub mniej osób posiada wszystkie udziały w zadłużeniu i w kapitale instytucji finansowej (wyłączając udziały w zadłużeniu posiadane przez uczestniczące FFI, współpracujące zagraniczne instytucje finansowe oraz udziały w kapitale posiadane przez podmiot, który jest właścicielem 100 procent udziałów w kapitale tej instytucji finansowej oraz sam jest finansowaną instytucją finansową opisaną w tej części C), oraz

5. Podmiot finansujący spełnia następujące wymagania:

a) podmiot finansujący zarejestrował się w IRS jako podmiot finansujący na stronie rejestracyjnej IRS FATCA;

b) podmiot finansujący zgadza się wykonać w imieniu instytucji finansowej wszelkie obowiązki związane z procedurami sprawdzającymi, potrącaniem podatku u źródła, przekazywaniem informacji oraz wszystkimi innymi wymaganiami, które instytucja finansowa musiałaby spełnić, gdyby była raportującą polską instytucją finansową, jak również zachować zebraną dokumentację odnoszącą się do instytucji finansowej przez okres sześciu lat;

c) podmiot finansujący wskazuje instytucję finansową we wszystkich raportach składanych w imieniu instytucji finansowej; oraz

d) podmiot finansujący nie unieważnił swojego statusu jako podmiotu finansującego.

D. Doradcy inwestycyjni oraz zarządzający portfelem inwestycyjnym. Podmiot inwestujący utworzony w Polsce, który jest instytucją finansową tylko dlatego, że

(1) świadczy usługi doradztwa inwestycyjnego i działa w imieniu klientów, lub

(2) zarządza portfelem inwestycyjnym i działa w imieniu klientów dla celów inwestowania, zarządzania lub administrowania funduszami założonymi w imieniu klienta w instytucji finansowej innej niż wyłączona instytucja finansowa.

E. Fundusz inwestycyjny. Podmiot inwestujący utworzony w Polsce, regulowany jako fundusz inwestycyjny, pod warunkiem że wszystkie udziały w funduszu inwestycyjnym (włączając wierzytelności o wartości powyżej 50 tysięcy USD) są posiadane przez lub za pośrednictwem jednego lub większej liczby uprawnionych odbiorców, aktywnych niefinansowych podmiotów zagranicznych opisanych w ustępie B punkt 4 w części VI Załącznika I, osoby amerykańskie, które nie są szczególnymi osobami amerykańskimi, lub instytucje finansowe, które nie są wyłączonymi instytucjami finansowymi.

F. Przepisy szczególne. Następujące zasady mają zastosowanie do podmiotu inwestującego:

1. W odniesieniu do udziałów w podmiocie inwestującym, który jest funduszem inwestycyjnym opisanym w ustępie E niniejszej części, obowiązki sprawozdawcze jakiegokolwiek podmiotu inwestującego (innego niż instytucja finansowa, poprzez którą posiadane są udziały w funduszu inwestycyjnym) uznaje się za wypełnione.

2. W odniesieniu do udziałów w:

a) podmiocie inwestującym utworzonym w jurysdykcji partnerskiej, który jest regulowany jako fundusz inwestycyjny, w którym wszystkie udziały (włączając wierzytelności o wartości powyżej 50 tysięcy USD) są posiadane przez lub za pośrednictwem jednego lub większej liczby uprawnionych odbiorców, aktywnych niefinansowych podmiotów zagranicznych opisanych w ustępie B punkt 4 w części VI Załącznika I, osoby amerykańskie, które nie są szczególnymi osobami Stanów Zjednoczonych, lub instytucje finansowe, które nie są wyłączonymi instytucjami finansowymi; lub

b) podmiocie inwestującym, który jest kwalifikowanym funduszem inwestycyjnym zgodnie z odpowiednimi amerykańskimi przepisami skarbowymi;

obowiązki sprawozdawcze jakiegokolwiek podmiotu inwestującego, który jest polską instytucją finansową (inną niż instytucja finansowa, za pośrednictwem której posiadane są udziały w funduszu inwestycyjnym), uznaje się za spełnione.

3. W odniesieniu do udziałów w podmiocie inwestującym utworzonym w Polsce, który nie jest opisany w ustępie E lub ustępie F punkt 2 niniejszej części, zgodnie z ustępem 3 artykułu 5 Umowy, obowiązki sprawozdawcze wszystkich innych podmiotów inwestujących w stosunku do takich udziałów uznaje się za spełnione, jeśli wymaga się, aby informacje, które pierwszy z wymienionych podmiotów powinien przekazywać zgodnie z Umową w stosunku do takich udziałów, były przekazywane przez ten podmiot inwestujący lub inną osobę.

4. Nie będzie uznawane, iż podmiot inwestujący utworzony w Polsce, który jest regulowany jako fundusz inwestycyjny, nie spełnia kryteriów opisanych w ustępie E lub ustępie F punkt 2 niniejszej części lub nie jest kwalifikowany jako współpracująca zagraniczna instytucja finansowa, tylko dlatego, że fundusz ten emitował papierowe udziały na okaziciela, pod warunkiem że:

a) fundusz inwestycyjny nie wydawał i nie wydaje papierowych udziałów na okaziciela po dniu 31 grudnia 2012 r.;

b) fundusz inwestycyjny umorzy wszystkie takie udziały po ich wykupieniu;

c) fundusz inwestycyjny (lub raportująca polska instytucja finansowa) wykonuje wszelkie procedury sprawdzające określone w Załączniku I i przekazuje wszelkie wymagane informacje, które należy przekazać w odniesieniu do takich udziałów, gdy udziały te są przedstawiane w celu ich umorzenia lub dokonania innej płatności, oraz

d) fundusz inwestycyjny posiada zasady i procedury w celu zapewnienia, że takie udziały są umarzane lub blokowane tak szybko, jak to możliwe, a w każdym przypadku przed dniem 1 stycznia 2017 r.

V. Rachunki wyłączone z definicji rachunków finansowych. Następujące rachunki wyłączone są z definicji rachunków finansowych i nie powinny być traktowane jako amerykańskie rachunki raportowane.

A. Niektóre rachunki oszczędnościowe.

1. Rachunki emerytalne i rentowe. Rachunki emerytalne lub rentowe prowadzone w Polsce, które spełniają następujące wymogi określone w prawie polskim:

a) rachunek podlega regulacji jako osobiste konto emerytalne lub jest częścią zarejestrowanego lub regulowanego planu emerytalnego lub rentowego prowadzonego dla celów zapewnienia świadczenia emerytalnego lub rentowego (w tym świadczenia na skutek niepełnosprawności lub na wypadek śmierci);

b) rachunek korzysta z ulg podatkowych (to jest wpłacane składki, które co do zasady byłyby opodatkowane zgodnie z prawem polskim, podlegają odliczeniu lub wyłączeniu z dochodu brutto posiadacza rachunku lub są opodatkowane według obniżonej stawki lub opodatkowanie dochodu z inwestycji jest odroczone lub dokonywane według obniżonej stawki);

c) wymagane jest coroczne przekazywanie do organów podatkowych w Polsce informacji dotyczących rachunku;

d) wypłaty z rachunku są uzależnione od osiągnięcia określonego wieku emerytalnego, kalectwa lub śmierci, lub wypłata środków przed wystąpieniem tych zdarzeń związana jest z nałożeniem kar, oraz

e) zachodzi jedna z okoliczności: (i) wysokość rocznej składki ograniczona jest do 50 tysięcy USD lub mniej, albo (ii) określono maksymalny limit składek możliwych do wpłacenia na rachunek, wynoszący do 1 miliona USD lub mniej, przy zastosowaniu do każdego z tych warunków zasad określonych w Załączniku I odnośnie do sumowania wartości rachunków i przeliczania waluty obcej.

2. Rachunki oszczędnościowe inne niż rachunki emerytalne.

Rachunek prowadzony w Polsce (inny niż umowa ubezpieczenia lub renty), który spełnia następujące wymogi określone w prawie polskim:

a) rachunek podlega regulacji jako produkt oszczędnościowy prowadzony dla innych celów niż związane z przejściem na emeryturę;

b) rachunek korzysta z ulg podatkowych (to jest wpłacane składki, które co do zasady byłyby opodatkowane zgodnie z prawem polskim, podlegają odliczeniu lub wyłączeniu z dochodu brutto posiadacza rachunku lub są opodatkowane według obniżonej stawki lub opodatkowanie dochodu z inwestycji jest odroczone lub dokonywane według obniżonej stawki);

c) wypłaty z rachunku są uzależnione od spełnienia określonych kryteriów związanych z celem rachunku oszczędnościowego (na przykład zapewnienie wsparcia w edukacji lub w opiece zdrowotnej), lub wypłata środków przed wystąpieniem tych zdarzeń jest związana z nałożeniem kar, oraz

d) wysokość rocznej składki ograniczona jest do 50 tysięcy USD lub mniej, przy zastosowaniu zasad określonych w Załączniku I odnośnie do sumowania wartości rachunków i przeliczania waluty obcej.

B. Niektóre umowy ubezpieczenia na życie. Umowa ubezpieczenia na życie wykonywana w Polsce, zawarta na okres, który zakończy się przed osiągnięciem przez ubezpieczonego wieku 90 lat, pod warunkiem że umowa spełnia następujące wymagania:

1. Składki wpłacane okresowo, których wysokość nie ulega zmniejszeniu w trakcie trwania umowy, są uiszczane co najmniej raz w roku w okresie obowiązywania umowy lub do osiągnięcia przez ubezpieczonego wieku 90 lat, w zależności od tego, który z tych okresów jest krótszy.

2. Umowa nie ma określonej wartości i może ona zostać zrealizowana (poprzez wypłatę środków, zaciągnięcie pożyczki lub w inny sposób) bez rozwiązania umowy.

3. Kwota wypłacana w przypadku rozwiązania lub zakończenia umowy (inna niż wypłata z tytułu śmierci ubezpieczonego) nie może przekroczyć łącznie wysokości wpłaconych składek pomniejszonej o sumę opłat z tytułu śmiertelności, zachorowalności oraz innych opłat (niezależnie od tego, czy zostały faktycznie nałożone) za okres lub okresy trwania umowy, oraz wszelkich kwot wypłaconych przed rozwiązaniem lub zakończeniem umowy, oraz

4. Prawa wynikające z umowy nie zostały przeniesione za odpłatnością na cesjonariusza.

C. Rachunek wchodzący w skład masy spadkowej. Rachunek prowadzony w Polsce, wchodzący w skład masy spadkowej, jeżeli dokumentacja dla tego rachunku zawiera kopię testamentu lub akt zgonu posiadacza rachunku.

D. Rachunek powierniczy. Rachunek prowadzony w Polsce utworzony w związku z:

1. Postanowieniem lub wyrokiem sądu.

2. Sprzedażą, zamianą lub dzierżawą nieruchomości lub ruchomości, pod warunkiem że rachunek spełnia następujące wymagania:

a) rachunek jest finansowany wyłącznie z zadatków, zaliczek, depozytów w wysokości odpowiedniej dla zabezpieczenia zobowiązania bezpośrednio związanego z transakcją lub z podobnych płatności, lub jest finansowany z aktywów finansowych, które są zdeponowane na rachunku w związku ze sprzedażą, zamianą lub dzierżawą nieruchomości;

b) rachunek został utworzony i jest wykorzystywany wyłącznie w celu zabezpieczenia zobowiązania nabywcy do zapłaty ceny nabycia nieruchomości, zabezpieczenia zobowiązania sprzedawcy do pokrycia zobowiązań warunkowych lub zobowiązań wydzierżawiającego lub dzierżawcy do zapłaty za szkody dotyczących przedmiotu dzierżawy, jak uzgodniono w umowie dzierżawy;

c) środki finansowe pozostające na rachunku, w tym uzyskane z niego dochody, zostaną wypłacone lub w inny sposób przekazane na rzecz kupującego, sprzedawcy, wydzierżawiającego lub dzierżawcy (włączając w to środki przeznaczone na zaspokojenie roszczeń danej osoby) w momencie, gdy majątek jest sprzedawany, podlega zamianie, wykupowi lub gdy dzierżawa zakończy się;

d) rachunek nie jest zabezpieczającym rachunkiem depozytowym lub podobnym rachunkiem ustanowionym w związku ze sprzedażą lub wymianą aktywów finansowych, oraz

e) rachunek nie jest powiązany z rachunkiem karty kredytowej.

3. Zobowiązaniem instytucji finansowej, obsługującej kredyty zabezpieczone nieruchomościami, dotyczącym zdeponowania części płatności wyłącznie w celu ułatwienia obsługi w późniejszych okresach płatności dotyczących podatków lub ubezpieczeń, związanych z nieruchomością.

4. Zobowiązaniem instytucji dotyczącym wyłącznie ułatwienia, w późniejszych okresach, płatności dotyczących podatków.

E. Rachunki jurysdykcji partnerskiej. Rachunek prowadzony w Polsce i wyłączony z definicji rachunku finansowego na mocy porozumienia między Stanami Zjednoczonymi i innymi jurysdykcjami partnerskimi dotyczącego ułatwienia wdrożenia FATCA, pod warunkiem że taki rachunek jest objęty takimi samymi wymaganiami i nadzorem, zgodnie z prawem tej innej jurysdykcji partnerskiej, jakie miałyby zastosowanie, gdyby rachunek ten został utworzony w tej jurysdykcji partnerskiej i prowadzony przez instytucję finansową jurysdykcji partnerskiej w tej partnerskiej jurysdykcji.

VI. Definicje. Następujące dodatkowe definicje stosuje się do wcześniejszych opisów:

A. FFI przekazujący informacje zgodnie z Modelem 1. Określenie „FFI przekazujący informacje zgodnie z Modelem 1” oznacza instytucję finansową, w stosunku do której rząd lub agencje kraju innego niż Stany Zjednoczone zobowiązują się do pozyskiwania i wymiany informacji na podstawie Modelu 1 IGA, inną niż określona w Modelu 1 IGA wyłączona instytucja finansowa.

Do celów niniejszej definicji, określenie „Model 1 IGA” oznacza umowę pomiędzy Stanami Zjednoczonymi lub Departamentem Skarbu Stanów Zjednoczonych oraz rządem, agencją lub agencjami kraju innego niż Stany Zjednoczone, dotyczącą wdrożenia ustawodawstwa FATCA poprzez przekazywanie informacji przez instytucje finansowe za pośrednictwem tego rządu lub agencji kraju innego niż Stany Zjednoczone, oraz następującą automatyczną wymianę tych informacji z IRS.

B. Uczestniczący FFI. Określenie „uczestniczący FFI” oznacza instytucję finansową, która zgodziła się spełnić wymagania umowy FFI, włączając instytucje finansowe opisane w Modelu 2 IGA, które zgodziły się spełnić wymagania umowy FFI.

Określenie „uczestniczący FFI” oznacza także kwalifikowanego pośrednika będącego oddziałem raportującej amerykańskiej instytucji finansowej, chyba że taki oddział jest FFI przekazującym informacje zgodnie z Modelem 1.

Dla celów niniejszej definicji, termin „umowa FFI” oznacza porozumienie, które określa wymogi dla instytucji finansowych, których spełnienie warunkuje traktowanie ich jako działające zgodnie z wymaganiami sekcji 1471(b) Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych. Ponadto, dla celów niniejszej definicji, określenie „Model 2 IGA” oznacza umowę pomiędzy Stanami Zjednoczonymi lub Departamentem Skarbu Stanów Zjednoczonych oraz rządem, agencją lub agencjami kraju innego niż Stany Zjednoczone, dotyczącą wdrożenia ustawodawstwa FATCA poprzez przekazywanie informacji przez instytucje finansowe bezpośrednio do IRS, zgodnie z wymaganiami porozumienia z tą instytucją finansową, uzupełnionego wymianą informacji pomiędzy rządem kraju innego niż Stany Zjednoczone, jego agencją lub agencjami, a IRS.

 

1 Określenie „kontrolowana spółka zagraniczna” oznacza jakakolwiek spółkę zagraniczną, w której udziałowiec ze Stanów Zjednoczonych w dowolnym dniu danego roku podatkowego tej spółki posiadał więcej niż 50 procent łącznych praw głosu związanych ze wszystkimi rodzajami akcji tej spółki uprawniającymi do głosowania lub łącznej wartości udziałów w takiej spółce. Określenie „udziałowiec ze Stanów Zjednoczonych” oznacza, w odniesieniu do jakiejkolwiek spółki zagranicznej, osobę ze Stanów Zjednoczonych, która jest właścicielem lub jest traktowana jako właściciel, 10 procent lub więcej łącznych praw głosu związanych ze wszystkimi rodzajami akcji tej spółki uprawniającymi do głosowania.

UZGODNIENIA KOŃCOWE

W związku z Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA podpisaną w Warszawie dnia 7 października 2014 r. (dalej zwaną „Umową”) przedstawiciele Rządu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki pragną potwierdzić następujące postanowienia:

1. W odniesieniu do części V ustęp A punkt 1 litera c) Załącznika II do Umowy rozumie się, iż w przypadku Indywidualnych Kont Emerytalnych oraz Indywidualnych Kont Zabezpieczenia Emerytalnego będą one uważane za spełniające wymogi opisane w części V ustęp A punkt 1 litera c) Załącznika II do Umowy, jeżeli wszystkie wypłaty lub przeniesienie środków z tych rachunków podlegają rocznemu raportowaniu.

2. W odniesieniu do artykułu 3 ustęp 10 Umowy rozumie się, że w przypadku przekazania przez polską właściwą władzę do właściwej władzy Stanów Zjednoczonych pisemnej notyfikacji, o której mowa w artykule 3 ustęp 8 Umowy (w związku z czym artykuł 2 będzie miał zastosowanie zgodnie z artykułem 3 ustęp 9 Umowy), artykuł 3 ustęp 10 Umowy nie ma zastosowania w celu wygaśnięcia obowiązywania Umowy.

3. W odniesieniu do artykułu 2 ustęp 2 litera a) punkt 3 Umowy rozumie się, że Rzeczpospolita Polska zamierza, aby każda z raportujących polskich instytucji finansowych korzystała z Globalnego Numeru Identyfikującego Pośrednika (GIIN), nadawanego przez Urząd Skarbowy Stanów Zjednoczonych, jako numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2 litera a) punkt 3 Umowy.

4. W odniesieniu do artykułu 4 ustęp 1 litera c) Umowy rozumie się, że Rzeczpospolita Polska zamierza, aby każda z raportujących polskich instytucji finansowych wypełniła obowiązki rejestracyjne mające zastosowanie do instytucji finansowych z jurysdykcji współpracujących poprzez rejestrację w Urzędzie Skarbowym Stanów Zjednoczonych i otrzymanie numeru GIIN.

5. W odniesieniu do artykułu 7 Umowy rozumie się, że artykuł ten nie obejmuje Załącznika II do Umowy. Jeżeli inna jurysdykcja partnerska kiedykolwiek otrzyma korzyści związane z objęciem Załącznika II klauzulą największego uprzywilejowania, podobnie do artykułu 7 Umowy, rozumie się, że Stany Zjednoczone rozszerzą stosowanie tych postanowień w sposób zapewniający objęcie nimi także Rzeczypospolitej Polskiej.

6. W odniesieniu do artykułu 10 ustęp 1 Umowy (Obowiązywanie Umowy) Rząd Stanów Zjednoczonych rozumie, iż Rzeczpospolita Polska planuje zakończyć swój wewnętrzny proces ratyfikacji Umowy w 2014 r., tak aby weszła ona w życie przed 30 września 2015 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, od dnia podpisania Umowy Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych zamierza traktować każdą polską instytucję finansową, jak określenie to zostało zdefiniowane w Umowie, jako niepodlegającą podatkowi u źródła i działającą zgodnie z sekcją 1471 Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych w takim okresie, w jakim Rzeczpospolita Polska będzie podejmowała kroki niezbędne w prawie wewnętrznym do wejścia w życie Umowy.

Następnie Stany Zjednoczone rozumieją, iż polskie Ministerstwo Finansów zamierza skontaktować się z Departamentem Skarbu Stanów Zjednoczonych tak szybko, jak tylko będzie świadome, iż może nastąpić opóźnienie w uzyskaniu w Polsce zgody na wejście w życie Umowy, co skutkowałoby niezdolnością Polski do przekazania notyfikacji zgodnie z artykułem 10 ustęp 1 Umowy przed 30 września 2015 r.

Jeżeli po skonsultowaniu się z Polską Stany Zjednoczone otrzymają wiarygodne zapewnienie, że takie opóźnienie zostanie usunięte w rozsądnym czasie, Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych może zadecydować o kontynuacji zastosowania FATCA do polskich instytucji finansowych w sposób opisany powyżej tak długo, jak Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych oceni, iż istnieje szansa na to, że Polska przekaże swoją notyfikację zgodnie z artykułem 10 ustęp 1 do 30 września 2016 r.

Rozumie się, iż w przypadku wejścia w życie Umowy po 30 września 2015 r., jakiekolwiek informacje, które należałoby przekazać zgodnie z Umową (i przed jej wejściem w życie), gdyby obowiązywała ona przed 30 września 2015 r., należy przekazać do 30 września roku następującego po wejściu Umowy w życie.

Sporządzono w Warszawie, w dwóch egzemplarzach, dnia 7 października 2014 r.

infoRgrafika

Wersja w języku angielskim.

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

EY

Firma EY jest światowym liderem rynku usług profesjonalnych obejmujących usługi audytorskie, doradztwo podatkowe, doradztwo biznesowe i doradztwo transakcyjne.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »