Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby, nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni. Zgodnie z art. 9 ww. ustawy, do okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, a także okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Co oznacza wobec tego kluczowy termin ustawowy „ta sama choroba”?
Aż 30% społeczeństwa w naszym kraju wykonuje swoją pracę w pozycji stojącej. Wysiłek fizyczny, który podejmują, zazwyczaj wiąże się z narastającymi problemami zdrowotnymi. Najbardziej cierpią kark, kręgosłup oraz przede wszystkim nogi. Najczęstszymi dolegliwościami są zaś kurcze mięśni, żylaki, obniżony poziom metabolizmu, zwyrodnienia stawów kolanowych, a także obrzęki stóp oraz łydek. Po stronie pracodawcy leży zapewnienie komfortowych i zgodnych z zasadami BHP warunków pracy.