reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 25 stycznia 2012 r.

w sprawie mocy obowiązującej Drugiego Protokołu do Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, podpisanej w Hadze dnia 14 maja 1954 r., sporządzonego w Hadze dnia 26 marca 1999 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o ratyfikacji Drugiego Protokołu do Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, podpisanej w Hadze dnia 14 maja 1954 r.1), sporządzonego w Hadze dnia 26 marca 1999 r. (Dz. U. Nr 187, poz. 1114) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 17 listopada 2011 r. ratyfikował wyżej wymieniony protokół.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 protokołu wszedł on w życie dnia 9 marca 2004 r.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 protokołu w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wchodzi on w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1) następujące państwa stały się stronami protokołu, składając dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w podanych niżej datach:

Królestwo Arabii Saudyjskiej

6 listopada 2007 r.

Republika Argentyńska

7 stycznia 2002 r.

Republika Armenii

18 maja 2006 r.

Republika Austrii

1 marca 2002 r.

Republika Azerbejdżanu

17 kwietnia 2001 r.

Królestwo Bahrajnu

26 sierpnia 2008 r.

Barbados

2 października 2008 r.

Królestwo Belgii

13 października 2010 r.

Republika Białorusi

13 grudnia 2000 r.

Bośnia i Hercegowina

22 maja 2009 r.

Federacyjna Republika Brazylii

23 września 2005 r.

Republika Bułgarii

14 czerwca 2000 r.

Republika Chile

11 września 2008 r.

Republika Chorwacji

8 lutego 2006 r.

Republika Cypryjska

16 maja 2001 r.

Czarnogóra

26 kwietnia 2007 r.

Republika Czeska

8 czerwca 2007 r.

Republika Dominikańska

3 marca 2009 r.

Arabska Republika Egiptu

3 sierpnia 2005 r.

Republika Ekwadoru

2 sierpnia 2004 r.

Republika Estońska

17 stycznia 2005 r.

Republika Finlandii

27 sierpnia 2004 r.

Republika Gabońska

29 sierpnia 2003 r.

Republika Grecka

20 kwietnia 2005 r.

Gruzja

13 września 2010 r.

Republika Gwatemali

4 lutego 2005 r.

Republika Gwinei Równikowej

19 listopada 2003 r.

Królestwo Hiszpanii

6 lipca 2001 r.

Republika Hondurasu

26 stycznia 2003 r.

Islamska Republika Iranu

24 maja 2005 r.

Japonia

10 września 2007 r.

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie

5 maja 2009 r.

Kanada

29 listopada 2005 r.

Państwo Katar

4 września 2000 r.

Republika Kolumbii

24 listopada 2010 r.

Republika Kostaryki

9 grudnia 2003 r.

Libia

20 lipca 2001 r.

Republika Litewska

13 marca 2002 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga

30 czerwca 2005 r.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

19 kwietnia 2002 r.

Meksykańskie Stany Zjednoczone

7 października 2003 r.

Królestwo Niderlandów

30 stycznia 2007 r.

Republika Federalna Niemiec

25 listopada 2009 r.

Republika Nigru

16 czerwca 2006 r.

Federalna Republika Nigerii

21 października 2005 r.

Republika Nikaragui

1 czerwca 2001 r.

Sułtanat Omanu

16 maja 2011 r.

Republika Panamy

8 marca 2001 r.

Republika Paragwaju

9 listopada 2004 r.

Republika Peru

24 maja 2005 r.

Rumunia

7 sierpnia 2006 r.

Republika Salwadoru

27 marca 2002 r.

Republika Serbii

2 września 2002 r.

Republika Słowacka

11 lutego 2004 r.

Republika Słowenii

13 kwietnia 2004 r.

Konfederacja Szwajcarska

9 lipca 2004 r.

Republika Tadżykistanu

21 lutego 2006 r.

Wschodnia Republika Urugwaju

3 stycznia 2007 r.

Węgry

26 października 2005 r.

Republika Włoska

10 lipca 2009 r.

 

2) składając dokument przystąpienia oraz ratyfikacyjny, wymienione poniżej państwa złożyły następujące oświadczenia i zastrzeżenie:

Królestwo Belgii

Oświadczenie:

„Zgodnie z art. 16 § 2 a) Protokołu i zasadą niedyskryminacji Królestwo Belgii uzna za przestępstwa czyny określone w art. 15 wspomnianego Protokołu bez uwzględniania wyjątku przewidzianego w jego art. 16 § 2 b).”

infoRgrafika

Islamska Republika Iranu

Zastrzeżenie:

„Przystąpienie Islamskiej Republiki Iranu do niniejszego protokołu nie oznacza uznania jakiegokolwiek państwa, którego nie uznaje, jak również nawiązania jakiejkolwiek współpracy z takimi państwami lub rządami.”

Oświadczenie:

„Uznając szczególną wagę ochrony kulturowego dziedzictwa narodów przed szkodami powodowanymi przez wojnę, mając świadomość faktu, że kulturowe dziedzictwo narodów jest uważane za część kulturowego dziedzictwa ludzkości, uznając, że pełna ochrona dziedzictwa kulturowego przed szkodami powodowanymi przez konflikty zbrojne wymaga ochrony silniejszej niż przewidziana w obecnie obowiązującym Protokole, Islamska Republika Iranu uważa za konieczne zawieranie dwustronnych i wielostronnych porozumień uzupełniających do obecnie obowiązującego Protokołu i wyraża swoją gotowość do zawarcia takich porozumień. Porozumienia te powinny obejmować przyznanie przywilejów i zapewniać więcej możliwości ochrony kulturowego dziedzictwa narodów, jak również wyrażać reguły zawarte w Protokole z uwzględnieniem międzynarodowego prawa zwyczajowego, w taki sposób, aby uwzględnić wyłącznie reguły niezakwestionowane przez Islamską Republikę Iranu, jak również aby w bardziej klarowny sposób wyjaśnić sposoby wdrożenia zapisów rozdziału 4 protokołu.”

infoRgrafika

Kanada

Oświadczenie:

„1. W rozumieniu rządu Kanady definicja celu wojskowego w art. 2 (f) powinna być interpretowana w taki sam sposób, jak art. 52 ust. 2 I Protokołu dodatkowego do Konwencji genewskich z 1949 r.

2. W rozumieniu rządu Kanady zawarty w art. 6(a)(ii), 6(b), 7(a), 7(b), 8, 13(2)(a) oraz 13(2)(b) wyraz „praktycznie możliwy” oznacza taki, który jest praktycznie możliwy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istniejących w danym momencie, w tym korzyści cywilnych oraz wojskowych.

3. W rozumieniu rządu Kanady korzyść wojskowa oczekiwana z ataku, o której mowa w art. 6(a)(ii), 6(b), 7(c) oraz 7(d)(ii), odnosi się do korzyści oczekiwanej z ataku rozumianego jako całość, a nie z wydzielonych lub poszczególnych części ataku.

4. W rozumieniu rządu Kanady każde dobro kulturalne, które stanie się celem wojskowym, może być zaatakowane stosownie do reguł uchylenia wymaganego przez kategoryczną konieczność wojskową, o której mowa w art. 4 ust. 2 Konwencji.

5. W rozumieniu rządu Kanady decyzja o powołaniu się na kategoryczną konieczność wojskową stosownie do art. 6(c) niniejszego protokołu może być podjęta przez oficera dowodzącego jednostką mniejszą niż odpowiadająca wielkością batalionowi w okolicznościach, w których dobro kulturalne staje się celem wojskowym, a istniejące w danym momencie okoliczności związane z ochroną jednostki są takie, że nie jest wykonalne wymaganie, aby decyzja została podjęta przez oficera dowodzącego jednostką odpowiadającą wielkością batalionowi lub większą.

6. W rozumieniu rządu Kanady zgodnie z art. 6(a)(i) dobro kulturalne może stać się celem wojskowym z powodu jego charakteru, lokalizacji, przeznaczenia lub sposobu wykorzystywania.”

infoRgrafika

infoRgrafika

Minister Spraw Zagranicznych: R. Sikorski

 

1) Teksty Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego wraz z Regulaminem wykonawczym do tej Konwencji oraz Protokołu o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, podpisanych w Hadze dnia 14 maja 1954 r., zostały ogłoszone w Dz. U. z 1957 r. Nr 46, poz. 212.

reklama
reklama

POLECANE

reklama

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

NGL Legal (NGL Wiater sp.k)

Nowoczesne doradztwo prawno-podatkowe dla biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama