Jaki podatek musimy zapłacić od firmy prowadzonej w domu

Możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych w związku z wykonaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości odnosi się jedynie do tej części nieruchomości, która jest wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej. Co więcej, przedsiębiorcy, którzy zdecydowali się na prowadzenie działalności gospodarczej w mieszkaniu, powinni wiedzieć, że ta sama nieruchomość będzie podlegała zróżnicowanej stawce podatku.

Część danego lokalu, w którym prowadzona jest firma, podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynków lub ich części związanej z działalnością gospodarczą albo dla części budynków mieszkalnych zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Z kolei za pozostałą część nieruchomości wykorzystywaną na potrzeby mieszkaniowe trzeba opłacać podatek według stawki właściwej dla budynków mieszkalnych.

Należy pamiętać, że zróżnicowanie to jest o tyle istotne, że gdy część budynku jest wykorzystywana na prowadzenie firmy, to za tę część będziemy opłacać podatek według wyższej stawki, natomiast za część wykorzystywaną na potrzeby prywatne zapłacimy podatek według stawki niższej.

Dlatego tak ważne będzie właściwe wyliczenie powierzchni budynku, po to by prawidłowo ustalić proporcje części budynku wykorzystywanych na różne potrzeby. I tak, by określić powierzchnię do opodatkowania podatkiem od nieruchomości części zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej, należy wyodrębnić ją z całości domu (lub mieszkania), a następnie obliczyć jej powierzchnię użytkową. Kwota zapłaconego podatku od nieruchomości od części budynku mieszkalnego zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej będzie mogła zostać zaliczona do kosztów podatkowych. Przede wszystkim należy ustalić, jaką powierzchnię z całego mieszkania lub domu wykorzystuje się do prowadzenia działalności gospodarczej.

W tym celu najpierw należy wyodrębnić tę powierzchnię z całego mieszkania (domu), a potem obliczyć jej powierzchnię. Pamiętajmy jednak, że powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 proc., a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.

PRZYKŁAD

Przypomnijmy, że zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej stanowi wartość ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne. W przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych podstawę opodatkowania stanowi ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Natomiast w sytuacji, gdy obowiązek podatkowy powstanie w ciągu roku podatkowego – wówczas podstawą opodatkowania będzie wartość stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji na dzień powstania obowiązku podatkowego. Z kolei w przypadku, gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa określona przez podatnika. Pamiętajmy, że jeśli podatnik sam nie określi wartości budowli lub poda wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, wówczas organ podatkowy ma prawo powołać biegłego, który ustali tę wartość. Dodatkowo będzie o­n zmuszony ponosić koszty ustalenia wartości przez biegłego po pierwsze wtedy, gdy sam nie ustali wartości budowli, a po drugie wtedy, gdy wartość ustalona przez biegłego będzie wyższa co najmniej o 33 proc. od wartości określonej przez samego podatnika.

Warto wiedzieć, że wysokość stawek podatku od nieruchomości określana jest uchwałą rady gminy. W przepisach znajdziemy górne limity tych stawek, których uchwałą rada gminy nie może zmienić. I tak, roczna stawka od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej nie może przekroczyć 18,43 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej. Pamiętajmy, że przy określaniu wysokości rocznych stawek podatku rada gminy może je różnicować dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, sposób wykorzystywania, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków. Zróżnicowanie stawek opodatkowania może nastąpić również ze względu na rodzaj prowadzonej działalności.

Edyta Wereszczyńska