Nie od dziś wiadomo, że nawet najdoskonalszy produkt nie znajdzie nabywcy, jeśli ten nie będzie miał możliwości dowiedzenia się o jego istnieniu. Nie ważne, czy prowadzimy osiedlowy sklep spożywczy, czy duże przedsiębiorstwo produkcyjne, na początku zawsze borykamy się z tym samym problemem – co zrobić, aby skutecznie dotrzeć do klienta?
Prowadzenie firmy to nie tylko samo jej wykonywanie, ale także sytuacje w których przedsiębiorca może wyrządzić szkodę, lub szkoda owa może być wyrządzona jemu. W takiej sytuacji konieczne jest jej naprawienie, które najczęściej ma postać odszkodowania. Zdarza się, że podmioty nie wnoszą o odszkodowanie, bo nie wiedzą jak to zrobić, bądź uważają, że go nie uzyskają lub uzyskają w minimalnej wysokości. Czy rzeczywiście tak jest? Czym jest odszkodowanie i jak się o nie starać?
Wszystkie te osoby, które od długiego czasu poszukują zatrudnienia, widzą doskonale, że nie jest to łatwe zadanie. Przede wszystkim istnieje wiele barier, które są kandydatowi do pracy stawiane, a to z kolei bardzo zniechęca do dalszych poszukiwań. Dlatego tez warto mieć świadomość, że poszukiwania pracy jest to proces, a nie tylko jeden epizod w życiu zawodowym.
Osoby bezrobotne, które wciąż z niepowodzeniem poszukują zatrudnienia, bardzo często – chcąc usprawiedliwić swoje działania – mówią o tym, że pracy nie ma. Dużym usprawiedliwieniem w tym przypadku może być również kryzys, który dotknął światową gospodarkę w ostatnim czasie. Jednak, jeśli analizuje się wzrost bezrobocia, statystykę, jaką prowadzi Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, sytuacja nie jest bardzo niekorzystna i nie ma znaczących różnic w porównaniu z poprzednimi latami.
Rynek pracy ma swoje wymagania. Wymagania te są najczęściej stawiane przez pracodawców wobec kandydatów do pracy. Zależą od one od bardzo wielu czynników, a są to przede wszystkim tendencje utrzymujące się na rynku gospodarczym, zapotrzebowanie na pracowników w konkretnych zawodach, na specjalistów w danej dziedzinie czy na osoby o określonych kompetencjach zawodowych, kwalifikacjach czy umiejętnościach i cechach charakteru. Te czynniki zmieniają się wraz z rozwojem danej firmy, jej specyfiką czy polityką przedsiębiorstwa. Bez względu na to, jakie są oczekiwania pracodawców, istnieje pewna grupa osób, która bardzo często ma problemy ze znalezieniem zatrudnienia. Tych osób jest w Polsce bardzo wiele i można je podzielić na pewne kategorie osób.
Praca zawodowa jest niezwykle ważna w życiu większości osób. Poszukiwanie pracy, kiedy nie jest się zatrudnionym jest procesem bardzo trudnym, często mozolnym, a w wielu przypadkach bardzo zniechęcającym przy niepowodzeniach. Coraz więcej osób wychodzi z założenia,
że lepiej jest szukać pracy, kiedy pozostaje się w stosunku zatrudnienia. Może
to być spowodowane bardzo wieloma czynnikami.
CV – z łacińskiego Curriculum Vitae – czyli życiorys zawodowy jest jednym z dokumentów, którego od kandydatów do pracy oczekuje pracodawca. Za jego pośrednictwem, można, a nawet trzeba zaprezentować się potencjalnemu szefowi w taki sposób, aby był zainteresowany naszą osobą, a w następstwie zaprosił nas na rozmowę kwalifikacyjną.
Wypełnienie wniosku wydaje się nie być trudne, ale zdarzyć się może, że zawiłości języka urzędniczego mogą skutecznie uniemożliwić zrozumienie najprostszego formularza. Na pierwszy rzut oka wniosek EDG-1 to zwykły druk, w którym widnieją takie rubryki, jak imię, nazwisko czy adres, ale nie dajmy się zwieść, bo to dopiero pierwsza strona. Dlatego kilka drobnych wskazówek, jak prawidłowo wypełnić wniosek, na pewno się przyda.
Jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie.Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 września 2010 r. (I SA/Gd 508/10).
