Jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez obojga rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji. Wskazane jest zatem porozumienie w tym względzie, co oznacza, że rodzice powinni wspólnie uzgodnić proporcje i sposób odliczania okresów wykonywania przez nich władzy rodzicielskiej, które będą stanowiły podstawę do skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Czy rodzic, który w całości łoży na utrzymanie pełnoletniego syna, mieszka z nim, dba o jego wszystkie potrzeby (od naukowych po zdrowotne), w skrócie dba o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka może rozliczyć podatek na preferencyjnych zasadach jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4 ustawie o podatku dochodowym? Jakie znaczenie mają tutaj dochody syna? Co jeśli drugi rodzic wciąż ma prawa rodzicielskie, ale nie ingeruje w wychowanie dziecka?
Wysokość ulgi prorodzinnej jest zróżnicowana w zależności od liczby dzieci. Za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonuje władzę, pełni funkcję, sprawuje opiekę lub utrzymuje dziecko limit wynosi: na 1 dziecko - 92,67 zł (rocznie 1 112,04 zł), na drugie dziecko - 92,67 zł (rocznie 1 112,04 zł), na trzecie dziecko - 166,67 zł (rocznie 2 000,04 zł), na czwarte i każde kolejne dziecko - 225 zł (rocznie 2 700 zł). Ulgę na dzieci rozlicza się po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu podatkowym PIT‑36 lub PIT‑37.
Praca dziecka, nawet ta wakacyjna, krótkookresowa może pozbawić rodziców korzyści podatkowych. Rodzice, którzy mają zamiar skorzystać z ulgi na dziecko lub wspólnego opodatkowania z samotnie wychowywanym dzieckiem muszą sprawdzić, czy zarobki ich pełnoletnich (do ukończenia 25 lat), uczących się dzieci nie przekroczyły kwoty 3089 zł netto w skali roku. Zdaniem sądów administracyjnych ustalając, czy przekroczony został ten limit trzeba od dochodów dziecka odjąć koszty uzyskania przychodów, składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne i inne dopuszczalne odliczenia od dochodu.