Dziennik Ustaw - rok 2026 poz. 921

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461 oraz z 2026 r. poz. 912) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 11 września 2015 r. o osobach starszych (Dz. U. poz. 1705), z uwzględnieniem stanu prawnego na dzień 22 czerwca 2026 r. oraz zmian wprowadzonych:

1) ustawą z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834);

2) ustawą z dnia 9 stycznia 2026 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 160).

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

1) art. 84 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834), który stanowi:

„Art. 84. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 65 ust. 2 i art. 73 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2) art. 47 i art. 82, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.”;

2) art. 28 i art. 35 ustawy z dnia 9 stycznia 2026 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 160), które stanowią:

„Art. 28. 1. Zadania Ministra do spraw Polityki Senioralnej związane z wykonywaniem programów wieloletnich na rzecz osób starszych ustanowionych na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zwanych dalej „programami wieloletnimi”, stają się zadaniami organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zwanego dalej „organem do spraw polityki senioralnej”.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, staje się stroną umów zawartych w wykonaniu programów wieloletnich, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.

3. Należności i zobowiązania Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wynikające z wykonywania programów wieloletnich stają się należnościami i zobowiązaniami ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponenta części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.

4. W przypadku niezatwierdzenia rozliczenia dotacji udzielonych w ramach programów wieloletnich za dysponenta części budżetowej właściwego do zatwierdzenia rozliczenia dotacji w rozumieniu art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych uznaje się ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponenta części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.

5. Organem administracji publicznej właściwym do prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawach, o których mowa w art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dotyczących dotacji udzielonych w wykonaniu programów wieloletnich, staje się minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.

6. W postępowaniach sądowych w sprawach umów, o których mowa w ust. 2, i decyzji oraz innych rozstrzygnięć wydanych w toku postępowań administracyjnych, o których mowa w ust. 5, prawa i obowiązki strony przejmuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.”

„Art. 35. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.”.

Marszałek Sejmu: W. Czarzasty

Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej z dnia 3 lipca 2026 r. (Dz. U. poz. 921)

USTAWA

z dnia 11 września 2015 r.

o osobach starszych

Art. 1. Ustawa określa zakres monitorowania i przedstawiania informacji o sytuacji osób starszych, podmioty uczestniczące w realizacji tego zadania oraz źródła jego finansowania.

Art. 2. Monitorowanie sytuacji osób starszych jest prowadzone przez organy administracji publicznej, państwowe jednostki organizacyjne oraz inne organizacje zaangażowane w kształtowanie sytuacji osób starszych.

Art. 3. Zakresem monitorowania sytuacji osób starszych obejmuje się: sytuację demograficzną, sytuację dochodową, warunki mieszkaniowe, aktywność zawodową, sytuację rodzinną i strukturę gospodarstw domowych, sytuację osób niepełnosprawnych, aktywność społeczną i obywatelską, aktywność edukacyjną i kulturalną, aktywność sportową i rekreacyjną, stan zdrowia, dostępność i poziom usług socjalnych, równe traktowanie i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na wiek oraz realizację polityki senioralnej.

Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) osoba starsza - osoba, która ukończyła 60. rok życia;

2) polityka senioralna - ogół działań organów administracji publicznej oraz innych organizacji i instytucji, które realizują zadania i inicjatywy kształtujące warunki godnego i zdrowego starzenia się;

3) osoba niepełnosprawna - osoba, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746 oraz z 2026 r. poz. 26).

Art. 5. 1. Rada Ministrów corocznie, do dnia 31 października, przedstawia Sejmowi i Senatowi informację o sytuacji osób starszych, w szczególności w oparciu o monitorowanie, o którym mowa w art. 2 i art. 3.

2. Przedmiotem informacji o sytuacji osób starszych jest w szczególności:

1) sytuacja demograficzna społeczeństwa i struktura demograficzna według wieku populacji osób starszych, prognozy na kolejne lata oraz implikacje zmian demograficznych dla polityki państwa;

2) sytuacja dochodowa, warunki bytu, w tym warunki mieszkaniowe;

3) aktywność zawodowa;

4) sytuacja rodzinna i struktura gospodarstw domowych;

5) stan zdrowia i jego uwarunkowania oraz jakość życia związana ze zdrowiem, w tym dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

6) dostępność i poziom usług socjalnych, w tym opiekuńczych;

7) sytuacja osób niepełnosprawnych i ich opiekunów;

8) aktywność społeczna i obywatelska;

9) aktywność edukacyjna i kulturalna;

10) aktywność sportowa i rekreacyjna;

11) równe traktowanie i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na wiek;

12) ocena realizacji polityki senioralnej, w tym wniosków i rekomendacji sformułowanych w poprzedniej informacji;

13) wnioski i rekomendacje dotyczące przyszłych zadań i inicjatyw, które należy podjąć w celu kształtowania warunków godnego i zdrowego starzenia się.

3. Informacja Rady Ministrów podawana jest do wiadomości publicznej.

Art. 6. 1. Zadania wynikające z ustawy koordynuje Prezes Rady Ministrów.

2.¹⁾ Za przygotowanie informacji odpowiedzialny jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej, o ile został ustanowiony.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przygotowania informacji o sytuacji osób starszych, uwzględniając sprawne jej przygotowanie.

4. Monitorowanie sytuacji osób starszych oraz przygotowanie informacji, o której mowa w art. 5, jest finansowane z budżetu państwa.

5. Podmioty, o których mowa w art. 2, są obowiązane do współpracy w przygotowaniu informacji Rady Ministrów o sytuacji osób starszych, w tym do nieodpłatnego udostępniania informacji, dokumentów i danych, którymi dysponują.

Art. 6a.²⁾ 1. W przypadku zmiany organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2, lub urzędu obsługującego ten organ z dniem dokonania tej zmiany:

1) organ, który przejął zadania i kompetencje, przejmuje związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organu, który utracił te zadania i kompetencje;

2) dysponent części budżetu państwa, z której w wyniku zmiany będą pokrywane koszty obsługi organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2, przejmuje prawa i obowiązki dysponenta części budżetu państwa, z którego dotychczas były pokrywane koszty obsługi tego organu, związane z zadaniami i kompetencjami tego organu oraz jego obsługą;

3) urząd, który w wyniku zmiany będzie zapewniał obsługę organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2, przejmuje prawa i obowiązki urzędu, który dotychczas zapewniał obsługę tego organu, związane z zadaniami i kompetencjami tego organu oraz jego obsługą;

4) pracownicy zatrudnieni w urzędzie obsługującym organ, który utracił zadania i kompetencje, realizujący zadania i kompetencje organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2, stają się pracownikami zatrudnionymi w urzędzie obsługującym podmiot, który przejął te zadania i kompetencje.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Rady Ministrów może:

1) dokonać, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń, dotacji podmiotowej i celowej, między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikających z ustawy budżetowej;

2) określić, w drodze zarządzenia, przeznaczenie składników majątkowych będących przed dniem zmiany urzędu obsługującego organ, o którym mowa w art. 6 ust. 2, w posiadaniu urzędu zapewniającego tę obsługę.

Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

¹⁾ Ze zmianą wprowadzoną przez art. 41 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2024 r., oraz przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 2026 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 160), która weszła w życie z dniem 27 lutego 2026 r.

²⁾ Dodany przez art. 13 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 1.