Dziennik Ustaw - rok 2026 poz. 692

Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524, 605 i 646) zarządza się, co następuje:

2. Budowle hydrotechniczne obejmują budowle wraz z urządzeniami i instalacjami technicznymi z nimi związanymi, służące gospodarce wodnej oraz kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, w tym: zapory ziemne i betonowe, jazy, budowle upustowe z przelewami i spustami, przepusty wałowe i mnichy, śluzy żeglugowe, wały przeciwpowodziowe, bramy przeciwpowodziowe, siłownie i elektrownie wodne, ujęcia śródlądowych wód powierzchniowych i ujęć infiltracyjnych, wyloty ścieków oraz wód, w tym opadowych i roztopowych, czasze zbiorników wodnych wraz ze zboczami i skarpami, pompownie, kanały, sztolnie, rurociągi hydrotechniczne, syfony, lewary, akwedukty, budowle regulacyjne na rzekach i potokach, progi, grodze, nadpoziomowe zbiorniki gromadzące substancje płynne i półpłynne, porty, baseny, zimowiska, pirsy, mola, pomosty, nabrzeża, bulwary, pochylnie, podnośnie i falochrony na wodach śródlądowych, przepławki dla ryb.

3. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do morskich budowli hydrotechnicznych i urządzeń melioracji wodnych.

1) budowla piętrząca - każdą budowlę hydrotechniczną umożliwiającą stałe lub okresowe piętrzenie wody oraz substancji płynnych lub półpłynnych ponad przyległy teren albo akwen;

2) konstrukcja z betonu słabo zbrojonego - konstrukcję, w której naprężenia rozciągające w betonie nie przekraczają 150 % wytrzymałości betonu na rozciąganie, a pole powierzchni przekroju zbrojenia rozciąganego jest mniejsze od wartości minimalnej określonej w Polskich Normach dotyczących projektowania konstrukcji żelbetowych;

3) maksymalny poziom piętrzenia - najwyższe położenie zwierciadła spiętrzonej wody w okresie użytkowania budowli hydrotechnicznej;

4) maksymalny przepływ budowlany - największy przepływ, który nie powoduje przelania się wody przez koronę budowli hydrotechnicznej tymczasowej oraz zniszczeń przewężonego koryta cieku;

5) normalny poziom piętrzenia - najwyższy poziom zwierciadła wody w normalnych warunkach użytkowania budowli hydrotechnicznej, przy czym dla budowli:

a) piętrzącej wodę okresowo przyjmuje się poziom wody przy przepływie miarodajnym,

b) hydrotechnicznej znajdującej się w zasięgu cofki budowli piętrzącej przyjmuje się położenie zwierciadła wody wynikające z cofki wywołanej przez budowlę piętrzącą, ustalonej dla normalnego poziomu piętrzenia zbiornika i średniego rocznego przepływu wody;

6) podstawowy układ obciążeń budowli piętrzącej - obciążenia występujące przy pełnej sprawności jej urządzeń i poziomie piętrzenia przy wezbraniu obliczeniowym o przepływie miarodajnym;

7) próbne obciążenie wodą - obciążenie wodą powstałe podczas pierwszego piętrzenia budowli hydrotechnicznej lub napełnienia zbiornika;

8) przepływ dozwolony - przepływ, który nie powoduje szkód powodziowych na terenach poniżej budowli piętrzącej;

9) przepływ nienaruszalny - przepływ minimalny zapewniający utrzymanie życia biologicznego w cieku;

10) przepływ średni niski - wartość średnią arytmetyczną obliczoną z minimalnych rocznych przepływów z wielolecia;

11) stała rezerwa powodziowa - pojemność zbiornika wodnego zawartą między normalnym poziomem piętrzenia i maksymalnym poziomem piętrzenia;

12) substancje płynne lub półpłynne - substancje ciekłe, półciekłe i stałe zmieszane z wodą, w tym powstałe przy prowadzeniu działalności zakładów górniczych, elektrowni lub innych zakładów przemysłowych;

13) średni roczny przepływ wody - wartość średnią arytmetyczną obliczoną ze średnich rocznych przepływów z wielolecia;

14) urządzenie upustowe - elementy budowli hydrotechnicznej lub samodzielną budowlę upustową służące do przepuszczania spiętrzonej wody;

15) wyjątkowy układ obciążeń budowli piętrzącej - obciążenia mniej korzystne niż obciążenia występujące w podstawowym układzie obciążeń budowli piętrzącej, w tym obciążenia:

a) przy przepływie kontrolnym lub najwyższym obliczeniowym stanie wody,

b) dynamiczne:

- powstałe w wyniku oddziaływań sejsmicznych lub parasejsmicznych,

- wywołane ruchem pojazdów, kry lub innych przedmiotów pływających,

c) spowodowane:

- awarią budowli hydrotechnicznej, jej elementów lub niesprawnością drenażu,

- silnym wiatrem,

- nagłym obniżeniem poziomu piętrzenia,

d) wywołane deformacjami podłoża na terenach górniczych, na obszarach występowania zjawisk krasowych lub zapadania gruntów dyspersywnych (w szczególności lessy);

16) wysokość piętrzenia - różnicę rzędnej maksymalnego poziomu piętrzenia i rzędnej zwierciadła wody dolnej odpowiadającej przepływowi średniemu niskiemu, z uwzględnieniem prognozowanej erozji dna rzeki lub kanału albo najniższej rzędnej bezpośrednio przyległego terenu naturalnego lub uformowanego sztucznie, jeżeli budowla hydrotechniczna nie styka się z dolną wodą;

17) zbiornik suchy - zbiornik retencyjny składający się z zespołu budowli hydrotechnicznych wraz z instalacjami i urządzeniami, przystosowany do okresowego piętrzenia wody najczęściej w okresach wezbrań powodziowych.

2. Elementy budowli hydrotechnicznej narażone na uszkodzenia lub korozję zabezpiecza się przed tymi zagrożeniami i konstruuje tak, aby była możliwa ich konserwacja, naprawa lub wymiana.

2. Ziemne budowle piętrzące, takie jak: zapory, wały przeciwpowodziowe, obwałowania kanałów i nadpoziomowych zbiorników gromadzących substancje płynne lub półpłynne, wykonuje się z gruntów naturalnych lub antropogenicznych, w których zawartość składników podlegających rozkładowi lub rozpuszczeniu w wodzie nie zagraża ich trwałości i bezpieczeństwu zarówno w czasie budowy lub przebudowy, jak i podczas użytkowania.

2. Wymóg próbnego obciążenia wodą nie dotyczy składowisk substancji płynnych i półpłynnych oraz budowli przeciwpowodziowych bez zamknięć.

1) wszystkie urządzenia upustowe z zamknięciami i napędami zapewniają swobodne nimi manewrowanie;

2) jest zapewniony dojazd do tej budowli oraz odpowiednie środki łączności, w szczególności łączność telefoniczna, radiowa, internetowa;

3) zainstalowano i przekazano do użytku urządzenia kontrolno-pomiarowe tej budowli i przyległych do niej terenów;

4) przygotowano do zalania i odebrano technicznie teren zalewu;

5) skompletowano pełną dokumentację techniczną i powykonawczą wraz z instrukcją eksploatacji i użytkowania budowli i instrukcją badań odbiorczych w czasie próbnego obciążenia wodą.

1) zapewnić realizację zasady zrównoważonego rozwoju w optymalny sposób;

2) ograniczyć skutki ewentualnej awarii lub katastrofy budowlanej;

3) harmonizować ją z istniejącym krajobrazem, przy uwzględnieniu regionalnych cech budownictwa oraz wymagań wynikających z przepisów o ochronie zabytków;

4) uwzględnić warunki wynikające z badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych.

2. Przepływ wyprzedzający nie powinien przekraczać przepływu dozwolonego ustalonego dla dolnego stanowiska budowli piętrzącej i odcinka rzeki poniżej tej budowli, a przepływ większy od dozwolonego nie powinien przekraczać aktualnego dopływu do zbiornika retencyjnego.

3. Na obszarze potencjalnego zagrożenia przepływami większymi od dozwolonego wykonuje się zabezpieczenia chroniące ludność, obiekty przemysłowe i zabytki przed skutkami tych przepływów.

4. Dolne stanowisko budowli piętrzącej zasila się przepływem niemniejszym od przepływu nienaruszalnego.

2. Dla obszarów, na których fala wezbraniowa wywołana katastrofą budowli piętrzącej może spowodować zagrożenie życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury:

1) instaluje się systemy ostrzegawcze sygnalizujące niebezpieczeństwo wtargnięcia fali wezbraniowej;

2) wskazuje się drogi ewakuacyjne;

3) stosuje się inne zabezpieczenia, w szczególności ubezpieczenia brzegowe, obwałowania lub przegrody przeciwpowodziowe.

2. Do tymczasowych budowli hydrotechnicznych zalicza się budowle:

1) które bez względu na okres ich użytkowania umożliwiają budowę budowli hydrotechnicznej lub przebudowę istniejącej budowli hydrotechnicznej;

2) których przewidywany okres użytkowania nie przekracza 5 lat.

3. Do stałych budowli hydrotechnicznych zalicza się budowle:

1) główne, od których stanu zależy osiągnięcie zamierzonych efektów technicznych i gospodarczych, a których awaria, uszkodzenie lub okresowe wyłączenie mogą powodować ograniczenie skuteczności ich działania lub zagrożenie dla życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury;

2) drugorzędne, których awaria, uszkodzenie lub okresowe wyłączenie nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa budowli hydrotechnicznej głównej lub ograniczenia skuteczności jej działania ani zagrożenia dla życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury.

1) przepływy obliczeniowe;

2) współczynniki przyjmowane w obliczeniach statycznych;

3) bezpieczne wzniesienie korony budowli, brzegów nad określonym położeniem zwierciadła wody i nad poziomami wtaczania się fal;

4) wyposażenie w urządzenia:

a) kontrolno-pomiarowe,

b) upustowe;

5) zakres wymaganych studiów przedprojektowych i projektowych, w tym badań modelowych.

2. Klasę budowli hydrotechnicznej ustala się w projekcie budowlanym zatwierdzanym przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.

1) przekroczenia:

a) obliczeniowej nośności podłoża,

b) dopuszczalnych wartości przemieszczeń i odkształceń, w szczególności osiadań, różnicy osiadań i przechylenia;

2) poślizgu po podłożu i w podłożu;

3) obrotu;

4) negatywnych skutków filtracji, w szczególności przebicia hydraulicznego, sufozji lub wyparcia gruntu podłoża i przyczółków;

5) utraty nośności konstrukcji tych budowli;

6) wystąpienia nadmiernych ciśnień w ich podstawie oraz w podłożu;

7) wypłynięcia spowodowanego wyporem.

1) przekroczenia obliczeniowej nośności podłoża;

2) poślizgu po podłożu i w podłożu;

3) obrotu;

4) wystąpienia:

a) naprężeń rozciągających od strony odwodnej w poziomie posadowienia, a dla budowli wykonanych z betonu słabo zbrojonego i kamiennych - również w przekrojach powyżej poziomu posadowienia,

b) nadmiernych ciśnień w podstawie tych budowli oraz w podłożu,

c) przebić hydraulicznych w podłożu skalnym i wokół przyczółków;

5) utraty nośności konstrukcji tych budowli.

1) stateczności skarp wraz z podłożem;

2) dopuszczalnych parametrów filtracji, takich jak gradienty ciśnień filtracyjnych i prędkości filtracji, których przekroczenie może doprowadzić do wystąpienia negatywnych skutków, w szczególności przebicia hydraulicznego lub sufozji;

3) chłonności i wydajności drenaży;

4) przemieszczeń i odkształceń korpusu tej budowli wraz z podłożem;

5) poślizgu po podłożu i w podłożu;

6) niebezpieczeństwa wyparcia gruntu spod tej budowli.

^γ_n ^{? E}_dest ^{≤ m · E}_stab

gdzie:

E_stab - oznacza obliczeniowe oddziaływania stabilizujące, którymi są:

- obliczeniowy opór graniczny podłoża gruntowego,

- suma rzutów na płaszczyznę poślizgu wszystkich sił od obciążeń obliczeniowych przeciwdziałających przesunięciu, wyznaczonych z uwzględnieniem obliczeniowych wartości parametrów geotechnicznych,

- momenty wszystkich sił obliczeniowych przeciwdziałających obrotowi,

- składowa pionowa obciążeń obliczeniowych w poziomie posadowienia przy sprawdzaniu stateczności na wypłynięcie,

E_dest - oznacza obliczeniowe oddziaływania destabilizujące, którymi są:

- obciążenia przekazywane przez fundamenty na podłoże gruntowe,

- składowa styczna wszystkich obciążeń obliczeniowych mogących spowodować przesunięcia budowli hydrotechnicznej w płaszczyźnie poślizgu,

- momenty wszystkich sił obliczeniowych mogących spowodować obrót,

- składowa pionowa wartości obliczeniowej wyporu w poziomie posadowienia przy sprawdzeniu stateczności na wypłynięcie,

γ_n - oznacza współczynnik konsekwencji zniszczenia,

m - oznacza współczynnik korekcyjny.

2. Zależność, o której mowa w ust. 1, stosuje się przy sprawdzaniu nośności podłoża gruntowego budowli hydrotechnicznej, poślizgu budowli hydrotechnicznej po podłożu lub w podłożu, obrotu budowli hydrotechnicznej oraz jej wypłynięcia.

3. Wartości obliczeniowe obciążeń, ich kombinację w podstawowym i wyjątkowym układzie obciążeń oraz wartości obliczeniowe parametrów wytrzymałościowych podłoża gruntowego, obliczeniowy opór graniczny podłoża i wartości współczynnika korekcyjnego ustala się zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki, w szczególności zgodnie z wymaganiami Polskich Norm.

4. Współczynnik konsekwencji zniszczenia (γn) budowli hydrotechnicznej (z wyłączeniem skarp i zboczy) określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

5. Dla budowli hydrotechnicznej na wodach granicznych wartość współczynnika konsekwencji zniszczenia (γn) ustala się indywidualnie w uzgodnieniu z właściwymi służbami państwa sąsiedniego, przy czym ten współczynnik nie może być mniejszy niż określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

6. W obliczeniach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się naprężenia efektywne wyznaczane z uwzględnieniem prognozowanych ciśnień wody w porach gruntu podłoża. Zależność, o której mowa w ust. 1, sprawdza się zarówno dla warunków pracy bez odpływu, jak i z odpływem, przyjmując odpowiednio całkowite lub efektywne parametry wytrzymałościowe gruntów w podłożu.

7. Dopuszcza się stosowanie innych metod obliczeń stateczności budowli hydrotechnicznej opartych na rozwiązaniu równań równowagi. W takim przypadku współczynnik pewności (γi) spełnia wymagania, o których mowa w § 40 ust. 2.

|x| ≤ 1/6 b

gdzie:

x - oznacza odległość położenia wypadkowej od środka przekroju,

b - oznacza szerokość przekroju (podstawy).

Dla budowli hydrotechnicznej żelbetowej powyższy warunek powinien być spełniony w poziomie posadowienia.

2. W budowli hydrotechnicznej wykonanej z betonu słabo zbrojonego posadowionych na skale dla wyjątkowego układu obciążeń dopuszcza się, aby wypadkowa wszystkich obciążeń obliczeniowych wyszła poza rdzeń przekroju, przy spełnieniu zależności:

| x | ≤ 1/3 b.

2. W przypadku budowli piętrzącej poddawanej obciążeniom sejsmicznym lub parasejsmicznym oddziaływanie tych obciążeń uwzględnia się przez przyjęcie w zależności, o której mowa w § 35 ust. 1, dodatkowej siły destabilizującej, której wielkość określa się na podstawie przewidywanych przyspieszeń wywołanych tymi obciążeniami.

γ_i ? i ≤ i_kr

gdzie:

i - oznacza gradient ciśnień filtracyjnych,

i_kr - oznacza wartości krytyczne gradientu dla danego gruntu i charakteru przepływu,

γ_i - oznacza współczynnik pewności.

2. Wartość współczynnika pewności (γ_i) niezależnie od klasy budowli hydrotechnicznej wynosi:

1) 1,5 - dla podstawowego układu obciążeń;

2) 1,3 - dla wyjątkowego układu obciążeń.

3. Wartości gradientu ciśnienia filtracyjnego wyznacza się dla warunków filtracji ustalonej i nieustalonej, wywoływanej wahaniami stanów wody oraz procesami konsolidacji w gruntach, i sprawdza, czy ich wartości nie stwarzają zagrożenia wystąpieniem niekorzystnych deformacji filtracyjnych ośrodka gruntowego, takich jak: wyparcie, sufozja lub przebicie hydrauliczne.

2. Wartości dopuszczalne przemieszczeń ustala się indywidualnie dla każdej budowli hydrotechnicznej w zależności od wymagań stawianych zainstalowanym w tych budowlach urządzeniom, dopuszczalnych różnic przemieszczeń sąsiednich budowli oraz ich dopuszczalnych odkształceń.

gdzie:

E^ch_stab, E^ch_dest - oznaczają wartości charakterystyczne oddziaływań stabilizujących i destabilizujących,

γ_p - oznacza współczynnik pewności.

2. Wartość współczynnika pewności (γ_p) niezależnie od klasy budowli hydrotechnicznej wynosi:

1) 1,5 - dla podstawowego układu obciążeń;

2) 1,3 - dla wyjątkowego układu obciążeń.

Podana wartość współczynnika pewności (γp) dla wyjątkowego układu obciążeń dotyczy urządzeń wodnych służących kształtowaniu zasobów wodnych, o których mowa w przepisach prawa wodnego. Dla budowli hydrotechnicznej niebędącej urządzeniem wodnym, w szczególności zbiornikiem gromadzącym substancje płynne i półpłynne, dla której nie jest wymagane pozwolenie wodnoprawne, podana wartość może być obniżona do wartości 1,2 pod warunkiem uzyskania pozytywnej, specjalistycznej opinii osoby posiadającej uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności, w której przeanalizowano wszystkie składowe obciążeń wyjątkowych i czynniki, które na nie wpływają, z uwzględnieniem ich zmienności w całym przewidywanym okresie użytkowania.

3. Wartości charakterystyczne obciążeń i parametrów geotechnicznych wyznacza się dla odpowiedniej kategorii geotechnicznej zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki, w szczególności zgodnie z wymaganiami Polskich Norm.

4. W obliczeniach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się naprężenia efektywne wyznaczane z uwzględnieniem prognozowanych ciśnień wody w porach gruntu podłoża.

5. Zależność określoną w ust. 1 sprawdza się zarówno dla warunków pracy bez odpływu, jak i z odpływem, przyjmując odpowiednio całkowite lub efektywne parametry wytrzymałościowe gruntów w korpusie i w podłożu.

1) obliczeniowego o przepływie miarodajnym;

2) obliczeniowego o przepływie kontrolnym;

3) o najwyższym obliczeniowym stanie wody.

2. Przez przepływ miarodajny rozumie się wezbranie obliczeniowe o prawdopodobieństwie pojawiania się określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia, na podstawie którego projektuje się budowlę hydrotechniczną.

3. Przez przepływ kontrolny rozumie się największe wezbranie obliczeniowe o prawdopodobieństwie pojawienia się określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia, na podstawie którego sprawdza się bezpieczeństwo budowli hydrotechnicznej w wyjątkowym układzie obciążeń.

4. Prawdopodobieństwo pojawienia się przepływów miarodajnych i kontrolnych dla stałej budowli hydrotechnicznej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

2. W przypadku braku możliwości wykonania analizy, o której mowa w ust. 1, za maksymalny przepływ budowlany przyjmuje się przepływ określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

3. Jeżeli przewidywany okres budowy lub przebudowy budowli hydrotechnicznej przekracza 5 lat, prawdopodobieństwo pojawiania się maksymalnych przepływów budowlanych określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia zmniejsza się do 2 % dla gródz ziemnych i do 5 % dla pozostałych rodzajów gródz.

2. W normalnych warunkach pracy budowli hydrotechnicznej stale piętrzącej przyjmuje się maksymalny poziom piętrzenia lub poziom wód przy przepływie miarodajnym, uwzględniając przepływ przez wszystkie budowle upustowe, z uwzględnieniem § 65 ust. 3.

3. W wyjątkowych warunkach pracy budowli hydrotechnicznej przyjmuje się najwyższy spośród poziomów wód przy:

1) przejściu przepływu miarodajnego i nieczynnej części urządzeń upustowych, z uwzględnieniem § 69;

2) przejściu przepływu kontrolnego;

3) najwyższym obliczeniowym stanie wody.

2. Korona ziemnej budowli hydrotechnicznej zaopatrzona w szczelny parapet ma być wzniesiona nad maksymalny poziom piętrzenia i poziom wód wywołany miarodajnym wezbraniem co najmniej o 0,4 m i nie może być niżej niż poziom wód w wyjątkowych warunkach pracy tej budowli.

3. Parapet na koronie ziemnej budowli hydrotechnicznej zabezpiecza się przed podmywaniem i utratą stateczności przy poziomie wód nieprzekraczającym korony parapetu.

2. Dodatkowe spiętrzenie wywołane wiatrem ponad statyczny poziom wody dla budowli hydrotechnicznej o ścianie pionowej lub zbliżonej do pionu ustala się jako sumę spiętrzenia spowodowanego przez wiatr (spiętrzenie eoliczne) i wysokości fali stojącej.

3. Dla wałów przeciwpowodziowych falowanie uwzględnia się, jeżeli rozstaw wałów jest większy niż 3 km.

2. Wyznaczenie wysokości fali przeprowadza się dla prędkości wiatru niemniejszej niż:

1) 20 m/s - przy maksymalnym poziomie piętrzenia;

2) 15 m/s - przy przepływie miarodajnym.

3. Wyznaczenie wysokości fali wywołanej ruchem statków oblicza się, dodając wysokość fali wywołanej ruchem statków do wyznaczonej wysokości fali wywołanej przez wiatr o prędkości, przy której może się jeszcze odbywać ruch statków.

1) 0,8 m - w przypadku gdy przelanie się wód przez koronę tymczasowej budowli hydrotechnicznej zagraża jej zniszczeniem;

2) 0,5 m - w przypadku gdy przelanie się wód przez koronę tymczasowej budowli hydrotechnicznej nie zagraża jej zniszczeniem.

2. Przy ustalaniu bezpiecznego wzniesienia korony tymczasowej budowli hydrotechnicznej budowanej na rzekach nie uwzględnia się falowania.

3. Przy ustalaniu bezpiecznego wzniesienia korony tymczasowej budowli hydrotechnicznej budowanej na zbiornikach naturalnych lub sztucznych uwzględnia się falowanie, dodając do poziomu wód przy maksymalnym przepływie budowlanym ustalonym zgodnie z § 47-49 wysokość fali ustalonej przy prędkości wiatru wynoszącej 15 m/s.

1) 0,5 m - nad poziomem wody przy maksymalnym poziomie piętrzenia lub poziomie wody przy przepływie miarodajnym, jeżeli w wodzie w czasie wezbrań nie ma lodu, kry i innych ciał pływających;

2) 0,5 m - nad przewidywanym położeniem górnej krawędzi lodu i innych ciał pływających przy przepływie miarodajnym, jeżeli może wystąpić konieczność przepuszczania lodu i innych ciał pływających;

3) 0,2 m - nad zwierciadłem wody przy przepływie kontrolnym.

2. W przypadku budowli hydrotechnicznej zlokalizowanej przy zbiorniku wodnym uwzględnia się wpływ cofki.

3. Bezpieczne wzniesienie spodu konstrukcji budowli hydrotechnicznej, o którym mowa w ust. 1 i 2, zlokalizowanej w korycie rzeki, nie może być mniejsze niż ustalone w przepisach dotyczących mostów na drogach publicznych i szlakach żeglownych.

2. Jako poziom wód odpowiadający przepływowi miarodajnemu określonemu w załączniku nr 5 do rozporządzenia przyjmuje się wyższy poziom wody, który wystąpi przy:

1) nagłym unieruchomieniu elektrowni lub pompowni, z uwzględnieniem przed unieruchomieniem pracy z pełną wydajnością wszystkich zainstalowanych turbin lub pomp, ale bez uwzględnienia pomp rezerwowych;

2) pracy pompowni ze wszystkimi zainstalowanymi pompami, łącznie z pompami rezerwowymi.

3. Jako poziom wód odpowiadający przepływowi w wyjątkowych warunkach pracy budowli hydrotechnicznej przyjmuje się poziom wody przy nagłym zatrzymaniu lub uruchomieniu wszystkich turbin lub pomp, z uwzględnieniem możliwości nałożenia się fal wynikających z szybko po sobie następujących operacji uruchomienia i zatrzymania tych turbin lub pomp.

2. Jeżeli do przepuszczania wód nie wykorzystuje się naturalnego koryta cieku lub jego części, to budowlę hydrotechniczną będącą w trakcie budowy lub przebudowy wyposaża się co najmniej w jedno z urządzeń do przepuszczania wód, takich jak: kanał obiegowy, spust lub sztolnię. Przy braku takich urządzeń zapewnia się możliwość przepompowywania dopływającej wody.

3. Jeżeli podczas przepuszczania maksymalnego przepływu budowlanego może być zniszczona stała budowla hydrotechniczna będąca w trakcie budowy lub przebudowy, urządzenia do przepuszczania wód zapewniają bezpieczne:

1) przepuszczenie przepływu, o którym mowa w § 47 ust. 1,

2) zachowanie bezpiecznego wzniesienia korony tej budowli ustalone zgodnie z § 53

- uwzględniając transformację fali wezbraniowej przez istniejący zbiornik.

4. Jeżeli podczas przepuszczania wezbrania może być zniszczona tymczasowa budowla hydrotechniczna to urządzenia do przepuszczania wód zapewniają bezpieczne:

1) przepuszczanie maksymalnego przepływu budowlanego określonego zgodnie z § 47-49,

2) zachowanie bezpiecznego wzniesienia korony tej budowli ustalone zgodnie z § 58

- uwzględniając transformację fali wezbraniowej przez istniejący zbiornik.

2. Wloty do urządzeń, o których mowa w ust. 1, wyposaża się w kraty chroniące przed przedostaniem się ciał pływających i wleczonych po dnie. Konstrukcja krat umożliwia ich okresowe oczyszczanie.

1) regulowanie przepływu wody zgodnie z wymaganiami ustalonymi w instrukcji gospodarowania wodą oraz w instrukcji eksploatacji i użytkowania budowli;

2) bezpieczne przepuszczanie przepływów wezbraniowych z zachowaniem bezpiecznego wzniesienia korony tej budowli ponad poziomy wód występujące przy tych przepływach;

3) bezpieczne przepuszczanie lodu.

2. Zdolność przepustowa przelewów w normalnych warunkach eksploatacji powinna wynosić co najmniej 80 % przepływu miarodajnego. Pozostała część przepływu może być przeprowadzona przez inne urządzenia upustowe do przepuszczania wód, z uwzględnieniem § 67.

3. Przy ustalaniu warunków przepuszczania przepływu miarodajnego dla normalnych warunków pracy budowli hydrotechnicznej nie uwzględnia się określonej liczby spustów, sztolni, lewarów i turbin.

4. Liczbę spustów, sztolni, lewarów i turbin, których nie uwzględnia się przy ustalaniu warunków przepuszczania przepływu miarodajnego, określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

5. Przy ustalaniu warunków przepuszczania przepływu kontrolnego przyjmuje się, że czynne są wszystkie urządzenia przystosowane do przeprowadzenia wód wezbraniowych.

2. Dopuszcza się przepuszczanie części przepływu wezbraniowego poza korytem rzeki i urządzeniami upustowymi budowli hydrotechnicznej dla zbiorników wodnych:

1) nizinnych o pojemności całkowitej do 10 mln m³ oraz dla stopni wodnych utrzymujących poziom wody górnej w korycie rzeki, przez obszar zalewowy, pod warunkiem zabezpieczenia go przed powstaniem nowego koryta rzeki;

2) górskich, jeżeli część przepływu wezbraniowego, która jest przeprowadzana przez przelewy stokowe lub siodła terenowe na nieumocnione skaliste zbocza bez koryta odpływowego do rzeki, nie przekracza przepływu wezbraniowego o prawdopodobieństwie pojawienia się p = 5 %.

2. Jeżeli łączne światło przęseł jazów lub przelewów nie przekracza 6 m, to liczba przęseł może być zmniejszona do dwóch.

3. Przy świetle jazu nieprzekraczającym 3 m dopuszcza się zastosowanie jednego przęsła.

2. Dopuszcza się stosowanie przewodów ciśnieniowych pod warunkiem zapewnienia wysokiej niezawodności ich szczelności.

2. Konstrukcja zamknięć oraz światło przęseł jazów i przelewów umożliwia przepuszczanie lodu bez konieczności całkowitego otwierania ich przęseł.

2. Przy ustalaniu czasu opróżniania zbiornika i natężenia przepływu wód do dolnego stanowiska budowli piętrzącej uwzględnia się warunki bezpieczeństwa górnego i dolnego stanowiska.

2. Dopuszcza się stosowanie przewodów spustowych wykonanych jako rurociągi ułożone w przełazowych galeriach żelbetowych lub z betonu słabo zbrojonego.

3. Dopuszcza się stosowanie przewodów spustowych wykonanych jako nieobetonowane i nieprefabrykowane rurociągi stalowe lub z tworzyw sztucznych bezpośrednio w gruncie przy wysokości piętrzenia wody nieprzekraczającej 2 m.

4. Dopuszcza się stosowanie przewodów spustowych wykonanych jako rurociągi prefabrykowane w przepustach wałowych pod warunkiem posadowienia ich na monolitycznym fundamencie i zapewnienia szczelności połączeń.

5. Przewody spustowe oraz przepusty wałowe zabezpiecza się przed szkodliwą filtracją wzdłuż ich ścian.

2. Dopuszcza się stosowanie spustów jednoprzewodowych, w przypadku gdy całkowita pojemność zbiornika obsługiwanego przez ten spust nie przekracza 0,2 mln m³ oraz wysokość piętrzenia jest niższa niż 2 m lub gdy istnieją inne urządzenia mogące przejąć funkcję spustu.

1) łagodne wprowadzenie do nich wody i ograniczenie zaburzeń przepływu wody;

2) uniknięcie:

a) zagrożenia podmyciem tych budowli, budowli sąsiednich i brzegów,

b) utrudnień w ruchu statków,

c) utrudnień w doprowadzaniu wody do miejsc położonych w pobliżu ujęć.

2. Dla budowli hydrotechnicznej klasy I i II zdolność przepustową i kształt budowli hydrotechnicznej upustowej oraz urządzeń do rozpraszania energii strumienia wody sprawdza się doświadczalnie na modelach fizycznych wykonanych w skali zapewniającej prawidłowe odwzorowanie badanych zjawisk fizycznych, z tym że nie dotyczy to przepustów wałowych.

2. Ujęcie wody powierzchniowej wyposaża się w urządzenia do usuwania ciał pływających, a także fauny wodnej i osadów, o których mowa w ust. 1, jeżeli nie da się uniknąć ich gromadzenia przed tym ujęciem.

2. Koronę progu wlotu ujęcia wód powierzchniowych sytuuje się na takiej wysokości nad dnem cieku lub zbiornika, aby zostało maksymalnie ograniczone wnoszenie do ujęcia wody rumowiska wleczonego. Najmniejsze wzniesienie progu wlotu ujęcia wody nad próg upustu lub innego urządzenia płuczącego wynosi 0,3 m.

2. Pompownie odwadniające i przesyłowe wyposaża się w pompy rezerwowe. Pompowni tych można nie wyposażyć w pompy rezerwowe pod warunkiem, że w przypadku wystąpienia awarii lub konieczności remontu pomp podstawowych jest zapewniona możliwość przepompowania wody w inny sposób.

2. Jeżeli spełnienie wymogu, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwe, stosuje się inny sposób zabezpieczenia, który wyklucza zatopienie silników elektrycznych.

3. W przypadku wykorzystania pomp zatapialnych nie stosuje się wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2.

2. Promienie łuków trasy kanałów nieżeglownych nie mogą być mniejsze od 2,5-krotnej szerokości zwierciadła wody w kanale przy największym przepływie obliczeniowym.

2. Przewodom ciśnieniowym zapewnia się napowietrzanie i odpowietrzanie.

2. Zamknięcia przewodów ciśnieniowych napędzane elektrycznie wyposaża się w rezerwowy napęd ręczny.

2. Napędy głównych zamknięć budowli piętrzących klasy I i II zasila się z dwóch niezależnych źródeł dwiema liniami przeprowadzonymi przez tereny niezagrożone podmyciem, osuwiskami i lawinami. Elektrownia wodna przy stopniu wodnym lub przy zaporze oraz spalinowy agregat prądotwórczy mogą stanowić rezerwowe źródło zasilania.

3. Napędy głównych zamknięć budowli piętrzących klasy III i IV zasila się z dwóch niezależnych źródeł. Rezerwowym źródłem zasilania może być napęd ręczny.

4. Napęd zamknięć budowli piętrzących klasy III i IV o wysokości piętrzenia niższej niż 2 m i pojemności zbiornika mniejszej niż 0,2 mln m³ można ograniczyć do napędu ręcznego.

5. Główne zamknięcia budowli piętrzącej, działające na zasadzie wykorzystania różnicy ciśnień wody górnej i dolnej, wyposaża się w urządzenia do ich uruchamiania w każdych warunkach.

1) 0,3 m - dla przelewów na zbiornikach oraz dla jazów na Wiśle, Odrze, Bugu, Narwi, Warcie i Sanie;

2) 0,1 m - dla jazów na pozostałych rzekach.

2. Dopuszcza się umieszczenie górnej krawędzi głównych zamknięć przelewów i jazów na maksymalnym poziomie piętrzenia, jeżeli konstrukcja zamknięć umożliwia przelewanie się wody i bezpieczne przepuszczanie lodów nad zamknięciem.

2. Mechanizmy głównych zamknięć budowli piętrzącej konstruuje się tak, aby były one zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych.

3. Konstrukcja budowli piętrzącej zapewnia bezpieczny dostęp obsługi technicznej do mechanizmów głównych zamknięć w każdych warunkach atmosferycznych i hydrologicznych.

4. Mechanizmy głównych zamknięć budowli piętrzącej wyposaża się w ograniczniki krańcowe, hamulce i wskaźniki ich położenia. Mechanizmy sterowane zdalnie lub automatycznie wyposaża się dodatkowo w ręczne sterowanie umożliwiające ich bezpośrednią obsługę.

2. Urządzenia upustowe budowli piętrzącej wyposaża się co najmniej w dwa mobilne mechanizmy głównych zamknięć, przy czym jeden mechanizm może obsługiwać niewięcej niż pięć takich zamknięć.

3. Mobilnych mechanizmów głównych zamknięć budowli piętrzącej nie stosuje się w przypadku zastosowania zamknięć działających automatycznie lub zamknięć zdalnie sterowanych.

1) manewrowanie tymi zamknięciami w płynącej wodzie;

2) szybkie zatrzymanie przepływu wody w przypadku awarii głównych zamknięć;

3) bezpieczną eksploatację tych zamknięć.

2. Budowlę piętrzącą inną niż elektrownia wodna wyposaża się w zamknięcie awaryjne tylko w przypadku, gdy awaria głównego zamknięcia może spowodować przekroczenie przepływu dozwolonego poniżej tej budowli.

3. W elektrowni wodnej o średnim spadzie brutto nieprzekraczającym 3 m funkcję zamknięcia awaryjnego może spełniać jedno z urządzeń regulujących przepływ wody przez turbinę, jeżeli turbina jest zaopatrzona w dwa takie urządzenia.

2. Budowle hydrotechniczne, o których mowa w ust. 1, wyposaża się co najmniej w jeden komplet zamknięć remontowych od strony wody górnej na każde pięć przęseł, a także od strony wody dolnej, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia przeglądów, konserwacji i remontów. Liczba kompletów zamknięć remontowych od strony wody dolnej odpowiada liczbie zamknięć remontowych od strony wody górnej.

3. Dopuszcza się brak zamknięć remontowych w budowlach hydrotechnicznych, o których mowa w ust. 1, jeżeli remont budowli hydrotechnicznej lub jej głównych zamknięć jest bez nich możliwy.

2. Konstrukcja zamknięć remontowych umożliwia wypełnianie wodą przestrzeni między zamknięciami remontowymi a zamknięciami głównymi.

2. Spusty budowli hydrotechnicznej klasy IV mogą być wyposażone w jedno zamknięcie główne umieszczone od strony wody górnej. Dopuszcza się stosowanie jednego zamknięcia głównego od strony wody dolnej tylko w przypadku, gdy wysokość piętrzenia nie przekracza 2 m, a pojemność zbiornika wodnego jest mniejsza od 0,2 mln m³ oraz jest zapewnione bezpieczne odprowadzanie przesiąków i przecieków wody z przewodu spustowego.

2. Odcinki przewodów spustowych poniżej zamknięć napowietrza się.

2. Zbiornik wodny narażony na powstawanie zatorów lodowych lub śryżowych wyposaża się w urządzenia przeciwdziałające tym zjawiskom lub przyspieszające ich likwidację.

1) zapewnia się miejsca do montażu sprzętu ratowniczego, w tym kół i łodzi ratunkowych, jeżeli głębokość wody przekracza 1,5 m lub prędkość przepływu wody jest większa niż 1,5 m/s, z tym że wymóg ten nie dotyczy budowli regulacyjnej;

2) przed urządzeniami upustowymi i ujęciami wody wyznacza się linię oznakowaną w terenie bojami i tablicami ostrzegawczymi, której przekroczenie stwarza niebezpieczeństwo porwania przez nurt wody; dla budowli hydrotechnicznej o piętrzeniu wody do 2 m dopuszcza się stosowanie tylko tablic ostrzegawczych;

3) na ścianach odwodnych oraz na skarpach o nachyleniu większym niż 1:3 rozmieszcza się, w odstępach niewiększych niż 100 m, drabinki lub schodki sięgające 1,5 m poniżej najniższego poziomu wody lub dna; w kanałach o szerokości zwierciadła wody do 20 m wyposażenie może być rozmieszczane na przemian po obu brzegach kanału; w przypadku braku możliwości umieszczenia drabinek lub schodków ścianę lub skarpę zabezpiecza się przed dostępem osób niepowołanych;

4) zapewnia się wyposażenie w zabezpieczone kratami lub siatkami wloty do przewodów podziemnych - syfonów, rurociągów lub ujęć wody, których górna krawędź jest położona płycej niż 5 m poniżej normalnego poziomu piętrzenia;

5) na początku odcinków kanałów nieżeglownych, przy przepływie wody o prędkości powyżej 1,5 m/s, zapewnia się wyposażenie w kraty, siatki, łańcuchy lub w inne urządzenia zabezpieczające przed porwaniem przez nurt wody ludzi, zwierząt lub jednostek pływających, których konstrukcja umożliwia usuwanie zatrzymujących się na tym wyposażeniu zanieczyszczeń;

6) na oczepach: filarów jazów, murów oporowych i ich przyczółków, a także upustów dennych i przelewów powierzchniowych od strony wody górnej i wody dolnej, zapewnia się wyposażenie w bariery chroniące przed upadkiem z wysokości.

1) przemieszczeń i odkształceń budowli hydrotechnicznej, jej podłoża oraz przyległego terenu;

2) naprężeń w konstrukcji budowli hydrotechnicznej;

3) poziomów i ciśnień wód podziemnych oraz procesów filtracji zachodzących w budowli hydrotechnicznej, jej podłożu i przyczółkach;

4) stanów wody górnej i wody dolnej oraz stanu wód na głównych dopływach;

5) zmian dna i brzegów;

6) zjawisk lodowych;

7) zjawisk meteorologicznych.

2. Urządzenia kontrolno-pomiarowe umieszcza się w budowli hydrotechnicznej oraz w jej podłożu, z zagęszczeniem w strefach większego zagrożenia lub potencjalnego wystąpienia skutków wywołanych czynnikami zewnętrznymi.

3. Do stref większego zagrożenia zalicza się:

1) w podłożu budowli hydrotechnicznej - miejsca skoncentrowanych i znaczących zmian parametrów geotechnicznych, w szczególności: uskoki, wkładki skał lub gruntów o małej wytrzymałości, o dużej ściśliwości, o niestabilnej strukturze (pęczniejące, zapadowe, ulegające deformacjom filtracyjnym, podatne na upłynnienie i inne), a także tereny czynne geologicznie, w szczególności osuwiskowe, oraz tereny krasowe i zagrożone deformacjami górniczymi;

2) w konstrukcji budowli hydrotechnicznej - strefy koncentracji naprężeń, połączenia nasypów z elementami betonowymi i przyczółkami.

4. Lokalizację urządzeń kontrolno-pomiarowych i punktów kontrolnych określa się we współrzędnych zgodnych z obowiązującym systemem odniesień przestrzennych.

5. Na etapie projektowania budowli hydrotechnicznej, na której przewiduje się urządzenia kontrolno-pomiarowe do pomiarów przemieszczeń bezwzględnych, projektuje się punkty osnowy realizacyjnej lub pomiarowej poza strefą przewidywanego oddziaływania tej budowli.

1) wartości parametrów obserwowanych zjawisk:

a) mieszczące się w przedziale, którego przekroczenie wskazuje na konieczność pilnego przeprowadzenia analizy przyczyn powstania przekroczenia i ewentualnego podjęcia stosownych działań zaradczych (dopuszczalne),

b) których przekroczenie grozi awarią lub katastrofą budowlaną (graniczne)

- oraz ich dopuszczalną dynamikę;

2) częstość dokonywania pomiarów;

3) termin aktualizacji instrukcji użytkowania i eksploatacji budowli w zakresie prowadzenia pomiarów.

2. Drogi dojazdowe do budowli hydrotechnicznej dostosowuje się do rodzaju środków transportu umożliwiających przewóz niezbędnego sprzętu i materiałów.

3. Drogi dojazdowe do zapór bocznych i obwałowań przeciwpowodziowych buduje się wzdłuż tych obiektów lub po ich koronie, przy zachowaniu połączenia z drogami publicznymi - nierzadziej niż co 4 km.

4. Dla zbiorników wodnych i kanałów zapewnia się transport wodny, a w razie braku możliwości technicznych zorganizowania transportu wodnego zapewnia się dojazdy umożliwiające bezpieczną eksploatację tych budowli.

2. Wymiary galerii kontrolno-zastrzykowych umożliwiają transport i pracę sprzętu wiertniczego używanego do wykonywania cementacji podłoża pod budowlą hydrotechniczną.

3. Galerie kontrolno-zastrzykowe i korytarze transportowe mają szerokość większą o 0,3 m od szerokości największego transportowanego przedmiotu. Jeżeli przewidziano ruch pieszy obok przemieszczanych lub umiejscowionych w tych galeriach i korytarzach przedmiotów, szerokość tę zwiększa się jednostronnie o 1 m.

1) grawitacyjną lub mechaniczną wentylację;

2) grawitacyjne lub pompowe odwodnienie z pompami rezerwowymi, które można uruchomić w przypadku zalania galerii kontrolno-zastrzykowej;

3) oświetlenie elektryczne;

4) schody wraz z barierkami zabezpieczającymi - także w przypadku, gdy przewidziano transport pionowy wewnątrz budowli piętrzącej.

2. Budowle hydrotechniczne klasy I i II wyposaża się w łączność za pomocą co najmniej dwóch niezależnych systemów. Budowle te wyposaża się w łączność ze stacjami pomiarowymi w zlewni i z jednostkami sprawującymi osłonę hydrologiczną w celu uzyskania prognoz dopływów.

3. Budowle hydrotechniczne, o których mowa w ust. 1 i 2, wyposaża się w urządzenia zapewniające łączność z właściwymi służbami odpowiedzialnymi za ochronę przed powodzią.

1) grawitacyjną lub mechaniczną wentylację;

2) oświetlenie;

3) oznakowanie drogi ewakuacyjnej;

4) odwodnienie grawitacyjne lub pompowe, z pompami rezerwowymi;

5) zabezpieczenia przed działaniem ujemnej temperatury powietrza;

6) sprzęt i urządzenia przeciwpożarowe;

7) oznakowania informujące o dopuszczalnych obciążeniach na stropy i inne elementy;

8) urządzenia umożliwiające transport i podnoszenie tych urządzeń lub ich części.

1) została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach lub został złożony wniosek o wydanie takiej decyzji,

2) została wydana decyzja o uzyskaniu zgody wodnoprawnej lub został złożony wniosek o wydanie takiej decyzji,

3) została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o pozwoleniu na realizację inwestycji lub został złożony wniosek o wydanie takiej decyzji,

4) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Do budowli hydrotechnicznych, których budowa została rozpoczęta przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i dla których nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nie jest wymagane dokonanie zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Minister Infrastruktury: D. Klimczak

¹⁾ Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - gospodarka wodna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. poz. 2725).

²⁾ Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 11 września 2025 r. pod numerem 2025/0517/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).

³⁾ Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 579), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1411).

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 4 maja 2026 r. (Dz. U. poz. 692)

Załącznik nr 1

KLASYFIKACJA GŁÓWNYCH BUDOWLI HYDROTECHNICZNYCH

Objaśnienia:

1) klasę budowli drugorzędnej przyjmuje się o jeden stopień niższą od ostatecznie ustalonej klasy budowli głównej;

2) jeżeli budowla główna jest zaliczona do klasy IV, również budowlę drugorzędną zalicza się do tej klasy;

3) tymczasową budowlę hydrotechniczną zalicza się do poszczególnych klas tylko wtedy, gdy jej zniszczenie może mieć katastrofalne skutki dla aglomeracji i placu budowy realizowanych budowli głównych klas I albo II;

4) tymczasową budowlę hydrotechniczną w przypadku, o którym mowa w pkt 3, zalicza się do klasy niewyższej niż klasa III;

5) budowlę hydrotechniczną zalicza się do klasy najwyższej spośród klas ustalonych na podstawie poszczególnych wskaźników;

6) budowlę hydrotechniczną okresowo piętrzącą wodę, przeznaczoną do ochrony przeciwpowodziowej, klasyfikuje się wyłącznie według funkcji tej budowli określonej w tabeli w lp. 3;

7) budowla hydrotechniczna określona w tabeli w lp. 3 nie może być zaliczona do klasy niższej niż klasa I, jeżeli jej zniszczenie może mieć katastrofalne skutki dla aglomeracji i zabytków oraz zakładów przemysłowych o podstawowym znaczeniu dla gospodarki; ustaloną klasę III albo IV budowli hydrotechnicznej podnosi się o jeden stopień ważności, jeżeli jej zniszczenie może zagrozić terenom zamieszkałym, terenom intensywnych upraw rolnych lub bezpieczeństwu infrastruktury krytycznej.

Załącznik nr 2

WSPÓŁCZYNNIK KONSEKWENCJI ZNISZCZENIA (γ_n) BUDOWLI HYDROTECHNICZNEJ (Z WYŁĄCZENIEM SKARP I ZBOCZY)

Załącznik nr 3

PRAWDOPODOBIEŃSTWO POJAWIANIA SIĘ PRZEPŁYWÓW MIARODAJNYCH I KONTROLNYCH DLA STAŁEJ BUDOWLI HYDROTECHNICZNEJ

Objaśnienia:

1) dla obwałowań chroniących wyłącznie użytki zielone i zaliczanych do klasy IV zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia dopuszcza się jako wodę miarodajną o prawdopodobieństwie pojawienia się p = 10 %, a jako wodę kontrolną o prawdopodobieństwie pojawienia się p = 5 %;

2) wyznaczenie przepływu miarodajnego i kontrolnego następuje przez przyjęcie prawdopodobieństwa pojawienia się tych przepływów dla stałych budowli piętrzących w zależności od klasy budowli;

3) obliczenie przepływu kontrolnego dla rzek i potoków na terenach górskich i podgórskich przeprowadza się przez dodanie do przepływu kontrolnego średniego błędu oszacowania tej wartości δ, przy t_a = 1 i poziomie ufności równym 0,84; do wymiarowania budowli hydrotechnicznej za przepływ kontrolny przyjmuje się przepływ równy (1 + δ) Q_k.

Załącznik nr 4

PRAWDOPODOBIEŃSTWO POJAWIANIA SIĘ MAKSYMALNYCH PRZEPŁYWÓW BUDOWLANYCH DLA TYMCZASOWEJ BUDOWLI HYDROTECHNICZNEJ

Załącznik nr 5

BEZPIECZNE WZNIESIENIE KORONY STAŁYCH BUDOWLI HYDROTECHNICZNYCH

Załącznik nr 6

BEZPIECZNE WZNIESIENIE GÓRNEJ KRAWĘDZI ELEMENTÓW USZCZELNIAJĄCYCH ZIEMNEJ BUDOWLI HYDROTECHNICZNEJ

Objaśnienie:

Dla wałów przeciwpowodziowych górna krawędź uszczelnień nie może być niższa niż poziom wód przy przepływie kontrolnym.

Załącznik nr 7

LICZBA SPUSTÓW, SZTOLNI, LEWARÓW I TURBIN, KTÓRYCH NIE UWZGLĘDNIA SIĘ PRZY USTALANIU WARUNKÓW PRZEPUSZCZANIA PRZEPŁYWU MIARODAJNEGO