| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Praca > Praca > Pracownik > Pracownik ma prawo do przerw w pracy

Pracownik ma prawo do przerw w pracy

Prawo do przerw jest uprawnieniem pracownika. Mogą one być przeznaczone na spożycie posiłku lub na chwilowy odpoczynek. Mimo nieświadczenia pracy, za większość przerw przysługuje wynagrodzenie.

Warunki uciążliwe dla zdrowia

Wobec pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych (np. wymagających szczególnej koncentracji) lub szczególnie szkodliwych (narażenie na działanie substancji trujących, promieniowanie) dla zdrowia należy zastosować normy czasu pracy krótsze niż określone w art. 129 k.p.

Skrócenie czasu pracy może nastąpić albo przez obniżenie norm czasu pracy albo ustanowienie przerw wliczanych do czasu pracy (art. 145 k.p.). Powyższych sposobów nie łączy się. Skrócenie czasu pracy nie może spowodować obniżenia wynagrodzenia za pracę, nawet w przypadku określenia wynagrodzenia stawką godzinową czy dniówkową.

Krótszy czas pracy

Kodeks pracy nie określa granic czasu trwania wymienionych przerw i ich liczby. Kwestie te rozstrzyga układ zbiorowy lub regulamin pracy, a jeśli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy (zatrudnia mniej niż 20 pracowników) - obwieszczenie, o którym mowa w art. 150 k.p.

Wykaz prac objętych skróconym czasem pracy ustala pracodawca po konsultacji z pracownikami lub z ich przedstawicielami (w trybie i na zasadach określonych w art. 23711a i art. 23713a oraz po zasięgnięciu opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Wykaz powinien zostać zamieszczony w regulaminie pracy, układzie zbiorowym pracy albo w obwieszczeniu pracodawcy.

Przerwa przy pracy monotonnej

Wobec pracowników zatrudnionych przy pracy monotonnej lub pracy w ustalonym z góry tempie należy zastosować normy czasu pracy krótsze niż określone w art. 129 k.p. Skrócenie czasu polega wyłącznie na wprowadzeniu przerw wliczanych do czasu pracy.

Monotonia pracy zagraża bezpieczeństwu pracy ze względu na zmniejszenie czujności pracownika i błędy, jakie może on popełnić. Praca monotonna, czyli długotrwałe wykonywanie powtarzalnych zadań, prowadzi do zmęczenia, spadku i wahania sprawności fizycznej i umysłowej oraz wydajności w pracy, obniżenia zdolności do dostosowywania się do zmieniających się warunków, a także do obniżenia czujności pracownika. Przerwy w wykonywaniu pracy monotonnej będą zatem korzystne zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy.

Na karmienie dziecka piersią

Przerwy na karmienie dziecka, wliczane do czasu pracy, przewiduje art. 187 k.p. Przerwy przysługują tylko wtedy, gdy pracownica karmi dziecko piersią. Przerwy nie przysługują matce zatrudnionej przez czas krótszy niż cztery godzin dziennie. Jeżeli czas pracy jest dłuższy niż cztery godziny, ale nie przekracza sześciu godzin, wówczas kobieta ma prawo do jednej półgodzinnej przerwy. Pracująca dłużej niż sześć godzin dziennie jest uprawniona do dwóch półgodzinnych przerw. Jeśli karmi więcej niż jedno dziecko, czas przysługujących jej przerw w pracy wydłuża się z 30 do 45 minut. Postanowienia układów zbiorowych lub regulaminów pracy mogą przewidywać większą liczbę i wymiar tych przerw. Przerwy przysługują przez cały okres karmienia piersią, niezależnie od czasu jego trwania.

reklama

Aktualizacja: 03.06.2014

Autor:

Źródło:

GP

Zdjęcia


Praktyki HRM. Najlepsze studia przypadku z polskiego rynku (książka)29.90 zł

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

PrawoSocjalne.pl

Portal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »