| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Konsument i umowy > Prawa konsumenta > Konsument - turystyka > Reklamacja wycieczki jako rodzaju imprezy turystycznej

Reklamacja wycieczki jako rodzaju imprezy turystycznej

Coraz częściej planując i organizując urlop decydujemy się na skorzystanie z usług polskich biur podróży. Niestety, naruszenia praw klientów nie należą do rzadkości. Najczęstsze zastrzeżenia konsumentów dotyczą zakwaterowania, wyżywienia, transportu i programu zwiedzania.

W związku z powyższym należy pamiętać, iż Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych wskazuje rodzaje roszczeń, które przysługują niezadowolonym klientom w stosunku do biur podróży.

Jeżeli organizator imprezy turystycznej (wycieczki) - biuro podróży będące stroną umowy, nie dotrzymuje planu przewidzianego w umowie albo jakość usługi jest niższa od tej zawartej w ofercie, to klient na podstawie Ustawy o usługach turystycznych może:

  1. żądać obniżenia ceny imprezy;
  2. odstąpić od umowy albo
  3. żądać naprawienia szkody powstałej z powodu niemożności wykonania tzw. świadczenia zastępczego.

W przypadku, gdy biuro podróży będące organizatorem wycieczki nie wykonuje świadczenia zastępczego (np. zamiast wycieczki przewidzianej w programie nie oferuje żadnego innego świadczenia), wówczas klient może żądać naprawienia powstałej szkody, czyli w praktyce obniżenia ceny za wyjazd o wartość niezrealizowanego świadczenia.

Niezależnie od tego, czy organizator oferuje świadczenie zastępcze, klient może od umowy odstąpić. W takim przypadku organizator nie może żądać od klienta zapłaty kary umownej. Nadto, jest zobowiązany na swój koszt zapewnić klientowi powrót do miejsca rozpoczęcia imprezy – zazwyczaj do portu lotniczego, z którego rozpoczęła się podróż.

Zobacz serwis: Reklamacje

Jeżeli klient nie zdecydował się odstąpić od umowy w trakcie wycieczki, a jakość świadczenia zastępczego  jest niższa od jakości usługi określonej w programie imprezy turystycznej (np. hotel jest inny albo o niższym standardzie) klient może żądać odpowiedniego obniżenia ceny wycieczki.

Ustawodawca nie wprowadził do polskiego porządku prawnego żadnych regulacji określających wysokość bonifikaty w wyniku niewykonania, bądź nienależytego wykonania usług turystycznych. Zgodnie z zaleceniami Federacji Konsumentów do wyliczenia obniżenia ceny imprezy, powinno stosować się tzw. Kartę Frankfurcką. Jest to nieformalny dokument pochodzący z Niemiec, opracowany przez Izbę Cywilną Wyższego Sądu Krajowego. Karta Frankfurcka określa rodzaj uchybień w stosunku do przewidzianych w umowie usług turystycznych (np. w zakwaterowaniu, wyżywieniu, transporcie) i w związku z tym procentową bonifikatę liczoną od ceny wycieczki, np.:

  1. zmiana oferowanego obiektu na inny - bonifikata w wysokości 10-25 %;
  2. hałas w nocy - bonifikata w wysokości 10-40 %;
  3. niesmaczne wyżywienie - bonifikata w wysokości 20-30 %.
reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kamil Szlachcic

Analityk Kredytowy Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »