| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

PROTOKÓŁ DODATKOWY

do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych,

sporządzony w Strasburgu dnia 28 stycznia 2003 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 28 stycznia 2003 r. w Strasburgu został sporządzony Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, w następującym brzmieniu:

Przekład

Protokół dodatkowy do Konwencji o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych

Państwa Członkowskie Rady Europy i inne Strony Konwencji o cyberprzestępczości, otwartej do podpisu w Budapeszcie 23 listopada 2001 r., sygnatariusze niniejszego Protokołu;

Biorąc pod uwagę, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności między jej członkami;

Przypominając, iż wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi w swej godności i prawach;

Podkreślając potrzebę zapewnienia pełnego i skutecznego urzeczywistniania wszystkich praw człowieka bez jakiejkolwiek dyskryminacji lub rozróżniania, tak jak to przewidują europejskie i inne międzynarodowe instrumenty;

Przekonane, iż akty o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym stanowią pogwałcenie praw człowieka i stanowią zagrożenie dla rządów prawa i demokratycznej stabilności;

Uznając, iż prawo wewnętrzne i międzynarodowe winno zapewniać odpowiednie prawne środki reakcji na propagandę o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym rozpowszechnianą poprzez systemy komputerowe;

Świadome faktu, iż taka propaganda jest często przedmiotem kryminalizacji w prawie wewnętrznym;

Mając na uwadze Konwencję o cyberprzestępczości, która przewiduje nowoczesne i elastyczne metody współpracy międzynarodowej oraz przekonane o potrzebie harmonizacji przepisów prawa materialnego dotyczących walki z propagowaniem rasizmu i ksenofobii;

Świadome, iż systemy komputerowe stwarzają bezprecedensowe metody korzystania ze swobody wyrażania opinii i komunikowania się na całym świecie;

Uznając, iż swoboda wyrażania opinii stanowi jedną z najważniejszych podstaw społeczeństwa demokratycznego oraz jest jednym z podstawowych warunków postępu i rozwoju każdej istoty ludzkiej;

Zaniepokojone ryzykiem nadużywania lub wykorzystywania systemów komputerowych do rozpowszechniania propagandy rasistowskiej i ksenofobicznej;

Pamiętając o konieczności zagwarantowania właściwej równowagi pomiędzy swobodą wyrażania opinii a efektywną walką z aktami o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym;

Uznając, iż celem Protokołu nie jest wpływanie na ustanowione zasady odnoszące się do swobody wyrażania opinii w krajowych systemach prawnych;

Biorąc pod uwagę odpowiednie międzynarodowe instrumenty prawne z tej dziedziny, w szczególności Konwencję praw człowieka i podstawowych wolności i Protokół nr 12 do niej dotyczący generalnego zakazu dyskryminacji, istniejące konwencje Rady Europy dotyczące współpracy w sprawach karnych, w szczególności Konwencję o cyberprzestępczości, Międzynarodową Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej z 21 grudnia 1965 r., Wspólne Działanie z 15 lipca 1996 r. Unii Europejskiej, przyjęte przez Radę na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące działań w celu zwalczenia rasizmu i ksenofobii;

Przyjmując z zadowoleniem ostatnie osiągnięcia sprzyjające dalszemu pogłębianiu zrozumienia i współpracy międzynarodowej w zwalczaniu cyberprzestępczości, jak również rasizmu i ksenofobii;

Mając również na uwadze Plan Działania przyjęty przez szefów państw i rządów Rady Europy podczas ich Drugiego Szczytu (Strasburg, 10–11 października 1997 r.), w celu znalezienia wspólnych środków reakcji na rozwój nowych technologii, opartej na standardach i wartościach Rady Europy;

Uzgodniły co następuje:

Rozdział I – Postanowienia wspólne

Artykuł 1 – Cel [Cel]

Celem tego Protokołu jest uzupełnienie, w stosunkach pomiędzy Stronami, postanowień Konwencji o cyberprzestępczości, otwartej do podpisu w Budapeszcie, 23 listopada 2001 r., (zwanej dalej Konwencją), w zakresie penalizacji aktów o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych.

Artykuł 2 – Definicja [Definicja]

1. Dla celów niniejszego Protokołu:

„materiały rasistowskie i ksenofobiczne” oznaczają każdy materiał pisemny, każdy wizerunek lub każde inne wyrażenie myśli lub teorii, które nawołują, popierają lub podżegają do nienawiści, dyskryminacji lub przemocy przeciw jakiejkolwiek osobie lub grupie osób, ze względu na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również religię, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań,

2. Terminy i wyrażenia użyte w tym Protokole interpretuje się w taki sam sposób, w jaki te terminy i wyrażenia interpretowane są zgodnie z Konwencją.

Rozdział II – Środki, jakie należy podjąć na szczeblu krajowym

Artykuł 3 – Rozpowszechnianie materiałów rasistowskich i ksenofobicznych w systemie komputerowym [Rozpowszechnianie materiałów rasistowskich i ksenofobicznych w systemie komputerowym]

1. Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej:

– dystrybucji lub publicznego udostępniania w inny sposób materiałów rasistowskich i ksenofobicznych w systemie komputerowym.

2. Strona może zastrzec sobie prawo do nieustanawiania odpowiedzialności karnej w odniesieniu do zachowań zdefiniowanych w ustępie 1 tego Artykułu, w przypadku gdy materiały, zdefiniowane w Artykule 2, ustęp 1, nawołują, popierają lub podżegają do dyskryminacji, która nie jest związana z przemocą lub nienawiścią, pod warunkiem istnienia innych skutecznych środków.

3. Niezależnie od ustępu 2, Strona może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do tych przypadków dyskryminacji, dla których, z powodu ustanowionych zasad krajowego systemu prawnego dotyczących swobody wyrażania opinii, nie może zapewnić skutecznych środków, o których mowa w ustępie 2.

Artykuł 4 – Groźby powodowane rasizmem i ksenofobią [Groźby powodowane rasizmem i ksenofobią]

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego:

– grożenia, przy użyciu systemu komputerowego, popełnieniem poważnego przestępstwa, zdefiniowanego zgodnie z prawem wewnętrznym

(i) osobom, z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.

(ii) grupie osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.

Artykuł 5 – Zniewagi powodowane rasizmem i ksenofobią [Zniewagi powodowane rasizmem i ksenofobią]

1. Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej: publicznej zniewagi, przy użyciu systemu komputerowego

(i) osób z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.

(ii) grupy osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.

2. Strona może zarówno:

a. wymagać, aby przestępstwo zdefiniowane w ustępie 1 miało ten skutek, iż osoba lub grupa osób zdefiniowana w ustępie 1 jest narażona na nienawiść, obrazę, ośmieszenie lub też

b. zastrzec sobie prawo niestosowania, w całości lub w części, ustępu 1.

Artykuł 6 – Zaprzeczanie, poważne umniejszanie znaczenia, akceptacja lub usprawiedliwianie zbrodni ludobójstwa oraz zbrodni przeciwko ludzkości [Zaprzeczanie, poważne umniejszanie znaczenia, akceptacja lub usprawiedliwianie zbrodni ludobójstwa oraz zbrodni przeciwko ludzkości]

1. Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego:

rozpowszechniania oraz publicznego udostępniania w inny sposób, poprzez system komputerowy, materiałów, które zaprzeczają, poważnie umniejszają znaczenie, aprobują lub usprawiedliwiają akty ludobójstwa lub zbrodnie przeciwko ludzkości zdefiniowane przez prawo międzynarodowe i uznane za takie przez ostateczne i wiążące decyzje Międzynarodowego Trybunału Wojskowego, ustanowionego Umową Londyńską z dnia 8 maja 1945 r., lub innego sądu międzynarodowego, ustanowionego zgodnie ze stosownymi instrumentami międzynarodowymi, którego jurysdykcję uznaje ta Strona.

2. Strona może zarówno:

a. wymagać, aby zaprzeczenie lub poważne umniejszenie znaczenia określone w ustępie 1 zostało popełnione z zamiarem wywołania nienawiści, dyskryminacji lub aktów przemocy wobec jednostki lub grupy, opartych na rasie, kolorze, pochodzeniu narodowym lub etnicznym, jak również religii, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.

b. zastrzec sobie prawo do niestosowania, w części lub całości, ustępu 1.

Artykuł 7 – Pomocnictwo i podżeganie [Pomocnictwo i podżeganie]

Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwa w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego pomocnictwa lub podżegania do popełnienia któregokolwiek z przestępstw określonych zgodnie z niniejszym Protokołem.

Rozdział III – Relacje pomiędzy Konwencją a Protokołem

Artykuł 8 – Relacje pomiędzy Konwencją a Protokołem [Relacje pomiędzy Konwencją a Protokołem]

1. Artykuły: 1, 12, 13, 22, 41, 44, 45, 46 Konwencji stosuje się, mutatis mutandis, do niniejszego Protokołu.

2. Strony rozszerzą zakres stosowania środków zdefiniowanych w artykułach: 14 do 21, 23 do 35 Konwencji na artykuły od 2 do 7 niniejszego Protokołu.

Rozdział IV – Postanowienia końcowe

Artykuł 9 – Wyrażenie zgody na związanie się umową [Wyrażenie zgody na związanie się umową]

1. Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu dla Państw, które podpisały Konwencję, które mogą wyrazić zgodę na związanie się Protokołem poprzez:

a. podpisanie bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; lub

b. podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie.

2. Państwo nie może podpisać niniejszego Protokołu bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złożyć dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia, o ile wcześniej nie złożyło lub nie złoży jednocześnie dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia Konwencji.

3. Dokument ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Artykuł 10 – Wejście w życie [Wejście w życie]

1. Niniejszy Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia, w którym pięć Państw wyrazi swoją zgodę na związanie się postanowieniami Protokołu, zgodnie z artykułem 9.

2. Wobec każdego Państwa, które w późniejszym okresie wyrazi swoją zgodę na związanie się Protokołem, wejdzie on w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia podpisania bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia.

Artykuł 11 – Przystąpienie [Przystąpienie]

1. Po wejściu w życie niniejszego Protokołu każde Państwo, które przystąpiło do Konwencji, może również przystąpić do Protokołu.

2. Przystąpienie dokonuje się poprzez złożenie Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy dokumentu przystąpienia, i staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia.

Artykuł 12 – Zastrzeżenia i deklaracje [Zastrzeżenia i deklaracje]

1. Zastrzeżenia i deklaracje złożone przez Stronę do postanowień Konwencji odnoszą się również do niniejszego Protokołu, o ile Strona nie złoży odmiennej deklaracji w momencie podpisania lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przystąpienia, przyjęcia lub zatwierdzenia.

2. Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość zgłaszania zastrzeżeń, o których mowa w artykułach 3, 5, 6 niniejszego Protokołu. Jednocześnie Strona może zastrzec sobie możliwość zgłaszania w odniesieniu do przepisów niniejszego Protokołu zastrzeżeń przewidzianych w artykule 22, ustęp 2 i w artykule 41, ustęp 1 Konwencji, niezależnie od ich stosowania przez Stronę w odniesieniu do przepisów Konwencji. Składanie innych zastrzeżeń jest niedopuszczalne.

3. Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość wymagania dodatkowych elementów jak to przewidziano w artykule 5 ustęp 2 litera a i artykule 6 ustęp 2 litera a niniejszego Protokołu.

Artykuł 13 – Status i wycofanie zastrzeżeń [Status i wycofanie zastrzeżeń]

1. Strona, która zgłosiła zastrzeżenie zgodnie z artykułem 12, wycofa je w całości lub w części, gdy tylko pozwolą na to okoliczności. Wycofanie takie wywiera skutek z dniem otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego. Jeżeli w notyfikacji podaje się, że wycofanie zastrzeżenia wywiera skutek w konkretnej dacie oraz jeżeli data jest późniejsza od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego, wycofanie wywiera skutek w tej późniejszej dacie.

2. Sekretarz Generalny Rady Europy może okresowo zwracać się do Stron, które złożyły jedno lub kilka zastrzeżeń zgodnie z artykułem 12, o przedstawienie informacji o perspektywach wycofania tego zastrzeżenia lub zastrzeżeń.

Artykuł 14 – Zakres terytorialny [Zakres terytorialny]

1. Każda Strona, w chwili podpisywania lub składania swojego instrumentu ratyfikacyjnego, akceptacji, zatwierdzenia lub przystąpienia, może wskazać terytorium lub terytoria, do których stosować się będzie niniejszy Protokół.

2. Każda Strona może w dowolnym momencie złożyć Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy deklarację o rozszerzeniu stosowania niniejszego Protokołu na każde inne terytorium określone w tej deklaracji. Protokół wejdzie w życie na tym terytorium pierwszego dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania deklaracji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.

3. Każda deklaracja złożona na podstawie dwóch poprzednich ustępów może zostać wycofana w odniesieniu do każdego terytorium wskazanego w takiej deklaracji w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie wywiera skutek pierwszego dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.

Artykuł 15 – Wypowiedzenie [Wypowiedzenie]

1. Każda Strona może w dowolnej chwili wypowiedzieć niniejszy Protokół kierując do Sekretarza Generalnego Rady Europy odpowiednią notyfikację.

2. Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy,

Artykuł 16 – Notyfikacja [Notyfikacja]

Sekretarz Generalny Rady Europy zawiadamia Państwa Członkowskie, Państwa nie będące członkami Rady Europy, które uczestniczyły w opracowywaniu niniejszego Protokołu, jak też wszystkie Państwa, które przystąpiły do Protokołu lub zostały zaproszone do przystąpienia do niego, o:

a. każdym akcie podpisania Protokołu;

b. złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia;

c. każdej datę wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z jego artykułami 9, 10 i 11;

d. wszelkich innych aktach, notyfikacjach lub informacjach związanych z niniejszym Protokołem.

Na dowód czego, niżej podpisani, odpowiednio do tego umocowani, podpisali niniejszy Protokół. Sporządzono w Strasburgu, w dniu 28 stycznia 2003 roku w językach francuskim i angielskim, przy czym obie wersje językowe są jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże poświadczone kopie każdemu Państwu Członkowskiemu Rady Europy, Państwom nie będącym członkami Rady Europy, które uczestniczyły w opracowywaniu Protokołu oraz każdemu Państwu zaproszonemu do przystąpienia do Protokołu.

Wersja w języku angielskim

Po zaznajomieniu się z powyższym protokołem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

– został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych,

– jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony,

– będzie niezmiennie zachowywany, z uwzględnieniem zastrzeżeń do artykułu 3 ustęp 3 oraz artykułu 6 ustęp 2 litera a protokołu.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 29 stycznia 2015 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: B. Komorowski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: E. Kopacz

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Dr n.prawnych Roman Ziembiński

Od ponad 20 lat doradza i asystuje w prowadzeniu postępowań upadłościowych i naprawczych oraz przejmuje tymczasowy zarząd kryzysowy w wielu firmach krajowych i zagranicznych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »