Jednostka oświatowa otrzymała od dostawcy energii elektrycznej fakturę korygującą in minus, w związku z nieprawidłowym odczytem licznika. Zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości, otrzymane faktury korygujące dotyczące kosztów roku bieżącego pomniejszają koszty i wydatki tego roku. Kolejny przelew zostanie pomniejszony o kwotę z faktury korygującej. Nastąpi to w następnym miesiącu, wobec czego na 30 września jednostka ma od tego kontrahenta należność. Na dzień 30 września jednostka budżetowa ma jednak nadpłatę na tym kontrahencie, w sprawozdaniu Rb-28S pokaże wszystkie zobowiązania, niepomniejszone o otrzymaną fakturę korygującą. Czy jeżeli faktura korygująca ma być zaksięgowana na pomniejszenie kosztów, powinna na 30 września być wykazana w sprawozdaniu Rb-N, pomimo że należność nie wynika ani ze sprawozdania Rb-27S, ani Rb-34S? Czy prawidłowe jest niepomniejszenie zobowiązań na 30 września o wartość faktury korygującej w sprawozdaniu Rb-28S w danym paragrafie?
Z dniem 1 stycznia 2017 r. zaczynają obowiązywać przepisy dotyczące centralizacji rozliczeń VAT w sektorze publicznym. Czy w związku z tym, gmina, która będzie w przyszłym roku dokonywała odliczeń VAT od zakupów związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków, będzie musiała stosować przepisy o sposobie określenia proporcji (tzw. prewspółczynnika) w odniesieniu do tych zakupów, czy też przepisy te nie będą miały zastosowania, bo zakupy te nie będą wykorzystywane do działalności innej niż działalność gospodarcza gminy?
Przyjęcie faktur przez dłużnika i ich zaksięgowanie, zdaniem części sądów, stanowić może potwierdzenie pewnego zdarzenia cywilnoprawnego – stworzenie domniemania dokonania czynności prawnych wynikających z treści faktur oraz zaistnienia obowiązku zapłaty za wykonaną umowę. Kłam temu twierdzeniu zadał jednak Sąd Najwyższy, który potwierdził, że faktura VAT jest dokumentem prywatnym, a nie urzędowym. Przepisy podatkowe także nie nadają fakturom VAT szczególnej mocy dowodowej.