Odliczenie wydatków na lekarza w zeznaniu rocznym. Za leczenie płacimy coraz częściej i więcej. Tylko niektórzy mogą to rozliczyć

• Usługi medyczne są coraz droższe
• Niektórzy rozliczą poniesione wydatki, ale nie wszystkie

Usługi medyczne są coraz droższe

Już niemal tylko miesiąc pozostał podatnikom na dokonanie rocznego rozliczenia podatkowego i skorzystanie z preferencji przewidzianych przez ustawodawcę, dzięki którym można odzyskać choć część zapłaconego w trakcie roku podatku dochodowego. I choć obowiązujące w tym zakresie przepisy od pewnego czasu nie ulegały zmianie, to jednak w wielu przypadkach, gdy podatnik rozpoczyna wypełnianie odpowiedniego formularza i szuka sposobów na obniżenie podatku należnego, przypominają mu się rozmaite zapowiedzi rządzących dotyczące zmian, które planują wprowadzić w życie. W tej grupie znajdują się między innymi zmiany związane z dostępem do leczenia w ramach NFZ i deklarowane przed laty wprowadzenie ulgi podatkowej, która pozwoli na uwzględnienie w rozliczeniu wydatków, które pacjent był zmuszony w trakcie roku ponieść na rynku prywatnym z uwagi na niedostępność danej usługi w ramach świadczeń finansowanych przez NFZ. Czy to rozwiązanie zostało wprowadzone? Niestety nie.

Niektórzy rozliczą poniesione wydatki, ale nie wszystkie

Choć obowiązujące na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych rozwiązania podatkowe przewidują możliwość uwzględnienia w dokonywanym rozliczeniu wydatków związanych z szeroko rozumianym zdrowiem, to jednak może z niej skorzystać tylko ściśle określona grupa osób – uprawnieni do korzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Daje ona możliwość odliczenia od dochodu kwoty wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym. Jest ona jednak dostępna jedynie dla osób niepełnosprawnych lub podatników, na których utrzymaniu są takie osoby. Warto też pamiętać o tym, że również te podmioty, mimo podwyższonych obciążeń finansowych związanych z ich sytuacją zdrowotną, nie mogą rozliczyć każdego wydatku, który poniosą, a jedynie niektóre z nich. Co więcej, nie istnieje zamknięty katalog takich wydatków, a ich zakrs budzi w praktyce pewne wątpliwości. Chodzi bowiem o wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, czyli np. wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych, przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb, które wynikają z niepełnosprawności, zakup, naprawę lub najem określonych wyrobów medycznych, odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa.