Lista osób z niepełnosprawnościami, które nie dostaną świadczeń pieniężnych w 2026 roku

• Osoby, które nie dostaną świadczenia wspierającego
• Kto nie otrzyma renty socjalnej
• Kto jest wyłączony z zasiłku stałego
• Kto nie otrzyma zasiłku pielęgnacyjnego
• Kto nie otrzyma świadczenia uzupełniającego dla niesamodzielnych (500 +)
• Pozostałe sytuacje, w których nie przysługują pieniądze
• Jakie formy wsparcia pozostają?
• Te osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności nie otrzymają świadczeń

Dla wielu osób granica między orzeczeniem o niepełnosprawności a realnym wsparciem finansowym bywa niejasna. System pomocy jest rozproszony, a poszczególne świadczenia rządzą się własnymi zasadami, kryteriami i wyłączeniami. Część z nich zależy od punktacji, inne od wieku, stopnia niepełnosprawności albo sytuacji życiowej. W praktyce oznacza to, że nawet osoby z ważnym orzeczeniem mogą zostać całkowicie poza systemem wypłat pieniężnych. Poniżej pokazujemy, kto w 2026 roku nie dostanie pieniędzy i z jakiego powodu.

Osoby, które nie dostaną świadczenia wspierającego

Świadczenie wspierające to nowy program ZUS, który od 2024  roku ma stopniowo zastępować dotychczasowe świadczenie pielęgnacyjne dla opiekunów. Jest skierowany do dorosłych osób z niepełnosprawnościami, ale nie obejmuje wszystkich.

Aby otrzymać świadczenie, trzeba mieć decyzję wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności ustalającą poziom potrzeby wsparcia na minimum 70 pkt. Zgodnie z przepisami ZUS wypłaca pieniądze wyłącznie osobom z poziomem 70 –100 pkt. Osoby z niższym wynikiem (umiarkowany lub lekki stopień niepełnosprawności) nie kwalifikują się do świadczenia wspierającego. Według dostępnych danych w 2024 r. tylko 5–6% osób z orzeczeniem umiarkowanym otrzymało wsparcie, a osoby z lekką niepełnosprawnością są wykluczone, ze względu na zbyt niską punktację.

Obowiązujące przepisy wykluczają z programu osoby przebywające w domach pomocy społecznej, rodzinnych domach pomocy, placówkach opiekuńczo‑leczniczych, zakładach pielęgnacyjno‑opiekuńczych, zakładach karnych czy aresztach. Powodem jest unikanie "podwójnego finansowania", osoba, której utrzymanie finansuje państwo w placówce całodobowej, nie otrzymuje dodatkowo świadczenia wspierającego.

Świadczenie jest wypłacane wyłącznie pełnoletnim. W ich przypadku wypłacane jest świadczenie pielęgnacyjne dla rodziców.

Osoby ze wspomnianym progiem 70–77 pkt będą mogły ubiegać się o świadczenie dopiero od 1 stycznia 2026. Wcześniej wnioski przyjmowano w kolejnych grupach punktowych (od 87 do 100 pkt w 2024, od 78 do 86 pkt w 2025). Oznacza to, że część osób z umiarkowaną niepełnosprawnością musi poczekać na wejście w życie kolejnego etapu programu i do tego czasu pozostaje bez świadczenia wspierającego.

Kto nie otrzyma renty socjalnej

Renta socjalna przysługuje osobom, które całkowicie utraciły zdolność do pracy wskutek niepełnosprawności powstałej przed ukończeniem 18  lat albo w czasie nauki do ukończenia 25 roku życia. Świadczenie to jest wypłacane z ZUS i wynosi 100% najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (ok. 1 780  zł brutto w 2025 ). Istnieje kilka wyłączeń, które sprawiają, że wiele osób z orzeczeniem nie ma do niej prawa:

• Popieranie innych świadczeń z ZUS: renta socjalna nie przysługuje osobie, która ma prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, świadczenia przedemerytalnego, zasiłku przedemerytalnego albo nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego.
• Prowadzenie gospodarstwa rolnego: świadczenie jest odmówione osobie, która ma gospodarstwo rolne lub współwłasność o powierzchni przekraczającej 5 ha (wraz z użytkami rolnymi).
• Tymczasowe aresztowanie lub odbywanie kary pozbawienia wolności: ZUS wstrzymuje wypłatę renty socjalnej osobom, które przebywają w areszcie lub zakładzie karnym.
• Przekroczenie limitu przy łączeniu z rentą rodzinną: jeżeli osoba ma prawo także do renty rodzinnej i łączna kwota obu świadczeń przekracza 200% najniższej renty, renta socjalna nie jest wypłacana.

Warto dodać, że renta socjalna przysługuje jedynie osobom niezdolnym do pracy, a większość osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności pozostaje bez tego świadczenia.

Kto jest wyłączony z zasiłku stałego

Zasiłek stały jest wypłacany przez ośrodki pomocy społecznej (MOPS) osobom niezdolnym do pracy z powodu wieku albo całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji. Jednak nie wszyscy go otrzymają.

Zasiłku stałego nie otrzyma osoba, która w tym samym czasie ma prawo do renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego (dla opiekuna), specjalnego zasiłku opiekuńczego lub dodatku dla samotnych rodziców.

Zasiłek stały nie jest przyznawany w sytuacji, gdy skończył się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych lub świadczenia pielęgnacyjnego (po upływie czasu, na jaki zostało przyznane).

Kto nie otrzyma zasiłku pielęgnacyjnego

Zasiłek pielęgnacyjny wynosi obecnie 215 zł. Jego celem jest częściowe pokrycie kosztów opieki. Nie każdy jednak dostanie to świadczenie. Uzyskanie tego świadczenia wyklucza:

• Pobyt w całodobowych placówkach opieki: zasiłek nie przysługuje osobie, która mieszka w instytucji zapewniającej całodobową opiekę, m.in. domach pomocy społecznej, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, zakładach opiekuńczo‑leczniczych, zakładach pielęgnacyjno‑opiekuńczych, zakładach karnych, aresztach.
• Korzystanie z dodatku pielęgnacyjnego: świadczenie jest wyłączone u osób, które do swojej emerytury lub renty z ZUS otrzymują dodatek pielęgnacyjny.
• Podwójne świadczenia w rodzinie: jeśli członek rodziny otrzymuje zagraniczny zasiłek pielęgnacyjny na tę samą osobę, polski zasiłek pielęgnacyjny nie jest wypłacany.
• Brak ważnego orzeczenia: zasiłek nie jest wypłacany, jeśli orzeczenie o niepełnosprawności utraciło ważność, a nowe nie zostało jeszcze wydane.

Kto nie otrzyma świadczenia uzupełniającego dla niesamodzielnych (500 +)

Od 2019  roku osoby całkowicie niezdolne do samodzielnej egzystencji mogą otrzymać świadczenie uzupełniające (tzw. 500+ dla niesamodzielnych). Wysokość wypłaty zależy od łącznej kwoty innych świadczeń i wynosi od kilku złotych do 500  zł. Są jednak wyłączenia:

• Brak uprawnienia do emerytury, renty lub innych świadczeń pieniężnych: świadczenie przysługuje osobom, które nie mają przyznanych innych świadczeń finansowanych ze środków publicznych, np. emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy czy zasiłku stałego, lub których łączna wysokość tych świadczeń (razem z zagranicznymi) nie przekracza 2 419,33  zł brutto. Osoby z wyższymi łącznymi dochodami z ZUS nie otrzymają pełnej kwoty 500  zł, świadczenie jest wtedy pomniejszone lub w ogóle nie jest przyznawane.
• Obowiązek potwierdzenia niezdolności do samodzielnej egzystencji: konieczne jest orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji (lub całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji). Bez takiego dokumentu wniosek zostanie odrzucony.
• Pobyt w areszcie lub więzieniu: świadczenie uzupełniające nie przysługuje osobie, która jest tymczasowo aresztowana lub odbywa karę pozbawienia wolności. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy kara odbywana jest w systemie dozoru elektronicznego.
• Wymóg zamieszkania w Polsce i obywatelstwa: świadczenie przysługuje tylko osobom mieszkającym na stałe w Polsce i mającym polskie obywatelstwo albo prawo pobytu w przypadku obywateli UE lub zalegalizowany pobyt w przypadku cudzoziemców.

Pozostałe sytuacje, w których nie przysługują pieniądze

Osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności najczęściej są całkowicie wyłączone z programów pieniężnych. Mogą jednak korzystać z ulg (np. komunikacyjnych), dofinansowań z PFRON na zakup sprzętu ortopedycznego, turnusów rehabilitacyjnych oraz korzystać z programów aktywizacji zawodowej.

Wszystkie najważniejsze świadczenia, takie jak renta socjalna, zasiłek pielęgnacyjny, zasiłek stały, świadczenie wspierające, są wstrzymywane u osób, które przebywają w instytucjach zapewniających 24‑godzinną opiekę. Takie osoby mają zapewnione utrzymanie z innej „publicznej” puli, więc nie otrzymują dodatkowych pieniędzy.

Jakie formy wsparcia pozostają?

Brak prawa do świadczeń pieniężnych nie oznacza pozostawienia bez pomocy. Osoby z niepełnosprawnością mogą korzystać m.in. z:

• rent z tytułu częściowej niezdolności do pracy lub emerytury (jeśli spełniają warunki stażowe);
• zasiłków z pomocy społecznej, takich jak zasiłek okresowy czy zasiłek celowy (na opłacenie rachunków, zakup leków czy opału);
• dofinansowań z PFRON – na turnusy rehabilitacyjne, likwidację barier architektonicznych, zakup sprzętu i wyrobów medycznych;
• ulgi podatkowe i komunikacyjne;
• warsztatów terapii zajęciowej, zakładów aktywności zawodowej, programów zatrudnienia chronionego;
• świadczenia pielęgnacyjnego dla opiekunów dzieci – przysługuje rodzicom, którzy rezygnują z pracy, by opiekować się dzieckiem z niepełnosprawnością.

Te osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności nie otrzymają świadczeń

Lista świadczeń i ulg dla osób z niepełnosprawnościami jest szeroka, ale nie obejmuje wszystkich. Odrzucenie wniosku często wynika z przepisów, czy to z powodu zbyt niskiej punktacji przy świadczeniu wspierającym, czy łączenia się uprawnień do różnych rent i zasiłków.

W 2026  roku szczególnie wiele wątpliwości dotyczy nowych przepisów o świadczeniu wspierającym i harmonogramu przyjmowania wniosków. Warto pamiętać, że osoby z lekkim lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności rzadko otrzymują pieniądze; mogą za to korzystać z innych form wsparcia. Przed złożeniem wniosku dobrze jest zapoznać się z kryteriami i upewnić, czy dana forma pomocy jest adresowana właśnie do danej sytuacji.