| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy urzędowe > Gmina > Działalność gospodarcza > Usługi płatnicze – nowa ustawa

Usługi płatnicze – nowa ustawa

W dniu 24 października 2011 r. weszła w życie większość przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175, dalej „ustawa”).

Cel nowej ustawy

Celem ustawy jest przede wszystkim kompleksowe uregulowanie zasad świadczenia usług płatniczych, przy jednoczesnym doprowadzeniu do harmonizacji przepisów krajowych z przepisami prawnymi regulującymi taką działalność na terenie całej Unii Europejskiej. Poniżej zostaną przedstawione najważniejsze rozwiązania w zakresie świadczenia usług płatniczych wprowadzone przez ustawę.

Usługi płatnicze

Zgodnie z ustawą, przez usługi płatnicze należy rozumieć tradycyjne usługi takie jak przyjmowanie wpłat gotówki i dokonywanie wypłat gotówki z rachunku płatniczego, wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku oraz wykonywanie transakcji płatniczych (w tym transfer środków pieniężnych poprzez usługę polecenia zapłaty, przy użyciu karty płatniczej, poprzez usługę polecenia przelewu). Usługami płatniczymi są także wydawanie instrumentów płatniczych, zawieranie umów z przedsiębiorcami o przyjmowanie zapłaty za pomocą tych instrumentów czy świadczenie usług przekazu pieniężnego.

Zobacz: Co daje zawieszenie działalności gospodarczej?

Dostawcy usług płatniczych

Usługi płatnicze mogą być świadczone przez dostawców usług płatniczych, do których ustawa zalicza istniejące podmioty, m. in. banki krajowe, oddziały banków zagranicznych, instytucje pieniądza elektronicznego, instytucje kredytowe, oddziały instytucji kredytowych, spółdzielcze kasy oszczędnościowo–kredytowe oraz nowe - instytucje płatnicze i biura usług płatniczych.  Przepisy ustawy nie mają natomiast zastosowania m.in. do czeków, weksli czy transakcji dokonywanych wyłącznie w gotówce bezpośrednio między płatnikiem a odbiorcą.

Dotychczas na polskim rynku głównymi dostawcami usług płatniczych były banki. W celu zwiększenia konkurencyjności oraz ustanowienia przeciwwagi dla banków, ustawa wprowadza na rynek usług finansowych nowych dostawców takich usług, tzn. instytucje płatnicze oraz biura usług płatniczych. Ustawa szczegółowo opisuje reguły funkcjonowania takich instytucji i biur.

Instytucje płatnicze

Instytucje płatnicze na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego (dalej „KNF”) mogą oferować wszystkie usługi płatnicze, w tym usługi zarezerwowane dotychczas dla banków (np. prowadzenie rachunków czy realizacje przelewów). W efekcie, zwiększenie konkurencyjności na rynku usług płatniczych może okazać się korzystne dla konsumentów. Instytucja płatnicza, po poinformowaniu organu nadzoru, może świadczyć usługi także w dowolnym kraju Unii Europejskiej. Oznacza to, że instytucja płatnicza z Polski będzie konkurowała na unijnym rynku z dostawcami takich usług z innych krajów.

Zobacz: Zawieszenie działalności gospodarczej

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Tax Care

Lider wśród biur księgowych dla mikro- i małych firm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »