reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU1)

z dnia 5 lutego 2014 r.

w sprawie ramowych programów przeszkoleń dla członków załóg statków morskich2)

Na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) zarządza się, co następuje:

§ 1.
1. Ramowe programy:

1) podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony – określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, który obejmuje:

a) ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych,

b) ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień podstawowy,

c) ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej,

d) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej,

e) ramowy program przeszkolenia w zakresie problematyki ochrony na statku;

2) przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony – określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, który obejmuje:

a) ramowy program przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej,

b) ramowy program przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,

c) ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień wyższy,

d) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg łodzi rybackich w żegludze krajowej,

e) ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa ratownika,

f) ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika,

g) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i wykorzystania ECDIS,

h) ramowy program przeszkolenia dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie ochrony,

i) ramowy program przeszkolenia oficera ochrony statku,

j) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie indywidualnych technik ratunkowych,

k) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień podstawowy,

l) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień wyższy,

m) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,

n) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa ratownika,

o) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika.

2. Ramowe programy dodatkowych przeszkoleń specjalistycznych – określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, który obejmuje:

1) ramowy program przeszkolenia w zakresie przewozu ładunków niebezpiecznych;

2) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych – stopień podstawowy;

3) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów naftowych oraz chemikaliów – stopień podstawowy;

4) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych – stopień wyższy;

5) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów naftowych – stopień wyższy;

6) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu chemikaliów – stopień wyższy;

7) ramowy program przeszkolenia w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich;

8) ramowy program przeszkolenia w zakresie kierowania tłumem;

9) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg bezpośrednio obsługujących pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich;

10) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba na statku pasażerskim typu ro-ro;

11) ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie operacyjnym;

12) ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie zarządzania;

13) ramowy program przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych;

14) ramowy program przeszkolenia w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem;

15) ramowy program przeszkolenia w zakresie dowodzenia siłownią okrętową;

16) ramowy program przeszkolenia w zakresie współpracy ze służbami SAR;

17) ramowy program przeszkolenia w zakresie znajomości Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu;

18) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi siłowni o napędzie innym niż tłokowy silnik spalinowy;

19) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i konserwacji układów zasilania o napięciu przekraczającym 1 kV.

3. Ramowe programy przeszkoleń GMDSS określają przepisy w sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych.

4. Objaśnienia symboli i skrótów stosowanych w ramowych programach przeszkoleń, o których mowa w ust. 1–3, zawiera załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)

Minister Infrastruktury i Rozwoju: E. Bieńkowska

 

1) Minister Infrastruktury i Rozwoju kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Rozwoju (Dz. U. poz. 1391).

2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008, str. 33, z późn. zm.).

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone pkt 8.1-8.26, 8.29, 8.33 oraz 9.1-9.5 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 173, poz. 1445, z 2009 r. Nr 44, poz. 355 oraz z 2010 r. Nr 55, poz. 334), które zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) utraciło moc z dniem 26 lipca 2013 r.

Załącznik 1. [RAMOWE PROGRAMY PODSTAWOWYCH PRZESZKOLEŃ W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY]

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastrukturyi Rozwoju
z dnia 5 lutego 2014 r. (poz. 239)

Załącznik nr 1

RAMOWE PROGRAMY PODSTAWOWYCH PRZESZKOLEŃ W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY

1. Ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych

1.1.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE INDYWIDUALNYCH TECHNIK RATUNKOWYCH*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

14

6

 

 

20

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.19. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Rodzaje zagrożeń życia na morzu.

2. Sygnały wzywania pomocy na morzu według MPDM.

3. Organizacja ratownictwa życia na morzu w Polsce i na świecie.

1

 

 

 

1

2

Wyposażenie ratunkowe statków:

1. Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe:

1) pasy ratunkowe – konstrukcja, wyposażenie, zasady użycia;

2) koła ratunkowe – konstrukcja, rozmieszczenie na statku, zasady użycia;

3) kombinezony ratunkowe i środki ochrony cieplnej, konstrukcja, zasady użycia;

4) łodzie ratunkowe – otwarte, zakryte, specjalne – wyposażone w system gazoszczelny i zraszania, wodowane w systemie zrzutowym, ratownicze – konstrukcja i wyposażenie, żurawiki łodziowe, konstrukcja i zasady działania;

5) pneumatyczne tratwy ratunkowe – konstrukcja, wyposażenie, rozmieszczenie, zamocowanie;

6) sposoby wodowania tratw ratunkowych, wodowanie przy pomocy pochylni i żurawików, zwalniaki hydrostatyczne;

7) morskie systemy ewakuacyjne, konstrukcja, zasady działania.

2. Radiowe środki wzywania pomocy:

1) częstotliwości i sygnały wzywania pomocy przez radiostację (w tym radiotelefon UKF);

2) formułowanie i nadawanie komunikatów o niebezpieczeństwie w języku polskim i angielskim;

3) obsługa radiotelefonu UKF;

4) radiopławy EPIRB – konstrukcja, zasady działania, sposób użycia;

5) transponder radarowy i transponder AIS – konstrukcja, zasady działania, sposób użycia.

6

1

 

 

7

3

Techniki ewakuacji ludzi ze statku:

1. Zasady ogólne:

1) zarządzenie alarmu, podział funkcji w trakcie alarmu, wyposażenie osobiste;

2) drogi dojścia do zbiorowych środków ratunkowych, opuszczenie statku w czasie pożaru lub wycieku oleju na powierzchnię morza.

2. Ewakuacja przy pomocy łodzi ratunkowej – opuszczenie łodzi na wodę.

3. Ewakuacja przy pomocy pneumatycznej tratwy ratunkowej:

1) wodowanie pneumatycznej tratwy ratunkowej;

2) wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej;

3) pobyt w pneumatycznej tratwie ratunkowej.

4. Ewakuacja załogi na łódź ratowniczą innego statku.

3

 

 

 

3

4

Techniki ratowania rozbitków z powierzchni morza (w tym ze zbiorowych środków ratunkowych):

1. Zasady przeżycia, zachowanie się w oczekiwaniu na pomoc, alarm „człowiek za burtą” – omówienie organizacji manewrów.

2. Manewry statku i łodzi ratowniczej.

3. Ratowanie przez inny statek – wykorzystanie sprzętu statkowego, elementy IAMSAR.

4. Ratowanie przez łódź ratowniczą.

5. Typowe błędy popełniane w trakcie ewakuacji i ratowania ludzi na morzu – na podstawie orzecznictwa lub raportów instytucji badających wypadki morskie (izby morskie; Państwowa Komisja Badania Wypadków Morskich).

2

 

 

 

2

5

Ewakuacja załogi statku przez śmigłowiec:

1. Przygotowanie statku do ewakuacji załogi:

1) naprowadzenie śmigłowca;

2) sposoby komunikacji;

3) zasady bezpieczeństwa w trakcie akcji ewakuacyjnej.

2. Rodzaje urządzeń ratowniczych stosowanych w akcjach ewakuacyjnych (demonstracja eksploatacji urządzeń ratowniczych).

3. Organizacja i przebieg akcji ewakuacyjnej.

4. Ratowanie rozbitków znajdujących się w zbiorowych środkach ratunkowych i na powierzchni morza.

2

 

 

 

2

Ćwiczenia na basenie lub wodach otwartych:

1. Ćwiczenia z indywidualnymi środkami ratunkowymi:

1) zakładanie pasa ratunkowego i prawidłowy skok w pasie ratunkowym do wody z małej wysokości i z wysokości co najmniej 2,5 m;

2) posługiwanie się kołem ratunkowym w wodzie;

3) metoda wciągania rozbitka do wnętrza łodzi ratunkowej.

2. Ćwiczenia z pneumatyczną tratwą ratunkową:

1) wchodzenie na przewróconą pneumatyczną tratwę ratunkową;

2) odwracanie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej;

3) samodzielne wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej z wody;

4) metody wciągania do pneumatycznej tratwy ratunkowej osoby nieprzytomnej;

5) skok do pneumatycznej tratwy ratunkowej;

6) zbiorowa ewakuacja do pneumatycznej tratwy ratunkowej metodami ze statku i z wody z uwzględnieniem następujących elementów:

a) wyznaczenie dowódcy pneumatycznej tratwy ratunkowej,

b) wyznaczenie dwóch osób „nieprzytomnych”,

c) holowanie „nieprzytomnych” do pneumatycznej tratwy ratunkowej,

d) wejście wyznaczonych osób do pneumatycznej tratwy ratunkowej,

e) wciągnięcie „nieprzytomnych” i wejście pozostałych osób, zajęcie miejsc w pneumatycznej tratwie ratunkowej;

7) umiejętność użycia dryfkotwy;

8) umiejętność obsługi wyposażenia pneumatycznej tratwy ratunkowej;

9) umiejętność podejmowania czynności zwiększających szansę przetrwania.

3. Zakładanie pętli ratunkowej w wodzie.

4. Ćwiczenia z termoizolacyjnymi kombinezonami ratunkowymi różnych typów.

 

 

 

7

Pirotechniczne środki sygnałowe:

1. Omówienie i demonstrowanie zasad działania i bezpiecznego użycia:

1) pławki świetlno-dymnej „człowiek za burtą”;

2) pławki pomarańczowej;

3) rakiety spadochronowej;

4) pochodni czerwonej;

5) wyrzutni linki ratunkowej, z uwzględnieniem wymiany spłonki.

2. Demonstracja przez instruktora pirotechnicznych środków sygnałowych.

 

2

 

 

2

 

Razem

14

6

 

 

20

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na statku, lokalizowanie i używanie środków ratunkowych znajdujących się na statku, posługiwanie się pirotechnicznymi środkami sygnałowymi, obsługiwanie radiowych środków wzywania pomocy, zachowywanie się w sytuacjach, takich jak:

– opuszczanie statku,

– przebywanie w tratwie ratunkowej i łodzi ratunkowej,

– przebywanie w wodzie.

2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień podstawowy

1.2.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

6,5

9,5

 

 

16

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.20. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Program kursu.

2. Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.

3. Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki załogi w zakresie prewencji i walki z pożarem.

0,5

 

 

 

0,5

2

Teoria pożaru:

1. Zjawiska fizyczne i reakcje chemiczne spalania.

2. Charakterystyka pożaru, warunki powstania i rozwoju pożaru.

3. Właściwości materiałów palnych.

1,5

 

 

 

1,5

3

Przyczyny pożarów na statkach.

0,5

 

 

 

0,5

4

Zapobieganie pożarom na statkach:

1. Ogólne zasady zapobiegania pożarom.

2. Procedura ogólna podczas operacji pożarowo niebezpiecznych.

3. Konstrukcyjna ochrona przeciwpożarowa.

0,5

 

 

 

0,5

5

Wykrywanie pożarów:

1. Stałe instalacje wykrywcze i alarmowe pożaru.

2. Systemy wykrywania dymu metodą próbkowania.

3. Sygnalizacja ostrzegawcza.

0,5

0,5

 

 

1

6

Budowa, użytkowanie i rozmieszczenie sprzętu pożarniczego:

1. Rodzaje gaśnic i koce gaśnicze.

2. Gaśnice przewoźne i ich rodzaje.

3. Sprzęt do wytwarzania piany.

4. Sprzęt i armatura wodna.

5. Aparaty oddechowe i ucieczkowe.

6. Wyposażenia strażackie.

7. Sprzęt ratowniczy i reanimacyjny.

0,5

2

 

 

2,5

7

Budowa i użytkowanie stałych instalacji gaśniczych:

1. Instalacje wodno-hydrantowe.

2. Automatyczne instalacje tryskaczowe.

3. Instalacje zraszające i mgłowe.

4. Instalacje pianowe.

5. Instalacje gazowe.

6. Instalacje proszkowe.

7. Instalacje równoznaczne do CO2.

8. Instalacje gazu obojętnego.

0,5

2

 

 

2,5

8

Organizacja walki z pożarem na statku:

1. Alarmy pożarowe.

2. Rozkłady alarmowe.

3. Zadania indywidualne.

4. Plan ochrony przeciwpożarowej.

5. Środki łączności.

6. Procedury walki z pożarem.

7. Procedury bezpieczeństwa.

8. Ćwiczenia pożarowe.

9. Dozór pożarowy.

10. Szkolenie przeciwpożarowe i książka bezpieczeństwa pożarowego.

1

1

 

 

2

9

Techniki walki z pożarem:

1. Grupy pożarów i metody gaszenia.

2. Postępowanie po zauważeniu pożaru.

3. Natarcie i osłona przy użyciu stałych instalacji gaśniczych.

4. Zagrożenia podczas walki z pożarem i zasady bezpieczeństwa.

0,5

 

 

 

0,5

10

Środki gaśnicze:

1. Woda.

2. CO2.

3. Piana gaśnicza (środki pianotwórcze).

4. Czyste chlorowęglowodory.

5. Aerozole.

6. Test – dobór środków gaśniczych.

0,5

 

 

 

0,5

11

Ćwiczenia poligonowe:

1. Pomiar (demonstracja) temperatury zapłonu.

2. Gaszenie małych pożarów przy użyciu gaśnic: proszkowych, pianowych, CO2 i wodnych.

3. Gaszenie dużych pożarów przy użyciu różnych strumieni wody i piany.

4. Przejście przez przestrzeń wypełnioną pianą lekką.

5. Użycie sprzętu ratowniczego i gaśniczego oraz utrzymywanie łączności w komorze dymowej w czasie ćwiczeń przy użyciu aparatów oddechowych.

6. Akcja ratowniczo-gaśnicza w warunkach rozległego pożaru w maszynowni lub pomieszczeniu mieszkalnym przy użyciu aparatów oddechowych, środków łączności oraz sprzętu i instalacji gaśniczych.

 

4

 

 

4

 

Razem

6,5

9,5

 

 

16

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Właściwie używanie sprzętu pożarniczego do walki z pożarem, w tym: aparatów oddechowych, w zależności od rodzaju pożaru i ilości zaangażowanych osób, stosowanie procedur bezpieczeństwa własnego i statku oraz reagowanie na zagrożenie pożarem, wykorzystywanie sprzętu przenośnego do walki z pożarem na statku.

3. Ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej

1.3.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE ELEMENTARNYCH ZASAD UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY MEDYCZNEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

5,5

5,5

 

 

11

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.13. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wiadomości wstępne, podstawy prawne.

0,5

 

 

 

0,5

2

Podstawy anatomii i fizjologii człowieka istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej i ratowaniu życia.

1

 

 

 

1

3

Rodzaje pozycji (ułożenia) poszkodowanego konieczne do prawidłowego udzielenia pierwszej pomocy medycznej.

0,5

0,5

 

 

1

4

Postępowanie w przypadku utraty przytomności.

0,5

1

 

 

1,5

5

Reanimacja.

0,5

1,5

 

 

2

6

Postępowanie w przypadku krwawienia.

0,5

1

 

 

1,5

7

Opanowanie szoków.

0,5

0,5

 

 

1

8

Postępowanie w przypadku zwęglenia, oparzeń (w tym chemikaliami) i porażenia prądem.

Stopnie i rodzaje oparzeń.

1

 

 

 

1

9

Ratowanie i przygotowanie poszkodowanego do transportu.

0,5

1

 

 

1,5

 

Razem

5,5

5,5

 

 

11

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

W zakresie zagadnień podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie szkolenia, a w szczególności: rozpoznanie zatrzymania krążenia, przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego, ułożenie poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, zatamowanie krwawienia, rozpoznanie i unieruchomienie złamania, zabezpieczenie poszkodowanego w szoku pourazowym, udzielenie pierwszej pomocy przy oparzeniach.

4. Ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej

1.4.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA WŁASNEGO I ODPOWEDZIALNOŚCI WSPÓLNEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

18

2,5

 

 

20,5

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.21. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie, materiały źródłowe, omówienie dokumentów, przepisy międzynarodowe:

1. Konwencja STCW.

2. Konwencja SOLAS (w szczególności rozdział IX – kodeks ISM, rozdział X – kodeks ISPS).

3. Konwencje MOP (w szczególności konwencja MLC).

4. Kodeks IMDG.

5. Konwencja MARPOL.

0,5

 

 

 

0,5

2

Rodzaje zagrożeń na statku:

1. Kolizja.

2. Pożar.

3. Mielizna.

4. Uszkodzenie kadłuba.

5. Ładunek niebezpieczny.

6. Pasażerowie „na gapę”.

7. Piraci.

8. Pasażer jako „ładunek specjalny”.

9. Terroryzm.

10. Inne.

1

 

 

 

1

3

Znajomość statkowych planów alarmowych. Oznakowanie i umiejętność korzystania z planów alarmowych.

0,5

0,5

 

 

1

4

Sygnały alarmowe i znajomość obowiązków przyporządkowanych rozkładem alarmowym.

1

 

 

 

1

5

Sposoby prewencji zagrożeń wymienionych w lp. 2.

1

 

 

 

1

6

Znajomość:

1. Dróg ewakuacji – zewnętrznych i wewnętrznych.

2. Systemów alarmowych.

1

 

 

 

1

7

Rozlewy na morzu jako efekt:

1. Kolizji.

2. Wejścia na mieliznę.

3. Zatonięcia.

4. Transferu ładunku.

1

 

 

 

1

8

Podstawowe wiadomości na temat ochrony środowiska morskiego:

1. Procedury ładunkowe (pobieranie paliwa).

2. Konwencja MARPOL.

2

 

 

 

2

9

Bezpieczeństwo i środki bezpieczeństwa:

1. Warunki pracy na statku.

2. Potencjalne zagrożenie.

3. Używane środki ochrony zdrowia.

1

 

 

 

1

10

Środki ostrożności podjęte przed wejściem do przestrzeni zamkniętych:

1. Na zbiornikowcach do przewozu ropy, gazu, chemikaliów.

2. Na kontenerowcach.

3. Na innych typach statków.

4. Procedury przed wejściem do przestrzeni zamkniętych.

1

 

 

 

1

11

Przestrzeganie zasad bezpiecznej pracy.

0,5

 

 

 

0,5

12

Znajomość międzynarodowych przepisów BHP (MOP).

1

 

 

 

1

13

Język angielski, zrozumienie poleceń w różnych relacjach na statku:

1. Polecenia wydawane w sytuacjach zagrożenia.

 

1

 

 

1

14

Wzajemne zależności pomiędzy członkami załogi:

1. Typy ludzkich charakterów.

2. Jak rozpoznać osobowość.

3. Różnice religijne a tolerancja.

4. Pielęgnowanie dobrych stosunków międzyludzkich na statku.

2

0,5

 

 

2,5

15

Odpowiedzialność wspólna:

1. Warunki zatrudnienia.

2. Prawa członka załogi.

3. Obowiązki członka załogi.

2

 

 

 

2

16

Zagrożenia:

1. Alkohol.

2. Narkotyki.

1

 

 

 

1

17

Komunikacja – efektywność, bariery w komunikowaniu się.

0,5

0,5

 

 

1

18

Odpoczynek, zmiany wacht i stres jako warunki wpływające na marynarzy.

1

 

 

 

1

 

Razem

18

2,5

 

 

20,5

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Komunikowanie się z załogą, wydawanie komend, podporządkowywanie się komendom, rozpoznawanie zagrożeń na statku i odpowiednie reagowanie w sytuacjach, gdy wystąpi zagrożenie, właściwe stosowanie środków ochrony osobistej. Właściwe interpretowanie zagadnień w zakresie podanym w programie, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości statkowych planów alarmowych, sygnałów alarmowych oraz obowiązków przyporządkowanych planem alarmowym, reagowanie w przypadku wystąpienia sytuacji zanieczyszczenia środowiska lub wycieku substancji szkodliwych. Dodatkowo: rozróżnianie zachowań ludzi oraz rozumienie zagrożeń spowodowanych uzależnieniami.

5. Ramowy program przeszkolenia w zakresie problematyki ochrony na statku

1.5.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE PROBLEMATYKI OCHRONY NA STATKU*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

4

 

 

 

4

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.27. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu.

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Ochrona żeglugi i portów morskich:

1. Definicje, zagrożenia (terroryzm, piractwo, rozboje).

2. Polityka ochrony żeglugi i portów morskich.

3. Procedury i środki ochrony na statkach i w portach.

4. Dokumentowanie zdarzeń naruszających ochronę.

5. Kluczowe zagadnienia systemu ochrony.

1

 

 

 

1

2

Zagrożenia w żegludze:

1. Techniki omijania środków ochrony.

2. Podstawowe techniki rozpoznawania zagrożeń (piractwo, rozbój).

3. Broń i materiały niebezpieczne.

4. Ochrona podstawowa.

2

 

 

 

2

3

Metodologia ochrony – znaczenie i konieczność stosowania:

1. Wymagania formalne.

2. Ćwiczenia i alarmy próbne.

1

 

 

 

1

 

Razem

4

 

 

 

4

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozpoznawanie zagrożeń dla bezpieczeństwa żeglugi, wybór i realizowanie odpowiednich procedur ochrony.

Załącznik 2. [RAMOWE PROGRAMY PRZESZKOLEŃ W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY]

Załącznik nr 2

RAMOWE PROGRAMY PRZESZKOLEŃ W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY

1. Ramowy program przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej

2.1.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY MEDYCZNEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień średni

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

13

7

 

 

20

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.14. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Zasady udzielania pierwszej pomocy medycznej w stanach zagrożenia życia.

0,5

1

 

 

1,5

2

Zestaw do udzielania pierwszej pomocy medycznej.

0,5

0,5

 

 

1

3

Anatomia i fizjologia człowieka – elementy istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej i ratowaniu życia.

2

0,5

 

 

2,5

4

Zatrucia na statkach, rodzaje substancji trujących – pierwsza pomoc w zatruciach.

1

0,5

 

 

1,5

5

Badanie poszkodowanego.

1

0,5

 

 

1,5

6

Złamania, zwichnięcia, skręcenia, urazy kręgosłupa – pierwsza pomoc, rodzaje unieruchomień.

1

1

 

 

2

7

Oparzenia, zdarcia naskórka, odmrożenia.

1

2

 

 

3

8

Złamania, złamania z przemieszczeniem i uszkodzenia mięśni.

1

1

 

 

2

9

Opieka medyczna nad uratowanymi osobami.

1

 

 

 

1

10

Zasady korzystania z radiowych porad medycznych.

1

 

 

 

1

11

Podstawy farmakologii, zastosowanie podstawowych leków.

1

 

 

 

1

12

Zasady dezynfekcji i sterylizacji, zaopatrywanie ran.

1

 

 

 

1

13

Wstrząs kardiogenny, wstrząs anafilaktyczny.

1

 

 

 

1

 

Razem

13

7

 

 

20

 

II. Wymagania wstępne

Ukończone przeszkolenie w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie szkolenia, a w szczególności: przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego, rozpoznanie i unieruchomienie złamania, zatamowanie krwotoku tętniczego i żylnego, rozpoznanie i opatrzenie odmrożenia, przygotowanie do transportu poszkodowanego z podejrzeniem złamania kręgosłupa.

2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym

2.2.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE SPRAWOWANIA OPIEKI MEDYCZNEJ NAD CHORYM*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

31

10

 

 

41

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.15. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Pierwsza pomoc – przypomnienie.

 

5

 

 

5

2

Rodzaje wypadków.

5

2

 

 

7

3

Sposoby pielęgnacji chorego.

1

1

 

 

2

4

Choroby.

4

 

 

 

4

5

Zatrucia (alkoholem, narkotykami, chemikaliami).

2

 

 

 

2

6

Prowadzenie defibrylacji.

 

1

 

 

1

7

Leczenie i zabiegi stomatologiczne.

2

 

 

 

2

8

Przypadki ginekologiczne, ciąża, poród.

2

 

 

 

2

9

Opieka medyczna nad rozbitkami.

2

 

 

 

2

10

Przypadki śmiertelne na morzu.

1

 

 

 

1

11

Pomoc zewnętrzna (medical radio).

1

1

 

 

2

12

Prewencja chorobowa.

2

 

 

 

2

13

Kontrola warunków bytowych na statku.

2

 

 

 

2

14

Przepisy medyczne, zapisy w odpowiednich dokumentach okrętowych.

2

 

 

 

2

15

Lekarstwa i sprzęt medyczny.

2

 

 

 

2

16

Dostawy i przeglądy lekarstw oraz sprzętu medycznego.

3

 

 

 

3

 

Razem

31

10

 

 

41

 

II. Wymagania wstępne

Ukończone przeszkolenie w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej oraz w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie szkolenia, a w szczególności: rozpoznawanie zatrzymania krążenia u dorosłego, postępowanie z chorym nieprzytomnym, przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego, wykonywanie defibrylacji, ułożenie pacjenta w pozycji bezpiecznej, zatamowanie krwawienia, rozpoznawanie i opatrywanie złamań, opatrywanie oparzeń termicznych i prądem elektrycznym, postępowanie z chorym we wstrząsie, rozpoznawanie i leczenie doraźne podstawowych schorzeń w obrębie jamy brzusznej i klatki piersiowej, postępowanie w przypadku podejrzenia chorób przenoszonych drogą płciową i tropikalnych, wykonywanie płukania żołądka, rozpoznawanie zatrucia, stwierdzanie zgonu i rozpoznawanie nieodwracalnych znamion śmierci.

3. Ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień wyższy

2.3.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

17

13

 

 

30

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 2.03. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Program kursu.

2. Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.

3. Dokumenty normatywne IMO.

4. Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki.

0,5

 

 

 

0,5

2

Teoria pożaru:

1. Zjawiska fizyczne i reakcje chemiczne spalania.

2. Charakterystyka pożaru i warunki powstania i rozwoju pożaru.

3. Właściwości materiałów palnych.

4. Pomiar (demonstracja) temperatury zapłonu.

5. Ocena właściwości palnych materiału (ładunku) na podstawie kart informacyjnych.

6. Metody gaszenia i grupy pożarów.

2

 

 

 

2

3

Prewencja pożarowa na statkach:

1. Zagrożenie pożarowe statków (pomieszczeń).

2. Przyczyny pożarów.

3. Ogólne zasady zapobiegania pożarom.

4. Procedura prowadzenia prac gorących i pożarowo niebezpiecznych.

5. Ocena stanu atmosfery.

6. Procedura prac gorących i wchodzenie do przestrzeni zamkniętych.

7. Budowa i użytkowanie eksplozymetrów i analizatorów tlenu.

8. Konstrukcyjne zabezpieczenie przeciwpożarowe statków.

2,5

 

 

 

2,5

4

Organizacja walki z pożarem na statku:

1. Opracowanie rozkładów alarmowych.

2. Podział załogi na sekcje pożarowe i ich zadania.

3. Metody gaszenia i strategia walki z pożarami na statku.

4. Walka z pożarami ładunków niebezpiecznych.

5. Zapewnienie stateczności statku podczas użycia wody do gaszenia.

6. Sterowanie systemami wentylacji i instalacjami paliwowymi i elektrycznymi.

7. Łączność i koordynacja działań.

8. Informacje niezbędne do kierowania akcją ratowniczo-gaśniczą.

9. Plany ochrony przeciwpożarowej.

10. Szkolenie przeciwpożarowe na statku i książka bezpieczeństwa pożarowego.

11. Plan utrzymania i konserwacji urządzeń ochrony przeciwpożarowej.

2

1

 

 

3

5

Procedury walki z pożarami:

1. Statek w morzu.

2. Statek w porcie i stoczni: koordynacja działań z portowymi jednostkami ratowniczo-gaśniczymi.

3. Statek przewożący ładunki niebezpieczne.

4. Zbiornikowce.

5. Opracowanie procedury gaszenia ładunków niebezpiecznych na podstawie kodeksu IMDG.

2

1

 

 

3

6

Ćwiczenia walki z pożarami na statkach:

1. Cele szkoleniowe.

2. Metodyka i tematy ćwiczeń.

3. Ćwiczenie wzorcowe: walka z rozległym pożarem na statku.

2

3

 

 

5

7

Obsługa techniczna i użytkowanie sprzętu pożarowego:

1. Gaśnice przenośne.

2. Gaśnice przewoźne.

3. Sprzęt do wytwarzania piany.

4. Sprzęt i armatura wodna.

5. Aparaty oddechowe i ucieczkowe.

6. Sprzęt reanimacyjny.

7. Sprzęt ratowniczy.

2

 

 

 

2

8

Obsługa techniczna i użytkowanie instalacji wykrywczych i alarmowych:

1. Systemy wykrywcze dymu metodą próbkowania.

2. Stałe instalacje wykrywcze i alarmowe.

3. Sygnalizacja ostrzegawcza.

 

1

 

 

1

9

Budowa i użytkowanie stałych instalacji gaśniczych:

1. Instalacje wodno-hydrantowe.

2. Automatyczne instalacje tryskaczowe.

3. Instalacje zraszające i mgłowe.

4. Instalacje pianowe.

5. Instalacje gazowe.

6. Instalacje proszkowe.

7. Instalacje alternatywne do CO2.

8. Instalacje gazu obojętnego.

2

2

 

 

4

10

Niebezpieczne zjawiska podczas gaszenia pożarów:

1. Sucha destylacja.

2. Reakcje chemiczne.

3. Pożary w ekonomizerach.

4. Pożary w pomocniczych kotłach wodnorurkowych.

2

 

 

 

2

11

Pierwsza pomoc: akcja ratownicza podczas pożaru.

 

1

 

 

1

12

Badanie przyczyn pożarów i opracowywanie raportów.

 

2

 

 

2

13

Seminarium:

1. Wymiana doświadczeń o rzeczywistych pożarach na statkach.

2. Materiały studialne pożarów na statkach i uzyskane doświadczenia.

 

2

 

 

2

 

Razem

17

15

 

 

30

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Kierowanie operacjami zapobiegania i walki z pożarem, w tym przy współpracy z portem, organizowanie i szkolenie grup do walki z pożarem w morzu i w porcie, wykonywanie obsługi technicznej instalacji i sprzętu pożarniczego, analizowanie wypadków pożarów i wykonywanie sprawozdań, sprawowanie kontroli nad osobami poszkodowanymi w pożarach. Wykorzystywanie sprzętu przenośnego do walki z pożarem na statku, uruchamianie stacjonarnych instalacji gaśniczych oraz kierowanie akcją gaśniczą na statku.

4. Ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg łodzi rybackich w żegludze krajowej

2.4.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA DLA CZŁONKÓW ZAŁÓG ŁODZI RYBACKICH W ŻEGLUDZE KRAJOWEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

13

5

 

 

18

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.33. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Rodzaje zagrożeń życia na morzu.

2. Sygnały wzywania pomocy na morzu według MPDM.

3. Organizacja ratownictwa życia na morzu w Polsce i na świecie.

4. Przepisy prawa UE i prawa polskiego, w tym komunikaty administracji morskiej skierowane bezpośrednio do statków rybackich.

2

 

 

 

2

2

Wyposażenie ratunkowe jednostek:

1. Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe:

1) pasy ratunkowe – konstrukcja, wyposażenie, zasady użycia;

2) koła ratunkowe – konstrukcja, rozmieszczenie na jednostce, zasady użycia;

3) sposób wodowania tratw ratunkowych.

2. Radiowe środki wzywania pomocy:

1) częstotliwości i sygnały wzywania pomocy;

2) formułowanie i nadawanie komunikatów o niebezpieczeństwie w języku polskim i angielskim;

3) obsługa radiotelefonu UKF;

4) transponder radarowy – konstrukcja, zasady działania, sposób użycia.

2

 

 

 

2

3

Ewakuacja ludzi z jednostki:

1. Zasady ogólne:

1) wyposażenie osobiste;

2) zbiorowe środki ratunkowe.

2. Ewakuacja pneumatycznej tratwy ratunkowej:

1) wodowanie pneumatycznej tratwy ratunkowej;

2) wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej;

3) pobyt w pneumatycznej tratwie ratunkowej.

3. Ewakuacja załogi na łódź ratowniczą statku innej jednostki.

1

 

 

 

1

4

Techniki ratowania rozbitków z powierzchni morza (w tym ze zbiorowych środków ratunkowych):

1. Zasady przeżycia, zachowanie się w oczekiwaniu na pomoc, ratowanie człowieka za burtą.

2. Ratowanie przez łódź ratowniczą.

3. Typowe błędy popełniane w trakcie ewakuacji i ratowania ludzi na morzu – na podstawie orzecznictwa lub raportów instytucji badających wypadki morskie (izby morskie; Państwowa Komisja Badania Wypadków Morskich).

1

 

 

 

1

5

Ewakuacja przez śmigłowiec:

1. Przygotowanie jednostki do ewakuacji załogi:

1) naprowadzenie śmigłowca;

2) sposoby komunikacji;

3) zasady bezpieczeństwa w trakcie akcji ewakuacyjnej.

2. Organizacja i przebieg akcji ewakuacyjnej.

3. Ratowanie rozbitków znajdujących się w zbiorowych środkach ratunkowych i na powierzchni morza.

2

 

 

 

2

6

Ćwiczenia na basenie lub wodach otwartych:

1. Ćwiczenia z indywidualnymi środkami ratunkowymi:

1) zakładanie pasa ratunkowego;

2) posługiwanie się kołem ratunkowym w wodzie;

3) metoda wciągania rozbitka do wnętrza łodzi ratunkowej.

2. Ćwiczenia z pneumatyczną tratwą ratunkową:

1) wchodzenie na przewróconą pneumatyczną tratwę ratunkową;

2) odwracanie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej;

3) samodzielne wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej z wody;

4) metody wciągania do pneumatycznej tratwy ratunkowej osoby nieprzytomnej;

5) skok do pneumatycznej tratwy ratunkowej;

6) umiejętność obsługi wyposażenia pneumatycznej tratwy ratunkowej;

7) umiejętność podejmowania czynności zwiększających szansę przetrwania;

8) holowanie osoby nieprzytomnej do tratwy ratunkowej.

3. Omówienie i demonstrowanie zasad użycia pirotechnicznych środków sygnałowych.

 

2

 

 

2

7

Rodzaje zagrożeń na statku:

1. Kolizja.

2. Pożar.

3. Mielizna.

4. Uszkodzenie kadłuba.

1

 

 

 

1

8

Bezpieczeństwo i środki bezpieczeństwa:

1. Warunki pracy na jednostce.

2. Potencjalne zagrożenia.

3. Używane środki ochrony zdrowia i życia.

1

 

 

 

1

9

Zagrożenia:

1. Alkohol.

2. Narkotyki.

1

 

 

 

1

10

Podstawy anatomii i fizjologii człowieka istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej i ratowaniu życia.

0,5

 

 

 

0,5

11

Rodzaje pozycji (ułożenia) poszkodowanego konieczne do prawidłowego udzielenia pierwszej pomocy medycznej.

 

0,5

 

 

0,5

12

Postępowanie w przypadku utraty przytomności, reanimacja, postępowanie w przypadku krwawienia, zwęglenia, oparzeń (w tym chemikaliami) i porażeń prądem.

0,5

0,5

 

 

1

13

Ochrona przeciwpożarowa na jednostce:

1. Rodzaje gaśnic.

2. Materiały łatwopalne.

3. Grupy pożarów i metody gaszenia.

4. Postępowanie po zauważeniu pożaru.

5. Zagrożenia podczas walki z pożarem i zasady bezpieczeństwa.

6. Gaszenie pożarów z użyciem podręcznych środków gaśniczych.

1

2

 

 

3

 

Razem

13

5

 

 

18

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na jednostce, lokalizowanie i używanie środków ratunkowych znajdujących się na jednostce, posługiwanie się środkami sygnałowymi, zachowywanie się w sytuacjach zagrożenia, takich jak: opuszczanie jednostki, przebywanie w tratwie ratunkowej, łodzi ratunkowej oraz przebywanie w wodzie. Komunikowanie się z załogą, wydawanie komend, podporządkowywanie się komendom, odpowiednie reagowanie w sytuacjach zagrożenia, reagowanie w przypadku wystąpienia następujących sytuacji: zanieczyszczenia środowiska, wycieku substancji szkodliwych, stosowanie środków ochrony osobistej, właściwie używanie sprzętu gaśniczego będącego na wyposażeniu jednostki do walki z pożarem.

5. Ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa ratownika

2.5.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA RATOWNIKA*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

13

17

 

 

30

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.23. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Wymagania prawne związane z przeszkoleniem w celu uzyskania świadectwa ratownika morskiego według Konwencji STCW.

2. Wymagania specjalne dla ratowników morskich na statkach pasażerskich.

3. Zadania łodzi ratunkowych i ratowniczych.

0,5

 

 

 

0,5

2

Statkowe zbiorowe środki ratunkowe i łodzie ratownicze:

1. Rodzaje, konstrukcja i wyposażenie:

1) tratw ratunkowych;

2) łodzi ratunkowych;

3) łodzi ratowniczych.

2. Sposoby wodowania i podnoszenia oraz użycia mechanizmów zwalniających:

1) tratw ratunkowych;

2) łodzi ratunkowych – systemy zrzutowe, systemy grawitacyjne, sposoby użycia mechanizmów zwalniających pod obciążeniem i bez obciążenia;

3) łodzi ratowniczych.

3. Przeglądy i konserwacja mechanizmów zwalniających.

4. Odwracanie do normalnego stanu:

1) tratw ratunkowych;

2) łodzi ratunkowych;

3) łodzi ratowniczych.

5. Silniki łodzi ratunkowych:

1) uruchamianie silnika;

2) systemy chłodzenia;

3) systemy ładowania akumulatorów;

4) systemy gaśnicze – instrukcja zraszaczowa;

5) systemy zasilania w powietrze łodzi gazoszczelnych;

6) systemy odwadniające;

7) przeglądy i konserwacja.

6. Silniki łodzi ratowniczych:

1) silniki zabudowane;

2) przygotowanie do uruchomienia, uruchamianie, obsługa;

3) przeglądy i konserwacja.

7. Morskie systemy ewakuacyjne:

1) konstrukcja i sposoby ewakuacji;

2) przeglądy i konserwacja.

4

1

 

 

5

3

Opuszczanie statku:

1. Oznakowanie wyposażenia ratunkowego, miejsc zbiórek i dróg ewakuacyjnych.

2. Przyczyny ewakuacji załogi statku i pasażerów.

3. Czynności podejmowane po ogłoszeniu alarmu opuszczenia statku.

4. Czynności podejmowane w celu wodowania środków ratunkowych:

1) łodzi ratunkowych;

2) tratw ratunkowych.

5. Obowiązki kierującego jednostką ratunkową podczas wodowania.

3

 

 

 

3

4

Wykorzystanie łodzi ratowniczych w alarmie „człowiek za burtą” (MOB) i alarmie opuszczenia statku:

1. Przygotowanie do wodowania i wodowanie łodzi ratowniczej w czasie ruchu statku i na postoju.

2. Zajmowanie miejsc w łodzi.

3. Komunikacja ze statkiem macierzystym.

4. Podnoszenie łodzi ratowniczej.

5. Współpraca ze śmigłowcem.

6. Obowiązki kierującego łodzią ratowniczą.

2

 

 

 

2

5

Przetrwanie w zbiorowych środkach ratunkowych:

1. Zagrożenie dla życia rozbitków.

2. Zachowanie się na środkach ratunkowych celem przetrwania do czasu przybycia pomocy.

3. Użycie wyposażenia środków ratunkowych w celu zwiększenia możliwości wykrycia i lokalizacji.

4. Obowiązki dowódcy zbiorowego środka ratunkowego.

5. Współpraca ze śmigłowcem w czasie podejmowania rozbitków.

2

 

 

 

2

6

Sygnalizacja w niebezpieczeństwie:

1. Radiowe urządzenia ratunkowe EPIRB, SART, UKF.

2. Pirotechniczne środki sygnalizacyjne.

3. Komunikat wzywania pomocy w niebezpieczeństwie.

4. Sygnały wzywania pomocy.

5. Użycie heliografu.

6. Sygnały ratownicze.

2

 

 

 

 

7

Udzielanie pierwszej pomocy rozbitkom na środku ratunkowym:

1. Hipotermia – sposoby przeciwdziałania.

2. Apteczka – wykorzystanie do udzielenia pierwszej pomocy.

1,5

1

 

 

2,5

8

Ćwiczenia ze środkami ratunkowymi i łodzią ratowniczą:

1. Postawienie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej.

2. Wiosłowanie i sterowanie łodzią ratunkową wg kompasu.

3. Wykorzystanie dryfkotwy łodzi ratunkowej i łodzi ratowniczej.

4. Uruchamianie silnika łodzi ratunkowej.

5. Manewrowanie łodzią ratunkową i łodzią ratowniczą.

6. Uruchamianie silnika łodzi ratunkowej i ratowniczej.

 

6

 

 

6

 

Razem

15

8

 

 

23

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

W zakresie konstrukcji, obsługi i wyposażenia tratw i łodzi ratunkowych, urządzenia do opuszczania tratw i łodzi ratunkowych i łodzi ratowniczych, metod podnoszenia tratw i łodzi ratunkowych, zasad obsługi tratwy i łodzi ratunkowej oraz łodzi ratowniczej, zasad wykorzystania falenia, dryfkotwy i innych urządzeń, sposobów zmniejszenia skutków hipotermii i zapobiegania jej powstawaniu, sposobów grupowania tratw i podejmowania rozbitków łodzią ratowniczą.

IV. Umiejętności

Kierowanie łodzią ratowniczą oraz tratwą lub łodzią ratunkową podczas wodowania i po zwodowaniu, obsługa silnika łodzi ratowniczej i ratunkowej, kierowanie rozbitkami na środkach ratunkowych, wykorzystanie urządzeń do lokalizacji, łączności i sygnalizacji, zastosowanie pierwszej pomocy w stosunku do rozbitków.

6. Ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika

2.6.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA STARSZEGO RATOWNIKA*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

13

6

 

 

19

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.24. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Konstrukcja szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Rodzaje i budowa kadłubów.

2. Rodzaje stosowanych silników napędowych.

3. Przygotowanie i uruchamianie silnika, obsługa (silniki zaburtowe i wbudowane), przechodzenie z biegu naprzód na bieg wstecz.

4. Śruby napędowe.

5. Pędnik wodno-strumieniowy.

3

 

 

 

3

2

Opuszczanie i podejmowanie szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Rodzaje i budowa urządzeń i mechanizmów opuszczania i uwalniania szybkiej łodzi ratowniczej.

2. Środki bezpieczeństwa przy opuszczaniu i podejmowaniu z wody szybkiej łodzi ratowniczej.

3. Zachowanie i rozmieszczenie obsady szybkiej łodzi ratowniczej w trakcie opuszczania i podejmowania.

4. Współpraca szybkiej łodzi ratowniczej ze statkiem macierzystym.

5. Obsługa urządzeń opuszczających szybkiej łodzi ratowniczej.

2

 

 

 

2

3

Wyposażenie nawigacyjne i ratownicze szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Wyposażenie nawigacyjne – rodzaje i zastosowanie.

2. Wyposażenie ratownicze wykorzystywane w poszukiwaniu i podejmowaniu rozbitków.

3. Wyposażenie medyczne do zabezpieczenia rozbitka i udzielenia pierwszej pomocy na pokładzie szybkiej łodzi ratowniczej.

2

 

 

 

2

4

Odwracanie (nadawanie właściwej pozycji) szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Przewrócenie szybkiej łodzi ratowniczej, przyczyny.

2. Urządzenia i systemy ułatwiające odwracanie szybkiej łodzi ratowniczej.

3. Techniki odwracania szybkiej łodzi ratowniczej.

4. Zachowanie i rozmieszczenie członków załogi po przewróceniu i w trakcie odwracania szybkiej łodzi ratowniczej.

5. Przygotowanie szybkiej łodzi ratowniczej do dalszego działania.

1

 

 

 

1

5

Wzory poszukiwań:

1. Wykorzystywanie znanych metod poszukiwania z uwzględnieniem specyfiki szybkiej łodzi ratowniczej.

2. Wpływ warunków hydrometeorologicznych na skuteczność poszukiwania.

3. Poszukiwanie we współpracy z innymi szybkiej łodzi ratowniczej.

4. Poszukiwanie przy naprowadzaniu z jednostki macierzystej, śmigłowca lub innych jednostek uczestniczących w akcji.

5. Wykorzystanie przyrządów nawigacyjnych.

1

 

 

 

1

6

Manewrowanie szybką łodzią ratowniczą:

1. Manewrowanie w trudnych warunkach morskich, przy małej i dużej prędkości.

2. Podejście do burty statku w ruchu z użyciem falenia i bez falenia, dociąganie do burty statku i podjęcie łodzi.

3. Manewrowanie przy ograniczonej widoczności.

4. Podejmowanie rozbitków z wody.

5. Podejmowanie rozbitków ze zbiorowych środków ratunkowych, użycie dryfkotfy do podejmowania.

6. Holowanie i łączenie w zespoły tratw ratunkowych.

7. Przekazywanie rozbitków na pokład śmigłowca i statku.

1

6

 

 

7

7

Ocena gotowości szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Stan techniczny szybkiej łodzi ratowniczej.

2. Materiały pędne.

3. Gotowość układu napędowego.

4. Ocena sprawności urządzeń nawigacyjnych.

5. Ocena sprawności systemu opuszczenia i podejmowania szybkiej łodzi ratowniczej.

6. Możliwości natychmiastowego uruchomienia i wykorzystania szybkiej łodzi ratowniczej.

7. Przegląd i konserwacja szybkiej łodzi ratowniczej.

1

 

 

 

1

8

Sytuacje awaryjne:

1. Szybka łódź ratownicza jako środek ratunkowy (w wypadku awarii innych dostępnych środków ratunkowych).

2. Utrzymanie szybkiej łodzi ratowniczej na wodzie, w przypadku uszkodzenia jej kadłuba lub silnika.

3. Wykonanie podstawowych napraw w sytuacji awaryjnej.

2

 

 

 

2

 

Razem

13

6

 

 

19

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych oraz ważnego świadectwa ratownika.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Konstrukcja, obsługa i wyposażenie szybkiej łodzi ratowniczej, urządzenia do opuszczania szybkich łodzi ratowniczych, metody stawiania przewróconych szybkich łodzi ratowniczych, zasady manewrowania szybką łodzią ratowniczą w niepomyślnych warunkach pogodowych, sposoby przygotowania szybkiej łodzi ratowniczej do natychmiastowego użycia, zasady współpracy ze śmigłowcem.

IV. Umiejętności

Znajomość budowy, konserwacji, naprawy i wyposażenia szybkich łodzi ratowniczych, kierowanie urządzeniami i środkami do opuszczania i podnoszenia szybkich łodzi ratowniczych, kierowanie podnoszeniem i opuszczaniem powszechnie stosowanej szybkiej łodzi ratowniczej, kierowanie szybką łodzią ratowniczą po jej opuszczeniu, obsługa silnika szybkiej łodzi ratowniczej.

7. Ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i wykorzystania ECDIS

2.7.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OBSŁUGI I WYKORZYSTANIA ECDIS*

Zakres przeszkolenia:

poziom operacyjny

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

10

10

 

20

40

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.27. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia i symulator).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

1. Systemy informacji przestrzennej GIS.

2. Aspekty prawne, standaryzacja systemów ECDIS.

3. Charakterystyka podstawowych typów systemów map elektronicznych (ECDIS, RCDS i ECS).

4. Baza danych tworzona dla potrzeb ECDIS (WEND, ośrodki RECC).

5. Podstawowe funkcje nawigacyjne ECDIS.

6. Prezentacja danych ECDIS (ENC/SENC oraz RNC/SRNC).

7. Urządzenia nawigacyjne współpracujące z ECDIS.

8. Prezentacja danych z urządzeń nawigacyjnych w ECDIS.

9. Planowanie, monitorowanie i rejestracja podróży w systemach ECDIS.

10. Zobrazowanie oraz funkcje prezentacji dodatkowych informacji nawigacyjnych.

11. Aktualizacja danych, rejestracja danych nawigacyjnych, kontrola poprawnego funkcjonowania ECDIS, funkcje back-up.

12. Serwis ARCS, AVCS, TADS.

13. Alarmy, ostrzeżenia oraz błędna interpretacja prezentowanych danych.

14. Nawigacja pilotowa z wykorzystaniem ECDIS.

10

10

 

20

40

 

Razem

10

10

 

20

40

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Wskazane zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Wykorzystywanie ECDIS w prowadzeniu bezpiecznej nawigacji, w tym w planowaniu podroży z uwzględnieniem potencjalnych niebezpieczeństw nawigacyjnych, dostępnych źródeł ostrzeżeń nawigacyjnych i pogodowych.

8. Ramowy program przeszkolenia dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie ochrony

2.8.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE DLA CZŁONKÓW ZAŁÓG Z PRZYDZIELONYMI OBOWIĄZKAMI W ZAKRESIE OCHRONY*

Zakres przeszkolenia:

stopień średni

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

3

2

 

 

5

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.26. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Przestrzeganie postanowień planu ochrony statku – konieczność przestrzegania postanowień:

1. Definicje elementów ochrony żeglugi i portów morskich.

2. Międzynarodowa polityka ochrony żeglugi i portów morskich.

3. Odpowiedzialność rządów, instytucji i osób zaangażowanych w ochronę żeglugi i portów morskich.

4. Procedury i poziomy ochrony – wzajemne relacje statek – port.

5. Raportowanie i informowanie o zdarzeniach w ochronie.

6. Procedury i wymagania wobec ćwiczeń i alarmów próbnych wymaganych przez kodeks ISPS.

7. Procedury kontroli osób i ładunku, monitorowanie punktów wrażliwych.

1

 

 

 

1

2

Rozpoznawanie ryzyka i zagrożeń ochrony statku:

1. Deklaracja ochrony i zgłoszenie przybycia – analiza zapisów.

2. Techniki omijania środków ochrony stosowane przez piratów i przestępców.

3. Potencjalne zagrożenia.

4. Rozpoznawanie broni i materiałów niebezpiecznych.

5. Zarządzanie tłumem.

6. Kontrole nieinwazyjne.

1

1

 

 

2

3

Sprawdzanie skuteczności systemu ochrony statku:

1. Techniki monitorowania obszarów zastrzeżonych.

2. Kontrola dostępu do statku oraz jego obszarów zastrzeżonych.

3. Monitorowanie pokładu i obszaru wokół statku.

4. Metody kontroli zapasów statkowych.

5. Kontrola zaokrętowania i wyokrętowania osób.

0,5

0,5

 

 

1

4

Sprzęt ochrony – zasady skutecznego i bezpiecznego użycia:

1. Wyposażenie i systemy ochrony.

2. Testy, sprawdzenie poprawności działania.

0,5

0,5

 

 

1

 

Razem

3

2

 

 

5

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozpoznawanie zagrożeń dla bezpieczeństwa żeglugi, przeprowadzanie kontroli statku i ocena stanu jego ochrony, wybór i realizowanie odpowiednich procedur ochrony, rozróżnianie rodzajów wyposażenia i systemów ochrony oraz znajomość ich ograniczeń.

9. Ramowy program przeszkolenia oficera ochrony statku

2.9.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE OFICERA OCHRONY STATKU*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

10,5

4,5

 

 

15

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.19. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Przedstawienie celu i programu szkolenia.

2. Rozwój polityki bezpieczeństwa i ochrony na morzu:

1) międzynarodowe organizacje morskie;

2) prawodawstwo międzynarodowe i polskie;

3) definicje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony;

4) podejmowanie działań prawnych w sytuacjach zagrożenia.

3. Konwencja SOLAS – relacja pomiędzy kodeksem ISM i kodeksem ISPS.

1

 

 

 

1

2

Terroryzm – dzieje, istota, motywy:

1. Historia.

2. Definicje.

3. Rodzaje.

4. Terroryzm morski – specyfika i przykłady.

1

 

 

 

1

3

Rozpoznawanie, identyfikacja i sposoby postępowania z przedmiotami niebezpiecznymi (broń, materiały wybuchowe, niebezpieczne narzędzia, narkotyki):

1. Podział.

2. Ogólna charakterystyka.

3. Zasada działania.

4. Potencjalne zagrożenia.

1

1

 

 

2

4

Poziomy ochrony:

1. Definicje poziomów ochrony.

2. Wymagane procedury.

3. Wprowadzanie procedur ochrony.

1

 

 

 

1

5

Ocena ryzyka na statku:

1. Metody oceny ryzyka.

2. Narzędzia oceny ryzyka.

3. Przegląd statku.

4. Wyposażenie statku i systemy ochrony na statku.

5. Ograniczenie operacyjne.

6. Testowanie, kalibracja i utrzymanie systemów na statku (pożarowy, wodny, balastowy).

1

 

 

 

1

6

Plan ochrony portu – utrzymywania ochrony na statku na styku statek – port.

1

 

 

 

1

7

Rodzaje aktualnych zagrożeń w żegludze morskiej:

1. Porwania.

2. Nielegalni pasażerowie.

3. Piractwo.

4. Podłożenia ładunków wybuchowych.

5. Procedury ewakuacji na statku.

1

 

 

 

1

8

Zachowania ludzkie:

1. Typy zachowań.

2. Rozpoznawanie osób potencjalnie zagrażających.

3. Zarządzanie tłumem.

4. Syndrom sztokholmski.

0,5

0,5

 

 

1

9

Stosunki interpersonalne, komunikacja:

1. Negocjacje.

2. Komunikacja niewerbalna.

3. Przykładowe postawy terrorysty i negocjatora.

4. Ćwiczenia z komunikacji niewerbalnej.

5. Przeprowadzanie rozmów negocjacyjnych.

0,5

0,5

 

 

1

10

Przeszukanie różnych rodzajów statków, pomieszczeń i osób – postępowanie:

1. Ogólne zasady przeprowadzania przeszukiwań.

2. Plan przeszukania statku, pomieszczenia.

3. Zasady obszukiwania osób.

4. Przeszukanie pomieszczenia.

5. Kontrolowanie osoby.

6. Zasady obezwładniania osób niebezpiecznych.

1

1

 

 

2

11

Organizacja ochrony, zakresy obowiązków i odpowiedzialność na poszczególnych stanowiskach:

1. Zasady ogólne.

2. Armator statku.

3. Kapitan statku.

4. Oficer ochrony armatora.

5. Oficer ochrony portu.

6. Oficer ochrony statku.

0,5

 

 

 

0,5

12

Procedury administracyjne dotyczące ochrony:

1. Audyt i inspekcje stanu zabezpieczenia.

2. Dokumentacja.

3. Raportowanie wyników kontroli zabezpieczenia.

4. Nadzór i kontrola.

5. Planu ochrony statku i jego ocena.

1

 

 

 

1

13

Opracowanie planu ochrony statku i jego ocena:

1. Właściwości.

2. Zawartość.

3. Zabezpieczenie, stopień tajności.

4. Wprowadzenie planu ochrony.

5. Utrzymanie i modyfikacja planu ochrony przez oficera ochrony statku.

 

1,5

 

 

1,5

 

Razem

10,5

4,5

 

 

15

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania odbytej na statkach morskich.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozpoznawanie zagrożeń, zachowywanie spokoju w sytuacjach zagrożenia, opanowanie w relacji z innymi członkami załogi i pasażerami, ocenianie ryzyka i zagrożeń przy braku ochrony, utrzymywanie i nadzorowanie wdrażania planu ochrony statku, przeprowadzanie regularnych kontroli statku w celu upewnienia się, że zostały wdrożone i są utrzymywane właściwe środki ochrony.

10. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie indywidualnych technik ratunkowych

2.10.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTALNIAJĄCE W ZAKRESIE INDYWIDUALNYCH TECHNIK RATUNKOWYCH*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy  szkolenie uaktualniające

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

6

3

 

 

9

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.19. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe.

1

 

 

 

1

2

Techniki ewakuacji ludzi ze statku.

0,5

 

 

 

0,5

3

Zasady przetrwania rozbitka w wodzie i w zbiorowych środkach ratunkowych.

1

 

 

 

1

4

Sygnalizacja w niebezpieczeństwie, środki pirotechniczne.

0,5

 

 

 

0,5

5

Organizacja akcji poszukiwawczo-ratowniczej:

1. Zasady poszukiwania.

2. Współpraca z jednostkami ratowniczymi i ratującymi.

3. Techniki podejmowania rozbitków.

4. Wykorzystanie jednostek lotniczych w ratownictwie morskim.

1

 

 

 

1

6

Zasady współpracy ze śmigłowcem.

1

 

 

 

1

7

Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe.

1

 

 

 

1

8

Ćwiczenia praktyczne na basenie pływackim:

1. Skok na tratwę ratunkową, wejście do tratwy ratunkowej z wody, nadanie właściwej pozycji tratwie ratunkowej.

2. Pływanie w pasie ratunkowym i kombinezonie ratunkowym.

3. Skok do wody z wysokości co najmniej 2,5 m nad poziomem wody w pasie ratunkowym i kombinezonie ratunkowym.

4. Zakładanie pasa ratunkowego w wodzie.

5. Wejście w śmigłowcową pętlę ewakuacyjną w wodzie.

 

3

 

 

3

 

Razem

6

3

 

 

9

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych lub świadectwa w zakresie indywidualnych technik ratunkowych, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia, oraz 6-miesięcznej praktyki pływania odbytej w okresie ostatnich 5 lat przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na statku, lokalizowanie środków ratunkowych znajdujących się na statku, posługiwanie się pirotechnicznymi środkami sygnałowymi, obsługiwanie radiowych środków wzywania pomocy, zachowywanie się w sytuacjach zagrożenia, takich jak:

– opuszczanie statku,

– przebywanie w tratwie ratunkowej i łodzi ratunkowej,

– przebywanie w wodzie.

11. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień podstawowy

2.11.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTUALNIAJĄCE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy – szkolenie uaktualniające

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

2

5

 

 

7

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.20. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie, przypomnienie wiedzy ogólnej na temat ochrony przeciwpożarowej na statkach.

1

 

 

 

1

2

Zasady zapobiegania pożarom na statkach i zwalczania pożarów na statkach.

1

1

 

 

2

3

Ćwiczenia praktyczne w zwalczaniu pożaru:

1. Gaszenie pożarów przy użyciu gaśnic proszkowych, pianowych, CO2.

2. Gaszenie pożarów strumieniami wody i pianą.

3. Przejście przez przestrzeń wypełnioną pianą lekką.

4. Użycie aparatów oddechowych i ucieczkowych.

5. Akcja ratownicza.

 

4

 

 

4

 

Razem

2

5

 

 

7

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego lub świadectwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia, oraz 6-miesięcznej praktyki pływania odbytej w okresie ostatnich 5 lat przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Właściwe używanie sprzętu pożarniczego do walki z pożarem, w tym: aparatów oddechowych w zależności od rodzaju pożaru i ilości zaangażowanych osób, stosowanie procedur bezpieczeństwa własnego i statku oraz reagowanie na zagrożenie pożarem, ograniczanie możliwości powstania pożaru poprzez znajomość zasad BHP.

12. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej – stopień wyższy

2.12.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTUALNIAJĄCE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ – STOPIEŃ WYŻSZY*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy – przeszkolenie uaktualniające

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

3,5

4,5

 

 

8

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 2.03. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Program kursu.

2. Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.

3. Dokumenty normatywne IMO.

4. Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki.

0,5

 

 

 

0,5

2

Prewencja pożarowa na statkach:.

1. Zagrożenie pożarowe statków (pomieszczeń).

2. Przyczyny pożarów.

3. Ogólne zasady zapobiegania pożarom.

4. Procedura ogólna operacji pożarowo niebezpiecznych.

5. Ocena stanu atmosfery.

6. Procedura prac gorących i wchodzenie do przestrzeni zamkniętych.

1

 

 

 

1

3

Walka z pożarami: najnowsze rozwiązania w zakresie konstrukcji

i wyposażenia statków w sprzęt do walki z pożarami (kodeks FTP, kodeks

FSS, normy PN).

2

1

 

 

3

4

Badanie przyczyn pożarów i opracowywanie raportów.

 

0,5

 

 

0,5

5

Seminarium:

1. Wymiana doświadczeń rzeczywistych pożarów na statkach.

2. Materiały z pożarów na statkach i uzyskane doświadczenia.

3. Ćwiczenia poligonowe: przejście przez komorę dymową w wyposażeniu strażaka wraz z aparatem oddechowym.

 

3

 

 

3

 

Razem

3,5

4,5

 

 

8

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia wyższego lub świadectwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia wyższego, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia, oraz 6-miesięcznej praktyki pływania odbytej w okresie ostatnich 5 lat przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Kierowanie operacją zapobiegania pożarom i walki z pożarami, w tym we współpracy z portem, organizowanie i szkolenie grup do walki z pożarem w morzu i w porcie, wykonywanie obsługi technicznej instalacji i sprzętu pożarniczego, analizowanie wypadków pożarów i opracowanie sprawozdania, sprawowanie kontroli nad osobami poszkodowanymi w pożarach, wykorzystywanie sprzętu przenośnego do walki z pożarem na statku, uruchamianie stacjonarnych instalacji gaśniczych oraz kierowanie akcją gaśniczą na statku.

13. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym

2.13.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTUALNIAJĄCE W ZAKRESIE SPRAWOWANIA OPIEKI MEDYCZNEJ NAD CHORYM*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

8,5

1

 

 

9,5

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.15. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Pierwsza pomoc – przypomnienie.

2

 

 

 

2

2

Rodzaje wypadków.

1

 

 

 

1

3

Choroby, pielęgnacja chorego.

0,5

 

 

 

0,5

4

Zatrucia (alkoholem, narkotykami, chemikaliami).

0,5

 

 

 

0,5

5

Prowadzenie defibrylacji.

0,5

0,5

 

 

1

6

Leczenie i zabiegi stomatologiczne.

0,25

 

 

 

0,25

7

Przypadki ginekologiczne, ciąża, poród.

0,25

 

 

 

0,25

8

Opieka medyczna nad rozbitkami.

0,25

0,5

 

 

0,75

9

Przypadki śmiertelne na morzu.

0,5

 

 

 

0,5

10

Pomoc zewnętrzna (medical radio).

0,25

 

 

 

0,25

11

Prewencja chorobowa.

0,25

 

 

 

0,25

12

Kontrola warunków bytowych na statku.

0,25

 

 

 

0,25

13

Przepisy medyczne, zapisy w dokumentach okrętowych.

0,5

 

 

 

0,5

14

Lekarstwa i sprzęt medyczny.

0,5

 

 

 

0,5

15

Dostawy i przeglądy lekarstw oraz sprzętu medycznego.

1

 

 

 

1

 

Razem

8,5

1

 

 

9,5

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym lub świadectwa w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie szkolenia, a w szczególności: rozpoznawanie zatrzymania krążenia u dorosłego, postępowanie z chorym nieprzytomnym, przeprowadzanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego, wykonywanie defibrylacji, ułożenie pacjenta w pozycji bezpiecznej, zatamowanie krwawienia, rozpoznawanie i opatrywanie złamań, opatrywanie oparzeń termicznych i prądem elektrycznym, postępowanie z chorym we wstrząsie, rozpoznawanie i leczenie doraźne podstawowych schorzeń w obrębie jamy brzusznej i klatki piersiowej, postępowanie w przypadku podejrzenia chorób przenoszonych drogą płciową i tropikalnych, wykonywanie płukania żołądka, rozpoznawanie zatrucia, stwierdzanie zgonu i rozpoznawanie nieodwracalnych znamion śmierci.

14. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa ratownika

2.14.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTUALNIAJĄCE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA RATOWNIKA*

Zakres przeszkolenia:

Stopień podstawowy – przeszkolenie uaktualniające

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

5

3

 

 

8

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.23. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Wymogi prawne związane ze szkoleniem na świadectwo ratownika morskiego wg Konwencji STCW.

2. Wymagania specjalne dla ratowników morskich na statkach pasażerskich.

3. Zadania łodzi ratunkowych i ratowniczych.

0,5

 

 

 

0,5

2

Omówienie i prezentacja najnowszych rozwiązań w zakresie zbiorczych środków ratunkowych i ratowniczych.

3

 

 

 

3

3

Sygnalizacja w niebezpieczeństwie:

1. Aktualizacja wiedzy na temat środków do sygnalizacji w niebezpieczeństwie oraz urządzeń do wzywania pomocy i komunikacji w niebezpieczeństwie.

2. Zmiany w przepisach ITU-R, IMO i krajowych w tym zakresie.

1,5

 

 

 

1,5

4

Seminarium: wymiana doświadczeń w zakresie akcji z użyciem środków ratunkowych i ratowniczych oraz komunikacji w niebezpieczeństwie.

 

3

 

 

3

 

Razem

5

3

 

 

8

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa ratownika lub świadectwa ratownika, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia, oraz 6-miesięcznej praktyki pływania odbytej w okresie ostatnich 5 lat przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Najnowsze rozwiązania konstrukcyjne sprzętu ratunkowego, obsługa i wyposażenie tratw i łodzi ratunkowych, urządzenia do opuszczania tratw i łodzi ratunkowych oraz łodzi ratowniczych, metody podnoszenia tratw i łodzi ratunkowych, zasady obsługi tratwy lub łodzi ratunkowej oraz łodzi ratowniczej, zasady wykorzystania falenia, dryfkotwy i innych urządzeń, sposoby zmniejszenia skutków hipotermii i zapobiegania jej powstawaniu, sposoby grupowania tratw i zbierania rozbitków łodzią ratowniczą.

IV. Umiejętności

Kierowanie łodzią ratowniczą oraz tratwą lub łodzią ratunkową podczas wodowania i po zwodowaniu, obsługa silnika łodzi ratunkowej i ratowniczej, kierowanie rozbitkami na środkach ratunkowych, wykorzystanie urządzeń do lokalizacji, łączności i sygnalizacji, zastosowanie pierwszej pomocy w stosunku do rozbitków.

15. Ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika

2.15.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE UAKTUALNIAJĄCE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA STARSZEGO RATOWNIKA*

Zakres przeszkolenia:

stopień wyższy – przeszkolenie uaktualniające

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

4

4

 

 

8

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.24. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Wprowadzenie:

1. Wymagania prawne.

2. Aktualizacja wiedzy na temat wymagań IMO i przepisów krajowych.

1

 

 

 

1

2

Konstrukcja i wyposażenie szybkiej łodzi ratowniczej: omówienie i prezentacja najnowszych rozwiązań konstrukcyjnych i wyposażenia szybkiej łodzi ratowniczej.

1

 

 

 

1

3

Użycie szybkiej łodzi ratowniczej:

1. Aktualizacja wiedzy na temat wzorów poszukiwania, manewrowania i oceny gotowości szybkiej łodzi ratowniczej w sytuacjach awaryjnych.

2. Manewrowanie szybką łodzią ratowniczą.

3. Współpraca ze śmigłowcem.

2

2

 

 

4

4

Seminarium: wymiana doświadczeń w zakresie akcji z użyciem środków ratunkowych i ratowniczych oraz komunikacji w niebezpieczeństwie.

 

2

 

 

2

 

Razem

4

4

 

 

8

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnego świadectwa starszego ratownika lub świadectwa starszego ratownika, które utraciło ważność w okresie nie dłuższym niż rok przed rozpoczęciem przeszkolenia, oraz 6-miesięcznej praktyki pływania w okresie ostatnich 5 lat przed rozpoczęciem przeszkolenia.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Konstrukcja, obsługa i wyposażenie szybkiej łodzi ratowniczej, urządzenia do opuszczania szybkich łodzi ratowniczych, metody stawiania przewróconych szybkich łodzi ratowniczych, zasady manewrowania szybką łodzią ratowniczą w niepomyślnych warunkach pogodowych, sposoby przygotowania szybkiej łodzi ratowniczej do natychmiastowego użycia, zasady współpracy ze śmigłowcem.

IV. Umiejętności

Zrozumienie budowy, konserwacji, naprawy i wyposażenia szybkich łodzi ratowniczych, kierowanie urządzeniami i środkami do opuszczania i podnoszenia szybkich łodzi ratowniczych, kierowanie podnoszeniem i opuszczaniem powszechnie stosowanej szybkiej łodzi ratowniczej, kierowanie szybką łodzią ratowniczą po jej opuszczeniu, obsługa silnika szybkiej łodzi ratowniczej.

Załącznik 3. [RAMOWE PROGRAMY DODATKOWYCH PRZESZKOLEŃ SPECJALISTYCZNYCH]

Załącznik nr 3

RAMOWE PROGRAMY DODATKOWYCH PRZESZKOLEŃ SPECJALISTYCZNYCH

1. Ramowy program przeszkolenia w zakresie przewozu ładunków niebezpiecznych

3.1.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE PRZEWOZU ŁADUNKÓW NIEBEZPIECZNYCH*

Zakres przeszkolenia:

 

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

11

1

 

 

12

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.10. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

1. Zasady klasyfikacji towarów niebezpiecznych, poprawna nazwa techniczna i właściwa nazwa przewozowa, klasy zasadniczego i dodatkowego niebezpieczeństwa, zasady zaliczania towarów niebezpiecznych do polutantów i poważnych polutantów wód morskich, nr ONZ, grupa opakowania towarów niebezpiecznych, nalepki niebezpieczeństwa, ogólne zasady sztauowania towarów niebezpiecznych.

11

1

 

 

12

2. Właściwości różnych towarów niebezpiecznych:

1) towary klasy 1–3:

a) towary wybuchowe – klasa 1:

– substancje i artykuły, podział na podklasy towarów wybuchowych,

– grupy kompatybilności, wykorzystanie podklas i grup kompatybilności dla sztauowania towarów wybuchowych,

– formy sztauowania: zwyczajna, magazyn typu A i C, specjalna,

– towary niebezpieczne wyłączone z równoczesnego przewozu z niektórymi towarami niebezpiecznymi,

– przewóz towarów wybuchowych na statkach pasażerskich, przewóz towarów wybuchowych w kontenerach i w pojazdach,

b) gazy – klasa 2:

– podział na podklasy: palne, niepalne, trujące,

– formy transportu: sprężone, rozpuszczone, skroplone, skroplone silnie oziębione, dodatkowe właściwości niebezpieczne: żrące, utleniające,

– opakowania gazów,

– naturalny kierunek rozpraszania gazów w powietrzu,

– kategorie sztauowania gazów na statkach: A, B, C, D i E,

– zakresy tworzenia mieszanin zapalnych,

– stopień napełnienia zbiorników zawierających gazy skroplone,

– sztauowanie opakowań z gazami w tym polutantami,

c) ciecze łatwopalne – klasa 3:

– temperatura zapłonu, zakres tworzenia mieszanin zapalnych,

– grupy opakowań, opakowania cieczy łatwopalnych, kategorie sztauowania, stopień napełnienia opakowań zawierających ciecze łatwopalne;

2) towary klasy 4:

a) ciała stałe łatwopalne – klasa 4.1:

– ciała stałe łatwopalne, które mogą ulec zapaleniu przez zewnętrzne źródło ognia lub tarcie, substancje samoczynnie reagujące i ich podział według typu, stanu skupienia i wymagania kontroli temperatury w czasie transportu,

– odczulone substancje wybuchowe,

– opakowania, grupy opakowań, kategorie sztauowania,

b) towary samozapalne – klasa 4.2:

– substancje piroforyczne i samozagrzewające,

– temperatura samozapłonu, opakowania towarów samozapalnych, grupy opakowań,

– kategorie sztauowania towarów samozapalnych na statkach, ogólne zasady sztauowania towarów samozapalnych na statkach,

c) towary wydzielające w zetknięciu z wodą gazy łatwopalne – klasa 4.3:

– właściwości, opakowania, grupy opakowań, stopień napełnienia opakowań,

– kategorie sztauowania na statkach, ogólne zasady sztauowania;

3) towary klasy 5:

a) towary utleniające – klasa 5.1:

– stan skupienia i palność utleniaczy,

– grupy opakowań,

– kategorie sztauowania, ogólne zasady sztauowania,

b) nadtlenki organiczne – klasa 5.2:

– stan skupienia, właściwości, podział nadtlenków na typy, według stanu skupienia i według wymagania przewozu w kontrolowanej temperaturze, odczulanie nadtlenków organicznych,

– rozcieńczalniki: woda, obojętne ciała stałe, rozcieńczalniki typu A i B, grupy opakowań, kategorie sztauowania, ogólne zasady sztauowania;

4) towary klasy 6:

a) towary toksyczne – klasa 6.1:

– właściwości, drogi wchłaniania substancji toksycznych, wykorzystanie dawki dl50 jako kryterium do zaliczenia do klasy 6.1 i jako kryterium podziału na grupy opakowań,

– grupy opakowań, ogólne zasady sztauowania,

b) materiały zakaźne – klasa 6.2:

– właściwości, opakowania i zasady ich badania,

– przygotowanie do transportu i transport materiałów zakaźnych;

5) towary klasy 7 – towary promieniotwórcze:

– właściwości, rodzaje promieniowania, skażenia związane i niezwiązane,

– definicja towaru promieniotwórczego, aktywność właściwa, aktywność A1 i A2, moc dawki promieniowania,

– indeks transportowy, kategorie przesyłek promieniotwórczych: I, II i III,

– opakowania przemysłowe typu I, II, III, handlowe typu A i typu B/U i B/M;

6) towary klasy 8 – towary żrące:

– właściwości, opakowania towarów żrących, grupy opakowań,

– kategorie sztauowania, ogólne zasady sztauowania;

7) inne towary niebezpieczne – klasa 9:

– właściwości, grupy opakowań,

– ogólne zasady sztauowania;

8) klasa MHB – materiały niebezpieczne przewożone jako ładunki masowe:

– właściwości, zasady korzystania z kodeksu BC,

– właściwości towarów zaliczonych do Dodatku A, B i C,

– towary wymagające leżakowania.

 

Razem

11

1

 

 

12

 

II. Wymagania wstępne

Brak.

Przeszkolenie przeznaczone dla marynarzy i oficerów odpowiedzialnych za operacje ładunkowe na statkach przewożących ładunki niebezpieczne.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Wskazane zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Znajomość cech fizycznych i właściwości chemicznych towarów z poszczególnych klas, znajomość zasad przeprowadzania operacji ładunkowych na towarach z poszczególnych klas, znajomość zagrożeń dla zdrowia wynikających z kontaktu z tymi towarami, podejmowanie środków ostrożności w celu zapewnienia bezpieczeństwa, znajomość zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej.

2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych – stopień podstawowy

3.2.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZNEJ EKSPLOATACJI ZBIORNIKOWCÓW DO PRZEWOZU GAZÓW SKROPLONYCH*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

19

3

 

 

22

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.04. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Podstawowa wiedza o zbiornikowcach do przewozu gazu skroplonego:

1. Typy zbiornikowców do przewozu gazu skroplonego.

2. Ogólna charakterystyka i konstrukcja.

2

 

 

 

2

2

Podstawowa wiedza o operacjach ładunkowych:

1. System rurociągów i zaworów.

2. Urządzenia przeładunkowe.

3. Załadunek, wyładunek oraz zasady transportu.

4. System awaryjnego zatrzymania (emergency shut down system).

5. Procesy technologiczne odgazowania:

1) metody usuwania pozostałości płynnych ładunku;

2) inertowanie;

3) przedmuchiwanie powietrzem;

4) podczyszczanie zbiorników.

6. Przygotowanie do przyjęcia ładunku:

1) inertowanie;

2) zagazowywanie zbiorników i linii ładunkowych;

3) schładzanie.

7. Działanie specjalistyczne:

1) mycie zbiorników wodą słodką;

2) płukanie metanolem.

3

 

 

 

3

3

Podstawowa wiedza o właściwościach fizycznych skroplonego gazu, w tym:

1. Charakterystyka i właściwości.

2. Ciśnienie i temperatura, w tym zależności temperatury parowania od ciśnienia.

3. Sposoby powstawania ładunków elektrostatycznych.

4. Symbole chemiczne.

1

 

 

 

1

4

Wiedza i zrozumienie zasad bezpieczeństwa i zarządzania bezpieczeństwem.

1

 

 

 

1

5

Podstawowa wiedza o zagrożeniach związanych z operacjami na zbiornikowcach, w tym:

1. Zagrożenia dla zdrowia.

2. Zagrożenia dla środowiska.

3. Zagrożenie aktywnością chemiczną.

4. Zagrożenia związane z korozją.

5. Niebezpieczeństwo wybuchu i zagrożenie palnością.

6. Źródła zapłonu.

7. Zagrożenia elektrostatyczne.

8. Zagrożenia związane z toksycznością.

9. Ulatnianie oparów.

10. Ekstremalnie niskie temperatury.

11. Zagrożenia związane z ciśnieniem.

2

 

 

 

2

6

Podstawowa wiedza o kontroli zagrożeń:

1. Inertowanie, środki do osuszania, techniki monitoringu.

2. Środki antystatyczne.

3. Wentylacja.

4. Segregacja.

5. Inhibicja ładunku.

6. Kompatybilność – zgodność ładunku.

7. Kontrola atmosfery.

8. Próba gazowa.

1

 

 

 

1

7

Zrozumienie informacji z kart charakterystyki ładunku (MSDS).

0,5

 

 

 

0,5

8

Działanie i właściwe stosowanie aparatury pomiarowej gazu.

1

 

 

 

1

9

Właściwe stosowanie wyposażenia bezpieczeństwa i urządzeń zabezpieczających, w tym:

1. Aparaty oddechowe i inne wyposażenie ewakuacyjne.

2. Ubranie ochronne i inny sprzęt ochrony.

3. Sprzęt reanimacyjny.

4. Wyposażenie ratownicze i ewakuacyjne.

1

1

 

 

2

10

Podstawowa wiedza o zasadach bezpieczeństwa pracy i procedurach zgodnych z przepisami prawa, regulacjami branżowymi oraz przepisami w zakresie bezpieczeństwa osobistego na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych, w tym:

1. Środki ostrożności podejmowane przy wchodzeniu do przestrzeni zamkniętych.

2. Środki ostrożności podejmowane przed naprawą i konserwacją oraz w ich trakcie.

3. Środki bezpieczeństwa podczas prac związanych z oddziaływaniem wysokiej temperatury oraz niskich temperatur.

4. Bezpieczeństwo przy pracach elektrycznych.

5. Kontrolne listy bezpieczeństwa statek – ląd.

1

 

 

 

1

11

Podstawowa wiedza o pierwszej pomocy zgodnej z kartą charakterystyki ładunku (MSDS).

0,5

 

 

 

0,5

12

Techniki i taktyka zapobiegania pożarom i zwalczania pożarów na zbiornikowcach.

0,25

 

 

 

0,25

13

Zagrożenia pożarowe związane z operacjami przeładunkowymi i transportem skroplonych gazów luzem.

0,5

 

 

 

0,5

14

Środki gaśnicze używane do gaszenia gazów skroplonych.

0,5

0,5

 

 

1

15

Stałe pianowe systemy gaśnicze.

0,5

0,5

 

 

1

16

Przenośne pianowe systemy gaśnicze.

0,5

0,5

 

 

1

17

Stałe proszkowe systemy gaśnicze.

0,5

0,5

 

 

1

18

Przeciwdziałanie wyciekom w odniesieniu do operacji gaśniczych.

0,25

 

 

 

0,25

19

Podstawowa wiedza o procedurach awaryjnych, w tym procedurze awaryjnego wstrzymania operacji ładunkowych.

0,5

 

 

 

0,5

20

Podstawowa wiedza o wpływie wycieku gazowego na środowisko morskie i życie ludzkie.

0,5

 

 

 

0,5

21

Podstawowa wiedza o procedurach zapobiegania wyciekom gazowym na statkach.

0,5

 

 

 

0,5

22

Podstawowa wiedza o środkach i działaniach podejmowanych w przypadku wycieku, w tym:

1. Przekazywanie istotnych informacji do odpowiedzialnych osób.

2. Pomoc we wprowadzaniu procedur zabezpieczających przed wyciekiem gazów.

3. Zapobieganie przed pęknięciami na skutek kruchości materiału w warunkach niskich temperatur.

0,5

 

 

 

0,5

 

Razem

19

3

 

 

22

 

II. Wymagania wstępne

Posiadanie ważnych świadectw przeszkoleń w zakresie:

– indywidualnych technik ratunkowych,

– ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego,

– bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej,

– elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej.

W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.

III. Wiedza

Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.

IV. Umiejętności

Uczestniczenie w bezpiecznych operacjach ładunkowych na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych, podejmowanie działań zapobiegających zagrożeniom, stosowanie środków bezpieczeństwa i zasad BHP, przeprowadzanie akcji gaśniczych, reagowanie w sytuacjach zagrożenia, zapobieganie zanieczyszczeniu środowiska.

3. Ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów naftowych oraz chemikaliów – stopień podstawowy

3.3.

Przeszkolenie:

PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE EKSPLOATACJI ZBIORNIKOWCÓW DO PRZEWOZU PRODUKTÓW NAFTOWYCH ORAZ CHEMIKALIÓW*

Zakres przeszkolenia:

stopień podstawowy

Forma zajęć:

W

C

L

S

Liczba godzin:

20

3

 

 

23

* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.01. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).

 

I. Program przeszkolenia

Lp.

Treści przeszkolenia

 

Liczba godzin

 

W

C

L

S

1

Podstawowa wiedza o zbiornikowcach do przewozu ropy i chemikaliów:

1. Typy zbiornikowców olejowych i chemikaliowców.

2. Ogólna charakterystyka i konstrukcja.

2

 

 

 

2

2

Podstawowa wiedza o operacjach ładunkowych:

1. Systemy rurociągów i zaworów.

2. Pompy ładunkowe.

3. Załadunek i wyładunek.

4. Czyszczenie zbiorników, przepłukanie, odgazowanie, inwertowanie.

3

 

 

 

3

3

Podstawowa wiedza o właściwościach fizycznych ropy i chemikaliów:

1. Ciśnienie i temperatura, w tym zależności temperatury parowania od ciśnienia.

2. Sposoby powstawania ładunków elektrostatycznych.

3. Symbole chemiczne.

1

 

 

 

1

4

Wiedza i zrozumienie zasad bezpieczeństwa i zarządzania bezpieczeństwem.

1