Ten zasiłek przysługuje czterem grupom osób. Do domowego budżetu uprawnieni mogą doliczyć ponad 200 zł miesięcznie

• Zasiłek pielęgnacyjny jest przyznawany na wniosek
• Dodatek pielęgnacyjny może poprawić stan domowego budżetu

Zasiłek pielęgnacyjny jest przyznawany na wniosek

Zasiłek pielęgnacyjny często jest mylony z dodatkiem pielęgnacyjnym. Tymczasem to dwa różne świadczenia wypłacane przez różne podmioty. Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego wynika z art. 16 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, który przewiduje, że przyznaje się go w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Przysługuje on:

1. niepełnosprawnemu dziecku;
2. osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
3. osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia;
4. osobie, która ukończyła 75 lat.

Kwota zasiłku nie jest imponująca, bo wynosi on 215,84 zł miesięcznie, jednak bez wątpienia może choćby w małym stopniu przyczynić się do poprawy stanu domowego budżetu osób uprawnionych.
Ubiegając się o przyznanie omawianego świadczenia trzeba zwrócić uwagę na to, czy nie zostały spełnione przesłanki negatywne, które mogą uniemożliwiać przyznanie prawa do niego. Zasiłek nie przysługuje bowiem:

1. osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie;
2. jeżeli członkom rodziny przysługują za granicą świadczenia na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją osoby uprawnionej, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej;
3. osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego.

Aby uzyskać prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, trzeba złożyć wniosek o jego ustalenie. Składa się go we właściwym miejscowo ośrodku pomocy społecznej, urzędzie miasta lub gminy, ewentualnie w powiatowym centrum pomocy rodzinie.

Dodatek pielęgnacyjny może poprawić stan domowego budżetu

Z kolej dodatek pielęgnacyjny to świadczenie wypłacane przez ZUS. Mogą otrzymać je osoby, którym przyznano prawo do emerytury lub renty. Jest przyznawany osobom, które:
- są całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo
- ukończyły 75 lat.

Dodatek ten może zostać przyznany na wniosek lub z urzędu. Na wniosek, jeśli lekarz orzecznik ZUS (komisja lekarska ZUS) w orzeczeniu stwierdzi, że dan a osoba jest całkowicie niezdolna do pracy oraz do samodzielnej egzystencji. Z urzędu, gdy ukończy 75 lat. W takiej sytuacji dodatek jest wypłacany razem z przysługującą jej emeryturą. Analogicznie jak w przypadku zasiłku, prawo do omawianego dodatku nie zostanie przyznane, jeśli uprawniona osoba przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym powyżej 2 tygodni w miesiącu. Jak już wskazywano, osobom, które mają ustalone praw do dodatku pielęgnacyjnego, nie przysługuje prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przyznawanego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Jeśli więc osobie, która jest uprawniona do zasiłku pielęgnacyjnego ZUS przyzna dodatek pielęgnacyjny, ma ona obowiązek niezwłocznie powiadomić o tym właściwy organ, który wypłaca zasiłek. Od 1 marca 2026 r. wysokość omawianego dodatku to 366,68 zł.