| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 25 listopada 1993 r.

w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, uchwalonego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 16 grudnia 1966 r. w Nowym Jorku.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 8 ustępy 2 i 4 Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, uchwalonego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 16 grudnia 1966 r. w Nowym Jorku, został złożony dnia 7 listopada 1991 r. Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi powyższego Protokołu fakultatywnego dokument przystąpienia Polski do wspomnianego protokółu.

Zgodnie z artykułem 9 ustęp 2 Protokołu fakultatywnego wszedł on w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 7 lutego 1992 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1. Zgodnie z artykułem 9 ustęp 1 Protokołu fakultatywnego wszedł on w życie w dniu 23 marca 1976 r.

Następujące państwa stały się jego stronami, składając dokumenty ratyfikacyjne lub przystąpienia w niżej podanych datach:

Algieria

12 września

1989 r.

Angola

10 stycznia

1992 r.

Argentyna

8 sierpnia

1986 r.

Armenia

23 czerwca

1993 r.

Australia

25 września

1991 r.

Austria

10 grudnia

1987 r.

Barbados

5 stycznia

1973 r.

Benin

12 marca

1992 r.

Białoruś

30 września

1992 r.

Boliwia

12 sierpnia

1982 r.

Bułgaria

26 marca

1992 r.

Chile

27 maja

1992 r.

Cypr

15 kwietnia

1992 r.

Czechosłowacja

12 marca

1991 r.

Dania

6 stycznia

1972 r.

Ekwador

6 marca

1969 r.

Estonia

21 października

1991 r.

Federacja Rosyjska*)

1 października

1991 r.

Filipiny

22 sierpnia

1989 r.

Finlandia

19 sierpnia

1975 r.

Francja

17 lutego

1984 r.

Gambia

9 czerwca

1988 r.

Gujana

10 maja

1993 r.

Gwinea Równikowa

25 września

1987 r.

Hiszpania

25 stycznia

1985 r.

Holandia

11 grudnia

1978 r.

Irlandia

8 grudnia

1989 r.

Islandia

22 sierpnia

1979 r.

Jamajka

3 października

1975 r.

Kamerun

27 czerwca

1984 r.

Kanada

19 maja

1976 r.

Kolumbia

29 października

1969 r.

Kongo

5 października

1983 r.

Kostaryka

29 listopada

1968 r.

Libia

16 maja

1989 r.

Litwa

20 listopada

1991 r.

Luksemburg

18 sierpnia

1983 r.

Madagaskar

21 czerwca

1971 r.

Malta

13 września

1990 r.

Mauritius

12 grudnia

1973 r.

Mongolia

16 kwietnia

1991 r.

Nepal

14 maja

1991 r.

Niger

7 marca

1986 r.

Nikaragua

12 marca

1980 r.

Norwegia

13 września

1972 r.

Nowa Zelandia

26 maja

1989 r.

Panama

8 marca

1977 r.

Peru

3 października

1980 r.

Portugalia

3 maja

1983 r.

Republika Dominikańska

4 stycznia

1978 r.

Republika Korei

10 kwietnia

1990 r.

Republika Środkowej Afryki

8 maja

1981 r.

San Marino

18 października

1985 r.

Senegal

13 lutego

1978 r.

Seszele

5 maja

1992 r.

Somalia

24 stycznia

1990 r.

St. Vincent i Grenadiny

9 listopada

1981 r.

Surinam

28 grudnia

1976 r.

Szwecja

6 grudnia

1971 r.

Togo

30 marca

1988 r.

Trynidad i Tobago

14 listopada

1980 r.

Ukraina

25 lipca

1991 r.

Urugwaj

1 kwietnia

1970 r.

Węgry

7 września

1988 r.

Wenezuela

10 maja

1978 r.

Włochy

15 września

1978 r.

Zair

1 listopada

1976 r.

Zambia

10 kwietnia

1984 r.

 

Rząd Republiki Czeskiej notą z dnia 22 lutego 1993 r. powiadomił o sukcesji Rządu Republiki Czeskiej, dotyczącej wyżej wymienionego protokołu, począwszy od dnia 1 stycznia 1993 r., tj. od dnia, w którym Republika Czeska przejęła odpowiedzialność za swe stosunki międzynarodowe.

2. Oświadczenia i zastrzeżenia:

Austria

„Rozumiejąc, że zgodnie z postanowieniami artykułu 5 ustęp 2 protokołu Komitet, o którym mowa w artykule 28 Paktu, nie będzie rozpatrywał żadnego zawiadomienia otrzymanego od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie była rozpatrywana przez Europejską Komisję Praw Człowieka, utworzoną na mocy Konwencji europejskiej o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.”

Chile

Oświadczenie:

Uznając właściwość Komitetu Praw Człowieka do otrzymywania i rozpatrywania zawiadomień od osób, Rząd Chile rozumie, że właściwość ta ma zastosowanie do czynów, które nastąpiły po wejściu w życie Protokołu fakultatywnego dla państwa, a w każdym przypadku do czynów, które rozpoczęte zostały po dniu 11 marca 1990 r.

Dania

„W związku z artykułem 5 ustęp 2(a) Rząd Danii składa zastrzeżenie do właściwości Komitetu, dotyczącej rozpatrywania zawiadomienia otrzymanego od osoby, jeżeli sprawa była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań.”

Federacja Rosyjska**)

Oświadczenie:

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich uznaje, zgodnie z artykułem 1 Protokołu fakultatywnego, właściwość Komitetu Praw Człowieka do przyjmowania i rozpatrywania zawiadomień otrzymanych od osób podlegających jurysdykcji Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich odnośnie do sytuacji lub faktów, które nastąpiły po wejściu w życie Protokołu dla ZSRR. Związek Radziecki rozumie również, że Komitet nie będzie rozpatrywał żadnych zawiadomień przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie jest rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów oraz że dana osoba wyczerpała wszystkie dostępne krajowe środki.

Francja

Oświadczenie:

Francja interpretuje artykuł 1 Protokołu jako dający Komitetowi właściwość do przyjmowania i rozpatrywania zawiadomień od osób podlegających jurysdykcji Republiki Francuskiej, które uważają się za ofiary naruszenia przez Republikę któregokolwiek z praw wymienionych w Pakcie, wynikającego z czynów, zaniedbań, zdarzeń lub faktów, które nastąpiły po wejściu w życie Protokołu dla Republiki, albo z decyzji dotyczącej czynów, zaniedbań, zdarzeń lub faktów zaistniałych po tej dacie.

W związku z artykułem 7 przystąpienie Francji do Protokołu fakultatywnego nie powinno być interpretowane jako powodujące jakąkolwiek zmianę jej stanowiska odnośnie do rezolucji wymienionej w tym artykule.

Zastrzeżenie:

Francja składa zastrzeżenie do artykułu 5 ustęp 2(a) uznając, że Komitet Praw Człowieka nie będzie posiadał właściwości do rozpatrywania zawiadomienia otrzymanego od osoby, jeżeli ta sama sprawa jest lub była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

Hiszpania

Rząd Hiszpański przystępuje do Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych rozumiejąc, że postanowienia artykułu 5 ustęp 2 tego protokołu oznaczają, że Komitet Praw Człowieka nie będzie rozpatrywał żadnego zawiadomienia otrzymanego od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie była lub nie jest rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

Irlandia

Artykuł 5 ustęp 2

Irlandia nie uznaje właściwości Komitetu Praw Człowieka do rozpatrywania zawiadomienia otrzymanego od osoby, jeżeli sprawa była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

Islandia

Islandia (...) przystępuje do wymienionego Protokołu z zastrzeżeniem do artykułu 5 ustęp 2 odnośnie do właściwości Komitetu Praw Człowieka dotyczącej rozpatrywania zawiadomienia otrzymanego od osoby, jeżeli sprawa jest lub była rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów. Inne postanowienia Paktu będą niezmiennie przestrzegane.

Luksemburg

Oświadczenie:

„Wielkie Księstwo Luksemburga przystępuje do Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych rozumiejąc, ze postanowienia artykułu 5 ustęp 2 Protokołu oznaczają, że Komitet ustanowiony na podstawie artykułu 28 Paktu nie będzie rozpatrywał żadnych zawiadomień od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie jest lub nie była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.”

Malta

Oświadczenia:

„1. Malta przystępuje do Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych rozumiejąc, że postanowienia artykułu 5 ustęp 2 Protokołu oznaczają, iż Komitet ustanowiony na podstawie artykułu 28 Paktu nie będzie rozpatrywał żadnego zawiadomienia otrzymanego od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie jest lub nie była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

2. Rząd Malty interpretuje artykuł 1 Protokołu jako przyznający Komitetowi właściwość do przyjmowania i rozpatrywania zawiadomień otrzymanych od osób podlegających jurysdykcji Malty, które uważają się za ofiary naruszenia przez Maltę któregokolwiek z praw wymienionych w Pakcie, wynikającego z czynów, zaniedbań, zdarzeń lub faktów, powstałych po wejściu w życie Protokołu dla Malty, albo z decyzji dotyczącej czynów, zaniedbań, zdarzeń lub faktów, powstałych po tej dacie.”

Norwegia

Z następującym zastrzeżeniem do artykułu 5 ustęp 2:

„...Komitet nie będzie posiadał właściwości do rozpatrywania zawiadomienia otrzymanego od osoby, jeżeli ta sama sprawa była już rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.”

Szwecja

Rozumiejąc, że postanowienia artykułu 5 ustęp 2 Protokołu oznaczają, że Komitet Praw Człowieka, o którym mowa w artykule 28 wymienionego Paktu, nie będzie rozpatrywał żadnego zawiadomienia otrzymanego od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie jest lub nie była rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

Włochy

Republika Włoska ratyfikuje Protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych rozumiejąc, że postanowienia artykułu 5 ustęp 2 Protokołu oznaczają, iż Komitet przewidziany w artykule 28 Paktu nie będzie rozpatrywał żadnego zawiadomienia otrzymanego od osoby przed upewnieniem się, że ta sama sprawa nie jest i nie była rozpatrywana zgodnie z inną procedurą międzynarodowych badań lub rozstrzygania sporów.

Wenezuela

Takie samo zastrzeżenie, jakie zostało złożone przez Wenezuelę odnośnie do artykułu 14 (3/d) Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych.

Właściwość terytorialna

Uczestnik

Holandia

Data otrzymania notyfikacji

11 grudnia 1978 r.

Terytorium

Antyle
Holenderskie.

3. Informacje o państwach, które w terminie późniejszym staną się stronami powyższego protokołu, także o tekstach oświadczeń i zastrzeżeń, można uzyskać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

 

*) Federacja Rosyjska uznała się za związaną Protokołem jako kontynuatorka ZSRR.

**) Federacja Rosyjska uznała się za związaną oświadczeniem ZSRR złożonym dnia 1 października 1991 r.

POLECANE

Artykuł partnerski

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Małecka

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »