| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 17 sierpnia 2005 r.

w sprawie mocy obowiązującej Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 31 maja 2001 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 22 października 2004 r. o ratyfikacji Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 31 maja 2001 r. (Dz. U. Nr 273, poz. 2700), Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 21 lutego 2005 r. ratyfikował wyżej wymieniony protokół. Dnia 4 kwietnia 2005 r. złożono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych dokument ratyfikacyjny.

Zgodnie z artykułem 18 ustęp 1 protokołu wszedł on w życie dnia 3 lipca 2005 r.

Zgodnie z artykułem 18 ustęp 1 protokołu w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wszedł on w życie dnia 3 lipca 2005 r.

Przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego złożono następującą deklarację:

„W odniesieniu do artykułu 13 ustęp 2 protokołu, nie naruszając postanowień artykułu 18 ustęp 13 Konwencji, Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza Komendanta Głównego Policji jako organ krajowy, który będzie działał jako łącznik między Rzecząpospolitą Polską a innymi Państwami-Stronami w kwestiach związanych z niniejszym protokołem.”

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1) Następujące państwa złożyły dokumenty ratyfikacyjne lub przystąpienia w podanych niżej datach:

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

25 sierpnia 2004 r.

Republika Azerbejdżanu

3 grudnia 2004 r.

Republika Białorusi

6 października 2004 r.

Królestwo Belgii

24 września 2004 r.

Republika Beninu

30 sierpnia 2004 r.

Republika Bułgarii

6 sierpnia 2002 r.

Burkina Faso

15 maja 2002 r.

Republika Chorwacji

7 lutego 2005 r.

Republika Cypryjska

6 sierpnia 2003 r.

Republika Estońska

12 maja 2004 r.

Grenada

21 maja 2004 r.

Republika Gwatemali

1 kwietnia 2004 r.

Jamajka

29 września 2003 r.

Republika Kenii

5 stycznia 2005 r.

Republika Kostaryki

9 września 2003 r.

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna

26 września 2003 r.

Królestwo Lesotho

24 września 2003 r.

Republika Liberii

22 września 2004 r.

Wielka Arabska Libijska Dżamahirija
Ludowo-Socjalistyczna

18 czerwca 2004 r.

Republika Litewska

24 lutego 2005 r.

Republika Łotewska

28 lipca 2004 r.

Republika Malawi

17 marca 2005 r.

Republika Mali

3 maja 2002 r.

Islamska Republika Mauretańska

22 lipca 2005 r.

Republika Mauritiusu

24 września 2003 r.

Meksykańskie Stany Zjednoczone

10 kwietnia 2003 r.

Królestwo Niderlandów

8 lutego 2005 r.

Królestwo Norwegii

23 września 2003 r.

Sułtanat Omanu

13 maja 2005 r.

Republika Panamy

18 sierpnia 2004 r.

Republika Peru

23 września 2003 r.

Republika Południowej Afryki

20 lutego 2004 r.

Rumunia

16 kwietnia 2004 r.

Saint Kitts i Nevis

21 maja 2004 r.

Republika Salwadoru

18 marca 2004 r.

Republika Słowacka

21 września 2004 r.

Republika Słowenii

21 maja 2004 r.

Republika Turcji

4 maja 2004 r.

Turkmenistan

28 marca 2005 r.

Republika Ugandy

9 marca 2005 r.

Republika Zambii

24 kwietnia 2005 r.

Republika Zielonego Przylądka

15 lipca 2004 r.

 

2) W momencie podpisania protokołu oraz przy składaniu dokumentów ratyfikacyjnych, przystąpienia lub w terminach późniejszych, podane niżej państwa złożyły następujące deklaracje, zastrzeżenia i notyfikacje:

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

Zastrzeżenie

„Rząd Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oświadcza, że nie uznaje się za związany postanowieniami artykułu 16 ustęp 2 protokołu, który stanowi, że każdy spór pomiędzy dwoma lub większą liczbą Państw-Stron, dotyczący interpretacji lub stosowania niniejszego protokołu, który nie może zostać rozstrzygnięty w rozsądnym czasie w drodze negocjacji, na wniosek jednego z tych Państw-Stron zostanie przedłożony do arbitrażu lub przekazany do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

Rząd Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oświadcza, że żaden spór powyższej natury nie może zostać przedłożony do arbitrażu lub przekazany do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości bez zgody wszystkich stron sporu.”

Deklaracja

„Ratyfikacja niniejszego protokołu przez Algierską Republikę Ludowo-Demokratyczną w żaden sposób nie oznacza uznania Państwa Izrael.

Niniejsza ratyfikacja nie może być interpretowana jako przyczyniająca się do ustanowienia jakichkolwiek stosunków z Państwem Izrael.”

Republika Azerbejdżanu

Deklaracja

„Republika Azerbejdżanu oświadcza, że nie jest w stanie zagwarantować przestrzegania postanowień powyższego protokołu na swoich terytoriach okupowanych przez Republikę Armenii, dopóki terytoria te nie zostaną wyzwolone spod okupacji...”

Zastrzeżenie

„W odniesieniu do artykułu 16 ustęp 3 niniejszego protokołu, Republika Azerbejdżanu oświadcza, że nie uznaje się za związaną postanowieniami artykułu 16 ustęp 2.”

Królestwo Belgii

Zastrzeżenie

„Rząd Królestwa Belgii zgłasza następujące zastrzeżenie dotyczące artykułu 4 ustęp 2 Protokołu dodatkowego: niniejszy protokół nie ma zastosowania do działań sił zbrojnych w czasie trwania konfliktu zbrojnego, w rozumieniu międzynarodowego prawa humanitarnego, jeśli są przedmiotem regulacji tego prawa.”

Republika Salwadoru

Zastrzeżenie

„W odniesieniu do artykułu 16 ustęp 3 protokołu, Rząd Republiki Salwadoru nie uważa się za związany ustępem 2 tego artykułu i przez to nie uznaje obowiązkowej jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.”

Deklaracja interpretacyjna

Artykuł 3 litera a):

„Republika Salwadoru, zgodnie z jej prawem wewnętrznym (ustawa o kontroli i monitoringu broni palnej, amunicji, materiałów wybuchowych i podobnych przedmiotów i ich regulacji), interpretuje broń kolekcjonerską jako: broń wojenna, która została pozbawiona cech użytkowych; antyczna i przestarzała broń i taka o wartości historycznej, która nie może zostać doprowadzona do stanu używalności, stosownie do wymagań technicznych Ministerstwa Obrony Narodowej, które wydaje certyfikaty na taką broń; broń wojenna: pistolety, karabinki, karabinki automatyczne, jak również te zakwalifikowane jako lekkie i ciężkie, miny, granaty i wojskowe materiały wybuchowe; broń antyczna, czyli taka, która nie jest już produkowana i może zostać zarejestrowana tylko w celach kolekcjonerskich, zgodnie ze świadectwem technicznym i wcześniejszą autoryzacją Ministerstwa Obrony Narodowej; broń pozbawiona cech użytkowych: jakakolwiek broń wojenna, która – dla celów kolekcjonerskich – została pozbawiona cech użytkowych w zakresie jej oryginalnego przeznaczenia, z wcześniejszą autoryzacją Ministerstwa Obrony Narodowej; broń palna: broń, która poprzez użycie centralnie uderzanych nabojów, wyrzucanych przez gładką lub gwintowaną lufę, na zasadzie eksplozji gazów powstałych w wyniku spalenia materiałów wybuchowych lub prochu albo innego palnego materiału zawartego w naboju; ponadto, dla celów identyfikacji, pistolety i rewolwery będą znakowane na broni, w odniesieniu zaś do karabinów, karabinków i dubeltówek, numer seryjny będzie uwidaczniany na częściach mechanizmu, materiały wybuchowe będące kombinacją różnych substancji i zmieszanie wywołujące reakcję termiczną w momencie zapłonu. Jakakolwiek substancja lub materiał, który uderzony, poddany tarciu, ogrzaniu lub poddany efektowi małego wybuchu lub reakcji chemicznej, reaguje gwałtownie, produkując gazy w wysokiej temperaturze i ciśnieniu, które oddziałują w swoim bliskim otoczeniu; artykuły podobne do broni palnej lub amunicji: jakiekolwiek artykuły lub przedmioty wykonane ręcznie, posiadające podobną charakterystykę lub mogące być wykorzystane dla tych samych celów.”

Republika Gwatemali

Deklaracja

„Republika Gwatemali, stosownie do artykułu 12 niniejszego protokołu, będzie dostarczać odpowiednie informacje dotyczące poszczególnych przypadków w zakresie pomocy sądowej i o ile zagwarantowana zostanie poufność otrzymanych informacji.”

Republika Litewska

Zastrzeżenie

„... Stosownie do artykułu 16 ustęp 3 protokołu, Parlament Republiki Litewskiej oświadcza, że Republika Litewska nie uznaje się za związaną postanowieniami artykułu 16 ustęp 2 protokołu, stanowiącego o rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszego protokołu przez Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.”

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Zastrzeżenie

„Zgodnie z artykułem 16 ustęp 3 Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna nie uważa się za związaną artykułem 16 ustęp 2 tego protokołu. Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna oświadcza, że – w odniesieniu do poddania sporów dotyczących interpretacji i stosowania niniejszego protokołu arbitrażowi albo Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości – konieczne jest porozumienie wszystkich stron zainteresowanych sporem.”

Republika Malawi

Deklaracje

„Rząd Republiki Malawi w swych działaniach mających na celu zapobieganie i eliminowanie przestępstw dotyczących handlu ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, przedsięwziął socjalne i prawne reformy nakierowane na wypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszego protokołu (artykuł 17 ustęp 4);”

„Ponadto, Rząd Republiki Malawi wyraża swoją zgodę na związanie się postanowieniami artykułu 16 ustęp 2, stanowiącego o rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszego protokołu zgodnie z artykułem 16 ustęp 3.”

Republika Południowej Afryki

Zastrzeżenie

„I jakkolwiek rozstrzygnie decyzja Rządu Republiki Południowej Afryki w sprawie obowiązkowej jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, Rząd Republiki nie uważa się za związany warunkami artykułu 16 ustęp 2 protokołu, który wprowadza obowiązkową jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sporach powstałych na tle interpretacji lub stosowania niniejszego protokołu. Republika zajmie stanowisko, zgodnie z którym, dla poddania konkretnego sporu do rozstrzygnięcia przez Międzynarodowy Trybunał, wymagana jest w każdym konkretnym przypadku zgoda wszystkich stron sporu.”

Wersja obcojęzyczna

Notyfikacje złożone zgodnie z artykułem 13:

Republika Azerbejdżanu

„... wyznaczono Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Republiki Azerbejdżanu jako organ krajowy.”

Republika Białorusi

„... zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi zostało wyznaczone jako krajowy organ do utrzymywania kontaktów pomiędzy Republiką Białorusi a innymi Państwami-Stronami w zakresie tego protokołu.”

Królestwo Belgii

„Wykonując artykuł 13 ustęp 2 Protokołu dodatkowego, Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości, Departament Legislacyjny, Podstawowych Praw i Wolności, 115 Boulevard de Waterloo, 1000 Bruksela, zostało wyznaczone jako jedyny punkt kontaktowy.”

Republika Chorwacji

„Zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, organem kontaktowym, który będzie działał jako łącznik z innymi Państwami-Stronami w sprawach związanych z Protokołem przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, będzie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.”

Republika Litewska

„... zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 protokołu, Parlament Republiki Litewskiej oświadcza, że Departament Policji podległy Ministerstwu Spraw Wewnętrznych Republiki Litewskiej jest wyznaczony jako punkt kontaktowy, który będzie działał jako łącznik z innymi Państwami-Stronami w sprawach związanych z protokołem.”

Republika Łotewska

„Zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, Republika Łotewska oświadcza, że właściwym organem krajowym zapewniającym łączność z innymi Państwami-Stronami w sprawach związanych z niniejszym protokołem jest:

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Raina Boulevard 6

Ryga, LV-1505

Republika Łotewska

Tel.: +371 7219263

Fax: + 371 7271005

E-mail: kanceleja@iem.gov.lv”

Republika Malawi

„Właściwym organem odpowiedzialnym za koordynowanie i udzielanie wzajemnej pomocy prawnej jest:

Główny Sekretariat Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Private Bag 331, Lilongwe 3. Malawi

Tel.: 265 1 789 177

Fax:265 1 789509.

Oficjalnym językiem komunikacji jest angielski.”

Królestwo Norwegii

„Organem, który będzie działał stosownie do artykułu 13 protokołu o broni palnej jako punkt kontaktowy, w Norwegii w odniesieniu do wymiany informacji pomiędzy Państwami-Stronami w związku z wysiłkami zwalczania naruszeń protokołu o broni palnej jest Krajowy Urząd Postępowań Karnych.”

Republika Panamy

„... zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 wyżej wymienionego protokołu, Republika Panamy wyznaczyła Ministerstwo Sprawiedliwości jako organ krajowy i jedyny punkt kontaktowy, który będzie działał jako łącznik z innymi Państwami-Stronami w kwestiach związanych z protokołem.”

Rumunia

„Zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 protokołu, Rumunia oświadcza, że Narodowa Agencja Kontroli Eksportu jest narodowym punktem kontaktowym wyznaczonym do utrzymywania kontaktów z innymi Państwami-Stronami w zakresie niniejszego protokołu.”

Republika Południowej Afryki

„I jakkolwiek notyfikuje się niniejszym Sekretarzowi Generalnemu, zgodnie z artykułem 13 ustęp 2 protokołu, że Komisarz Narodowy Służby Policji Południowoafrykańskiej został wyznaczony jako pojedynczy punkt kontaktowy z innymi Państwami-Stronami w zakresie niniejszego protokołu, jak tego wymaga artykuł 13 ustęp 2 wspomnianego protokołu.”

Republika Salwadoru

„W odniesieniu do artykułu 13 ustęp 2 niniejszego protokołu i bez uszczerbku dla wyznaczenia dokonanego zgodnie z artykułem 18 ustęp 13 Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, Rząd Republiki Salwadoru wyznacza Ministerstwo Obrony Narodowej Republiki Salwadoru jako centralny punkt kontaktowy do utrzymywania łączności z innymi Państwami-Stronami w zakresie niniejszego protokołu.”

Republika Turcji

„Organ Narodowy: Komenda Główna Żandarmerii

Departament Zwalczania Przemytu i Zorganizowanej Przestępczości

Punkt kontaktowy: Szef Departamentu Zwalczania Przemytu i Zorganizowanej Przestępczości w Komendzie Głównej Żandarmerii.”

Republika Ugandy

„... Krajowym Centralnym Organem Kontaktowym dla Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, jest jak następuje:

Koordynator:

Ugandyjski Krajowy Centralny Organ Kontaktowy

dla Broni Krótkiej i Lekkiej

P.O. Box 7191

Kampala

Tel.: 256-41-252091

Cell: 256-71-667720

Fax: 256-41-252093.”

Wersja obcojęzyczna

Minister Spraw Zagranicznych: w z. J. T. Wolski

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Adam Misiński

Biegły rewident

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »