Kategorie

Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym

Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym
Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym
Obowiązki biur rachunkowych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Identyfikacja i ocena ryzyka przez biura rachunkowe – wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym.

Obowiązki biur rachunkowych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu

Biura rachunkowe, podobnie jak i inne instytucje obowiązane, zobligowane są do dokonywania identyfikacji oraz oceny ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu w odniesieniu do ich działalności. Czynności te, po pierwsze, dokonywane są przy uwzględnieniu czynników ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług transakcji lub kanałów ich dostaw. Po drugie zaś, działania te są proporcjonalne do charakteru i wielkości instytucji obowiązanej (art. 27 ust. 1 u.p.p.p.). Dokonanie oceny zmierza do ustalenia, w jakim stopniu dana instytucja jest podatna na wykorzystywanie w procederze prania pieniędzy bądź finansowania terroryzmu.

Zgodnie z definicją zawartą w słowniczku ustawowym przez określenie "klient" należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której instytucja obowiązana:

● świadczy usługi lub

● dla której wykonuje czynności wchodzące w zakres prowadzonej przez nią działalności zawodowej (w tym, z którą instytucja obowiązana nawiązuje stosunki gospodarcze) lub

● na zlecenie której przeprowadza transakcję okazjonalną.

W przypadku umowy ubezpieczenia przez klienta instytucji obowiązanej rozumie się ubezpieczającego, a w przypadku umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy (w rozumieniu art. 3282 k.s.h.) - wyłącznie akcjonariusza, zastawnika lub użytkownika akcji podlegającego wpisowi do tego rejestru w związku z transakcją stanowiącą podstawę dokonania wpisu (art. 2 ust. 2 pkt 10 u.p.p.p.).

Instytucje obowiązane, dokonując oceny ryzyka, mogą posiłkować się dodatkowymi źródłami informacji w postaci krajowej oceny ryzyka oraz sprawozdania Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849 (art. 27 ust. 2 u.p.p.p.).

Krajową ocenę ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu opracowuje Generalny Inspektor. Do współpracy z Inspektorem w tym zakresie obowiązane są: Komitet Bezpieczeństwa Finansowego, jednostki współpracujące i jednostki obowiązane (art. 25 ust. 1 u.p.p.p.). Generalny Inspektor bierze pod uwagę ww. sprawozdanie Komisji Europejskiej (art. 25 ust. 2 u.p.p.p.). Ustawa w dotychczas obowiązującym brzmieniu nakładała na Generalnego Inspektora obowiązek weryfikowania aktualności krajowej oceny i ryzyka, a w razie potrzeby - aktualizowania jej, przy czym czynność weryfikacji powinna być dokonywana nie rzadziej niż raz na dwa lata. W związku z tym, że brzmienie pozostałych przepisów ustawy nie było adekwatne do procedowania aktualizacji krajowej oceny ryzyka, ustawodawca zdecydował się znowelizować brzmienie przepisu (art. 25 ust. 3 u.p.p.p.). Obecnie obowiązek aktualizacji krajowej oceny ryzyka zastąpiony został opracowywaniem (na nowo) krajowej oceny ryzyka.

Krajowa ocena ryzyka przekazywana jest do akceptacji ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a następnie - po wyłączeniu części zawierającej informacje niejawne - publikowana jest w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 30 ust. 1 i 2 u.p.p.p.).

W celu precyzyjnej realizacji przepisów art. 7 ust. 5 dyrektywy 2015/849 ustawodawca nałożył na Generalnego Inspektora obowiązek przekazania krajowej oceny ryzyka Komisji Europejskiej, państwom członkowskim i europejskim urzędom nadzoru. Co więcej, Generalny Inspektor został umocowany do przekazywania państwom członkowskim posiadanych informacji o znaczeniu dla ich krajowych ocen ryzyka (art. 30 ust. 3 i 4 u.p.p.p.). Ustawodawca wskazał w projekcie nowelizacji ustawy przykładową sytuację, w której Generalny Inspektor, w związku z prowadzonymi sprawami, uzyskał wiedzę na temat wykorzystywania danego segmentu rynku finansowego państwa członkowskiego w procederze prania pieniędzy.

Powołane wyżej przepisy art. 6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849 nakładają na Komisję Europejską obowiązek przeprowadzania oceny ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, które ma wpływ na rynek wewnętrzny i związane jest z działalnością transgraniczną, oraz sporządzenia w tym celu sprawozdania analizującego i oceniającego ryzyko na szczeblu Unii.

Ostatnia ocena ryzyka została dokonana przez Generalnego Inspektora w 2019 r. Jest dostępna na stronie Ministerstwa Finansów: https://www.gov.pl/web/finanse/krajowa-ocena-ryzyka-prania-pieniedzy-oraz-finansowania-terroryzmu.

INFORLEX Biuro Rachunkowe Wszystko o zmianach w prawie i podatkach Tylko teraz z 50% rabatem Sprawdź >>

Ocena ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w biurze rachunkowym

Ocena ryzyka dokonywana przez biura rachunkowe musi być dokumentowana i aktualizowana. Pierwszy z wymogów sprowadza się do sporządzania oceny ryzyka w postaci papierowej lub elektronicznej. W razie potrzeby, jednak nie rzadziej niż co 2 lata instytucje obowiązane są do aktualizacji oceny ryzyka. Wpływ na potrzebę aktualizacji oceny ryzyka mogą mieć zmiany czynników ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw albo krajowej oceny ryzyka bądź sprawozdania Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849 (art. 27 ust. 3 u.p.p.p.). Spełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje konieczność aktualizacji przygotowanego dokumentu, przy czym zmiana w zakresie czynników ryzyka powinna być znacząca.

Pewnych wskazówek dotyczących sposobu przygotowania oceny ryzyka biura rachunkowe mogą poszukiwać w treści pisma Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego z 15 kwietnia 2020 r., zawierającego stanowisko dotyczące oceny ryzyka instytucji obowiązanej. W piśmie podkreślono istotną rolę oceny ryzyka. Ma ona bowiem wpływ na:

● świadomość ekspozycji na ryzyko, a w konsekwencji apetytu na ryzyko instytucji obowiązanej,

● kształt wewnętrznych dokumentów regulujących obszar AML/CFT (Anti Money Laundering/Counter Financing of Terrorism) w instytucji obowiązanej,

● zakres i sposób stosowania środków bezpieczeństwa finansowego wobec klientów instytucji obowiązanej,

● praktyczne podejście do realizacji obowiązków dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu w instytucji obowiązanej,

● działania podejmowane przez instytucję obowiązaną w celu mitygacji ryzyka w obszarach jej działalności, szczególnie narażonych na ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu (ML/FT).

Zwrócono uwagę na fakt, iż katalog czynników ryzyka, wymieniony w art. 27 ust. 1 ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym, a działania podejmowane przez instytucje obowiązane, przy uwzględnieniu skali i charakteru prowadzonej działalności, mogą obejmować identyfikację i analizę dodatkowych czynników ryzyka, np.:

● narzędzia i systemy informatyczne wykorzystywane przez instytucję obowiązaną (np. systemy wspomagające proces analizy transakcji, systemy do weryfikacji klientów względem list sankcyjnych, itp.),

● stopień uzależnienia instytucji obowiązanej w obszarze związanym z AML/CFT od dostawców zewnętrznych,

outsourcing procesów związanych z AML/CFT,

● adekwatność struktury organizacyjnej oraz liczby pracowników odpowiedzialnych za wykonywanie obowiązków AML/CFT w stosunku do zidentyfikowanego ryzyka,

● skala rotacji pracowników oraz kierownictwa jednostek odpowiedzialnych za procesy AML/CFT,

● efektywność systemu kontroli wewnętrznej i jego adekwatność w stosunku do wielkości instytucji obowiązanej,

efektywność szkoleń w zakresie AML/CFT,

● planowane przez instytucję obowiązaną zmiany w działalności biznesowej, w szczególności jeśli dotyczą czynników ryzyka wskazanych w art. 27 ust. 1 ustawy,

● spodziewane zmiany struktury i liczby klientów, przychodów, wolumenów prowadzanych transakcji, itp.,

● planowane zmiany w strukturze organizacyjnej instytucji obowiązanej,

● planowane działania wynikające ze strategii instytucji obowiązanej, w szczególności planowane fuzje i przejęcia lub zmiany w strukturze własnościowej instytucji obowiązanej,

● możliwość zapewnienia ciągłości działania procesów AML/CFT w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych niezależnych od instytucji obowiązanej,

● istotne zmiany w otoczeniu prawnym związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniem terroryzmu.

Ocena ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym - przykłady

Przykłady obszarów powiązanych z poszczególnymi czynnikami ryzyka wskazanymi w art. 27 ust. 1 ustawy, które powinny być uwzględnione w procesie oceny ryzyka, zostały wymienione w załączniku nr 1 do wspominanego pisma Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego z 15 kwietnia 2020 r.:

Czynnik ryzyka

Obszary objęte analizą

1

2

Czynniki ryzyka dotyczące klientów

Rodzaj klienta (np. klient indywidualny, klient instytucjonalny, bank korespondent, itp.)

Liczba i procentowy udział klientów przypisanych do poszczególnych kategorii ryzyka, w szczególności do kategorii ryzyka podwyższonego/wysokiego

Długość trwania relacji biznesowych

Klienci zajmujący eksponowane stanowiska polityczne, np. ich liczba, procentowy udział, sposób identyfikacji, itp.

Rodzaje działalności gospodarczych prowadzonych przez klientów, ze szczególnym uwzględnieniem klientów działających w branżach o dużej ekspozycji na rodzaje ryzyka związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu (np. obrót walutami wirtualnymi)

Prowadzenie przez klientów działalności umożliwiającej wykonywanie transakcji przez osoby trzecie, nie będące bezpośrednio klientami instytucji obowiązanej (np. działalność prowadzona przez instytucje płatnicze)

Zapytania ze strony GIIF lub organów ścigania dotyczące klientów

Zawiadomienia, o których mowa w art. 74, art. 86, art. 90 ustawy

Struktura własnościowa klientów, w szczególności w odniesieniu do stopnia jej złożoności

Klienci emitujący akcje na okaziciela, klienci, których prawa z akcji lub udziałów są wykonywane przez podmioty inne niż akcjonariusze lub udziałowcy, itp.

Sposób i częstotliwość weryfikacji klientów i beneficjentów rzeczywistych względem list sankcyjnych

Klienci, wobec których instytucja obowiązana zastosowała szczególne środki ograniczające

Przypadki, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, gdy instytucja obowiązana nie mogła zastosować jednego ze środków bezpieczeństwa finansowego

Czynniki ryzyka dotyczące produktów i usług

Produkty umożliwiające wykonywanie transakcji gotówkowych, zwłaszcza transakcji wysokokwotowych

Produkty umożliwiające realizację transakcji transgranicznych

Produkty umożliwiające wykonywanie płatności do osób trzecich, niebędących klientami instytucji obowiązanej

Produkty innowacyjne lub produkty, które nie były wcześniej w ofercie instytucji obowiązanej

Produkty sprzyjające anonimowości lub utrudniające identyfikację klienta, np. polegające na tworzeniu dodatkowych rachunków wirtualnych typu collect

Produkty o dużym stopniu złożoności

Obroty, salda, średnie wartości transakcji powiązanych z poszczególnymi produktami

Produkty wskazane przez instytucje nadzorcze, instytucje branżowe, inne organizacje zajmujące się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu jako produkty podwyższonego ryzyka

Bankowość korespondencka

Wykorzystywanie produktów lub usług przez klienta w sposób nieadekwatny do istotnych zmian zachodzących w otoczeniu gospodarczym

Czynniki ryzyka dotyczące państw i obszarów gospodarczych

Liczba i procentowy udział klientów powiązanych z:

- państwami wysokiego ryzyka,

- państwami określanymi przez wiarygodne źródła jako państwa o wysokim poziomie korupcji lub innego rodzaju działalności przestępczej,

- państwami, w stosunku do których ONZ lub UE podjęły decyzję o nałożeniu sankcji lub szczególnych środków ograniczających,

- państwami stosującymi szkodliwą konkurencję podatkową

Oddziały instytucji obowiązanej zlokalizowane poza Polską, ze szczególnym uwzględnieniem oddziałów zlokalizowanych w ww. państwach

Prowadzenie przez instytucję obowiązaną działalności w strefie przygranicznej lub w lokalizacjach, o których powszechnie wiadomo, że są wysoce narażone na ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu

Czynniki ryzyka dotyczące prowadzanych transakcji

Transakcje gotówkowe (np. ich liczba, kwota, procent w stosunku do ogólnej liczby przeprowadzonych transakcji, itp.)

Transakcje międzynarodowe, ze szczególnym uwzględnieniem transakcji powiązanych z krajami, o których mowa w części tabeli poświęconej czynnikom ryzyka dotyczącym państw i obszarów geograficznych

Transakcje przeprowadzane w ramach rachunków typu nested

Transakcje przeprowadzane przez klientów przypisanych do podwyższonej kategorii ryzyka AML/CFT (np. ich liczba, kwota, procent w stosunku do ogólnej liczby przeprowadzonych transakcji, itp.)

Liczba i kwoty przeprowadzanych przez klienta transakcji nie odzwierciedlają istotnych zmian w otoczeniu gospodarczym

Czynniki ryzyka dotyczące kanałów dostaw

Nawiązywanie relacji lub przeprowadzanie transakcji okazjonalnej bez fizycznej obecności klienta lub przy wykorzystaniu nowych kanałów dystrybucji

Nawiązywanie relacji z klientami za pomocą pośredników działających w imieniu instytucji obowiązanej

Nawiązywanie relacji niebezpośrednio z klientem, lecz np. za pośrednictwem pełnomocnika klienta

Pismo Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego wskazuje także najczęstsze błędy popełniane przez instytucje obowiązane, a wśród nich:

● pominięcie niektórych czynników ryzyka wskazanych w art. 27 ust. 1 u.p.p.p.,

● niewskazanie finalnych wniosków wynikających z oceny ryzyka,

● brak harmonogramu planowanych działań instytucji obowiązanej w celu mitygacji ryzyka lub nieracjonalne terminy zawarte w harmonogramie działań,

● niezrozumienie różnic pomiędzy ryzykiem inherentnym a rezydualnym,

● nieodpowiedni dobór metodyki, nie uwzględniający istotnych z punktu widzenia instytucji obowiązanej czynników ryzyka lub określający podatność na ryzyko w sposób nieadekwatny do skali i rodzaju działalności.

Wskazówki zawarte w piśmie Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego należy oczywiście odczytywać z uwzględnieniem prowadzonej przez biura rachunkowe działalności i stosować się do nich w odpowiednim zakresie.

Biura rachunkowe mogą udostępniać organom samorządów zawodowych lub stowarzyszeń skupiających te instytucje obowiązane sporządzone przez siebie oceny ryzyka (art. 27 ust. 4 u.p.p.p.). Oczywista jest konieczność zachowania przy tym daleko posuniętej ostrożności, a to z uwagi na zawartość ocen ryzyka.

Generalnie wszystkie instytucje obowiązane sporządzają oceny ryzyka na własny użytek z obowiązkiem przekazania informacji, w określonych przypadkach, wskazanym w ustawie organom. Niezależnie od powyższego, Generalny Inspektor może skierować do instytucji obowiązanej żądanie przekazania przygotowanych przez nią ocen ryzyka oraz innych informacji mogących mieć wpływ na krajową ocenę ryzyka. Instytucje obowiązane mogą zrealizować wspomniany obowiązek za pośrednictwem organów samorządów zawodowych lub stowarzyszeń instytucji obowiązanych (art. 28 u.p.p.p.).

Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym

Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym

Adam Sroga

Fragment publikacji „Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Obowiązki biur rachunkowych”

Dowiedz się więcej z naszej publikacji
Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Obowiązki biur rachunkowych z aktywnymi drukami online
Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Obowiązki biur rachunkowych z aktywnymi drukami online
Tylko teraz
Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Biura rachunkowe
    1 sty 2000
    22 wrz 2021
    Zakres dat:
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail

    Własna księgowa czy zewnętrzne biuro rachunkowe?

    Księgowość. Rozpoczęcie działalności gospodarczej wiąże się z obowiązkami sprawozdawczości rachunkowej i podatkowej. Często wielu przedsiębiorców chce się skupić na swoich obszarach biznesowych, a kwestie księgowe powierzyć innemu podmiotowi. Wybór dostawców usług księgowych na rynku jest duży. Można się również zdecydować na zatrudnienie własnej księgowej. A może alternatywą będzie księgowość on-line? Podejmując decyzję, warto rozważyć wszystkie plusy i minusy każdego z rozwiązań.

    Czy biuro rachunkowe musi udzielić komornikowi informacji o klientach?

    Biuro rachunkowe a komornik. Wielu właścicieli biur rachunkowych dostaje od komornika wezwanie do złożenia wyjaśnień / udzielenia informacji o klientach swojego bura. Podstawą prawną na którą powołują się komornicy to art. 761 kodeksu postępowania cywilnego. Dostając takie wezwanie zastanawiają się, czy powinni udostępniać informacje dotyczące majątku i dochodu swoich klientów. W wezwaniu od komornika możemy przeczytać, iż wzywa on do udzielenia informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania oraz że za nieuzasadnioną odmowę udzielenia informacji może zostać nałożona grzywna do 2000,00 zł. Czy księgowi mogą odmówić komornikowi uzasadniając to tajemnicą zawodową lub nawet Rozporządzeniem o ochronie danych osobowych RODO? Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania właścicieli biur rachunkowych w tym zakresie.

    Nowoczesny księgowy w dobie cyfryzacji – konferencja 8-9 października w Warszawie

    Zmiany w podatkach i nieuchronna cyfryzacja biur rachunkowych

    Jak przygotować biuro rachunkowe na cyfrową księgowość?

    Biuro rachunkowe a cyfrowa księgowość. Zdecydowana większość polskich firm (prawie 65%) zleca prowadzenie księgowości zewnętrznym biurom rachunkowym. Pozwala to ograniczyć koszty zatrudnienia, wydatki na szkolenia i rekrutację pracowników czy przenieść odpowiedzialność za naliczanie podatków na biuro. Ostatnio pojawiła się jeszcze jedna ważna korzyść, wynikająca bezpośrednio z digitalizacji.

    Pranie pieniędzy – ważne zmiany dla biur rachunkowych od 31 lipca 2021 r.

    Pranie pieniędzy. Od 31 lipca 2021 r. na wszystkich biurach rachunkowych, a nie tylko zajmujących się usługowym prowadzeniem pełnej księgowości, będą ciążyć obowiązki w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Sprawdź jakie wynikają z tego obowiązki.

    Czy księgowość jest kobietą?

    Tak, z pewnością w Polsce, gdzie w odróżnieniu od innych krajów, zawód księgowych został prawie całkowicie sfeminizowany. Czy oznacza to, że w pracy tej lepiej sprawdzają się panie?

    Przegląd zmian w VAT od 1 lipca 2021 r.

    Polecamy e-booka "Przegląd zmian w VAT od 1 lipca 2021 r.", czyli 11 zmian z krótkim i praktycznym komentarzem ekspertów INFORLEX. Pobierz bezpłatnie.

    Międzynarodowy Kongres Biur Rachunkowych – merytoryczna wiedza i nowoczesne rozwiązania

    Współczesna księgowość to nie tylko słupki, faktury i żmudne wyliczenia na podstawie dokumentów dostarczanych przez klientów. Biura rachunkowe to nowoczesne przedsiębiorstwa szukające rozwiązań, które podwyższą jakość oferty, przyspieszą pracę, ale także sprawią, że usługi świadczone przez księgowe wkroczą na wyższy poziom. Zapraszamy na Międzynarodowy Kongres Biur Rachunkowych, któremu patronuje medialnie Infor.pl.

    Humor biur rachunkowych - zabawne historie z życia księgowych

    W zawodzie księgowego, oprócz wymagających skupienia i wytężonej pracy chwil, bardzo często zdarzają się też sytuacje zaskakujące i komiczne, które przez długi czas wywołują uśmiech na twarzy. Z okazji przypadającego 9 czerwca Dnia Księgowego firma CashDirector S.A. zebrała zabawne historie z życia pracowników biur rachunkowych zrzeszonych w OSCBR (Ogólnopolskiej Sieci Certyfikowanych Biur Rachunkowych) i udowadnia, że wbrew licznym stereotypom praca ta wcale nie musi być nudna.

    Kontrola biur rachunkowych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy

    Kontrola biur rachunkowych - przeciwdziałanie praniu pieniędzy. Biura rachunkowe podlegają kontroli wykonywania obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Zasady tej kontroli są określone w ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej u.p.p.p. lub ustawa).

    Przeciwdziałanie praniu pieniędzy (AML). Biuro rachunkowe jako instytucja obowiązana

    Przeciwdziałanie praniu pieniędzy - biuro rachunkowe. Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej u.p.p.p. lub ustawa) zawiera zamknięty katalog podmiotów zobowiązanych do wypełniania obowiązków przewidzianych ustawą, tj. instytucje obowiązane. Wśród nich są podmioty prowadzące działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

    OC biur rachunkowych w 2021 roku

    OC biur rachunkowych w 2021 roku. Ustawa o rachunkowości wprost nakłada na przedsiębiorców wykonujący działalność z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. W 2021 r. minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki objęte są umową ubezpieczenia, wynosi 45 485 zł (jest zatem wyższa o niemal 3 tyś zł niż w 2020 r.).

    Wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym

    Obowiązki biur rachunkowych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Identyfikacja i ocena ryzyka przez biura rachunkowe – wzór oceny ryzyka prania pieniędzy w biurze rachunkowym.

    Umowa biura rachunkowego z klientem – na co zwrócić uwagę?

    Umowa biura rachunkowego z klientem. Przed podpisaniem umowy warto zwrócić uwagę na postanowienia sprzeczne z dobrymi obyczajami oraz postanowienia niekorzystne dla biura rachunkowego. Co powinna zawierać umowa biura rachunkowego na prowadzenie ksiąg rachunkowych?

    Czy biuro rachunkowe musi mieć kasę fiskalną online?

    Kasa fiskalna online w biurze rachunkowym. Czy w związku z obowiązkiem stosowania kas fiskalnych online począwszy od 1 lipca 2021 r. biuro rachunkowe jest zobligowane do jej nabycia, czy też może zaniechać stosowania kasy fiskalnej?

    Biura rachunkowe objęte ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

    Biura rachunkowe a przeciwdziałanie praniu pieniędzy, ustawa AML. Monitorowanie i zgłaszanie podejrzeń o pranie pieniędzy będzie nowym obowiązkiem wszystkich biur księgowych.

    Biuro rachunkowe przyjazne rodzinie

    Kobiety na rynku pracy preferują pracodawców, którzy tworzą warunki dla zachowania równowagi między pracą, a życiem prywatnym, wychowywaniem dzieci. Dobrym przykładem takiej firmy jest wrocławska spółka GOBS, zajmująca się zaawansowaną obsługą księgową zagranicznych spółek.

    Jak stać się ekologicznym biurem rachunkowym?

    Biura rachunkowe a ekologia. Znaczenie ekologii w naszym życiu zdecydowanie rośnie. Spotykamy się z ekologiczną żywnością, kosmetykami, ograniczamy w naszych domach produkcję śmieci. Odnawialne źródła energii cieszą się dużą popularnością. W gospodarstwach domowych takie zmiany można wprowadzić w łatwy sposób. Jak sprawić, aby także biuro rachunkowe było bardziej eko?

    Kasa fiskalna w biurze rachunkowym - zwolnienie

    Kasa fiskalna w biurze rachunkowym. Czy biuro rachunkowe może zrezygnować ze stosowania kasy fiskalnej, gdy świadczone usługi nie stanowią doradztwa a kwota obrotu nie przekroczyła limitu 20 000 zł?

    Na co zwrócić uwagę przy wyborze biura rachunkowego?

    Jak wybrać biuro rachunkowe? Decyzja o podjęciu współpracy z biurem rachunkowym to ważny krok w rozwoju firmy. Aby jednak przyniósł korzyści, przedsiębiorca musi wybrać takiego usługodawcę, który nie tylko spełni oczekiwania zlecającego, ale też wyprzedzi je, proponując nowości technologiczne i innowacje wspierające współpracę.

    Technologie w księgowości – co zmieni się w 2021 r.?

    Księgowość a innowacje technologiczne. Technologie leżą już od lat u podstaw wielu działań biznesowych. W przypadku niektórych branż, również księgowości, czas pandemii tylko przyspieszył procesy digitalizacji. Sprawił też, że na rynku pojawiło się więcej innowacji usprawniających codzienną pracę. Należy do nich nie tylko rozwój oprogramowania wspomagającego działania księgowych, ale także blockchain, roboty w biurach, sprawniejsza obsługa klientów oraz outsourcing rachunkowości.

    Rekomendowane Biura Rachunkowe 2020

    Odpowiednio prowadzona księgowość w firmie to bardzo ważna sprawa.

    II Webinarium Ksiegowość 4.0 Przyszłość Biur Rachunkowych już 27 października

    Już po raz drugi, zainteresowani branżą biur rachunkowych i finansów będą mogli wziąć udział w bezpłatnym Webinarium Księgowość 4.0.

    Świadczenie usług księgowych na podstawie umowy ustnej

    Czy na podstawie umowy ustnej o świadczenie usług księgowo-kadrowych można ponosić odpowiedzialność? Okazuje się, że tak. O czym przekonała się księgowa, pozwana przez klienta, tj. spółkę, którą obsługiwała.

    Limit decydujący o prowadzeniu ksiąg rachunkowych w 2021 r.

    Znamy już limit decydujący o prowadzeniu ksiąg rachunkowych w 2021 r. Obowiązek prowadzenia pełnej księgowości występuje po przekroczeniu limitu przychodów w wysokości 2.000.000 euro. Dokonując przeliczenia, według średniego kursu euro z dnia 1 października 2020 r., limit ten wynosi 9.030.600 zł. Oznacza to, że jednostki, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy przekroczą ten limit, zobowiązane będą do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2021 r.