Czy zawsze trzecia umowa musi być umową na czas nieokreślony?

Od 22 lutego 2016 r. obowiązuje limit umów na czas określony >>> Maksymalna długość umowy na czas określony – 33 miesiące

Umowa o pracę na czas określony dłuższy niż 33 miesiące

Zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy, o ile przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca.

Zasada, że trzecia umowa o pracę staje się bezterminowa dotyczy tylko tych umów, które są zawierane między tymi samymi podmiotami, tj. pracownikiem i pracodawcą.

Od zakończenia jednej umowy terminowej do zawarcia kolejnej umowy nie może minąć więcej niż 1 miesiąc. Dla wyliczenia okresu między poszczególnymi umowami przyjmuje się z reguły, że okres miesiąca jest równy 30 dniom.

Polecamy: Kodeks pracy 2019. Praktyczny komentarz z przykładami + PDF.

Pracodawca zatrudnił pracownika na umowę o pracę na czas określony na okres miesiąca, tj. od 1 czerwca do 30 czerwca 2008 r. Następnie zawarł z nim kolejną umowę - tym razem na dwa miesiące: od 15 1ipca do 15 września 2008 r. Po zakończeniu umowy pracodawca zawarł z pracownikiem kolejną umowę na okres od 1 października 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, ta trzecia umowa na czas określony staje się z mocy prawa umową na czas nieokreślony. Oznacza to, że 31 grudnia 2008 r. umowa z pracownikiem nie rozwiązuje się, ale trwa nadal. Jeżeli pracodawca nie chce już zatrudniać tego pracownika, musi mu umowę wypowiedzieć zgodnie ze wszystkimi zasadami wypowiadania umów bezterminowych.

Przekroczenie 1 miesiąca następuje, gdy przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę trwa co najmniej 31 dni.

Pracodawca zatrudnił pracownika na umowę o pracę na czas określony na okres miesiąca, tj. od 1 czerwca do 30 czerwca 2008 r. Następnie zawarł z nim kolejną umowę - tym razem na dwa miesiące: od 15 1ipca do 15 września 2008 r. Pracodawca może uniknąć przekształcenia się umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony, jeżeli pomiędzy zawarciem jednej a zakończeniem innej umowy minie okres czasu dłuższy niż 30 dni. Druga umowa terminowa z pracownikiem rozwiązała się 15 września, zatem trzecią umowę z tym pracownikiem pracodawca powinien zawrzeć nie wcześniej niż 17 listopada. Jeżeli więc pracodawca zawrze z pracownikiem trzecia umowę od 17 1istopada do 31 grudnia 2008 r., to nie przekształci się ona w umowę bezterminową. Wtedy 31 grudnia 2008 r. umowa o pracę z pracownikiem ulegnie rozwiązaniu.

Redakcja poleca: Kodeks pracy 2017 - Praktyczny komentarz z przykładami

Aby obejść omawiany przepis, na mocy którego trzecia umowa na czas określony traktowana jest jako umowa na czas nieokreślony, pracodawcy zawierali często z pracownikami porozumienia, w których uzgadniali przedłużenie okresu wykonywania pracy bez zawierania kolejnej umowy o pracę. Z dniem wejścia Polski do Wspólnoty Europejskiej takie działania nie są zgodnie z prawem. Zgodnie bowiem z przepisem uzgodnienie między stronami w trakcie trwania umowy o pracę na czas określony dłuższego okresu wykonywania pracy na podstawie tej samej umowy (np. przedłużenie okresu trwania umowy aneksem) nie powoduje przedłużenia umowy. W takim przypadku w prawie przyjmuje się fikcję, że od następnego dnia po dniu, w którym umowa się kończyła, zgodnie z ustaleniami zawartymi przy jej zawieraniu pracodawca z tym pracownikiem zawarł kolejną umowę o pracę.

Przekształcenie z mocy prawa trzeciej umowy zawartej na czas określony w umowę na czas nieokreślony może działać na korzyść lub na niekorzyść pracownika. Pracownik, jeżeli będzie chciał odejść z pracy, również będzie musiał umowę o pracę wypowiedzieć.

Zasada, że trzecia umowa na czas określony przekształca się z mocy prawa w umowę bezterminową, nie dotyczy wszystkich rodzajów umów o pracę ani innych podstaw zawierania stosunków pracy.

Zobacz: Trzecia umowa o pracę na czas określony

W celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy oraz jeżeli umowa jest zawierana w celu wykonywana pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym albo zadań realizowanych cyklicznie, możliwe jest zawieranie trzech i więcej umów na czas określony.

Pracownica X zaszła w ciążę. Ze względu na zły stan zdrowia pracownicy i zagrożenie ciąży przebywała na zwolnieniu lekarskim. Pracodawca na czas nieobecności pracownicy X, od 3 maja do 3 grudnia 2008 r., zatrudnił innego pracownika Y. Po urodzeniu dziecka pracownica X przebywała na urlopie macierzyńskim, a następnie na urlopie wychowawczym. Pracodawca zawarł więc z pracownikiem Y kolejną umowę na okres od 6 grudnia do 30 kwietnia 2009 r. Pracownica X nie powróciła jednak do pracy 1 maja 2009 r., ponieważ postanowiła przebywać na urlopie wychowawczym dłużej niż to wcześniej planowała. Pracodawca zawarł więc z pracownikiem Y kolejną - już trzecią - umowę o pracę na czas określony, od 1 maja do 31 grudnia 2009 r. Ta ostatnia umowa nie przekształci się w umowę na czas nieokreślony (mimo iż jest trzecią umową zawieraną między pracownicą i pracodawcą) i ulegnie rozwiązaniu z końcem 2009 r. 1 stycznia 2010 r. pracodawca będzie musiał albo zawrzeć kolejną umowę z pracownikiem Y albo zatrudnić innego pracownika, a być może stanowisko zostanie powierzone powracającej do pracy pracownicy X.

Do wyliczenia trzech kolejnych umów, z których trzecia staje się umową bezterminową, bierze się pod uwagę tylko umowy o prace określonego rodzaju, tj. umowy zawarte na czas określony i to z wyjątkiem umowy na zastępstwo. A zatem nie bierze się pod uwagę innych rodzajów umów terminowych czyli umowy na okres próbny i umowy na czas wykonania określonej pracy.

Trzecia umowa na czas określony jest traktowana jako umowa zawarta na czas nieokreślony, jeżeli wszystkie umowy zawarte są po dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. po 1 maja 2004 r.

W dniu 1 maja 2004 r. między pracownikiem i pracodawcą trwała czwarta umowa o pracę zawarta na czas określony od dnia 1 lutego 2004 r. Jest to "umowa zero" - nie podlega wliczeniu. Pracodawca zawiera z pracownikiem następnie kolejne umowy na czas określony: od 1 maja do 31 lipca 2004 r. - którą traktujemy jako pierwszą umowę, od 1 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. - którą traktujemy jako drugą umowę. 1 stycznia 2005 r., jeżeli pracodawca zawrze z. pracownikiem trzecią umowę o pracę na czas określony, to z mocy prawa przekształci się ona w umowę na czas nieokreślony.

Podstawa prawna: Kodeks pracy

Anna Jędrzejczak Radca prawny
www.kancelaria-radcy.com

Zobacz serwis: Umowa o pracę