| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

USTAWA

z dnia 26 lipca 2000 r.

o nawozach i nawożeniu.

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.

Ustawa reguluje sprawy w zakresie:

1) wprowadzania do obrotu nawozów i ich stosowania,

2) zapobiegania zagrożeniom dla ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, które mogą powstać w wyniku przewozu, przechowywania i stosowania nawozów,

3) agrochemicznej obsługi rolnictwa.

Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) nawozy – produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych i zwiększania żyzności gleb,

2) nawozy mineralne – nawozy uzyskiwane w drodze procesów chemicznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym nawozy wapniowe i wapniowo-magnezowe,

3) nawozy naturalne – odchody zwierząt, obornik, gnojówkę i gnojowicę, przeznaczone do rolniczego wykorzystania,

4) nawozy organiczne – substancje organiczne i ich mieszaniny, w tym komposty zawierające składniki pokarmowe roślin,

5) nawozy organiczno-mineralne – mieszaniny nawozów mineralnych i organicznych,

6) wymagania jakościowe nawozów – zawartość składników nawozowych oraz parametry chemiczne, fizyczne i fizykochemiczne nawozów określone w zezwoleniu, o którym mowa w art. 5, albo w załączniku do ustawy,

7) konfekcjonowanie nawozów – pakowanie nawozów lub ich przepakowywanie,

8) wprowadzenie do obrotu – oferowanie w celu sprzedaży oraz sprzedaż nawozu wyprodukowanego w kraju albo przywiezionego z zagranicy.

Rozdział 2

Obrót nawozami

Art. 3.

1. Do obrotu można wprowadzać:

1) nawozy, w których zanieczyszczenia nie przekraczają dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń:

a) odpowiadające typom nawozów mineralnych określonym w załączniku do ustawy,

b) powstałe ze zmieszania nawozów, o których mowa w lit. a),

2) nawozy naturalne pochodzące od kur lub zwierząt jednokopytnych, które spełniają wymagania weterynaryjne określone w odrębnych przepisach.

2. Nawozy organiczne, organiczno-mineralne oraz mineralne inne niż te, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być wprowadzane do obrotu na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa.

3. Na polski obszar celny mogą być przywożone z zagranicy nawozy mineralne, które można wprowadzać do obrotu i których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia przywozu, wynosi co najmniej 6 miesięcy, a ponadto spełniają wymagania zawarte w art. 8 ust. 2–5.

4. Przepis ust. 3 nie dotyczy nawozów przeznaczonych wyłącznie do celów naukowo-badawczych oraz tranzytu nawozów przez obszar Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 4.
1. Wniosek do ministra właściwego do spraw rolnictwa o wydanie zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu składa producent nawozu lub importer.

2. Do wniosku należy dołączyć wyniki badań i opinie, o których mowa w ust. 3, oraz projekt instrukcji stosowania i przechowywania nawozu.

3. Zezwolenie na wprowadzenie nawozu do obrotu wydaje się po uzyskaniu opinii upoważnionej jednostki organizacyjnej, wydanej na podstawie przeprowadzonych badań, stwierdzających, że nawóz:

1) jest przydatny do nawożenia roślin i gleb lub rekultywacji gleb,

2) po prawidłowym zastosowaniu nie wykazuje bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego oddziaływania na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko,

3) spełnia wymagania jakościowe,

4) nie zawiera zanieczyszczeń powyżej wartości dopuszczalnych.

4. Producent lub importer nawozu jest obowiązany dostarczyć upoważnionej jednostce organizacyjnej, przeprowadzającej badania i wydającej opinie, szczegółową dokumentację dotyczącą nawozu.

5. Koszty badań i koszty związane z wydawaniem opinii, o których mowa w ust. 3, ponosi producent lub importer nawozu.

6. Minister właściwy do spraw rolnictwa odmawia wydania zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu, jeżeli nie spełnia on wymagań, o których mowa w ust. 3.

Art. 5.
W zezwoleniu na wprowadzenie nawozu do obrotu określa się:

1) nazwę nawozu i jego producenta lub importera oraz symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, a w wypadku nawozów pochodzących z importu – również kod Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN),

2) wymagania jakościowe,

3) treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozu sporządzoną w języku polskim.

Art. 6.
1. Zezwolenie na wprowadzenie nawozu do obrotu wydaje się na czas nieokreślony.

2. Zezwolenie na wprowadzenie nawozu do obrotu podlega cofnięciu w razie nieprzestrzegania wymagań jakościowych określonych w zezwoleniu lub ujawnienia szkodliwego oddziaływania nawozu na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko.

3. W razie cofnięcia zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu producent lub importer nawozu jest obowiązany wycofać nawóz z obrotu w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

Art. 7.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze obwieszczenia, ogłasza, do dnia 30 czerwca każdego roku, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski" wykaz nawozów, które można wprowadzać do obrotu na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 3 ust. 2; w obwieszczeniu wyszczególnia się nazwę nawozu i jego producenta lub importera, symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz kod Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN), w wypadku nawozów pochodzących z importu.
Art. 8.
1. Konfekcjonowanie nawozów może odbywać się tylko za pisemną zgodą producenta lub importera nawozu i po uzgodnieniu z nim rodzaju opakowań.

2. Na każdym opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu wprowadzanego do obrotu, a w przypadku nawozów luzem – w zbiorze dokumentów towarzyszących, należy zamieścić w szczególności:

1) informację dotyczącą identyfikacji nawozu, obejmującą:

a) typ nawozu, zgodnie z załącznikiem do ustawy, lub numer zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2,

b) dane o zawartości składników nawozowych,

c) dane dotyczące formy składników nawozowych i ich rozpuszczalności,

d) nazwę handlową nawozu, w przypadku jej nadania,

e) nazwę producenta lub importera nawozu i adres jego siedziby lub miejsce zamieszkania,

2) informację o masie nawozu netto lub jego objętości,

3) instrukcję stosowania i przechowywania nawozu,

4) informację o okresie przydatności nawozu do stosowania.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, sporządza się w języku polskim i wykonuje w sposób zapewniający ich trwałość i czytelność oraz umieszcza się w widocznym miejscu, przy czym informację określoną w pkt 1 lit. d) oraz instrukcję, o której mowa w pkt 3, należy wyraźnie wyodrębnić od innych informacji.

4. Etykietę dołączoną do nawozu włącza się w system zamknięcia opakowań.

5. W przypadku nawozów luzem jeden egzemplarz dokumentów towarzyszących, zawierający informacje, o których mowa w ust. 2, dołącza się do nawozu w sposób umożliwiający dostęp do tych informacji.

Art. 9.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw: zdrowia, środowiska oraz gospodarki, w drodze rozporządzenia, określi:

1) jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzania badań i wydawania opinii, o których mowa w art. 4 ust. 3, posiadające odpowiedni potencjał badawczy,'

2) szczegółowy zakres badań nawozów oraz wymagania dotyczące opinii, o których mowa w art. 4 ust. 3, umożliwiających stwierdzenie spełnienia warunków niezbędnych do wydania zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu,

3) szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej nawozów, niezbędnej do przeprowadzenia badań i wydania opinii,

4) wymagania dotyczące treści instrukcji stosowania i przechowywania nawozów, niezbędnej do bezpiecznego ich stosowania,

5) dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń i ich wartości, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska.

Art. 10.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw rolnictwa, środowiska oraz zdrowia, w drodze rozporządzenia, określi:

1) szczegółowy sposób zamieszczania informacji dotyczącej identyfikacji nawozów, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1, oraz sposób pakowania nawozów umożliwiający ochronę ich jakości i zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko,

2) dopuszczalne tolerancje zawartości składników nawozowych, wynikające ze zmienności parametrów produkcji,

3) sposób pobierania próbek i metody badań nawozów mineralnych na potrzeby kontroli jakości, zapewniające odzwierciedlenie parametrów fizycznych, fizykochemicznych i chemicznych nawozów oraz wartości zanieczyszczeń.

Rozdział 3

Stosowanie nawozów

Art. 11.

1. Stosować można tylko nawozy, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, oraz nawozy naturalne.

2. Nawozy należy stosować w sposób, który nie powoduje zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska.

3. Dawka nawozu naturalnego, zastosowana w ciągu roku, nie może zawierać więcej niż 170 kg azotu (N) w czystym składniku na 1 ha użytków rolnych.

Art. 12.
Do stosowania nawozów mineralnych może być użyty sprzęt agrolotniczy, jeżeli:

1) sprzęt ten jest wyposażony w specjalne, służące do tego celu, urządzenia,

2) prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s, a wilgotność względna powietrza wynosi co najmniej 60%,

3) powierzchnia upraw, na której stosuje się nawozy, wynosi co najmniej 30 ha i jest umiejscowiona w odległości co najmniej 500 m od dróg publicznych, budynków i obiektów inwentarskich, pasiek, upraw zielarskich, ogrodów działkowych, rezerwatów przyrody, parków narodowych, obszarów ochrony uzdrowiskowej oraz innych obiektów i obszarów chronionych na podstawie odrębnych przepisów, w stosunku do których obowiązuje zakaz stosowania środków chemicznych.

Art. 13.
Zabrania się stosowania nawozów:

1) na glebach zalanych wodą oraz przykrytych śniegiem lub zamarzniętych do głębokości 30 cm,

2) naturalnych w postaci płynnej oraz azotowych na glebach bez okrywy roślinnej, położonych na stokach o nachyleniu większym niż 10%,

3) naturalnych w postaci płynnej podczas wegetacji roślin przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi.

Art. 14.
1. Prace polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające świadectwo ukończenia szkolenia w tym zakresie; nie dotyczy to absolwentów szkół rolniczych.

2. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą jednostki organizacyjne upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Art. 15.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw środowiska oraz zdrowia, w drodze rozporządzenia, określi:

1) szczegółowy sposób stosowania nawozów, który nie powoduje zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska,

2) jednostki organizacyjne upoważnione do prowadzenia szkoleń z zakresu stosowania nawozów, dysponujące odpowiednim potencjałem technicznym i kadrą posiadającą wiedzę w tym zakresie.

Rozdział 4

Przewóz i przechowywanie nawozów

Art. 16.

1. Nawozy w postaci stałej, przewożone luzem, powinny być zabezpieczone w sposób, który uniemożliwia ich rozsypywanie się, pylenie i zamoknięcie.

2. Nawozy w postaci płynnej powinny być przewożone w zamkniętych opakowaniach lub w cysternach.

Art. 17.
1. Nawozy mineralne, organiczne i organiczno-mineralne w postaci stałej należy przechowywać w opakowaniach jednostkowych, zgodnie z instrukcją stosowania i przechowywania.

2. Nawozy, o których mowa w ust.1, mogą być również przechowywane luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu materiałem wodoszczelnym, zgodnie z instrukcją stosowania i przechowywania.

3. Przepis ust. 2 nie dotyczy saletry amonowej i nawozów zawierających azotan amonowy w ilości, która odpowiada zawartości azotu całkowitego powyżej 28%.

4. Nawozy w postaci płynnej należy przechowywać w zamkniętych opakowaniach lub w szczelnych, przystosowanych do tego celu zbiornikach.

Art. 18.
1. Nawozy naturalne w postaci stałej powinny być przechowywane w pomieszczeniach inwentarskich lub na nieprzepuszczalnych płytach, zabezpieczonych przed przenikaniem wycieku do gruntu oraz posiadających instalację odprowadzającą wyciek do szczelnych zbiorników.

2. Nawóz naturalny w postaci płynnej należy przechowywać wyłącznie w szczelnych zbiornikach o pojemności umożliwiającej gromadzenie co najmniej 4-miesięcznej produkcji tego nawozu.

Rozdział 5

Agrochemiczna obsługa rolnictwa

Art. 19.

1. Zadania związane z agrochemiczną obsługą rolnictwa realizuje Stacja Chemiczno-Rolnicza, zwana dalej „Stacją", podległa ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

2. Stacja jest jednostką budżetową.

3. Zadania Stacji w terenie realizują jej oddziały.

4. Stacją kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Art. 20.
1. Do zadań Stacji należy w szczególności:

1) wykonywanie analiz gleb, roślin, płodów rolnych i leśnych,

2) doradztwo w sprawach nawożenia,

3) wykonywanie badań i ocena jakości nawozów,

4) wykonywanie ekspertyz i wydawanie opinii dotyczących prawidłowego zastosowania nawozów,

5) prowadzenie działalności szkoleniowej i informacyjnej w zakresie, o którym mowa w pkt 1–4.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może powierzyć Stacji wykonywanie innych zadań z zakresu stosowania nawozów, ochrony środowiska oraz badania jakości płodów rolnych i leśnych.

Rozdział 6

Opłaty sankcyjne

Art. 21.

1. Kto wprowadził do obrotu nawozy niezgodnie z warunkami określonymi w art. 3, jest obowiązany do wycofania ich z obrotu na własny koszt oraz do wniesienia na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego do obrotu, opłaty sankcyjnej stanowiącej 100% kwoty należnej za sprzedane nawozy.

2. Właściwy ze względu na siedzibę lub adres zamieszkania wprowadzającego do obrotu nawozy wojewódzki inspektor skupu i przetwórstwa artykułów rolnych stwierdza, w drodze decyzji, wprowadzenie nawozu do obrotu niezgodnie z warunkami określonymi w art. 3 oraz określa termin jego wycofania z obrotu, ilość sprzedanego nawozu oraz wysokość opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1.

Art. 22.
Opłata sankcyjna, o której mowa w art. 21, stanowi dochód budżetu państwa. Do opłaty sankcyjnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062).
Art. 23.
1. Wojewódzki inspektor skupu i przetwórstwa artykułów rolnych przekazuje właściwemu urzędowi skarbowemu decyzję, o której mowa w art. 21 ust. 2, która stała się ostateczna.

2. W razie niespełnienia obowiązku wniesienia opłaty sankcyjnej wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 21 ust. 1, właściwy urząd skarbowy zawiadamia o tym wojewódzkiego inspektora skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, który wystawia tytuł wykonawczy, stanowiący podstawę do przymusowego ściągnięcia tej opłaty w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 7

Przepisy karne

Art. 24.

1. Kto:

1) konfekcjonuje nawozy bez zgody producenta lub importera i nie uzgadnia z nim rodzaju opakowań,

2) na opakowaniu nawozu lub etykiecie, a w przypadku nawozów luzem – w dokumentach towarzyszących, nie zamieszcza w widocznym miejscu sporządzonych w języku polskim, w sposób zapewniający trwałość i czytelność informacji dotyczących identyfikacji nawozu, jego masy lub objętości, instrukcji stosowania i przechowywania, okresu przydatności do stosowania oraz nie włącza w system zamknięcia opakowań etykiet dołączonych do nawozu,

3) wprowadza do obrotu nawozy niespełniające wymagań jakościowych,

4) wprowadza do obrotu nawozy, w których zanieczyszczenia przekraczają dopuszczalne wartości zanieczyszczeń,

5) stosuje nawozy w sposób niezgodny z obowiązującymi warunkami i zasadami, powodując zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt lub dla środowiska,

6) wykonuje prace polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów, nie posiadając uprawnień w tym zakresie,

7) przewozi lub przechowuje nawozy w sposób niezgodny z obowiązującymi w tym zakresie zasadami, powodując zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt lub dla środowiska,

8) nie wycofa nawozu wprowadzonego do obrotu wbrew obowiązkowi określonemu w art. 6 ust. 3, art. 21 ust. 1 i art. 29 ust. 2 i 3

– podlega karze grzywny.

2. W sprawach o czyny określone w ust. 1 orzeka się na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 25.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 293) w art. 4 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

1) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wstępu na grunty oraz do pomieszczeń przeznaczonych na skup, przetwórstwo i składowanie towarów, a także do środków transportowych przeznaczonych do transportu towarów, zwierząt rzeźnych i drobiu;"

2) pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) nieodpłatnego pobierania prób gleb, roślin i towarów;".

Art. 26.
W ustawie z dnia 24 października 1974 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 18 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) ściekach – rozumie się przez to wprowadzane do wód lub do ziemi substancje i energie, które ze względu na swój skład lub stan mogą zanieczyszczać wody, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w przepisach o nawozach i nawożeniu; przez ścieki rozumie się także wody zanieczyszczone wprowadzone do urządzeń kanalizacyjnych,".

Art. 27.
W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, póz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, póz. 661 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 70, poz. 776 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 489) w art. 13 w ust. 5 dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) nawozów w rozumieniu przepisowo nawozach i nawożeniu."

Art. 28.
W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach (Dz. U. Nr 96, poz. 592, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 22, poz. 272) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) oraz ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991)."

Art. 29.
1. Producenci lub importerzy nawozów, których nie można wprowadzać do obrotu, a które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie ustawy, są obowiązani, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy, wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa na wprowadzenie tych nawozów do obrotu.

2. Nawozy, których nie można wprowadzać do obrotu i co do których nie wystąpiono z wnioskiem wymienionym w ust. 1, mogą pozostawać w obrocie nie dłużej niż przez rok od dnia wejścia w życie ustawy; po upływie tego terminu obowiązek wycofania tych nawozów z obrotu ciąży na producencie lub importerze nawozu.

3. Jeżeli po złożeniu wniosku, o którym mowa w ust.1, minister właściwy do spraw rolnictwa odmówi wydania zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu, nawóz ten powinien być wycofany z obrotu przez producenta lub importera w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o odmowie wydania zezwolenia stała się ostateczna.

Art. 30.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 14 ust. 1, który wchodzi w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia,

2) art. 18, który wchodzi w życie po upływie 8 lat od dnia ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski


Załącznik 1. [Typy nawozów mineralnych]

Załącznik do ustawy
z dnia 26 lipca 2000 r. (poz. 991)

Typy nawozów mineralnych

Tabela 1 – Nawozy azotowe stałe

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika


 

Tabela 15 – Stałe i ciekłe mieszanki nawozów mikroelementowych

Lp.

Mikroelementy

Kod
PCN

Forma mikroelementu

wyłącznie mineralna

chelat lub kompleks

% (m/m), co najmniej

% (m/m), co najmniej

1

2

3

4

5

1

Bor (B)

Klasyfikacja taryfowa przedmiotowych nawozów uzależniona jest od klasyfikacji nawozu stanowiącego składnik zasadniczy, tzn. jeżeli nawóz zasadniczy (do którego dodawany jest mikroelement) klasyfikowany jest w dziale 31 lub 38 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu nie zmienia klasyfikacji; natomiast w przypadku gdy nawóz zasadniczy klasyfikowany jest w dziale 28 lub 29 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu powoduje zmianę klasyfikacji na dział 31 lub 38 Taryfy celnej. Każdy przypadek musi być rozpatrywany jednostkowo.

0,2

0,2

2

Kobalt (Co)

0,02

0,02

3

Miedź (Cu)

0,5

0,1

4

Żelazo (Fe)

2,0

0,3

5

Mangan (Mn)

0,5

0,1

6

Molibden (Mo)

0,02

nie normalizuje się

7

Cynk (Zn)

0,5

0,1

Całkowita zawartość mikroelementów w mieszance nawozu w postaci stałej co najmniej 5% (m/m).

Całkowita zawartość mikroelementów w mieszance nawozu w postaci ciekłej co najmniej 2% (m/m).

Tabela 16 – Nawozy zawierające azot (N), fosfor (P), potas (K) lub wapń (Ca), magnez (Mg), sód (Na),siarkę (S) lub z dodatkiem mikroelementów stosowane doglebowo

Lp.

Mikroelementy

Kod

PCN

Do nawożenia upraw polowych i łąk

Do celów ogrodniczych

% (m/m), co najmniej

% (m/m), co najmniej

1

2

3

4

5

1

Bor (B)

Klasyfikacja taryfowa przedmiotowych nawozów uzależniona jest od klasyfikacji nawozu stanowiącego składnik zasadniczy, tzn. jeżeli nawóz zasadniczy (do którego dodawany jest mikroelement) klasyfikowany jest w dziale 31 lub 38 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu nie zmienia klasyfikacji; natomiast w przypadku gdy nawóz zasadniczy klasyfikowany jest w dziale 28 lub 29 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu powoduje zmianę klasyfikacji na dział 31 lub 38 Taryfy celnej. Każdy przypadek musi być rozpatrywany jednostkowo

0,01

0,01

2

Kobalt (Co)

0,002

nie normalizuje się

3

Miedź (Cu)

0,01

0,002

4

Żelazo (Fe)

0,5

0,02

5

Mangan (Mn)

0,1

0,01

6

Molibden (Mo)

0,001

0,001

7

Cynk (Zn)

0,01

0,002

Minimalna zawartość azotu, fosforu, potasu (N, P, K) lub ich sumy taka, jak dla typów nawozów określonych w tabelach 2 do 13.

Zawartość magnezu w nawozie, w przeliczeniu na tlenek magnezu (MgO), co najmniej 2% (m/m), tj. 1,2 % (m/m) Mg.

Zawartość sodu w nawozie, w przeliczeniu na tlenek sodu (Na2O), co najmniej 3 % (m/m), tj. 2,2 % (m/m) Na.

Zawartość siarki w nawozie, w przeliczeniu na trójtlenek siarki (S03), co najmniej 5 % (m/m), tj. 2 % (m/m) S.

Minimalnej zawartości wapnia w nawozie nie określa się.

Tabela 17 – Nawozy zawierające azot (N), fosfor (P), potas (K)

lub wapń (Ca), magnez (Mg), sód (Na), siarkę (S)

lub z dodatkiem mikroelementów stosowane dolistnie

Lp.

Mikroelementy

Kod

PCN

Zawartość % (m/m) co najmniej

1

2

3

4

1

Bor (B)

Klasyfikacja taryfowa przedmiotowych nawozów uzależniona jest od klasyfikacji nawozu stanowiącego składnik zasadniczy, tzn. jeżeli nawóz zasadniczy (do którego dodawany jest mikroelement) klasyfikowany jest w dziale 31 lub 38 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu nie zmienia klasyfikacji; natomiast w przypadku, gdy nawóz zasadniczy klasyfikowany jest w dziale 28 lub 29 Taryfy celnej, to dodatek mikroelementu powoduje zmianę klasyfikacji na dział 31 lub 38 Taryfy celnej. Każdy przypadek musi być rozpatrywany jednostkowo.

0,01

2

Kobalt (Co)

0,002

3

Miedź (Cu)

0,002

4

Żelazo (Fe)

0,02

5

Mangan (Mn)

0,01

6

Molibden (Mo)

0,001

7

Cynk (Zn)

0,002

Minimalna zawartość azotu, fosforu, potasu (N, P, K) lub ich sumy taka, jak dla typów nawozów określonych w tabelach: 3, 7, 9, 11 i 13.

Zawartość wapnia w przeliczeniu na tlenek wapnia (CaO), co najmniej 8 % (m/m), tj. 5,7 % (m/m) Ca.

Zawartość magnezu w przeliczeniu na tlenek magnezu (MgO), co najmniej 2 % (m/m), tj. 1,2 % (m/m) Mg.

Zawartość sodu w przeliczeniu na tlenek sodu (Na2O), co najmniej 3 % (m/m), tj. 2,2 % (m/m) Na.

Zawartość siarki w przeliczeniu na trójtlenek siarki (S03), co najmniej 5 % (m/m), tj. 2 % (m/m) S.

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

infoRgrafika

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł Partnerski

Eksperci portalu infor.pl

Jerzy Rzewuski

Ekspert IT – systemy informatyczne ERP. Ukończone studia - Politechnika Warszawska.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »