Założenia ustawy reprywatyzacyjnej

To pierwszy po 1989 roku kompleksowy projekt ustawy pozwalający definitywnie uregulować kwestie reprywatyzacji dóbr przejętych przez władze komunistyczne po 1944 roku. Nowa ustawa zakończy wszelkie patologiczne zjawiska, które przyjęły formę tzw. dzikiej reprywatyzacji. Ostatecznie utraci moc tzw. dekret Bieruta.

- Koniec oddawania kamienic na kuratorów, na reaktywowane spółki, na osoby zmarłe, koniec handlowania roszczeniami i wreszcie najważniejsza rzecz: koniec oddawania nieruchomości razem z ludźmi – powiedział Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Patryk Jaki.

POLECAMY: E - wydanie Dziennika Gazety Prawnej

Rozwiązania zaproponowane w projekcie ustawy reprywatyzacyjnej (o rekompensacie niektórych krzywd wyrządzonych osobom fizycznym wskutek przejęcia nieruchomości lub zabytków ruchomych przez władze komunistyczne po 1944 r.) stanowią kompromis pomiędzy moralną powinnością wobec osób pokrzywdzonych a ekonomicznymi możliwościami państwa.

Przygotowywany projekt, który trafi teraz do konsultacji wewnątrzresortowych, zakłada między innymi:

• zakaz zwrotów w naturze;
• zakaz zwrotów z wykorzystaniem instytucji kuratora;
• zakaz handlu roszczeniami;
• zakaz zwrotów na reaktywowane spółki;
• wprowadzenie możliwości wznowień spraw, gdy doszło do naruszenia prawa;
• wprowadza zasadę obligatoryjnego uwzględniania indemnizacji;
• uprawnionymi są tylko dawni właściciele, ich spadkobiercy w pierwszej linii oraz małżonkowie;
• uwzględnienie w rekompensatach możliwości finansowych państwa.

Zobacz: Sprawy urzędowe