Kategorie

Pracownik, Nadgodziny

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Home office – w dosłownym tłumaczeniu z języka angielskiego, to „domowe biuro” lub „biuro w domu” - w praktyce określenie wskazujące na specjalną możliwość systemu pracy i wykonywania obowiązków wobec pracodawcy przez pracownika, w określonym czasie w domu. Inaczej zwana pracą zdalną, mobilną lub na odległość. Według badań specjalistów rekrutacyjnych (badania z 2019 roku przeprowadzone przez Michael Page), ponad połowa polskich pracowników (aż 52%) deklaruje, że chciałaby skorzystać z możliwości pracy typu „home office”. Jest to również coraz częściej atut podawany przez samych pracodawców w ich ogłoszeniach rekrutacyjnych. Każdy przedsiębiorca może więc w praktyce spotkać się z pytaniami pracowników o możliwość pracy zdalnej i powinien znać zasady i przepisy odnoszące się do tego zagadnienia.
Pracownicy, którzy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, mają z góry określony system czasu pracy. Może jednak dojść do sytuacji, w której z różnych przyczyn pracodawcy zlecają pracownikom pracę ponad wymiar. Dochodzi wtedy do pracy w godzinach nadliczbowych.
W dniu 23 czerwca obchodziliśmy Dzień Ojca. Z tej okazji warto MRPiPS jakie prawa mają mężczyźni wychowujący dzieci. Ojcowie mogą skorzystać nie tylko z urlopu ojcowskiego, rodzicielskiego czy też wychowawczego, ale także z m.in. obniżenia wymiaru czasu pracy, zakazu nadgodzin i innych uprawnień dzielonych z matką dziecka.
Miesiąc grudzień to czas zakupów świątecznych, a jednocześnie miesiąc podsumowań i rozliczeń w przedsiębiorstwach. W związku z tym w wielu firmach pracownicy często pracują w godzinach nadliczbowych, aby uwinąć się ze zwiększoną ilością pracy. Niektórzy pracownicy mogą jednak odmówić pracy w nadgodzinach.
Rzecznik Praw Obywatelskich skierowała do Trybunału Konstytucyjnego wniosek w sprawie rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych. Jej zdaniem przepisy siedmiu ustaw - w tym Kodeksu pracy - w sprawie rekompensowania pracownikom pracy wykonywanej w godzinach nadliczbowych są niezgodne z Europejską Kartą Społeczną.
Ostatnio w mediach często podnoszony jest temat dyskutowanej w Sejmie zmiany przepisów Kodeksu pracy dotyczących tzw. pracy w soboty (art. 151(3) k.p). Proponowane zmiany zakładają wprowadzenie możliwości rekompensowania takiej pracy nie tylko czasem wolnym, ale również dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych. Ostateczny kształt zmian nie jest jeszcze znany, jednak propozycję wyraźnego uregulowania możliwości płacenia za pracę w soboty uważam za słuszną. Odpowiada ona bowiem realnym problemom pracodawców i sankcjonuje rozwiązanie stosowane w praktyce.
Ważny projekt, nadmiar obowiązków, brak czasu i niezadowolony pracodawca – to tylko niektóre z codziennych zmagań przeciętnego pracownika. W wielu przypadkach wymagają one szeregu nadgodzin. Jak rozliczać godziny nadliczbowe? Jakie prawa przysługują wtedy pracownikowi?
O wypaleniu zawodowym z całą pewnością większość z nas słyszała niejednokrotnie. W większości przypadków bagatelizujemy jednak to zagadnienie, uznając, że nas z całą pewnością ono nie dotyczy. To bez wątpienia błąd, ponieważ pierwsze symptomy wypalenia wcale nie są spektakularne, a długo ignorowany problem szybko może osiągnąć poziom, na którym nie obejdzie się bez pomocy psychologa. Jak zatem uniknąć wypalenia zawodowego?
Praca w godzinach nadliczbowych jest dozwolona w ściśle określonych przypadkach. Limit godzin nadliczbowych przewiduje Kodeks pracy. Wprowadza maksymalną liczbę godzin nadliczbowych, która zależy od przyczyny warunkującej pracę w godzinach nadliczbowych.
Czym jest płaca wynikająca z osobistego zaszeregowania pracownika? Kodeks pracy przewiduje sytuacje, gdy podstawą do obliczenia składnika pensji jest płaca wynikająca z osobistego zaszeregowania pracownika. Do tych sytuacji zalicza się przestój, godziny nadliczbowe i dyżur.
Obniżenie stawek za nadgodziny, które są w naszym kraju zbyt wysokie w porównaniu z innymi państwami, powinno zmniejszyć koszty pracy i zwiększyć liczbę nowo tworzonych miejsc pracy - uważa PKPP Lewiatan.
Każdy pracownik ma prawo do rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych. W ramach rekompensaty pracodawca może przyznać dodatkowe wynagrodzenie lub czas wolny od pracy.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. Za złamanie tych regulacji pracodawcy grozi kara grzywny.
Pełnienie dyżuru nie oznacza wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych. Dopiero w przypadku, gdy pracownik podczas dyżuru będzie faktycznie wykonywał pracę przekraczającą ustalone normy czasu pracy, czas ten będzie traktowany jako godziny nadliczbowe.
Wykonywanie pracy w czasie przekraczającym obowiązujące pracownika normy, a także w czasie przekraczającym przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, jest związane ze zwiększonym wysiłkiem i przysługuje za nie zwiększone wynagrodzenie.
Udzielenie pracownikowi czasu wolnego od pracy w zamian za pracę w nadgodzinach może mieć miejsce albo na wniosek pracownika, albo bez jego wniosku z inicjatywy pracodawcy. W pierwszym przypadku udziela się czasu wolnego w wymiarze równoważnym liczbie godzin nadliczbowych, natomiast w drugim przypadku w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych.
Pracownikowi za pracę w nadgodzinach należy się dodatek w wysokości 100% lub 50% wynagrodzenia. Pracodawca jest zobowiązany rozliczyć każdą minutę pracy nadliczbowej. Tak więc czas pracy w niepełnych godzinach nadliczbowych, powinien być rozliczany odrębnie.
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.
Dotychczas urzędnicy opiekujący się dzieckiem lub osobą chorą nie mogli „zostawać po godzinach”. Zgodnie z nowymi przepisami będą mogli sami decydować o tym czy chcą pracować dłużej.
Pracownicy, których dotyczy zadaniowy system pracy, czyli pracownicy zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych zakładu pracy, w razie konieczności mogą wykonywać pracę poza normalnymi godzinami pracy, bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych.
Przyjmuje się, iż obowiązujący pracownika zatrudnionego na cały etat wymiar czasu pracy wynosi 8 godzin dziennie i 40 godzin w tygodniu. Przekroczenie tych limitów oznacza pracę w godzinach nadliczbowych, za które należy się wynagrodzenie bądź czas wolny.
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.
Pracownicy, których dotyczy zadaniowy system pracy, czyli pracownicy zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych zakładu pracy, w razie konieczności mogą wykonywać pracę poza normalnymi godzinami pracy, bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych.
Co do zasady za nadgodziny pracownikowi należy się wynagrodzenie. Większość pracodawców woli jednak udzielać czasu wolnego w wymiarze nadgodzin. Takie rozwiązanie jest dopuszczalne przez Kodeks pracy.
Praca w godzinach nadliczbowych nie jest obowiązkiem pracowniczym. Z drugiej strony zdarzają się sytuacje, kiedy pracownik jest potrzebny w pracy. Czy zatem pracownik musi stosować się do poleceń pracodawcy, który może nakazać pracę w godzinach nadliczbowych, czy może odmówić pracy w godzinach nadliczbowych?
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Jakie uprawnienia przysługują wtedy pracownikowi?