Mieszkać można przez pół miesiąca, a w podatku korzystać przez cały

• Podatnik może składać wnioski i oświadczenia podatkowe
• Prawo do wyższych kosztów zależy od tego, gdzie się mieszka
• Mieszkać można przez pół miesiąca, ale koszty mieć wyższe już przez cały

Podatnik może składać wnioski i oświadczenia podatkowe

Pracownicy mają wpływ na wysokość zaliczek na podatek dochodowy pobieranych przez pracodawców jako płatników od należnego im w ramach stosunku pracy wynagrodzenia. Znając swoją indywidualną sytuację mogą złożyć przewidziane w przepisach wnioski i oświadczenia podatkowe, które wpłyną na sposób obliczania zaliczki, a tym samym na wysokość kwot odprowadzanych do urzędu skarbowego i kwot, które trafiają na ich konta. Jednym z przykładów oświadczenia, które może mieć w tej sytuacji istotne znaczenie jest oświadczenie o stosowaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, które można złożyć w dowolnym momencie roku. Trzeba jednak pamiętać o tym, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, płatnik ma obowiązek uwzględnić je najpóźniej w miesiącu kolejnym po miesiącu, w którym zostało złożone. Może więc zdarzyć się tak że złożenie oświadczenia nie wywoła natychmiastowego efektu i nie przełoży się na wysokość przelewu już przy najbliższej wypłacie. Może, ale nie musi, bo oczywiście, jeśli płatnik ma taką możliwość, może uwzględnić je w rozliczeniu również wcześniej.

Prawo do wyższych kosztów zależy od tego, gdzie się mieszka

Jak wynika z art. 22 ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
Z przytoczonego przepisu wynika jasno, że w przypadku, gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę, koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł.

Mieszkać można przez pół miesiąca, ale koszty mieć wyższe już przez cały

Podwyższone koszty mogą zostać zastosowane przez pracodawcę przy obliczaniu comiesięcznych zaliczek na podatek dochodowy tylko pod warunkiem, że pracownik złoży w tym zakresie stosowne oświadczenie. Bez niego, nawet jeśli płatnik wie o tym, że pracownik jest formalnie uprawniony do ich stosowania, nie może samodzielnie podjąć decyzji o ich uwzględnieniu. Wnioski i oświadczenia podatkowe dotyczą bowiem indywidualnej sytuacji podatnika, o której pracodawca nie ma pełnej wiedzy i co do której nie może podejmować decyzji.
Jak już wskazano, gdy podatnik złoży wymagane oświadczenie, płatnik ma obowiązek uwzględnić je najpóźniej w miesiącu kolejnym po miesiącu, w którym zostało złożone. Może zrobić to wcześniej, o ile ma taką możliwość, np. oświadczenie zostało złożone odpowiednio wcześnie przed wypłatą wynagrodzenia za dany miesiąc. Warto przy tym pamiętać, że prawo do podwyższonych kosztów jest związane faktem zamieszkiwania w określonej lokalizacji. Prawa tego nie zmienia fakt, że np. przeprowadzka miała miejsce w trakcie miesiąca. Wyższe koszty uzyskania przychodów należy zastosować w odniesieniu do całego tego okresu.