| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy rodzinne > Dziecko i prawo > Władza rodzicielska > Międzynarodowe porwania rodzicielskie

Międzynarodowe porwania rodzicielskie

Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, jest głównym instrumentem prawnym, regulującym kwestię porwań rodzicielskich w przypadku uprowadzenia lub zatrzymania dziecka w innym państwie. Ma chronić przed szkodliwymi dla dziecka skutkami takich działań, a jej głównym celem jest nie rozstrzygnięcie, przy kim dziecko ma mieć miejsce pobytu, ale przywrócenie stanu po przedniego, który został naruszony bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem dziecka.

Europejski nakaz aresztowania

Europejski Nakaz Aresztowania to instrument prawny umożliwiający państwom Unii Europejskiej zapobieganie ukrywaniu się sprawców poważnych przestępstw na terytorium państwa innego niż to, w którym do przestępstwa doszło. Osobę poszukiwaną, zatrzymaną w jednym z państw Unii Europejskiej będzie można szybko odesłać do państwa, w którym zostało przez nią popełnione przestępstwo, w celu przeprowadzenia procesu.

Europejski Nakaz Aresztowania może zostać wydany przez odpowiednie władze sądownicze państwa członka Unii Europejskiej, jeśli przestępstwo, w związku z popełnieniem którego jest wydawany, zagrożone jest karą co najmniej roku pozbawienia wolności lub jeśli poszukiwana osoba już została skazana na co najmniej 4 miesiące pozbawienia wolności.

Dla rodzica porwanego dziecka instytucja ta może mieć znaczenie w następujących okolicznościach: Europejski Nakaz Aresztowania może zostać wydany w związku z popełnieniem przestępstwa z art. 211 kodeksu karnego, jeśli sprawca (drugi rodzic) został prawomocnie skazany przez sąd na co najmniej 4 miesiące pozbawienia wolności i uciekł z dzieckiem do innego kraju Unii Europejskiej,

Europejski Nakaz Aresztowania może zostać wydany w związku z popełnieniem przestępstwa z art. 211 kodeksu karnego, jeśli przeciwko sprawcy (drugiemu rodzicowi) toczy się postępowanie karne i postawiono mu zarzuty ze wskazanego artykułu, a przed rozpoczęciem procesu uciekł z dzieckiem do innego kraju Unii Europejskiej.

Zobacz również: Uprowadzenie dziecka przez rodzica

Europejski Nakaz Aresztowania może zostać wydany w związku z popełnieniem przestępstwa innego niż z art. 211 kodeksu karnego, gdy spełnione zostaną odpowiednie przesłanki formalne, co dla rodzica uprowadzonego dziecka oznacza tyle, że jeśli rodzic-porywacz jest jednocześnie poszukiwany w związku z popełnieniem innego przestępstwa zagrożonego karą do 3 lat pozbawienia wolności, w pewnych okolicznościach można wydać Europejski Nakaz Aresztowania.

Zastosowanie Europejskiego Nakazu Aresztowania jest szybsze od ekstradycji. Uniemożliwia państwom Unii Europejskiej odmowę wydania ich obywatela do innego państwa w celu przeprowadzenia procesu. Są one zobowiązane do przekazania swojego obywatela w ciągu trzech miesięcy lub dziewięćdziesięciu dni od jego aresztowania.

Na podstawie Europejskiego Nakazu Aresztowania nie jest wymagana podwójna kryminalizacja (zarzucany czyn nie musi być zabroniony pod groźbą kary w państwie, w którym popełniono przestępstwo oraz w państwie, z którego ma być wydany sprawca) w przypadku 32 przestępstw, do których zalicza się m.in.:terroryzm, handel ludźmi, pornografię dziecięcą i eksploatację dzieci, nielegalny handel bronią, korupcję i oszustwa, jeżeli w kraju wydającym nakaz są one zagrożone karą minimum trzech lat pozbawienia wolności. W przypadku pozostałych kategorii przestępstw zasada podwójnej kryminalizacji nadal obowiązuje. Jeżeli nakaz europejski dotyczy osoby niebędącej obywatelem polskim, okoliczność, że czyn nie jest przestępstwem według prawa polskiego, nie stanowi przeszkody do wykonania nakazu europejskiego, o ile dotyczy on czynu zagrożonego w państwie jego wydania karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności albo czynu, za który może być orzeczony co najmniej w tym samym wymiarze inny środek polegający na pozbawieniu wolności.

Konwencja haska

Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzona w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz. U. z dnia 25 września 1995 r.) jest głównym instrumentem prawnym, regulującym kwestię porwań rodzicielskich w przypadku uprowadzenia lub zatrzymania dziecka w innym państwie. Ma chronić przed szkodliwymi dla dziecka skutkami takich działań, a jej głównym celem jest nie rozstrzygnięcie, przy kim dziecko ma mieć miejsce pobytu, ale przywrócenie stanu po przedniego, który został naruszony bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem dziecka.

Polecamy serwis: Dziecko i prawo

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kredyt Inkaso S.A.

Nowoczesna windykacja

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »