25 urodziny dziecka a preferencyjne rozliczenie – nowe stanowisko fiskusa!

• Czego dotyczyła sprawa
• Co mówi przepis
• Co oznacza „samotne wychowywanie”
• Warunki, które trzeba spełnić

Czego dotyczyła sprawa

Podatniczka, rozwódka od 2003 r., przez lata korzystała z preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca córkę. Problem pojawił się, gdy dziecko 22 lutego 2025 r. skończyło 25 lat. Matka zadała organowi podatkowemu pytanie zasadnicze: czy mimo ukończenia przez córkę ustawowej granicy wieku, wciąż może za 2025 r. rozliczyć podatek na preferencyjnych zasadach?

Stan faktyczny: córka przez część 2025 r. uczyła się w szkole wyższej, nie uzyskała dochodów przekraczających dwunastokrotności renty socjalnej, a ojciec dziecka od lat nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego i nie uczestniczył w procesie wychowawczym. Cały ciężar utrzymania i wychowania, zarówno materialnego, jak i emocjonalnego, spoczywał wyłącznie na matce.

Co mówi przepis

Zgodnie z art. 6 ust. 4c updof, z preferencji mogą korzystać m.in. panny, kawalerowie, wdowy, wdowcy, rozwódki i rozwodnicy, którzy samotnie wychowują dzieci, w tym pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach krajowych lub zagranicznych. Mechanizm preferencji, opisany w ust. 4d, polega na określeniu podatku w podwójnej wysokości od połowy dochodów podatnika, co w praktyce oznacza istotne obniżenie efektywnej stawki.

Kluczowe znaczenie ma interpretacja organu w kwestii wymogu czasowego. Dyrektor KIS wskazał wyraźnie, że przepisy ustawy o PIT nie wymagają, by podatnik posiadał status osoby samotnie wychowującej dziecko przez cały rok podatkowy. Wystarczy, że taki stan zaistniał w jakimkolwiek momencie roku, a prawo do preferencji obejmuje wówczas całe roczne zeznanie podatkowe.

„Bez względu na okres, jaki w ciągu roku podatnik jest osobą samotnie wychowującą dziecko, prawo do rozliczania dochodów na preferencyjnych zasadach przysługuje w rocznym rozliczeniu podatkowym za cały rok podatkowy” stwierdził Dyrektor KIS w interpretacji 0115-KDIT2.4011.719.2025.2.KC.

Co oznacza „samotne wychowywanie”

Organ podatkowy przypomniał, że ustawa o PIT nie definiuje pojęcia samotnego wychowywania, odwołując się do językowej wykładni. Wychowywanie oznacza nie tylko zapewnienie bytu materialnego, lecz także stałą troskę o rozwój emocjonalny dziecka — kształtowanie jego osobowości, postaw i wartości. Samotne wychowywanie z kolei zakłada, że rodzic wykonuje te obowiązki w pojedynkę, bez udziału drugiego rodzica.

Organ zaznaczył jednocześnie, że wychowanie pełnoletniego dziecka z natury rzeczy przyjmuje inną formę niż opieka nad małoletnim. W przypadku osoby dorosłej, lecz jeszcze uczącej się i finansowo niesamodzielnej, samotne wychowywanie może sprowadzać się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego połączonego z okresowym wsparciem emocjonalnym, pomocą w trudnych decyzjach i dbałością o interesy dziecka. Taka forma wciąż wypełnia przesłankę ustawową.

Warunki, które trzeba spełnić

Interpretacja potwierdza, że omawiana preferencja jest obwarowana szeregiem warunków. Podatnik musi posiadać odpowiedni stan cywilny (m.in. być panną, kawalerem, wdową lub rozwodnikiem), faktycznie samotnie wychowywać dziecko oraz nie podlegać wyłączeniom z art. 6 ust. 4f i ust. 8 ustawy o PIT, dotyczącym m.in. wspólnego wychowywania dziecka z drugim rodzicem czy stosowania przepisów o podatku liniowym lub ryczałcie. Dochody dziecka w roku podatkowym nie mogą przekroczyć dwunastokrotności kwoty renty socjalnej (według stanu na grudzień roku podatkowego).

W omawianej sprawie wszystkie te przesłanki zostały spełnione, co przesądziło o pozytywnym rozstrzygnięciu. Niewywiązywanie się ojca z obowiązku alimentacyjnego i całkowity brak jego udziału w wychowaniu dziecka stanowiły przy tym dodatkowe okoliczności potwierdzające, że wnioskodawczyni była jedynym rodzicem faktycznie realizującym obowiązek wychowawczy.

Źródło

• interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 lutego 2026 r. sygn. 0115-KDIT2.4011.719.2025.2.KC