Pierwsze świadczenia wspierające wypłacone. Ile wynosi świadczenie i kto może się o nie starać?

• Etapy wprowadzania świadczenia wspierającego
• Wysokość świadczenia wspierającego
• Kto może starać się o świadczenie wspierające

Do 19 kwietnia do ZUS-u wpłynęło ponad 8,4 tys. wniosków o świadczenie wspierające. Większość wniosków (65,8 proc.) została złożona przez same osoby niepełnosprawne, 21,2 proc. przez pełnomocnika, a 13 proc. przez przedstawiciela ustawowego. Do tej pory ZUS rozpatrzył ok. 5,6 tys. wniosków. 1,5 tys. osób otrzymało już z ZUS-u świadczenie wspierające na łączną kwotę 18,5 mln zł.

Prawo i wysokość świadczenia wspierającego ustalane są przez ZUS na podstawie decyzji Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Jeśli osoba z niepełnosprawnością najpierw złoży do ZUS-u wniosek o świadczenie wspierające i nie będzie miała wydanej decyzji przez WZON o ustaleniu poziomu potrzeby wsparcia, to ZUS pozostawi taki wniosek bez rozpatrzenia.

Etapy wprowadzania świadczenia wspierającego

Świadczenie wspierające jest wprowadzane w trzech etapach. Osoby z 87–100 pkt. mogą ubiegać się o nie od 2024 r., osoby z 78–86 pkt. – od 2025 r., a osoby z 70–77 pkt. – od 2026 r. Osoby, które mają co najmniej 70 pkt., będą mogły uzyskać świadczenie wspierające od 2024 r., pod warunkiem że po 31 grudnia 2023 r. opiekunom tych osób będzie przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna wypłacanego przez organ gminy.

Wysokość świadczenia wspierającego

Świadczenie wspierające wynosi od 40 do 220 proc. aktualnej wysokości renty socjalnej (obecnie wynosi ona 1780,96 zł). W zależności od poziomu potrzeby wsparcia będzie to: 95–100 pkt. – 220 proc. renty socjalnej; 90–94 pkt. – 180 proc. renty; 85–89 pkt. – 120 proc. renty; 80–84 pkt. – 80 proc. renty; 75–79 pkt. – 60 proc. renty i 70–74 pkt. – 40 proc. renty socjalnej.

Kto może starać się o świadczenie wspierające

O świadczenie wspierające mogą starać się osoby mające status osoby z niepełnosprawnością, potwierdzony w formie: orzeczenia o niepełnosprawności i jej stopniu, wydanego przez zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności; orzeczenia o niezdolności do pracy lub orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji wydanego przez lekarzy orzekających w ZUS; orzeczenia o inwalidztwie wydanego przed wrześniem 1997 r. przez komisje lekarskie ds. inwalidztwa i zatrudnienia.