Od kiedy pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia chorobowego?

Choroba pracownika – wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy

Osoba, która nie może pracować ze względu na chorobę po przedstawieniu zwolnienia lekarskiego ma usprawiedliwioną nieobecność w pracy. Taka osoba otrzymuje za czas niewykonywania pracy wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy, a jeśli nieobecność w pracy trwa dłużej niż 33 dni (od 55 roku życia pracownika będzie to 14 dni) – zasiłek chorobowy z ZUS. Zasiłek można najdłużej pobierać przez 182 dni, a w przypadku gruźlicy lub choroby w trakcie ciąży maksymalnie przez 270 dni. Po upływie wskazanych terminów, jeśli niezdolność do pracy nadal trwa, można liczyć na świadczenie rehabilitacyjne. Jednak dalsze leczenia i rehabilitacja muszą rokować powrotem do uzyskania zdolności do wykonywania pracy.

Nie każdy jednak otrzyma zwolnienie lekarskie i wynagrodzenie za czas choroby. Jeśli od momentu zgłoszenia do ubezpieczenia chorobowego nie upłynął jeszcze okres wyczekiwania, pracownik nie skorzysta ze świadczeń chorobowych.

Polecamy: Świadczenia dla pracujących rodziców. Urlopy, zasiłki, ochrona

Okres wyczekiwania

Okres wyczekiwania od momentu objęcia ubezpieczeniem chorobowym do momentu nabycia prawa do świadczeń chorobowych uzależniony jest od obowiązkowego lub dobrowolnego podlegania pod ten rodzaj ubezpieczenia. Jeśli dana osoba ma obowiązek odprowadzania składek chorobowych (umowa o pracę), okres wyczekiwania wynosi 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Natomiast w przypadku dobrowolnego przyłączenia się do ubezpieczenia chorobowego (np. praca nakładcza, osoba duchowna, przedsiębiorca) okres wyczekiwania wynosi aż 90 dni.

Co istotne do obliczenia tych okresów wlicza się także poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, chyba że przerwa między nimi:

• przekroczyła 30 dni lub
• była spowodowana urlopem wychowawczym,
• była spowodowana urlopem bezpłatnym albo
• była spowodowana odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Wyjątki

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa przewiduje jednak pewne wyjątki, kiedy to świadczenia chorobowe przysługują już od pierwszego dnia ubezpieczenia. Ustawodawca zapewnia wynagrodzenie chorobowe oraz zasiłek chorobowy bez okresu wyczekiwania w następujących przypadkach:

1. osoba chora jest absolwentem szkoły lub uczelni lub zakończyła kształcenie w szkole doktorskiej, która została objęta ubezpieczeniem chorobowym lub przystąpiła do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów, lub zakończenia kształcenia w szkole doktorskiej;
2. niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy;
3. ubezpieczony obowiązkowo, który ma wcześniejszy co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego;
4. poseł i senator, który przystąpił do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji;
5. funkcjonariusz Służby Celnej, który przyjął propozycję pracy na podstawie art. 165 ust. 7 i art. 167 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948, z późn. zm.) i stał się pracownikiem w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dziennik Ustaw rok 2019 poz. 645)

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dziennik Ustaw rok 2018 poz. 917)