| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Praca > Praca > Praca za granicą > Samozatrudnienie w Niemczech

Samozatrudnienie w Niemczech

Samozatrudnienie jest najbardziej rozpowszechnioną formą prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek przez obywateli polskich w Niemczech. Nic przy tym nie zmieniło zniesienie z dniem 1maja 2011 roku ograniczeń w podejmowaniu pracy i to z bardzo prostego powodu.

Praca  samozatrudnionych, którzy najczęściej działają w ramach umów o dzieło ( Werkvertarg) albo umów cywilnoprawnych o określoną pracę (Dienstvertarg)  są z punktu widzenia zleceniodawcy  korzystniejszym rozwiązaniem niż zatrudnienie pracowników etatowych.

Samozatrudniony, podobnie jak w Polsce, działa we własnym imieniu, na własny rachunek i na własne ryzyko zarówno w stosunku do klientów, ale także w stosunku do urzędu finansowego i innych instytucji.On też może zatrudniać jako pracodawca osoby trzecie.

Nie omawiamy tutaj problemu „ pozornej” działalności gospodarczej na własny rachunek (tzw. Scheinselbständigkeit) i jej konsekwencjach prawnych.

Ogólne informacje o pobycie

Od dnia 29 stycznia 2013 zniesiony został w Niemczech obowiązek posiadania zaświadczenia o prawie swobodnego przemieszczania się na terenie RFN przez innych obywateli Unii  (Freizügigkeitsbescheinigung).

Do 31 grudnia 2004 r. obywatele Unii posiadali jeszcze unijne zezwolenie na pobyt  (Aufenthaltserlaubnis-EG). Po jej zniesieniu wprowadzone zostało – bez przekonywujących powodów - Freizügigkeitsbescheinigung.

Wystawienie tego zaświadczenia poświadczało tylko, a nie przyznawało  prawo obywatela z innego państwa Unii do swobodnego przemieszczania się na terytorium Niemiec. 

Obywatele innych państw Unii nie potrzebują też od 29 stycznia 2013 r. wykazania  prawa do pobytu przez zaświadczenie o zameldowaniu (Anmeldebescheinigung), o którym mowa w art. 8 Dyrektywy 2004/38/ WE Parlamentu Europejskiego i Rady wydawanym przez urząd meldunkowy (Einwohnermeldeamt). Urzędy mogły wymagać przy wydawaniu tego zaświadczenia np. przedłożenia umowy o pracę albo prawa do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Anmeldebescheinigung nie można mylić z urzędowym potwierdzeniu meldunku (amtliche Meldebestätigung), które wystawiane są na podstawie ustaw poszczególnych landów. Wynika to z ogólnego obowiązku dokonania meldunku. Przy tym zameldowaniu się  nie jest wymagane przedłożenie  umowy o pracę albo zameldowania prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Ten obowiązek dotyczy wszystkich obywateli niezależnie od posiadanego obywatelstwa.

Np. ustawa o meldunku w landzie Hesii przewiduje obowiązek zameldowania się w ciągu tygodnia, miesiąca od chwili wprowadzenia się do mieszkania. Obowiązek wymeldowania się powstaje, jeżeli przy wyprowadzeniu się z mieszkania osoba nie zamierza pozostać w Niemczech.

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Anna Ostaszewska

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »