Pułapka w prawie budowlanym: Wiata samochodowa w odległości mniejszej niż 7 m od okien sąsiada (i 3 m od granicy działki), to samowola budowlana, za którą trzeba zapłacić nawet 10 tys. zł. Urzędnicy nie mają litości

REKLAMA
REKLAMA
Choć zadaszenie miejsca postojowego wydaje się nieskomplikowane od strony technicznej – zdecydowanie nie jest takie w świetle prawa budowlanego i w praktyce – wiele wiat (zarówno tych samochodowych, jak i przeznaczonych do przechowywania drewna, czyli tzw. drewutni) znajdujących się przy polskich domach, posadowionych jest niezgodnie z przepisami i może zostać zakwalifikowanych jako samowola budowlana, która może znacznie uszczuplić portfel właściciela takiej wiaty. Zabronione jest zwłaszcza „stawianie” wiat w zbyt bliskiej odległości od granicy nieruchomości i okien domu sąsiada (co bywa w Polsce częstą praktyką).
- Czy do postawienia na swojej nieruchomości wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) – zgodnie z przepisami prawa budowlanego – konieczne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę?
- Czy do posadowienia na swojej nieruchomości wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) – zgodnie z przepisami prawa budowlanego – konieczne jest dokonanie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej?
- Czy jeżeli nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – do posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) wymagane będzie również uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy?
- W przypadku nieruchomości stanowiącej współwłasność (co nierzadko dotyczy domów szeregowych lub w zabudowie bliźniaczej) – nie obejdzie się bez konieczności uzyskania zgody pozostałych współwłaścicieli na posadowienie wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna)
- Nie bez znaczenia jest także miejsce posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) na działce i jej odległość od granicy sąsiedniej nieruchomości oraz okien domu sąsiada – wiata w zbyt bliskiej odległości od granicy nieruchomości lub okien domu sąsiada niezgodna z przepisami prawa budowlanego
- Wiele wiat samochodowych posadowionych jest niezgodnie z przepisami prawa budowlanego, a za samowolę budowlaną właścicielom nieruchomości grożą surowe konsekwencje
Czy do postawienia na swojej nieruchomości wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) – zgodnie z przepisami prawa budowlanego – konieczne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę?
Konieczności czasochłonnego i kosztownego uzyskania pozwolenia na budowę, w przypadku zamiaru posadowienia na swojej działce wiaty (samochodowej lub w celu przechowywania drewna) można uniknąć, jeżeli spełni się wymogi z art. 29 ust. 1 pkt 14 prawa budowlanego, zgodnie z którym – nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę (ale wymaga zgłoszenia) budowa wolnostojących:
REKLAMA
REKLAMA
- parterowych budynków gospodarczych,
- garaży,
- wiat
o powierzchni zabudowy do 35 m2, jeżeli łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekracza dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.
Jeżeli zatem są spełnione powyższe warunki, czyli wiata nie przekracza powierzchni 35 m2, a na 500 m2 działki nie przypadają więcej niż dwa obiekty z kategorii: budynki gospodarcze (do których zaliczane są m.in. szopy ogrodowe/domki narzędziowe), garaże i wiaty – co do zasady (bowiem poniżej zostaną jeszcze omówione pewne wyłączenia) – wiatę (samochodową lub w celu przechowywania drewna) można postawić na swojej nieruchomości w oparciu o zgłoszenie, o którym mowa w art. 30 prawa budowlanego.
Czy do posadowienia na swojej nieruchomości wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) – zgodnie z przepisami prawa budowlanego – konieczne jest dokonanie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej?
Zgodnie ze wspomnianym powyżej art. 29 ust. 1 pkt 14 prawa budowlanego – posadowienie na swojej nieruchomości wiaty (samochodowej lub w celu przechowywania drewna) – nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, ale wymaga dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, o którym mowa w art. 30 ww. ustawy.
REKLAMA
W art. 29 ust. 2 ustawodawca przewidział jednak wyjątki od powyższej zasady – w stosunku do literalnie wymienionych w ww. przepisie obiektów/budynków, których posadowienie na nieruchomości nie wymaga dokonywania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, o którym mowa w art. 30 prawa budowlanego. Należą do nich m.in.:
- wiaty o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowane na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki (pkt 2),
- wolno stojące altany o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki (pkt 3),
- altany działkowe i obiekty gospodarcze, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (pkt 4),
- jednokondygnacyjne budynki gospodarcze i wiaty o prostej konstrukcji, związane z produkcją rolną, o powierzchni zabudowy do 150 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 6 m i wysokości nie większej niż 7 m, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane (pkt 33).
Jeżeli zatem – wiata (samochodowa lub w celu przechowywania drewna) może zostać zakwalifikowana do któregoś z ww. wyłączeń – zgłoszenie jej budowy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej również nie będzie konieczne. W przeciwnym wypadku natomiast – zgodnie z art. 30 prawa budowlanego – należy takiego zgłoszenia dokonać. Co więcej – zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia prac związanych z posadowieniem wiaty. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia – będzie mógł wówczas wnieść od niego sprzeciw, stwierdzając np. że w danym przypadku konieczne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Do wykonywania prac związanych z posadowieniem wiaty – legalnie, będzie można przystąpić dopiero po upływie ww. terminu na wniesienie przez organ ww. sprzeciwu (jeżeli oczywiście organ go nie wniesie).
Czy jeżeli nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – do posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) wymagane będzie również uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy?
Przed dokonaniem zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej zamiaru posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu przechowywania drewna) – należy również zweryfikować, czy dana nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W przeciwnym wypadku bowiem – przed dokonaniem ww. zgłoszenia – konieczne będzie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, iż – zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy, którą to decyzję – będzie trzeba następnie dołączyć do zgłoszenia.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danej nieruchomości – wniosek o ustalenie warunków zabudowy należy złożyć do wójta, burmistrza lub odpowiednio – prezydenta miasta, we właściwości miejscowej którego znajduje się nieruchomość, na której ma zostać posadowiona wiata.
W przypadku nieruchomości stanowiącej współwłasność (co nierzadko dotyczy domów szeregowych lub w zabudowie bliźniaczej) – nie obejdzie się bez konieczności uzyskania zgody pozostałych współwłaścicieli na posadowienie wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna)
W przypadku nieruchomości stanowiących współwłasność (co nierzadko zdarza się np. w przypadku budynków wielorodzinnych w zabudowie szeregowej lub bliźniaczej) – jeżeli nieruchomość nie została formalnie podzielona, a jej podział jest np. wyłącznie umowny (wynikający z notarialnych umów sprzedaży nieruchomości i np. załączonych do nich mapek, wyznaczających „podział” gruntu pomiędzy poszczególnych współwłaścicieli) – przed posadowieniem wiaty (samochodowej lub w celu przechowywania drewna) konieczne jest ponadto uzyskanie zgody pozostałych współwłaścicieli działki. Zgodnie z art. 4 prawa budowlanego bowiem – prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej (jaką jest również posadowienie wiaty), uzależnione jest od wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do zgłoszenia zamiaru posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu przechowywania drewna) do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, należy obligatoryjnie dołączyć (złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 30 ust. 2a pkt 1 prawa budowlanego). Jeżeli natomiast nieruchomość jest wspólna – do oświadczenia tego, załącza się zgody pozostałych współwłaścicieli gruntu.
Nie bez znaczenia jest także miejsce posadowienia wiaty (samochodowej lub w celu składowania drewna) na działce i jej odległość od granicy sąsiedniej nieruchomości oraz okien domu sąsiada – wiata w zbyt bliskiej odległości od granicy nieruchomości lub okien domu sąsiada niezgodna z przepisami prawa budowlanego
Wiata (samochodowa lub w celu przechowywania drewna), powinna zostać posadowiona na nieruchomości zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwłaszcza w zakresie jej odległości od granicy sąsiedniej nieruchomości oraz okien znajdującego się na niej domu. Stanowi o tym par. 19 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym:
Odległość zadaszonych stanowisk postojowych przeznaczonych dla samochodów osobowych, nie może być mniejsza niż 7 m (w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie) od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym (par. 19 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia). W przypadku samochodów innych niż osobowe – odległość ta, nie może natomiast być mniejsza niż 10 m (w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie) (par. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia).
I ponadto – jednocześnie – odległość zadaszonych stanowisk postojowych przeznaczonych dla samochodów osobowych, nie może być mniejsza niż 3 m (w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie) od granicy działki (par. 19 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia). W przypadku samochodów innych niż osobowe – odległość ta, nie może natomiast być mniejsza niż 6 m (w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie) (par. 19 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia). Zachowanie ww. odległości od granicy działki, nie jest wymagane wyłącznie w sytuacji, gdy sąsiednia działka jest działką drogową.
Wiata samochodowa będzie zatem posadowiona niegodnie z przepisami, jeżeli znajduje się w odległości mniejszej niż 7 m od okien domu sąsiada i/lub – mniejszej niż 3 m od granicy działki.
Powyższy przepis par. 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie będzie miał zastosowania, jeżeli posadowione przed domem (lub odpowiednio – przy domu) miejsce postojowe, przeznaczone dla jednego lub dwóch samochodów osobowych będzie niezadaszone (stanowi o tym wyłączenie przewidziane w par. 19 ust. 5 ww. rozporządzenia). Oznacza to, że można parkować samochód niezależnie od odległości do najbliższego okna sąsiada (tj. również w odległości mniejszej niż 7 m od tego okna), jeżeli miejsce postojowe przeznaczone dla samochodu osobowego na Twojej nieruchomości, nie zostało zabudowane wiatą.
Przywołany powyżej przepis par. 19 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie będzie natomiast miał zastosowania, jeżeli posadowione przed domem (lub odpowiednio – przy domu) miejsce postojowe, przeznaczone dla jednego lub dwóch samochodów osobowych będzie niezadaszone i będzie stykało się z miejscem postojowym przeznaczonym dla samochodu osobowego na sąsiedniej działce (stanowi o tym wyłączenie przewidziane w par. 19 ust. 6 ww. rozporządzenia). Oznacza to, że sąsiad można parkować samochód przy granicy nieruchomości (tj. bez zachowania wspomnianego powyżej minimum 3 m odstępu), jeżeli miejsce postojowe przeznaczone dla samochodu osobowego na Twojej nieruchomości, nie zostało zabudowane wiatą i styka się ono z miejscem postojowym przeznaczonym dla samochodu osobowego na nieruchomości sąsiada.
Jak natomiast będzie z wiatą przeznaczoną do przechowywania drewna (czyli tzw. drewutnią)?
Stanowi o tym par. 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym – zabronione jest składowanie poza budynkami (czyli np. właśnie pod wiatą) materiałów łatwopalnych, w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu – w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej.
Drewno składowane pod przeznaczonym do tego zadaszeniem – nie może zatem znajdować się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy Twojej działki.
Wiele wiat samochodowych posadowionych jest niezgodnie z przepisami prawa budowlanego, a za samowolę budowlaną właścicielom nieruchomości grożą surowe konsekwencje
Z powyższego wynika, że wszystkie wiaty samochodowe, które posadowione są niezgodnie z przepisami par. 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – tj. w odległości mniejszej niż 7 m od okien domu znajdującego się na sąsiedniej nieruchomości i jednocześnie – mniejszej niż 3 m od granicy działki – mogą zostać uznane za samowolę budowlaną. Legalizacja takiej samowoli, to dla właściciela nieruchomości koszt 5 tys. zł (zgodnie z art. 49d ust. 1 pkt 2 lit. a prawa budowlanego), a grzywna, jaką ponadto może zostać ukarany (za wykonanie robót budowlanych niezgodnie z przepisami, czyli w niewłaściwej odległości od sąsiadującej nieruchomości jak również np. bez wymaganego zgłoszenia) – to kolejne 5 tys. zł (zgodnie z art. 93 pkt 2a i pkt 6 prawa budowlanego – i to odrębnie za wykonanie robót budowlanych niezgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czyli m.in. za niewłaściwą odległość od wiaty od granicy nieruchomości i odpowiednio okien budynku mieszkalnego znajdującego się na sąsiedniej nieruchomości oraz za posadowienie wiaty bez uprzedniego zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, jeżeli było wymagane). Warto zatem mieć się na baczności i zawsze – przed przystąpieniem do jakichkolwiek robót budowlanych na swojej nieruchomości – wnikliwie przenalizować zawiłe przepisy prawa budowlanego.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 418 z późn. zm.)
- Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1130 z późn. zm.)
- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1225 z późn. zm.)
- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 822 z późn. zm.)
Wideoszkolenie: Podatek od nieruchomości 2025 – czy firmy czeka rewolucja?
REKLAMA
© Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.
REKLAMA



