Czy sprzedawca musi zwrócić koszty poniesione podczas reklamacji

Reklamacja

Reklamacja jest podstawowym uprawnieniem każdego konsumenta. Przysługuje niezależnie od tego, czy przy zakupie produktu zostanie nam wręczona gwarancja. Uprawnienia do reklamacji wynikają z przepisów ustawy, a sprzedawca nie ma prawa nam ich ograniczać. Gwarancja sama w sobie jest zaś jedynie dodatkowym uprawnieniem.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej są dwa możliwe żądania: naprawy lub wymiany towaru na nowy. Oba sprzedawca jest zobowiązany spełnić nieodpłatnie.

Co oznacza nieodpłatność?

Zgodnie z art. 8 ust. 2 tejże ustawy nieodpłatność naprawy lub wymiany oznacza, że sprzedawca ma obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia.

A kupił w sklepie B sofę. Po dostarczeniu do domu okazało się, że sofa ma wady. Jeżeli reklamacja jest uzasadniona sprzedawca będzie musiał zwrócić kupującemu koszty transportu sofy do sklepu (np. wynajmu samochodu do przewozu sofy), jak również pokryć koszty transportu powrotnego.

Z brzmienia przepisu, który mówi o zwrocie kosztów, można jednak wywnioskować, że konsument powinien najpierw je ponieść. Jeżeli reklamacja okaże się zasadna, sprzedający ma obowiązek zwrócić te koszty konsumentowi. Jednak w praktyce niewielu konsumentów korzysta z tego uprawnienia.

Zobacz serwis: Sprzedaż towarów

Niedozwolone klauzule umowne

Zdarza się, że przedsiębiorcy próbują ograniczyć swoją odpowiedzialność za wady towaru. Jednym z postanowień wyłączających ich obowiązki jest zamieszczana we wzorcach umów klauzula przewidująca, że sprzedawca nie ponosi kosztów transportu i demontażu rzeczy w przypadku reklamacji. Postanowienia tego typu zostały uznane za niedozwolone klauzule umowne i nie są skuteczne wobec konsumentów.

Zobacz serwis: Prawa konsumenta