Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

ślub konkordatowy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Prawo o aktach stanu cywilnego zostało przyjęte przez Sejm. Nowa ustawa zakłada w 2015 roku m.in.: prowadzenie elektronicznej rejestracji aktów urodzeń, małżeństw i zgonów, udostępnianie ich odpisów w dowolnym USC oraz możliwość wzięcia ślubu poza urzędem.
Nowe prawo o aktach stanu cywilnego zostało uchwalone podczas 77. posiedzenia Sejmu (10 października 2014 roku). Główne zmiany w prawie o aktach stanu cywilnego dotyczą wprowadzenia elektronicznej rejestracji aktów urodzeń, małżeństw i zgonów oraz liberalizacji zasad zawierania małżeństw poza urzędem.
Kościelny proces małżeński ma swoje specyficzne cechy. W obecnych rozważaniach zajmiemy się nietypowymi rozwiązaniami, które dotyczą czynności prawnych podjętych przez strony procesowe.
Funkcja pomocnicza for prawnych jest zagadnieniem ciekawym zwłaszcza z perspektywy stron kościelnego procesu małżeńskiego, które to samodzielnie angażują się w proces. Niniejszy artykuł wskazuje czy fora prawne mogą być pomocne przykładowo dla stron, a jeżeli tak, to w jaki sposób pełnią swoją funkcję.
Często występując z pozwem lub będąc pozwanym, strony nie decydują się na profesjonalną pomoc. Ma to miejsce z różnych względów. Czy możliwe jest samodzielnie „poprowadzenie” swojego procesu?
Wielokrotnie w wyroku w sprawie o nieważność małżeństwa uzasadnia się jego treść posiadaniem, bądź też nie tzw. pewności moralnej (kan. 1608 KPK). W obecnym artykule odpowiemy sobie na pytanie: czym ta pewność jest.
Niektóre sformułowania, z którymi możemy spotkać się przy okazji lektury Kodeksu Prawa Kanonicznego wcale nie oznaczają tego, na co może wskazywać ich literalny, dosłowny sens. Oznacza to więc, iż każde słowo użyte w Kodeksie ma bogatą konotację, którą warto poznać zanim się je przywoła. Poniżej przedstawione zostały trzy przykłady, które ukazują w sposób wystarczający naszą problematykę.
Na przykładzie wybranych zagadnień z prawa małżeńskiego przedstawione zostaną różnice pomiędzy Kodeksem Kanonów Kościołów Wschodnich a Kodeksem Prawa Kanonicznego.
Pomimo różnych tytułów, z powodu których wszczyna się proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego, strony i niekiedy świadkowie zadają w istocie podobne pytania, poruszają podobne problemy. W poniższym artykule chciałabym przedstawić je, jak i jednocześnie na nie odpowiedzieć.
W niektórych kościelnych procesach małżeńskich może zaistnieć sytuacja, kiedy jedna ze stron, względnie obie, zamierzają skontaktować się z Najwyższym Trybunałem Sygnatury Apostolskiej (w dalszej części tekstu posługiwać się będziemy skrótem – Sygnatura Apostolska). Zasadniczym pytaniem jest to: kiedy możemy mówić o styczności z tą instytucją.
Symulacja (inny termin to wykluczenie) polega na niechceniu czegoś. W przypadku wykluczenia zgody małżeńskiej będzie to niechcenie zawarcia związku, bądź jak w literaturze specjalistycznej czytamy, chcenie jego niezawarcia. Analogicznie w pozostałych rodzajach symulacji mamy do czynienia z wykluczeniem wierności, jedności, nierozerwalności, i potomstwa.
Już w pierwszej fazie kontaktu z klientem, bądź też zetknięcia się jego z kościelnym procesem małżeńskim daje się zauważyć może nie tyle zdziwienie, co bardziej uświadomienie sobie różnicy pomiędzy cywilnym rozwodem i jego przebiegiem a właśnie procesem o orzeczenie nieważności małżeństwa.
Zawarcie związku małżeńskiego m.in. z wyznawcą islamu związane jest z koniecznością uzyskania przez stronę katolicką dyspensy od przeszkody różnej religii, zwanej też przeszkodą różnej wiary.
Zgodnie z kan. 1095 n. 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego (KPK) z 1983 roku, niezdolni do zawarcia małżeństwa są ci, którzy z przyczyn natury psychicznej nie są zdolni podjąć istotnych obowiązków małżeńskich.
Szczególnie na wschodzie naszego kraju dochodzi do wielu małżeństw katolików z prawosławnymi. Co trzeba zrobić i jakie warunki spełnić aby wziąć ślub kościelny z prawosławnym?
Przeszkoda różnej religii jest jedną z przyczyn rozwodu kościelnego (stwierdzenia nieważności małżeństwa kościelnego). Zachodzi ona pomiędzy osobą ochrzczoną w Kościele katolickim lub doń nawróconą a osobą nieochrzczoną.
Orzeczenie nieważności małżeństwa sakramentalnego (kościelnego) zgodnie z instrukcją Dignitas conubii opracowaną przez Papieską Radę Interpretacji Tekstów Prawnych możliwe jest wyłącznie na drodze sądowej, a nie np. w ramach tzw. forum wewnętrznego, tj. sumienia.
Przywilej wiary powstaje w sytuacji, gdy nowo ochrzczony małżonek przed ślubem był bigamistą lub kobieta miała wielu mężów. Ten sposób rozwiązania małżeństwa cieszy się przychylnością prawa i stanowi domniemanie prawne zwykle przemawiające na korzyść przywileju wiary w warunkach wątpliwych.
Małżeństwo potocznie nazywane konkordatowym wywołuje  skutki zarówno wyznaniowe, jak i cywilne. Unieważnienie takiego małżeństwa przez polski sąd nie oznacza zatem automatycznego unieważnienia ślubu w Kościele.
Akt małżeństwa sporządza się niezwłocznie po jego zawarciu. Stanowi on dowód zawarcia związku małżeńskiego.
Kto może zawrzeć związek małżeński? Jak wziąć ślub za granicą? Kiedy zdecydować się na ślub konkordatowy? Zawarcie małżeństwa wiąże się z wieloma pytaniami. Poniżej ślub w pytaniach i odpowiedziach.
Ślub kościelny, który wywołuje skutki również w sferze prawa polskiego jest możliwy nie tylko w kościele katolickim. Możliwość taką posiada również dziesięć innych kościołów i związków wyznaniowych działających w Polsce.
Istotą tzw. ślubu konkordatowego jest to, iż małżeństwo zawarte przed duchownym wywiera skutki w zakresie prawa polskiego. Podpowiadamy gdzie się udać i o czym pamiętać, gdy decydujemy się na taki ślub.
Jak wygląda zawarcie małżeństwa przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego? Czym różni się od tzw. małżeństw wyznaniowych zawieranych przed kapłanem?