| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy karne > Kodeks karny > Kary i środki karne > Obowiązek naprawienia szkody (art. 46)

Obowiązek naprawienia szkody (art. 46)

W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.

Ważne jest, i wymaga szczególnego podkreślenia fakt, iż obowiązek naprawienia szkody swoim zakresem obejmuje jedynie rozmiar szkody rzeczywiście wyrządzonej (tzw. damnum emergens), nie obejmuje zaś swoim zakresem odsetek ani utraconych korzyści (tzw. lucrum cessans). Elementów tych może dochodzić jednak w postępowaniu cywilnym, podobnie jak część szkody nie orzeczonej w wyroku sądu.

Powyższe oznacza, że jeżeli sprawca przykładowo popełni przestępstwo polegające na zniszczeniu taksówki, to w ramach obowiązku naprawienia szkody będzie musiał pokryć wysokość szkody np. kwotę naprawy szyb, wymiany silnika ale nie będzie musiał zwrócić taksówkarzowi rekompensaty za utraconą korzyść czyli za dni kiedy nie mógł pracować, ani nie będzie płacił odsetek z tytułu szkody. Tych roszczeń pokrzywdzony będzie mógł dochodzić w postępowaniu cywilnym.

Obowiązek naprawienia szkody może być orzeczony w stosunku do sprawców indywidualnie (np. każdy ze sprawców może być zobowiązany do oddania 1000 zł) lub solidarnie w częściach równych (lub nierównych). Solidarność obowiązku naprawienia szkody polega na tym, że pokrzywdzony może dochodzić pokrycia całości swoich roszczeń od jednego ze sprawców (w tym przez egzekucję w razie niewykonania przez sprawcę obowiązku w terminie) i uzyskanie od niego kwoty zaspokoi go w stosunku do pozostałych sprawców. Kwestia rozliczeń między sprawcami pozostanie wówczas ich wewnętrzną, oddzielną sprawą.

Jeżeli sąd nakazał łącznie zapłaty kwoty 7000 zł na 2 skazanych, i z tego tytułu nakazał A zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty łącznie 2000 zł, zaś od B 5000 zł, to pokrzywdzony może od A (lub od B) uzyskać całą kwotę łącznie 7000 zł, pozostawiając skazanym rozliczenie się między sobą.

W stosunku do obowiązku naprawienia szkody nie stosuje się przepisów cywilnych o przedawnieniu Oznacza to, że jeżeli nawet z punktu widzenia prawa cywilnego dane roszczenie jest przedawnione to pokrzywdzony może go dochodzić w procesie karnym. Przykładowo jeżeli najemca oszukał wynajmującego i nie zapłacił mu, a w myśl prawa cywilnego roszczenie o zapłatę byłoby przedawnione, to pokrzywdzony może i tak dochodzić w postępowaniu karnym.

W postępowaniu karnym nie stosuje się przepisów o rencie, co oznacza iż sąd karny nie jest władny wydawać takich decyzji jak o przyznaniu renty, jest to kompetencja wyłącznie sądu cywilnego.

Darmowa porada prawna

W paragrafie drugim analizowanego przepisu wskazane jest, iż sąd fakultatywnie zamiast obowiązku naprawienia szkody może orzec na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w celu zadośćuczynienia za ciężki uszczerbek na zdrowiu, naruszenie czynności narządu ciała, rozstrój zdrowia, a także za doznaną krzywdę. Należy jednak pamiętać, iż aby sąd miał możliwość wydania takiego rozstrzygnięcia, to musi być najpierw zgłoszony wniosek o naprawienie szkody w procesie karnym.

Podstawa prawna: Art. 46 Kodeksu karnego

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Andrzej Wójcik

Doradca techniczny firmy Altax

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »