| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Praca > Praca > Pracownik > Zakaz dyskryminacji w dostępie do awansu

Zakaz dyskryminacji w dostępie do awansu

Zgodnie z obowiązującymi przepisami jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia jest zakazana. Pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia a także awansowania.

Dyskryminacja, to nierówne traktowanie pracowników w zakresie nawiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także bez względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Zobacz również: Kiedy pracodawca dyskryminuje pracownika

Decyzje w sprawie awansu powinny opierać się na obiektywnych kryteriach. Jeżeli pracodawca dokonuje oceny pracowników i wyników ich pracy, to powinien stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria. Najlepiej, aby kryteria te były możliwe do zweryfikowania oraz jasno sformułowane. Istotne jest również udokumentowanie powodów, jakimi pracodawca się kierował, awansując określonego pracownika.

W praktyce za bezpieczne kryterium różnego tratowania uznaje się staż pracy i kwalifikacje zawodowe.

Pracodawca ma do wyboru dwóch pracowników odmiennej płci, posiadających te same kwalifikacje, staż pracy, osiągających w pracy porównywalne wyniki. Decyduje się na awans kobiety, a swój wybór uzasadnia potrzebą wyrównania proporcji między liczbą kobiet i mężczyzn na stanowiskach kierowniczych. Takie działanie pracodawcy mieści się w zakresie wyjątku i nie stanowi naruszenia zakazu dyskryminacji.

Osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Kwota minimalnego odszkodowania wynosi w 2010 r. - 1317 zł.

Zobacz również: Obowiązek pracodawcy podnoszenia kwalifikacji pracownika

Pracownik kierując pozew do sądu musi jedynie uprawdopodobnić, że dyskryminacja miała miejsce. Ciężar dowodu w sprawie spoczywa na pracodawcy. To on musi wykazać, że w danej sytuacji nie dyskryminował pracownika, lecz kierował się obiektywnymi powodami.

Skorzystanie przez pracownika z uprawnień przysługujących z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie może być podstawą niekorzystnego traktowania pracownika, a także nie może powodować jakichkolwiek negatywnych konsekwencji wobec pracownika, zwłaszcza nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy lub jego rozwiązanie bez wypowiedzenia.

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Forum Doradców Podatkowych

Praktyczne publikacje dla przedsiębiorców, księgowych, doradców podatkowych i kandydatów na doradców podatkowych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »