Ulga rehabilitacyjna 2026: psychoterapia dziecka do odliczenia w PIT, ale nie konsultacje psychologiczne

• Psychoterapia jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny
• Granica: konsultacja psychologiczna
• Wymagania wobec terapeuty
• Co warto zapamiętać
• Powołana interpretacja

Dziecko z orzeczeniem, terapia zalecona w dokumentacji

Sprawa rozstrzygnięta przez dyrektora KIS w interpretacji z 6 maja 2026 r. (0115-KDIT2.4011.193.2026.2.MM) dotyczy matki nastolatki z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym z powodu zespołu Aspergera (symbol 12-C). Orzeczenie wydane przez powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności obowiązuje od 26 marca 2024 r. do 30 kwietnia 2027 r. Córka ma także orzeczenie poradni psychologiczno-pedagogicznej o potrzebie nauczania specjalnego na okres trwania szkoły średniej oraz orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania ze względu na nadwrażliwość słuchową, wysoki poziom lęku i objawy fobii społecznej. Jedną z form poprawy zdrowia wskazaną w dokumentacji była psychoterapia.

W 2025 r. matka opłaciła kilkadziesiąt sesji indywidualnej terapii poznawczo-behawioralnej. Terapię prowadzi psycholog posiadająca dyplom psychologa, uprawnienia pedagogiczne i doświadczenie w pracy szkolnej, będąca w trakcie szkolenia w nurcie CBT. Faktury zostały wystawione imiennie na córkę, z kwotą i adnotacją o zapłacie. Pojawił się jednak problem: w polu opisu usługi widniała formuła „konsultacja psychologiczna/psychoterapia”. Terapeutka wystawiła wówczas zaświadczenie, w którym potwierdziła, że wszystkie spotkania miały charakter sesji terapeutycznych.

Psychoterapia jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny

Ustawa o PIT w art. 26 ust. 7a zawiera zamknięty katalog wydatków rehabilitacyjnych. Punkt 6b odnosi się do „odpłatności za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne”. Ustawa nie definiuje jednak pojęć „zabieg” ani „rehabilitacja”. Dyrektor KIS odwołał się więc do definicji słownikowej, zgodnie z którą zabieg to interwencja mająca wywołać określony skutek, zwykle środek zaradczy przeciwdziałający na przykład skutkom choroby, a rehabilitacja to przywrócenie sprawności fizycznej i psychicznej przez odpowiednie zabiegi lecznicze.

W analizowanej interpretacji organ uznał stanowisko podatniczki za prawidłowe. W tym wypadku psychoterapia była jedną z form poprawy zdrowia córki, wynikała z dokumentacji wskazanej we wniosku i jak wskazał organ została zalecona przez lekarza specjalistę. Odpowiednio wydatki na jej opłacenie mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej za rok, w którym zostały poniesione.

Dyrektor KIS potwierdził też możliwość odliczania analogicznych wydatków w latach następnych, o ile nie zmienią się stan faktyczny i prawny. W praktyce oznacza to konieczność dalszego spełniania wszystkich warunków ulgi: córka powinna mieć wymagane orzeczenie, pozostawać na utrzymaniu matki, a wydatki muszą być prawidłowo udokumentowane i nie mogą zostać zwrócone ani dofinansowane ze wskazanych w ustawie środków.

Granica: konsultacja psychologiczna

W tej samej interpretacji organ wyraźnie zaznaczył, czego ulga nie obejmuje. Konsultacji psychologicznych nie sposób utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT. Nie znajdują się one także w żadnej innej kategorii zamkniętego katalogu wydatków rehabilitacyjnych.

Z punktu widzenia podatnika kluczowe jest więc to, aby z dokumentów jednoznacznie wynikało, że wydatek dotyczył psychoterapii, a nie wyłącznie konsultacji psychologicznej. Konsultacja psychologiczna może mieć charakter jednorazowy lub doraźny — może służyć udzieleniu porady, ocenie sytuacji albo krótkiej interwencji. Psychoterapia jest natomiast usystematyzowanym procesem terapeutycznym, obejmującym regularne sesje, prowadzonym w określonym nurcie i z określonym celem. To właśnie taki proces organ uznał za mieszczący się w pojęciu zabiegu leczniczo-rehabilitacyjnego.

W rozpatrywanej sprawie faktura zawierała sformułowanie łączące oba pojęcia: „konsultacja psychologiczna/psychoterapia”. Doprecyzowanie nastąpiło za pomocą zaświadczenia terapeutki, która potwierdziła, że wszystkie spotkania dotyczyły sesji terapeutycznych. Dla podatnika oznacza to praktyczną wskazówkę: jeśli sprzedawca usługi stosuje na fakturze ogólny opis „konsultacja psychologiczna” lub formułę zbiorczą, warto zwrócić się o korektę kolejnych dokumentów albo o zaświadczenie precyzujące, że spotkania mają charakter psychoterapeutyczny. Bez takiego doprecyzowania organ podatkowy może zakwestionować prawo do odliczenia.

Wymagania wobec terapeuty

Interpretacja przynosi istotną wskazówkę także co do osoby prowadzącej terapię. Organ nie uzależnił prawa do odliczenia od tego, czy osoba prowadząca terapię ma już certyfikat psychoterapeuty. W opisanym stanie faktycznym zaakceptował terapię prowadzoną przez psychologa posiadającego dyplom psychologa, uprawnienia pedagogiczne i doświadczenie w pracy szkolnej, będącego w trakcie szkolenia w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Nie oznacza to jednak pełnej dowolności. Tej interpretacji nie należy traktować jako ogólnego potwierdzenia, że każda terapia prowadzona przez osobę w trakcie szkolenia automatycznie daje prawo do ulgi. Dla bezpieczeństwa podatkowego istotne pozostaje wykazanie, że usługa rzeczywiście była psychoterapią, miała związek z niepełnosprawnością dziecka i służyła celowi leczniczo-rehabilitacyjnemu. W praktyce znaczenie może mieć zarówno opis na fakturze, jak i dokumentacja medyczna lub psychologiczna wskazująca na potrzebę terapii.

Co warto zapamiętać

1. Wydatki na psychoterapię można odliczyć, jeżeli dziecko ma wymagane orzeczenie, pozostaje na utrzymaniu rodzica, a terapia ma związek z niepełnosprawnością i służy poprawie zdrowia.
2. Ulga obejmuje psychoterapię, ale nie same konsultacje psychologiczne.
3. Z dokumentów powinno jednoznacznie wynikać, że wydatek dotyczył sesji psychoterapeutycznych. Przy niejasnym opisie faktury pomocne może być zaświadczenie terapeuty.

Ważny jest również limit dochodów osoby niepełnosprawnej pozostającej na utrzymaniu podatnika. W opisanej sprawie córka pozostawała i miała pozostawać na utrzymaniu matki, a jej dochody nie przekroczyły i nie miały przekroczyć dwunastokrotności kwoty renty socjalnej obowiązującej w grudniu danego roku podatkowego.

Powołana interpretacja

interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 maja 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.193.2026.2.MM