Spłata wspólnego kredytu z osobistego majątku. Czy małżonek zapłaci podatek?

• Spłata wspólnego długu przez małżonka a podatki
• Darowizna od matki, kredyt na dwoje
• Nie ma przysporzenia, nie ma darowizny
• Dłużnik solidarny spłaca własny dług
• Utrwalona linia interpretacyjna
• O czym musi pamiętać obdarowana
• Wnioski dla praktyki
• Powołane interpretacje:

Spłata wspólnego długu przez małżonka a podatki

Wsparcie finansowe rodziców przy spłacie kredytów mieszkaniowych dorosłych dzieci to codzienność, podobnie jak towarzyszące mu wątpliwości podatkowe. O ile darowizna od matki dla córki może korzystać z pełnego zwolnienia w ramach tzw. zerowej grupy podatkowej – po spełnieniu warunków formalnych – o tyle dalszy los tych pieniędzy budzi już pytania. Czy jeśli obdarowana spłaci nimi kredyt zaciągnięty wspólnie z mężem, to małżonek, którego dług również maleje, otrzymuje opodatkowaną darowiznę? Dyrektor KIS odpowiedział na to pytanie w interpretacji indywidualnej z 2 lipca 2026 r. (sygn. 0111-KDIB2-3.4015.194.2026.1.BD) – korzystnie dla podatników.

Darowizna od matki, kredyt na dwoje

Z wnioskiem wystąpił mąż. Małżonkowie, między którymi obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa, są współkredytobiorcami kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania wchodzącego do majątku wspólnego. Żona otrzymała od swojej matki darowiznę pieniężną przelewem na konto osobiste, z tytułem „darowizna dla córki". Środki te – zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku i zasadą wynikającą z art. 33 pkt 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w myśl której przedmioty nabyte przez darowiznę należą do majątku osobistego małżonka, chyba że darczyńca postanowił inaczej – stanowiły jej majątek osobisty. Obdarowana przeznaczyła je na spłatę pozostałej części wspólnego kredytu. Mąż zapytał, czy taka operacja rodzi po jego stronie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Nie ma przysporzenia, nie ma darowizny

Dyrektor KIS uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe. Punktem wyjścia jest definicja darowizny z art. 888 § 1 kodeksu cywilnego, do której odsyła ustawa podatkowa, sama tego pojęcia niedefiniująca. Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotą darowizny jest więc przysporzenie majątkowe bez ekwiwalentu – przesunięcie dobra z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. W tej sprawie takiego przesunięcia nie było: pieniądze z darowizny nie zostały przekazane mężowi, lecz posłużyły spłacie zobowiązania wobec banku.

Dłużnik solidarny spłaca własny dług

O rozstrzygnięciu przesądził charakter odpowiedzialności współkredytobiorców. Zgodnie z art. 366 kodeksu cywilnego przy zobowiązaniu solidarnym wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy pozostają zobowiązani. Każdy z nich odpowiada zatem za całość długu, a nie tylko za przypadającą na niego „połowę".

Jak podkreślił organ, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca zadłużenie bez woli obdarowania pozostałych dłużników, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, przez samą zapłatę nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. „Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy" – wskazał dyrektor KIS. Żona, regulując pozostałą część kredytu, realizowała własne zobowiązanie wobec banku. Po stronie męża nie powstał obowiązek podatkowy ani obowiązek jakiegokolwiek zgłoszenia do urzędu skarbowego.

Utrwalona linia interpretacyjna

Rozstrzygnięcie wpisuje się w konsekwentną praktykę organów. Analogiczne stanowisko dyrektor KIS zajmował m.in. w sprawach spłaty rat kredytu dziecka przez rodziców będących współkredytobiorcami (zob. interpretacje z 7 czerwca 2021 r. – sygnatury w wykazie na końcu). Wspólny mianownik tych rozstrzygnięć jest ten sam: spłata zobowiązania przez osobę, która sama jest dłużnikiem solidarnym, nie jest traktowana jak darowizna na rzecz pozostałych współdłużników. Inaczej może zostać oceniona spłata długu przez osobę trzecią spoza kręgu dłużników – jeżeli prowadzi do nieodpłatnego przysporzenia, organy mogą dopatrzyć się w niej darowizny.

O czym musi pamiętać obdarowana

Brak podatku po stronie męża nie zwalnia żony z formalności związanych z samą darowizną. Darowizny od najbliższej rodziny korzystają z pełnego zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy pod dwoma warunkami. Po pierwsze, jeżeli wartość darowizn od tej samej osoby w pięcioletnim okresie przekracza kwotę wolną dla I grupy podatkowej (36 120 zł), konieczne jest zgłoszenie nabycia naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2 w terminie sześciu miesięcy. Po drugie, otrzymanie pieniędzy trzeba udokumentować dowodem przekazania na rachunek nabywcy. W opisanej sprawie oba warunki dało się spełnić bez trudu: przelew na konto osobiste córki z jednoznacznym tytułem stanowi wymagany dokument.

Od 7 stycznia 2026 r., w ramach pakietu deregulacyjnego, podatnik, który bez swojej winy (np. z powodu choroby) nie zdążył ze zgłoszeniem SD-Z2, może wystąpić o przywrócenie terminu i zachować zwolnienie. Możliwość ta dotyczy jednak nabyć dokonanych od 7 stycznia 2026 r. albo takich wcześniejszych nabyć, dla których sześciomiesięczny termin nie upłynął przed tą datą.

Wnioski dla praktyki

Schemat, w którym rodzice wspierają finansowo jedno z małżonków, a pieniądze służą spłacie wspólnej hipoteki, to jeden z najczęstszych modeli rodzinnych transferów majątkowych. Interpretacja potwierdza, że darowizna udokumentowana przelewem, zgłoszona w terminie, a następnie przeznaczona na spłatę kredytu, którego obdarowana jest współkredytobiorcą i dłużnikiem solidarnym, może pozostać neutralna podatkowo: dla męża z tytułu spłaty kredytu, a dla żony z tytułu darowizny od matki – pod warunkiem dochowania wymogów zwolnienia z art. 4a ustawy. Fiskus nie może doszukiwać się darowizny tam, gdzie dłużnik solidarny po prostu wykonuje własne zobowiązanie.

Powołane interpretacje:

• interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lipca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4015.194.2026.1.BD
• interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4015.73.2021.2.BB